donderdag 14 juli 2011

Mijn Innerlijke criticus


Lieve allemaal,

Een eerste keer dat ik schrijf voor deze e-krant. Wat moet ik schrijven? Wat zal jullie boeien? Iets wat met spiritualiteit te maken heeft, dat zeker.  De diepere gronden van het dagelijks leven. Het leven zit er vol mee. Toen ik gevraagd werd dit te doen had ik natuurlijk legio ideeën in mijn hoofd die voor uitwerking vatbaar zijn, waar zelfs wel een boek mee te vullen is. Om die reden ben ik waarschijnlijk dus gevraagd. Omdat mijn stukjes gedropt op het internet in forums, op Hyves en op mijn website uitnodigen tot meer.  Tja, dan moet ik dat nu dus waar gaan maken.

Jullie kennen het vast allemaal wel. Je bent helemaal enthousiast over een onderwerp, ratelt erop los, mondeling, op papier of op het wereldwijde web en wanneer er dan gericht gevraagd wordt iets te vertellen klap je dicht. Of misschien ratel jij er vrolijk verder op los. Ik dus niet. Want wat is nu mijn uitdaging, ja lees 'uitdaging', niet 'probleem'? Wanneer ik na moet gaan denken is er een soort extra chauffeur in de auto naast mij op de bijrijdersstoel die keihard op mijn rem gaat zitten duwen. Ik wil wel vooruit, maar ik kan dus niet meer. Die extra chauffeur is mijn verstand en mijn eigen innerlijke criticus die eens lekker op me in gaat zitten praten. En omdat ik niet naar hem wil luisteren, omdat ik ooit eens een beslissing genomen heb hem lekker te laten kletsen, zit hij nu naast mij, daar waar ik geen controle over hem heb, maar hij wel over mij. En dan duwt hij dus eens lekker op die rem, zodat ik niet meer vooruit kom. Herkenbaar door bijvoorbeeld klachten in mijn knie, die mij dan letterlijk een tijdje op een stoel planten waardoor ik letterlijk ook even niet vooruit kom.
Maar goed, dan heeft hij mij nog niet waar hij mij wil hebben. Want doordat ik even moet zitten kan ik lekker achter mijn laptop kruipen en eens rustig aan de slag gaan met dit stuk en mijn ervaring juist uitbuiten om een spirituele uitleg aan het geheel te geven. Daardoor ga ik met hem mee en ontneem ik hem zijn kracht.

Die innerlijke criticus, wat wil die nu? Die innerlijke criticus wil mij ervan weerhouden iets nieuws te beginnen waar ik gigantisch mee op m'n neus kan gaan. Er zal misschien kritiek komen, er zullen misschien wat negatieve reacties komen, enzovoorts. Allemaal denkbare zaken die het schrijven in een openbare e-krant met zich meebrengen. Aangezien mijn zelfvertrouwen niet je-van-het is, wil mijn innerlijke criticus mij weerhouden van zaken die mijn zelfvertrouwen een deuk kunnen geven. Dat houdt dus in op veilig spelen. En dat doet-ie dan heel leuk met opmerkingen als 'Dat kun jij toch niet!' 'Dat wordt niks!' 'Ga maar liever aan de afwas, want de kaboutertjes doen het niet en dan doe je tenminste nog iets nuttigs.' Kortom die innerlijke criticus, dat innerlijke stemmetje, doet er alles aan om mij in een vastgeroest kringetje te laten zitten. Afijn, daar pas ik dus voor! Althans, ik doe mijn best daar verandering in te brengen, net als zovelen onder jullie.

Tja, hoe wil je je leven een spirituele draai geven? Velen zullen het onzin vinden, sommigen heel herkenbaar. Anderen probeer ik in mijn praktijk te leren je flexibel op te stellen. Is dit nu die flexibiliteit? Ik hoop het.

En wie schrijft dit dan allemaal? Laat ik me toch maar even voorstellen. Mijn naam is Angelique Moorman, voor de numerologen onder jullie geboren Angelique Geertruida Wilhelmina Kropman op 1 februari 1967. Getrouwd, 2 puberzoons met een zogenaamd 'pluspakketje' waar ik later nog wel op in zal gaan, omdat dat een wezenlijk onderdeel uitmaakt van mijn spirituele ontwikkeling. Op dit moment staat mijn leven voornamelijk in het teken van de spiritualiteit: een eigen praktijk, nog niet officieel, maar daar wordt hard aan gewerkt, genaamd De Witte Waterlelie, alwaar ik werk met Bach bloesemtherapie, Numerologie en Mandala-tekenen en natuurlijk een leven vol spirituele ervaringen, studie en mensen waarmee ik even het levenspad mag delen. Een spirituele diepgang in het leven ontdekken is het mooiste wat er is. Zoals ik nu steeds getypt heb: e-kracht in plaats van e-krant. Zal het toch maar even veranderen, maar het vertelt je wel iets...

Mijn schrijven draait er voornamelijk om herkenbaarheid en daardoor een verruiming van het Bewust Zijn te scheppen.
En die afwas? Ach, morgen weer een dag! Hoe minder vaak je afwast, hoe minder water je verhoudingsgewijs gebruikt, althans als je op de hand afwast zoals wij, dus beter voor het milieu. Goed smoesje, toch? Tot een volgende keer!


Gepubliceerd in Spiritueel Enzo


Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen