vrijdag 30 september 2011

Volwassen



Wat is nu werkelijk volwassen zijn? Is dat het kunnen nemen van beslissingen, het kunnen maken van keuzes, als Mens vanaf een leeftijd van 18? 21? Nee, in mijn ogen heeft volwassen zijn niets met leeftijd te maken. Volwassen zijn is ook niet 'geen kind meer zijn'. Iets wat in mijn vorige bericht wellicht uit de tekst te halen valt. Nee, volwassen zijn zit dieper. Wanneer je zelf kinderen krijgt dan? Nee, ook niet. Niet iedere ouder is volwassen. Nee, ik werd volwassen, voor mijn gevoel werkelijk volwassen, op het moment dat ik besefte dat ik zelf de verantwoordelijkheid kon dragen voor mijn eigen leven.

In mijn leven is verantwoordelijkheid een thema dat vaak terug komt. Dus ik heb hier vaak over nagedacht. Wanneer ben je verantwoordelijk en voor wie ben je verantwoordelijk? Wanneer je kinderen minderjarig zijn, ben je volgens de wet verantwoordelijk voor je kinderen. Maakt dat je volwassen? Nee. Op het moment dat je werkelijk beseft bij wie welke verantwoordelijkheid hoort, dan ben je pas volwassen. Wanneer jij je leven aanpast aan verwachtingen van anderen, ben je niet volwassen. Ben je dan volwassen wanneer je je leven leidt volgens de verwachtingen van jezelf. Ook niet. In mijn ogen ben je pas werkelijk volwassen wanneer je beseft welke rollen mensen, relaties, kunnen spelen in elkaars leven. Dat wil niet zeggen dat je iedere relatie tot op de bodem uitgespit en geanalyseerd moet hebben. Alsjeblieft niet zeg. Nee, wanneer je beseft dat iedere persoon in jouw omgeving een rol te spelen heeft om inzicht te geven in jouw levenstaak en wanneer je zo af en toe dingen herkent en begrijpt die op je pad komen, dan ben je in mijn ogen een volwassen mens geworden. Want dan kom je langzaam aan in een staat van Bewust Zijn.

Wanneer je Bewust in het leven staat is het mogelijk inzicht te krijgen in de samenwerking en verbinding tussen mensen. Dan is het mogelijk de dingen die op je pad komen op een positieve wijze te gebruiken en benutten. Eigenlijk zou er tussen baby, peuter, kleuter, kind, puber, jong-volwassene en volwassene, spiritueel gezien, nog een stadium moeten zitten. Hoe je dat dan kunt noemen laat ik aan je fantasie over. Of misschien moet je er nog iets achter plakken: spiritueel volwassen.


Wanneer je ouders overlijden...



Voortbordurend op mijn schrijven in Spiritueel Enzo 'Ik weet toch wel dat je er bent...' heb ik nog even mijn gedachten laten gaan over wat het betekent om je ouders te verliezen.

Het is heel natuurlijk dat je ouders eerder overlijden dan jij, als kind, hoe oud dat kind dan ook is. Het gemis van de aanwezigheid van een dierbare is verdrietig, maar heel kort door de bocht was mijn basisgevoel bij overlijden van één van mijn ouders deze: ik was opeens een beetje geen kind meer. Er hoorde ineens een stukje werkelijk volwassen zijn bij me. Ondanks dat wij zelf al kinderen hadden, voelde ik me werkelijk een beetje geen kind meer.

Het feit dat mijn moeder overleed heeft dus veel bij me losgemaakt. Ik ben me meer gaan beseffen wat relaties in ons leven betekenen, wat wij mensen, die karmisch met elkaar verbonden zijn, voor elkaar kunnen betekenen. Op het moment dat ik bij mijn moeder een delier meemaakte, door haar achteruit hollende gezondheid door de Alzheimer, besefte ik dat ik wanneer dat nodig was, mijn moeder kon bemoederen. Dat was de eerste aanzet tot het besef van een ware volwassenheid. Natuurlijk had ik zelf al lang kinderen en was gewend hen te bemoederen, maar mijn eigen moeder bemoederen, dat was iets heel anders en voelde als een knop die omgezet moest worden, een rollenpatroon dat omgedraaid moest worden. Heel vreemd, maar tegelijkertijd heel mooi. Want alle zorgen en hulp op mijn levenspad die mijn moeder me ooit gegeven had en waar ik voor mijn gevoel veel te weinig dankbaarheid voor had kunnen tonen, kon ik op dat moment retourneren, al was het maar kort. Het was een schokkende ervaring, maar ik kijk er nu niet meer met de toen bijgaande emoties naar terug. Kan het gebeuren in een groter verband plaatsen. Haar overlijden bracht me in mijn volwassenheid. Een beetje kind af...

Het verwerken van het verlies van een ouder was dus niet alleen het rouwen om het gemis van een dierbare, maar tevens het rouwen om verlies van een beetje Kind Zijn. Inmiddels heb ik een dusdanige ontwikkeling doorgemaakt, dat ik alles in een groter geheel kan plaatsen. Niet alleen door erover te lezen, door te voelen, maar ook door te wéten. Mijn ouders hebben een rol te spelen in mijn leven, een rol waarvoor wij zelf gekozen hebben, een rol zoals ieder ander in ons leven. Ieder familielid, iedere dierbare vriend, alle dingen die wij op ons levenspad tegenkomen spelen een rol in ons leven om ons te herinneren aan onze levenstaak, aan wie we werkelijk zijn, waar we vandaan komen, wat we hier op Aarde komen doen en waar we naartoe gaan. Als we als klein baby'tje geboren worden, begint het vergeten. Vele kleine kinderen hebben nog besef van hun afkomst, maar verliezen het contact met de Lichtwereld en hun Hoger Zelf, hun Ziel, steeds meer. Wanneer een ouder komt te overlijden, breekt in ons dat kleine draadje wat we nog hadden met die kindertijd.  Hoe onze kindertijd ook geweest is, het Zijn van een kind is ergens nog verbonden met de Lichtwereld. Verdriet om een ouder, verdriet om gemis en verdriet om verlies van contact. Vaak beseffen we dat niet eens, wanneer we het contact helemaal vergeten zijn, maar onbewust kan het een grote rol spelen.

In mijn geval brak juist het Bewust Zijn door, door deze ervaring. Vielen er vele puzzelstukjes op hun plaats, maar ik had dan ook altijd wel een stukje contact met de Lichtwereld gehouden, in ieder geval de herinnering eraan. Dat verder overdenkende kwam ik tot inzichten die me rijker maakten, die me een mogelijkheid tot groei en ontwikkeling brachten. In wezen heeft het overlijden van mijn moeder me dus op het spirituele pad van herinnering geholpen. Een droevige gebeurtenis die in wezen iets moois voortbrengt. Ik kan haar niet genoeg bedanken voor alle lessen die ze me geleerd heeft. Ik heb een groot respect voor haar rol in mijn leven.

Wanneer we alle relaties en alle gebeurtenissen kunnen ervaren als een stukje hulp op ons spirituele pad gaat er een wereld van inzicht voor ons open. Daarvan ben ik inmiddels overtuigd. Je moet er 'alleen maar' voor open staan... (en dat is weer een heel ander hoofdstuk).


Twaalf tekenen van je ontwakende Goddelijkheid



Vandaag kwam me een tekst toe, die ik meteen herkende. Het doet in verschillende versies de ronde op het internet. Het maakt niet uit waar deze tekst precies vandaan komt, wanneer je het leest en herkent wat er geschreven staat, weet je genoeg. Het is een voelen, een weten, een herkennen. De woorden, of je nu praat over 'Christuszaad' 'Boeddhanatuur' etc., je weet wat er bedoeld wordt.



1. Lichamelijke pijn, vooral in de nek, de schouders en de rug.
Dit is het gevolg van intense veranderingen in je DNA, die vooraf gaan aan het uitkomen van het 'Christuszaad' in je wezen. Het gaat voorbij.

2. Zomaar diep verdriet.
Je bent bezig je verleden los te laten - je jeugd en je vorige levens. Je bent in een soort rouwproces. Het lijkt op het gevoel dat je kunt hebben als je gaat verhuizen uit een huis waar je jarenlang in hebt gewoond. Je wilt heel graag naar je nieuwe huis, maar je bent verdrietig vanwege de herinneringen, de energie die je erin gestoken hebt en de ervaringen die je er hebt gehad. Deze pijnen gaan voorbij.

3. Zomaar huilen.
Je voelt zomaar diep verdriet, en dan is het goed en gezond om de tranen te laten stromen. Het helpt je de oude energie los te laten. Het is tijdelijk.

4. Plotselinge veranderingen.
Je wilt plotseling van baan veranderen, of je wordt ontslagen. Dit is een zeer veel voorkomend symptoom. Jij verandert, en de dingen om je heen veranderen. Pieker nu niet verder over 'de perfecte baan' of over je carrière. Je gaat door een overgang en zult misschien een tijdje je plek niet kunnen vinden. Dit gaat voorbij.

5. Je terugtrekken.
Je bent met je biologische familie en met oude vrienden verbonden via karmische banden. Als je uit de karmische cyclus stapt, worden deze banden verbroken. Het lijkt alsof je je niet meer kunt vinden in deze relaties. Dit gaat voorbij. Na een bepaalde periode kunnen de relaties zich in een nieuwe richting ontwikkelen - als het mogelijk is de relatie te funderen in de nieuwe energie, zonder karmische verstrengelingen.

6. Verstoorde slaappatronen.
Het is heel goed mogelijk dat je 's nachts tussen 2.00 en 4.00 uur wakker wordt. Er is veel activiteit gaande in je, en soms word je wakker van de drang om je spieren te bewegen. Maak je geen zorgen. Als je niet meer in slaap kunt komen, ga dan iets doen in plaats van in bed te liggen piekeren. Ook dit gaat voorbij.

7. Heftig dromen.
Je kunt dromen hebben over oorlog, gevechten, achtervolging en monsters. Je laat letterlijk deze oude energie los. Ook dit gaat voorbij.

8. Gedesoriënteerd zijn.
Je kunt je ontworteld voelen, of zweverig, of het gevoel hebben dat je niet meer weet waar je thuishoort. Misschien ben je in twee werelden tegelijk, of word je steeds heen en weer getrokken. Ook dit gaat voorbij. Je bewustzijn ondergaat de overgang in de nieuwe energie, maar je lichaam is wat langzamer. Het is goed om de natuur in te trekken, daar kun je de nieuwe energie beter aarden.

9. In jezelf praten.
Je merkt dat je vaker in Je Zelf praat. De communicatie met jezelf is wezenlijk aan het veranderen. In jezelf praten is slechts een beginnetje. Je zult meer innerlijke gesprekken hebben, en ze zullen vloeibaarder worden, samenhangender en met steeds meer inzicht. Je wordt niet gek. Je bent Shaumbra* die overgaat in de nieuwe energie.

10. Gevoelens van eenzaamheid.
Zelfs in gezelschap kun je je eenzaam voelen, alleen, vervreemd. Je schuwt groepen. Je bent Shaumbra* en je gaat over een heilige en eenzame weg. Het maakt je misschien wat bang om te merken dat je niet meer goed met mensen kan omgaan. Ook dit gaat voorbij. De leegte zal gevuld worden met de liefde en de energie van je eigen 'Christusbewustzijn'.

11. Onverschilligheid.
Je merkt dat je nergens meer voor warm loopt. Ook dat is deel van het proces. En het is hét moment om eens even niets te doen. Maak je niet druk. Ga even 'helemaal terug naar af'. Je computer moet opnieuw opstarten. Je bent bezig nieuwe geavanceerde 'software' te installeren: 'het Christuszaad'.

12. Heimwee.
Dit is waarschijnlijk het moeilijkste symptoom van alle in deze situatie. Je kunt een overweldigend verlangen voelen om de planeet te verlaten en naar Thuis te gaan. Het voelt niet als zelfmoord. Het voelt niet als frustratie, of als vlucht. Je maakt er geen drama van. Er is alleen een sterk verlangen in je om naar huis te gaan. Dit heimwee heeft te maken met het afronden van je karmische cyclus. Je bent je contracten nagekomen, en je gaat aan een nieuw leven beginnen, maar je zit nog in je oude lichaam. Gedurende deze overgang heb je een sterk gevoel van herinnering aan hoe het is aan gene zijde. Ben je bereid hier nog een rondje mee te draaien? Ben je bereid de voorwaarden te ondergaan voor de Nieuwe Energie? Je zou inderdaad naar Thuis kunnen gaan. Maar dat zou jammer zijn, want je bent al zo ver gekomen. Bovendien heeft de Geest op Aarde mensen nodig die anderen helpen als ze gaan beginnen aan hun overgang in de nieuwe energie. Ze hebben iemand nodig die hen is voorgegaan, iemand zoals jij, die de reis van de oude naar de nieuwe energie heeft doorgemaakt. Wat je nu meemaakt op je pad stelt je straks in staat een leraar te zijn. We zijn allemaal op weg naar een nieuwe goddelijke mensheid. Je kunt je eenzaam voelen, en somber op je reis, maar onthoud dat je nooit echt alleen bent.

* Shaumbra: een preciese definitie heb ik niet kunnen vinden, maar zoals ik tot nu toe begrepen heb is Shaumbra een groep mensen die vrij kan groeien en ontwikkelen naar een groter Bewust Zijn en mogen gaan ervaren dat wij mensen niet allemaal losse individuen zijn, maar manifestaties van één Universele Energie.



En als we het dan hebben over definities, over woorden, over taal: om werkelijk onomstootbaar omschrijvingen te geven is erg lastig. Want wat is onomstootbaar, wat is ondubbelzinnig, wat is niet verkeerd op te vatten? Taal is slechts de beperking van de Mens. Wanneer we intuïtief weten wat iets betekent hebben we geen woorden nodig. Hoe wij de dingen oppakken en begrijpen is erg persoonlijk en subjectief, gekleurd door onze menselijke ervaringen. Wanneer we deze ervaringen kunnen zien als gereedschap om inzicht te verwerven, zijn deze ervaringen opeens niet belangrijk meer, kunnen we ze loslaten en het verworven inzicht inzetten, benutten, gebruiken in ons huidige leven en anderen helpen.

Ik denk dat er nu mensen zijn die dit nu net voor het eerst of na lange tijd her- lezen die nu bijna van hun stoel vallen. Dit gaat over mij! Dat is nu de herkenning, een stukje her-innering aan wie jij werkelijk bent. Nou, je bent dus werkelijk niet de enige die deze overgang van oude naar nieuwe energie voelt en doormaakt. Het is een stap in onze menselijke evolutie. Al die verhalen over 2012 en de Grote Wende, etc. komen hierop neer. Dat steeds meer mensen deze energetische overgang voelen. Steeds meer Nieuwetijdskinderen worden geboren, steeds meer onrust in de wereld. De wetenschap heeft al ontdekt dat er iets is dat zich sneller dan het licht kan verplaatsen. Wat dit alles voor de wetenschap voor consequenties heeft... Ook de wetenschap en daarmee de reguliere zorg, het onderwijs, etc etc zal bewust worden van deze nieuwe energie. Uiteindelijk zal dit nieuwe Bewust Zijn gemeengoed zijn....


donderdag 22 september 2011

Ik weet toch wel dat je er bent



Een dierbare verliezen is een bron van verdriet. Er is het gemis van deze dierbare aanwezigheid om je heen. Iemand die er altijd voor je was.

Zo ook mijn ervaringen met het overlijden van mijn moeder. Dat heeft veel bij me losgemaakt. Niet alleen het verdriet van verlies, maar alles wat erbij kwam kijken, het hele proces eraan vooraf. Nu ga ik gauw mijn sloffen aantrekken, want ik krijg me een koude handen en voeten. Ooit heeft een medium me verteld dat mijn moeder op dat moment ook daadwerkelijk bij me is, dat is haar seintje, dus of die sloffen zullen helpen? Handschoenen aantrekken is lastig, dat is zo moeilijk typen. Dat medium hoefde mij dat niet te vertellen eigenlijk, want dat ze bij me is in dit soort situaties, dat wist ik wel, dat voel ik wel. Dus mam, geef me nou maar weer wat warmte terug anders moet ik zo direct een deken opzoeken... Ik weet toch wel dat je er bent, fijn dat je me helpt.

Mijn moeder was een lieve, bijzondere vrouw met haar plus- en minpuntjes, zoals eenieder die heeft. Nu wil het geval dat mijn moeder en ik numerologisch gezien veel overeenkomsten hebben. We hebben bijvoorbeeld dezelfde levenslessen te leren, we hebben hetzelfde levensdoelgetal 26/8. Dat houdt in dat we zo onze items over verantwoordelijkheid, coöperatie, ideaalbeelden, macht en succes tegenkomen. En zoals zoveel kinderen nemen we behoorlijk veel van onze ouders over, of we nu willen of niet. We groeien op in een bepaalde omgeving met eigen waarden en normen. Mijn moeder was dus een voorbeeld voor me, voor hoe het kon en ook voor hoe ik het niet wilde, in het leven.

Door een ziekteproces met Altzheimer moest zij al jong afscheid gaan nemen van haar vertrouwde leven. Tijdens deze ziekteperiode kwam ik eigenlijk juist nader tot haar en voelde de band met haar werkelijk goed, een band die op een dieper energetisch niveau kwam. Tegelijkertijd betekenden deze jaren een afscheid van de moeder, zoals ik haar gekend had. Een langzaam en toch te snel gaand afscheidsproces.

Mijn relatie met mijn moeder heeft mij stil doen staan bij relaties in het algemeen. Wat kunnen relaties voor ons betekenen? In mijn ogen vormen relaties een spiegel voor de Ziel. Relaties laten ons ervaren waar onze levenslessen liggen, zijn aanzetten tot bewustwording. Door de relatie met mijn moeder nader te bekijken, ging ik ook andere relaties beter bekijken en kijken naar alle emoties die erbij hoorden. Wat konden die mij vertellen over mijn eigen levensdoel? En als je mazzel hebt heb je ook nog relaties die je kunnen helpen bij het volbrengen van dat levensdoel! Maar in wezen zul je het zelf moeten doen! Wij zijn zelf verantwoordelijk voor wat wij met ons leven, en de dingen die op ons pad komen, doen.

Een bijkomend thema: Alzheimer. Wat kan Alzheimer spiritueel betekenen? Ik ben ervan overtuigd dat deze akelige ziekte je de controle over je lichaam laat verliezen, maar niet de controle over je bewustzijn. Ik heb daar vaak moeite mee gehad, mijn moeder gevangen in een lijf dat niet meer deed wat zij wilde. Een akelig beeld. In gesprekken die ik in een later stadium van de Alzheimer, vlak voor haar overlijden op energetisch niveau, rechtstreeks en later, na haar overlijden, via een medium, met haar voerde kwam steeds weer hetzelfde naar voren. Het was een verschrikkelijke tijd, niet bij machte te zijn om je eigen wil te presenteren, niet bij machte te zijn om controle te hebben over je eigen lichaam. Maar deze tijd was ook ergens goed voor: een periode voor bezinning, om tot inzicht te komen en lessen die nog niet geleerd zijn te leren.  Uiteindelijk had ze er vrede mee en mocht overgaan naar de Lichtwereld, in alle rust.

Wat is uit dit alles mijn conclusie? Verlies is niet alleen iets verdrietigs, het biedt ook mogelijkheden tot bezinning! Dit heb ik meegenomen in mijn eigen leven, waar ik door fibromyalgie steeds meer verlies van spierfuncties en verlies van energie ging ervaren. Dit ben ik dan ook op een spirituele wijze gaan bekijken. Wat vertelt een ziekte of een beperking over hoe we in het leven staan en welke mogelijkheden biedt het ons? Er gaat een hele wereld voor ons open wanneer we alles wat op ons pad komt gaan beschouwen als spirituele boodschappers. Als we hiervoor open staan zijn we op weg naar een ruimer Bewust Zijn en leren we op een meer positieve wijze in het leven te staan. Dat is hoe ik ertegenaan kijk, hoe ik probeer te leven en vooral blijven genieten!

Zo, en nu kunnen de sloffen weer de kast in! Dank je wel mam!



Symbolische mandala getekend rond het overlijden van mijn moeder



Dit artikel draag ik in liefde en dankbaarheid op aan mijn ouders.




Gepubliceerd in Spiritueel Enzo


donderdag 8 september 2011

Waar is het allemaal goed voor?



Velen van ons zijn in hun leven op zoek naar... Ja, naar wat eigenlijk?

Velen kennen die grote vraag wel: 'Waar is dit nu allemaal goed voor?' Met 'dit' bedoelen we dan ons leven in zijn geheel, of de, vaak moeilijke, gebeurtenissen die wij op ons levenspad tegenkomen. Wanneer ik mensen domweg zeg dat alles op ons levenspad een doel kan dienen en dat we er onze les uit kunnen trekken, wordt een aantal van die mensen erg boos. Zij zien bijvoorbeeld de levensbedreigende ziekten die men krijgt niet als een mogelijkheid om iets uit te leren. Of zij zien de ongelukken die hen overkomen als domme pech. Allemaal zaken die op weerstand stuiten bij mensen. Het geloof in een God is de laatste jaren beduidend verzwakt, juist door alle ellende in de wereld. Als er een God zou bestaan, zou Hij dit toch niet allemaal goedvinden? Waarom is er oorlog  en zijn mensen agressief naar elkaar? Die God moet toch maar eens in gaan grijpen. Wanneer iemand die altijd gezond geleefd heeft, gesport, gezond gegeten, niet gerookt of gedronken, geen drugs gebruikt heeft, altijd voor zijn medemensen klaarstond om te helpen, wanneer deze persoon opeens een ernstige ziekte krijgt te verduren, dan gaat men toch werkelijk twijfelen aan het bestaan van een goede God. Want een moordenaar wordt na 2 jaar alweer vrijgelaten uit zijn cel en leeft misschien een lang supergezond leven al zondigend en misdrijven plegend. Dat is toch oneerlijk? En toch is de behoefte aan een spiritueel leven toegenomen.

Jij hebt makkelijk praten zegt of denkt men dan: moet je zien, Hollands glorie, kerngezond en duidelijk geen gebrek aan enige lekkernijen in het leven... Nu hoef ik hier natuurlijk niet in de verdediging te springen, want ik heb mijn portie in dit leven al behoorlijk gehad met een zeer gebrekkige gezondheid met vele zware migraine-aanvallen, fibromyalgie, ontstekingen, chronische moe- en verkoudheid en vele andere lichamelijke kwalen met daarnaast een behoorlijk aantal psychologische uitdagingen bestaande uit de omgang met meerdere hooggevoelige mensen met autistisch en adhd-gedrag in mijn familie- en vriendenkring en een flinke dosis gebrek aan eigenwaarde om te overwinnen enz enz.. Inmiddels ben ik inderdaad, voor zover ik weet, kerngezond en voel me helemaal top in mijn, te volle, goed geaarde lichaam (logisch met die zwaartekracht...) En toch zullen er ongetwijfeld nog meer uitdagingen op mijn pad komen. En ik ben ervan overtuigd dat al deze dingen zin hebben gehad en dat ik nu tot een inzicht gekomen ben dat al deze zaken kan verklaren. Daaruit verklaar ik nu ook mijn herstel. Uit mijn levenservaringen heb ik vele lessen kunnen leren en die tracht ik nu dan ook toe te passen in de rest van mijn leven.

Om jezelf de mogelijkheid te geven te leren uit de ervaringen van het leven moet je wel open staan voor inzichten die je aangeboden worden vanuit je medemensen of vanuit de Lichtwereld, want iedereen krijgt zijn of haar eigen levensgids(en) mee in het leven.

Wij zijn allen zielen die in een menselijk lichaam onze aardse ervaringen mogen ondergaan, zodat wij onze levenslessen leren. Wij hebben allen een levenstaak. Die kan 'alleen' onze levenslessen omvatten, wat al een behoorlijke kluif op zich is, maar daarnaast is het ook zo dat wij een taak hebben om onze medemensen te begeleiden op hun levenspad, zodat zij zich doelgerichter met hun eigen levenslessen bezig kunnen houden. Daarom zijn er ook ouders, broers en zusters, vrienden, leraren, cursusleiders, coaches en dergelijke op de wereld, zodat we elkaar iets kunnen leren. Door goed naar elkaar te luisteren kunnen wij allen leraren zijn en kunnen wij profiteren van elkaars ervaringen. Zaak is natuurlijk wel dat je niet klakkeloos alles overneemt van een ander en voor waar aanneemt of je er blindelings tegen verzet, maar de besproken zaken wel toetst aan je eigen ervaringen. Pas wanneer jij er zelf van overtuigd bent dat je 'leraar' gelijk had of niet, sta jij bewust in het leven en kun jij vol van je ervaringen profiteren. Het is dus zaak open te staan voor de ervaringsverhalen en inzichten van anderen.

En dan hebben we het cirkeltje weer rond, want waarom zou je van je ervaringen moeten profiteren en hoe kun je dan van die ervaringen profiteren?

De opgedane inzichten, die je dus zeker ook mag delen met je medemensen, mag je weer meenemen naar 'Huis', naar de Zielenwereld, de Lichtwereld, Hemel of welke andere naam je ook wilt geven aan de plaats waar je ooit voor je geboorte vandaan kwam en dezelfde plaats waar je na je dood weer naartoe zult gaan. Deze inzichten zorgen voor een completering van de kennis die je Ziel opgedaan heeft. Waar is dat dan weer goed voor? Waarom moet je Ziel een compleet Bewust Zijn van de Ware Werkelijkheid – een beeld dat gevormd zal worden door al die ervaringen en inzichten op een rijtje te zetten – krijgen? Dit is het grote doel van ons allen tezamen. Zodat wij Bewust mogen Zijn van een eenheid van energie, dat wij allen één zijn, dat er geen jij en ik meer bestaat, alleen nog energie. Zodat wij mogen ervaren dat kosmische energie niet meer te onderscheiden is in delen, zodat wij geen aardse ervaringen meer nodig hebben en wij allen deel uitmaken van een hogere dimensie, niet de 3 dimensionale wereld waarin wij nu leven op deze aarde, niet de 4 dimensionale wereld waar al velen van ons contacten mee kunnen leggen (mediums bijvoorbeeld), die bestaat uit een Bewust Zijn van alle levende en overleden wezens. Nee wij gaan zo veel verder tot er geen sprake meer is van dimensies, oneindigheid. Een toestand van Zijn zonder onze fysieke jassen (lichamen), een toestand van Zijn in het eeuwige energetische Bewust Zijn.

Tot het zover is zullen we stapje voor stapje daar naartoe werken, moeten we onze menselijke ervaringen opdoen, moeten we elkaar helpen onze 'kleine', maar o zo belangrijke levensdoelen te volbrengen, opbouwend naar dat grote einddoel. En dan.... wat als we dat grote einddoel bereikt hebben...? Universeel Geluk...? Ik heb (nog) geen idee.

Dit is mijn visie op ons bestaan als mens, als levend wezen, als deel van de 'schepping'. Wij scheppen zelf, wij vormen onszelf uit de ervaringen en inzichten die wij opdoen. Misschien dat ooit blijkt dat ik er totaal naast heb gezeten, maar voor nu geeft het mij houvast in mijn leven en vormt een wezenlijk onderdeel van mijn Bewust Zijn in dit leven hier op Aarde. Wat is jouw leidraad in het leven? Heb je wel een leidraad in het leven?

Ik dank mijn menselijke leraren en spirituele gidsen 'Maria Magdalena', 'Djeudonné' en 'God' die mij dit inzicht hebben gegeven en hebben geholpen bij het leren uit alle menselijke ervaringen. En wellicht is ieders leidraad een leidraad die nodig is om te groeien en ontwikkelen en komen we ooit tot de ontdekking dat het allemaal ergens anders toe leidt dan wij nu denken. Daarom is ieders ervaring en ieders denkwijze of religie even belangrijk en zijn wij ieder bezig met een klein stukje van die grote Ware Werkelijkheid. Ooit zullen wij alles kunnen verenigen en zijn verschillen opgeheven...


Gepubliceerd in Spiritueel Enzo