donderdag 25 augustus 2011

Acceptatie van je levenstaak



Wij allen zijn hier op Aarde gekomen om in een mensenlichaam, met de daaraan verbonden mogelijkheden en beperkingen, te werken aan onze levenstaak.

Soms is die levenstaak niet makkelijk te accepteren en gaat er een flink leerproces aan vooraf voor men de betreffende taak kan accepteren en op positieve wijze kan werken met de levensenergie die hoort bij deze levenstaak.

Een voorbeeld:

Wat is macht? Bij macht denken we al gauw aan overwicht over een ander. Vaak hebben we daar in ons achterhoofd geen prettige associaties bij. Dan denken we aan agressie en misbruik. Maar macht is meer. Zelfcontrole is ook een vorm van macht. Maar ook bij controle denken we vaak aan obsessies. Allerlei negatieve associaties dus.

In de numerologie bekijken we onder andere het geboortegetal. Dat bereken je door alle cijfers in je geboortedatum bij elkaar op te tellen en dat verder te vereenvoudigen tot een basisgetal. Een voorbeeld, mijn eigen geboortedatum is 1-2-1967 / 1+2+1+9+6+7 = 26 / 2+6 = 8. Mijn geboortegetal is dus 8.

De eerste keer dat ik me met numerologie bezig hield schrok ik toch wel even, net als zovelen waar het getal 8 uit komt rollen. Waarom? Het geboortegetal geeft aan wat in wezen je levenstaak is en als ik je dan vertel dat de 8 draait om macht, materie en succes, dan snap je wel dat dat wat verbouwereerde reacties op kan leveren van mensen die juist zeer bezig zijn met spiritualiteit en Bewust Zijn.

Ik ben  helemaal niet uit op macht en materie, verre van, ik heb misschien wel een hekel aan macht en materie. Moet ik dan mijn best gaan doen om macht en materie te vergaren? Nee dus... Belangrijk is inzicht te verkrijgen in wat je levenstaak nu eigenlijk inhoudt. Want met macht bedoelt men niet dat men moet overheersen, nee in mijn ogen – en het heeft werkelijk even geduurd voor ik dit inzag – is macht niets anders dan zelf verantwoordelijkheid over je leven in eigen hand nemen. Dus niet de macht aan anderen geven en door anderen laten bepalen wat jij met je leven doet, nee zèlf de verantwoordelijkheid nemen voor wat jij doet met datgene wat er op je levenspad komt.

Materie? Denk aan overvloed... Overvloed van spullen en geld? Nee, overvloed die in je zelf al aanwezig is, overvloed aan mogelijkheden. Denk ook aan de mogelijkheid tot spirituele groei, iets dat een voorrecht is om te ontwikkelen wanneer we als mens op deze wereld komen. Hier gebruik van maken is een weg naar succes!

Voor 8-en is dit geen gemakkelijke weg, want zij worden veelal gehinderd door een gebrek aan vertrouwen in macht, materie en succes.  Acceptatie van deze levenstaak is dan ook niet makkelijk. Angsten vormen daar de ondergrond voor, angst voor misbruik en angst voor miskenning. 8-en hebben vaak een hekel aan macht, materie en bekendheid. Maar wanneer deze angsten overwonnen worden en men op positieve wijze aan het werk gaat, merkt men dat de energie gaat stromen en zie mij nu... sta voor grote gezelschappen lezingen en workshops te geven! Vroeger een trillende angsthaas bij een spreekbeurt voor de klas... En dan nu dit schrijven, deze rubriek en nog véél meer. Nooit gedacht dit te durven, want wie ben ik? Wie ben ik dat ik kan en mag denken dat ik een ander iets te vertellen heb en dan niet iets dat wetenschappelijk al aangetoond is, want dat zou het me veel makkelijker maken, dat zijn feiten, bewezen kennis. Nee, ik verkondig mijn uitgangspunten in het leven. Niet vanaf een voetstuk, nee absoluut niet mijn bedoeling. Ik doe wat ik hoop dat ook al mijn medemensen doen: delen en uitwisselen. Ik wissel gedachten uit, deel mijn uitkomsten van overpeinzingen. Deze uitwisseling tussen mensen, gedachten en uitkomsten delen, levert inspiratie voor iedereen! Ik luister ook graag naar anderen, lees wat anderen schrijven, bekijk de kunst die anderen maken... heerlijk! Ik neem zelf mijn leven in handen, ik ben zelf verantwoordelijk (leren met vallen en opstaan) en mijn levensenergie stróómt... Acceptatie van een levenstaak...

Accepteren van je levenstaak gaat niet 'zomaar'. Vaak maken wij eerst kennis met de negatieve kanten van onze levensenergie waarna wij door inzicht en acceptatie op positieve wijze kunnen gaan werken aan onze levenstaak. Het is een leerproces, een proces van vallen en opstaan, een groei- en ontwikkelingsproces waarbij wij menselijke ervaringen op kunnen doen.



Gepubliceerd in Spiritueel Enzo


donderdag 11 augustus 2011

Wat vertelt deze frustratie?



Aangenaam: Dobby (huiself – lees: huisslaaf – in de Harry Potter boeken)
Kamer opruimen. Als het aan onze jongste zoon ligt... Meneer met zijn kont op de stoel voor de computer commanderend  waar wat moet en moeder worstelend door een oerwoud van... ja van wat eigenlijk? Het ideaalbeeld van zoonlief, niet het mijne....

Pubers en stress, stress door pubers... Opruimen... Moeder bemoei je er niet mee, het is mijn kamer! Helemaal mee eens! Maar goed, wanneer de vloer bezaaid ligt met zo'n 10 tot 20 cm hoog verpakkingsmateriaal, elektra- en computeronderdelen... Er geen plekkie hout meer te zien is van tafel en bureau, de bank en de kast niet herkenbaar meer zijn.... Alleen zijn bed en bureaustoel nog zichtbaar en vooral bruikbaar. Dat is al heel wat. Dan moet je als moeder toch wel ingrijpen? Opruimen dus! De vakantie van onze jongste is net begonnen, afscheid van de basisschool genomen, tussen twee scholen in... Een dagje rust en dan toch: opruimen!

Nu is het hoofd van onze jongste één en al chaos... alle prikkels uit zijn omgeving zijn moeilijk te verwerken, officieel een adhd-etiketje opgeplakt gekregen, begrijpelijk gezien zijn gedragingen, maar wanneer je in zijn eigen brouwsel van 'hoe-het-moet' gaat zitten wroeten, dan gaan de verdedigingsmuren omhoog. Dan wordt het zware geschut opgesteld en knappe moeder die daar nog doorheen komt. Maar na veel verbaal strijdgeweld is het dan toch gelukt! Zoon uiteindelijk toch best wel tevreden met zijn opgeruimde kamer, zelf ook een beetje opgeruimd, moeder helemaal total loss... kapot. Me er niet mee bemoeien kan in ons geval niet. Hij had de kans weer eens gekregen te laten zien zich voor bepaalde tijd zonder mijn gezeur aan de afspraken te kunnen houden... helaas...

Kan ik hier iets spiritueels in ontdekken? Ja ook dat nog... want kinderen zijn de spiegel voor je levenslessen, zegt men en weet ik intussen ook wel. Wat vertelt deze frustratie over mij? Dat ik teveel vasthoud aan idealen, dat ik niet los kan laten...? Dat ik te hoge verwachtingen van mezelf heb? Of dat ik mijn eigen weerstand tegen alledaagse routineklusjes weerspiegeld zie in de kids, terwijl ik zo mijn best doe er het beste van te maken en zij er bij mij gewoon nog meer bij stapelen? Ook dat ik, ondanks duidelijkheid over wie welke verantwoordelijkheden heeft, me kan ergeren wanneer anderen hun afspraken niet nakomen. Voel me vaak schuldig over het tekortschieten als ouder van... en een flink gebrek aan zelfzekerheid. Altijd klaar willen staan om anderen te helpen, maar ook over me heen laten lopen en me daar boos over te voelen me dat wéér te laten gebeuren en dan al over hele kleine dingetjes boos worden. Tja, mijn numeroscoop en horoscoop vertellen me nog veel meer achtergronden waar ik nog steeds aan mag werken, een Bach bloesempje of wat is prima aan mij besteed en die kinderen van mij, dat zijn super spirituele helpers! Helaas... Betere had ik niet kunnen hebben!


Gepubliceerd in Spiritueel Enzo