zaterdag 26 november 2011

Homeostase en de MIR



Een moeilijk woord, hierboven in de titel van dit bericht... homeostase.
Voor een beter begrip zal ik eerst uitleggen wat homeostase is.
Wanneer we over homeostase praten in de medische wereld, in de celbiologie, dan praten we op celniveau, de microscopisch kleine deeltjes waaruit ons lichaam en dat van alle levende wezens bestaat. Een cel is de kleinste eenheid binnen een levend wezen dat alle genetische informatie bevat van dat levend wezen. Homeostase van een cel is het vermogen van deze cel om zijn interne milieu stabiel te houden en juist die stoffen in zich op te nemen die belangrijk zijn voor zijn functie. Het is dus belangrijk alles in balans te houden, ondanks dat de buitenwereld continu verandert. Een wonderlijk proces.

In feite kunnen we dit proces op celniveau vergelijken met ons spiritueel proces. Het is belangrijk dat wij in evenwicht, in balans, blijven, ondanks alle invloeden van buiten.
Wij zelf kunnen er voor zorgen dat wij spiritueel in balans zijn, zodat wij ook zelf controle houden over welke zaken wij wel tot ons door laten dringen om onze functie die wij in het leven op ons genomen hebben uit te kunnen voeren en welke zaken wij niet tot ons door willen laten dringen, omdat zij ons evenwicht verstoren. Tenslotte zijn wij hier op aarde met een doel, onze persoonlijke functie in dit leven.
Wanneer wij ergens door ervaringen een blokkade opwerpen waardoor wij niet meer de juiste zaken tot ons door kunnen laten dringen en misschien juist negatieve invloeden een rol geven, zullen wij uit balans raken. Dit veroorzaakt blokkades in onze energiestroom (in de zogenaamde meridianen, onze energiebanen, in onze chakra's en in onze aura die energie van buiten filtert), waardoor er klachten kunnen ontstaan en onze cellen hun werk niet goed meer kunnen doen.
Zo loopt ons spiritueel proces dus voor op het cellenproces en vormen problemen op celniveau dus een spiegel voor ons spiritueel functioneren. Je zou dus kunnen zeggen dat homeostase op celniveau volgt op homeostase op spiritueel niveau. Wanneer we spiritueel zorgen voor een homeostase, zal op celniveau ook sprake zijn van activering van een homeostase. Zie hier het belang van Bewust Zijn en het principe van zelfheling. Verstoring van de homeostase, verstoring van het evenwicht, is de oorzaak van het ontstaan van klachten en ziekten.

Wanneer wij ons bezighouden met de MIR-methode zijn wij in feite op dat celniveau aan het zorgen voor een stimulering van de balans, maar tevens zijn wij op spiritueel gebied bezig om Bewust te Zijn.

Stap 1: Zuurgraad optimaliseren... zorgt ervoor dat er een goed milieu gecreëerd wordt voor onze cellen, een goede omgeving gecreëerd wordt voor ons spiritueel functioneren.

Stap 2: Detox alle toxische belasting... zorgt ervoor dat het afvoeren van afvalstoffen en negatieve invloeden gestimuleerd wordt.

Stap 3: Vader loskoppelen. Moeder loskoppelen... zorgt ervoor dat de invloed van de buitenwereld niet binnen kan dringen, de homeostase (op spiritueel, maar ook op celniveau) niet verstoord wordt.

Stap 4: Meridianen zuiveren... zorgt ervoor dat een vrije energiedoorstroming gestimuleerd wordt, zodat eventuele blokkades opgeheven worden.

Stap 5: Alle tekorten aanvullen... zorgt ervoor dat je de stoffen en zaken in je op kunt nemen die je nodig hebt voor je functioneren (op celniveau en op spiritueel niveau).

Stap 6: Hormoonstelsel in evenwicht brengen... Hormonen zijn de transmitters, de communicatiesystemen, die informatie overbrengen via het bloed. Wanneer deze goed functioneren kunnen wij ons ten volle overgeven aan de homeostase.

Stap 7: Basisbehoeften aanvullen... Basisbehoeften zijn onder andere waardering, liefde, erkenning, respect, vertrouwen, etc., allemaal dingen die wij vaak van een ander verwachten, maar die wij, wanneer we ze niet van een ander kregen in onze jeugd, nooit meer van een ander kunnen krijgen. Alleen wijzelf kunnen zorgen voor vervulling van deze basisbehoeften. Een herstel van de balans, van de homeostase.

Stap 8: Chakra's en aura optimaliseren... zorgt ervoor dat we de energie die ons voedt kunnen gebruiken voor onze levensprocessen én onze spirituele processen. We houden als het ware onze doorgeefluikjes vrij van blokkades, maar zorgen ook dat ze niet té ver of té vaak open staan.

Stap 9: Missie verduidelijken... zorgt ervoor dat we ons bewust worden van onze levensweg en waar die naartoe voert, onze functie, onze taak, ons levensdoel hier op aarde. Wanneer wij Bewust met ons levensdoel bezig zijn, zal dit de homeostase ten goede komen. En zoals gezegd dus onze gezondheid en een gevoel van Wel Zijn.

Zo zien we dat spiritualiteit, het Bewust Zijn van wie we zijn en wat we hier op aarde komen doen, ten grondslag ligt aan onze gezondheid en Wel Zijn. Spirituele homeostase ligt ten grondslag aan homeostase op celniveau.
Ter ondersteuning kunnen we bloesemremedies gebruiken om ons Bewust Zijn te stimuleren, maar zeker ook om eventuele emoties, gevoelens, indrukken en een versnelde spirituele bewustwording te helpen verwerken die bij het uitvoeren van de MIR los kunnen komen.

Meer over de MIR-methode: klik HIER


donderdag 24 november 2011

NieuwetijdsOnmacht

Hoe onmachtig kun je je voelen? Leuk zo'n 8 als levensdoelgetal...
De 8 staat voor macht, succes, overvloed. De 8 als je levensdoelgetal staat voor het leren omgaan met allerlei thema's op het gebied van macht, succes en overvloed.

Nu zijn er in mijn leven zoveel dingen die op dit moment op me af komen die met deze thema's te maken hebben. En ja, als mens kom je eerst de negatieve kanten ervan tegen, als helpende hand om Bewust Zijn te kweken en mag je die daarna gaan omzetten in een positieve energie. Zo werkt het nu eenmaal wanneer wij als Lichtwezens in ons mensenjasje onze aardse ervaringen op mogen doen. Maar als je dan toch snapt hoe het allemaal functioneert, dan ben je er nog niet, want je ziet anderen worstelen met het accepteren van dat mensenjasje. En ik snap het allemaal, maar ik kan hen daar niet in helpen het te snappen, dat is hun weg, hun leerproces, hun ervaringsweg. Ik kan alleen handvatten aanreiken en hopen dat ze daar iets mee kunnen, dat ze ze kunnen gebruiken en leren toepassen. Maar als het bijvoorbeeld om je kinderen of kleinkinderen draait, dan voel je je vaak zo machteloos. Je wilt helpen, je wilt ze bij de hand pakken en hen behoeden voor al het zeer dat deze worsteling met zich meedraagt.

De mensen die ook maar iets met Nieuwetijdskinderen te maken hebben begrijpen vast al waar ik het over heb. Nieuwetijdskinderen die de laatste, zeg 20 jaren, geboren zijn, zijn weer heel andere Nieuwetijdskinderen dan die van 40 jaar geleden (zoals ikzelf) en weer heel anders dat die van 60 jaar geleden. We maken allemaal onze worsteling mee om binnen de heersende maatschappij een plekje te vinden, maar de jongste Nieuwetijdskinderen hebben het zwaar, heel zwaar. Vaak begrijpen ze het zelf allemaal niet, komen er dingen op hun pad waarvan ze voelen dat ze er iets of juist niets mee willen, maar ze weten niet waarom, snappen niet wat de reden is en voelen alleen maar boosheid, verdriet, onrust, etc. Deze emoties niet kunnen plaatsen is voor hen dan reden om zich totaal van de maatschappij af te keren of er juist tegenaan te schoppen. Zie hier het ontstaan van gedrag dat door de maatschappij niet begrepen wordt en waar men etiketjes gaat zoeken om er maar op de één of andere manier zo goed mogelijk mee overweg te kunnen. Etiketjes als ASS, PDD-NOS en ADHD vliegen ons tegenwoordig om de oren. Ikzelf, ook een Nieuwetijdskind, gruwt inwendig bij al deze etiketjes, maar snap het wel. Het is gewoon een manier om met deze mensen nog iets te kunnen binnen het bewustzijnsniveau van het grootste deel van de bevolking. Dat de gezondheidszorg en de hulpverlening nu tekort gaan schieten zie ik vaak, want deze etiketjes vertegenwoordigen niet de werkelijke ondergrond van gedragsproblematiek. De werkelijke ondergrond heeft te maken met het Nieuwetijdskind zijn, met het moeilijk vinden om te aarden, moeite hebben zich binnen de huidige maatschappij vrij te bewegen. En ik ken het zelf maar al te goed, voel dit probleem dagelijks aan den lijve, maar kan me toch wel, al is het soms met moeite, enigszins aanpassen.

Nu het woord 'aanpassen' is gevallen, zijn er legio Nieuwetijdskinderen die een weerstand voelen. 'Aanpassen' betekent niet 'niet jezelf kunnen zijn, veranderen om in de maatschappij te passen'. Nee, 'aanpassen' betekent in mijn ogen niets anders dan begrip opbrengen voor de mensen om je heen en je daar ook naar gedragen, zodat je juist een ondersteunende factor in het geheel kunt zijn. Ik zeg niet dat de maatschappij minder is dan ik, lager, minder ontwikkeld en dat ik wel even zal vertellen hoe het allemaal in elkaar zit, want dat zullen velen hieruit proeven, me misschien wel arrogant vinden, nee zeker niet. Iedereen is goed zoals hij/zij is. Iedereen volgt het pad dat hoort bij zijn ervaringen als mens. Maar ook iedereen is verantwoordelijk voor wat hij/zij met het leven en opgedane ervaringen doet. We bevinden ons in een groeiend Bewust Zijn, een overgang naar een nieuwe fase in het Mens Zijn, een evolutie niet alleen voor de mens, maar op Zielsniveau. In zo'n evolutiesprong is het voor degenen die net dat stukje verder zijn altijd lastig. Stel je maar eens de prehistorie voor. Al die mensen die nog een voorovergebogen houding hadden, aapachtig en daar worden dan kinderen geboren die rechtop lopen. Hier konden ze totaal niets aan doen, maar ze waren 'anders', dat kon je nog zien ook. Hoe moeilijk zullen zij het gehad hebben? Zij werden misschien wel verstoten van de groep. Misschien vormden zij zelf groepen om te overleven en kon de evolutie zich voort zetten doordat zij onderling weer voor nieuw rechtoplopend nageslacht zorgden. Wij zitten nu in zo'n zelfde evolutiesprong. Nu worden er kinderen geboren met een hoger Bewust Zijn, maar zij moeten dit nog leren plaatsen in hun Mens Zijn. Daar gaat een hele worsteling aan vooraf. Niet alleen het leren plaatsen van dit Bewust Zijn, maar zeker ook het 'anders' zijn is zeker niet makkelijk. Ik merk vaak dat al deze Nieuwetijdskinderen zich op de één of andere manier zeer eenzaam kunnen voelen en wanneer zij samen zijn voelen zij de herkenning, zelfs als zij zelf nog niet zo'n goed beeld hebben van het hoe en waarom. Hoe vaak in dit soort bijeenkomsten de tranen van ontroering vloeien, tranen van opluchting 'ik ben dus niet gek', 'ik ben dus helemaal geen psychiatrisch geval'.... Ontmoeting tussen Nieuwetijdskinderen voelt als een warm bad. En allemaal hebben we die weg doorlopen... het 'anders' zijn en alle problemen die we daardoor ervaren hebben.

Onze huidige Nieuwetijdskinderen hebben het nog steeds zwaar, misschien nog wel zwaarder, omdat het voor hen zo moeilijk is om te aarden. Om het nut in te zien van het Mens Zijn, om te functioneren in zo'n mensenjasje, om zich aan te passen aan de maatschappij die toch grotendeels nog niet uit Nieuwetijdskinderen bestaat. Bewust Zijn van het feit dat je een Nieuwetijdskind bent is al lastig, laat staan hier je weg in zien te vinden in deze mensenmaatschappij. Vaak voel je onmacht, voel je wanhoop, voel je pijn en verdriet, vaak ook nog eens zonder te weten waarom. En dat laatste speelt nu nog het meest bij deze laatste generatie Nieuwetijdskinderen. Als ouder en misschien wel Nieuwetijds(groot)ouder (zelf een Nieuwetijdskind) kun je er alleen alles aan doen om de problematiek zo goed mogelijk te begrijpen, door er veel over te lezen, door naar bijeenkomsten te gaan, etc etc. en dan kun je je (klein)kind ondersteunen en helpen om de problematiek om te draaien in een positieve energie. Maar dan moet je natuurlijk wel eerst doorhebben dat je (klein)kind een Nieuwetijdskind is. En dan nog is het moeilijk voor deze (groot)ouder om het begrip te hebben en onmachtig te staan om het kind te behoeden voor alles wat op hem/haar afkomt. Wat je dan vooral voor ogen moet houden is dat het voor het kind zijn/haar eigen pad is die het moet gaan, een goed pad, want op het moment dat er begrip komt, zal er veel veranderen, zal het kunnen functioneren in deze mensenmaatschappij, zal het gaan werken aan zijn/haar levensdoel, zoals het dat eigenlijk van de geboorte af aan al doet, maar dan vaak onbewust, vanuit die evolutionaire sprong, zoals dat kind in de prehistorie dat nu eenmaal rechtop liep en wellicht wel kon proberen voorover gebogen te lopen, maar er nu eenmaal toch anders uitzag dan de rest en daar misschien wel een stevige rugpijn aan overhield.

Ik hoop werkelijk dat (groot)ouders en kinderen binnen de hulpverlening en de gezondheidszorg steeds meer een luisterend oor zullen gaan vinden en met de acceptatie van deze evolutiesprong, zal onze mensenmaatschappij zich kunnen voorbereiden op een nieuwe periode in die evolutie, met nieuwe ervaringen die wij Lichtwezens in dat mensenjasje op mogen doen. Maar op de eerste plaats hoop ik dat (groot)ouders en verzorgers gaan begrijpen wat Nieuwetijdskinderen zijn, hoe zij in elkaar steken, ieder op zijn/haar unieke wijze en wat zij hier komen doen, zodat wij ze zo goed mogelijk kunnen ondersteunen en begeleiden.

Wil je meer lezen, dan kun je je wenden tot de vele boeken die inmiddels over Nieuwetijdskinderen zijn geschreven en er zijn meerdere sites, zoals deze: Nieuwetijdskind, waar je je licht kunt opsteken.

Voor boeken zie bijvoorbeeld:


donderdag 17 november 2011

Stap voor stap



Gisteren trok ik een zielekaart die mij vertelde dat mijn intenties waar ik voor gekozen heb voor dit leven in mij naar boven komen in het hebben van ambities en het willen bereiken van bepaalde doelen en de dagdromen die daar bij horen. Deze dagdromen laten mij de weg naar mijn bestemming zien. Het zijn de signalen van mijn ziel.
Mijn ziel ‘vertelt’ me wat ik moet doen, maar ik laat mezelf weerhouden door angst, door wantrouwen. Hele menselijke emoties, hele menselijke ervaringen opgedaan door mezelf en anderen, die me weerhouden werkelijke stappen te zetten. Dit noemen ze dus ‘verzet’. Waar dit verzet vandaan komt? Puur maatschappelijk ingegeven zaken als financiën.  En angst voert daarin toch we de boventoon. Wat gaat er allemaal op me af komen, kunnen wij het als gezin financieel wel redden als ik mijn stappen zet? Zal ik eerst even uitleggen wat mijn droom is… anders snappen jullie niet waar ik op doel.

Mijn droom is: mensen op weg helpen in hun ontwikkelingsproces als zij vastgelopen zijn of nieuwsgierig naar nieuwe mogelijkheden, naast ze gaan staan en een hand reiken, samen op ontdekkingstocht, in een eigen praktijk voor Bewust Zijn, door middel van Bach bloesemtherapie, MIR-methode, Numerologie/Levensdoel Systeem, Astrologie, Chakra-kleurenanalyse en Mandala-tekenen. Allemaal vakgebieden waar ik in thuis ben, waar ik al mee bezig ben, maar wat nog niet officieel is. Ik wil zoveel, zie zoveel mogelijkheden, op het gebied van complementaire gezondheidszorg en onderwijs, op het gebied van therapie/coaching via het internet, ik heb zoveel ideeën op het gebied van workshops en cursussen. Stappen in die richting zou ik nog veel meer kunnen zetten, dan ik nu doe. Wat houdt me dan toch tegen?

Allereerst de angst mijn dagen helemaal vol te plannen met werk, daar waar weliswaar mijn hart en ziel liggen, mijn passie, maar waar misschien ons gezin in de knoop gaat komen. Voorzichtig ben ik al bezig, door meer werkuren te maken, meer studie-uren in te plannen (ik ben op dit moment bezig met Medische Basiskennis en Astrologie, naast verdieping in de rest van de vakgebieden). Moet ik dan kiezen voor één richting. Nee, dat ga ik niet doen, want ik zie een mooi totaalpakketje in de vakgebieden waar ik mee bezig ben, mooie aansluitingen, aanvullende ingrediënten. Prachtig om alles in elkaar te kunnen passen.

Krijgt manlief te horen dat voor hem het werk bij zijn huidige werkgever ophoudt en hij elders moet gaan kijken. Allemaal mooie woorden om het grote woord nog te ontwijken: ontslag! Zoals zovele collega’s in de bouw komt hij dus binnen afzienbare tijd op straat te staan. Is dit dan het moment om mijn plannen, mijn droom te realiseren en nu werkelijk stappen te zetten? Durf ik dat of snijden we onszelf dan financieel in de vingers? Eergisteren las ik een discussie op LinkedIn waar men vroeg wie rond kan komen van zijn werk als zelfstandig coach. Niemand! Allemaal een partner met baan of zelf een andere baan ernaast! Is dat dan mijn toekomst? Me uit de naad werken en er zo weinig voor terug krijgen? Begrijp me niet verkeerd. Ik krijg ontzettend veel terug, belangrijker in mijn ogen dan financiën. Ik zie mensen groeien en vooruit komen, waar zij vast kwamen te zitten in hun leven, ik zie bewustwording, ik zie depressie veranderen in geluk en groei, ik zie geestelijke en fysieke klachten verdwijnen, noem maar op! Dat is niet te betalen! Maar ik zie ook een terugloop in de hoeveelheid cliënten, ik zie minder bezoekers op beurzen, ik zie mensen die hun geld in de zak houden om dezelfde angst die ik zelf voel… krijgen we straks nog brood op de plank?

Onze vaste uitgaven maar onder de loep genomen, kan dat goedkoper, kunnen er dingen achterwege gelaten worden, kunnen er eisen bijgesteld worden? Onze zoon moet natuurlijk wel zijn medicijnen, die noodzakelijk zijn maar niet vergoed worden, kunnen blijven krijgen… Leuk om overal te horen dat ons financieel stelsel totaal op de schop zal gaan, dat er een Nieuwe Tijd aan zal breken waarin geld niet meer belangrijk zal zijn. Fijn! Heerlijk! Maar tot die tijd? Hoe betalen wij ons ‘brood op de plank’? Hoe moet die Nieuwe Maatschappij er dan uit zien? Ik kan me er wel een idealistische voorstelling van maken, maar hoe komen we daar? Stap-voor-stap… Ik voel verzet, ik voel angst, ik voel… zoveel. En toch voel ik vertrouwen! Snap jij het nog?

De zielekaart vertelde me dat het hoog tijd is de noodzakelijke stappen te gaan zetten om mijn droom te realiseren. Volgens de numerologie is het komend jaar, 2012, voor mij het jaar voor organiseren en zakelijk succes, een jaar bovendien dat overeenkomt met mijn levensdoelgetal, dus alle tekenen zijn gunstig Ik ga lekker verder op mijn pad, stap voor stap en misschien is het dan toch eindelijk eens hoog tijd de knoop door te hakken en alles officieel te maken… geloof ik…


Gepubliceerd in Spiritueel Enzo


zondag 6 november 2011

Leuke verschrijvingen of versprekingen



Soms moet je wel even lachen wanneer iemand zich verspreekt of verschrijft. Zeker wanneer het herkenbare woorden zijn. Ik spreek hier natuurlijk niet over grammaticale schrijffoutjes, maar over verschrijvingen of versprekingen die een bestaand woord opleveren. In de psychologie zijn hier allerlei theorieën over, waar ik hier niet verder op in zal gaan, maar waar het op neer komt is dat zaken uit het onderbewuste hierin een rol spelen. Soms onvermoede diepe zieleroerselen komen dan naar boven en misschien zelfs wel boodschappen van 'boven'. Zeker wanneer verschrijvingen of versprekingen zich gaan herhalen moet je er toch eens even op letten wat dit je kan vertellen.

Een tweetal voorbeeldjes van eigen hand, die niet één maar meerdere keren voorgekomen zijn.

Sinds een aantal maanden schrijf ik stukjes voor Spiritueel Enzo. Dit is een e-krant. Hoe vaak ik me niet verschreven heb: e-kracht i.p.v. e-krant. Wat heeft mij dit nu te vertellen? Ik zie het zo...
Deze krant is een voortvloeisel uit alles wat op dit moment in de maatschappij speelt. Mensen voelen de verandering in energie, er is iets aan het veranderen. Velen onder ons voelen het misschien wel, maar nog niet bewust en voelen onrust, drukte, in hun hoofd. Deze onrust en drukte heeft niets te maken met stress en ontevredenheid, waar wij mensen vaak aan denken en in gaan zoeken om deze zaken te verklaren. Deze onrust en drukte heeft te maken een hogere trillingsfrequentie waar wij mensen op gaan functioneren. Een trillingsfrequentie die dichterbij onze werkelijke aard ligt, dichter bij de Lichtwereld. Deze hogere trillingsfrequentie maakt dat wij veel meer informatie binnenkrijgen, niet alleen via de menselijke zintuigen, maar ook via fijner afgestemde energieën. Zo zijn wij in staat een veel grotere intuïtie te benutten, op energetisch niveau contact te leggen met medemensen én met onstoffelijke entiteiten zoals gidsen en engelen.
Onze maatschappij is hier echter nog niet op ingesteld en vele worstelen met dit gegeven, omdat de mens in zijn algemeenheid deze fijngevoeligere afstemming nog niet geaccepteerd heeft. We zien steeds meer Nieuwetijdskinderen geboren worden, zij die deze fijngevoelige afstemming in zich dragen. Deze kinderen worden, om binnen de maatschappij een plekje te krijgen waar ze binnen een zintuiglijk afgestemde wereld begrijpelijk gemaakt moeten worden, geëtiketteerd met termen als autisme en adhd. Dit vind ik erg jammer, maar het is wel een feit dat deze kinderen moeten leren zich af te stemmen op een lagere frequentie om te leren omgaan met de mensen die onze maatschappij bevolken. Dat is mijn eigen mening en ik weet dat er velen zullen zijn die het hier niet mee eens zijn. Afstemmen op een lagere frequentie is in mijn ogen nodig om het contact met de maatschappij niet te verliezen. Op die manier kunnen Nieuwetijdskinderen over de hele wereld een waardevolle inbreng hebben op alle fronten in de maatschappij. De neiging bestaat misschien om te zeggen: waarom kruipen al die Nieuwetijdskinderen dan niet bij elkaar om hun eigen maatschappij te vormen? Deze afgescheidenheid zoeken zij uit zichzelf vaak al niet op, waarom weten ze vaak zelf niet, maar ze kunnen zich wel erg eenzaam voelen in de bestaande maatschappij. Toch werken velen erg hard aan een verandering van Bewust Zijn van de mens. Zij hebben de maatschappij iets te vertellen, hebben een taak om deze maatschappij te begeleiden naar een nieuw Bewust Zijn. Wij zitten midden in een evolutiesprong. Hier zien wij dan ook allerlei onrust en zaken als einde van de Maya-kalender, einde van de wereld, opdoemen. Dit zijn in mijn ogen niets meer dan het aanvoelen dat er een Nieuwe Tijd ingaat, dat wij midden in een overgang zittten naar een ander Bewust Zijn, eentje die te maken heeft met een fijngevoeligere afstemming. Een mooie verandering, niets om bang voor te zijn, geen einde van de wereld, van de Aarde. Nee hoor, onze Aarde blijft gewoon bestaan, er gebeurt alleen iets met al haar bewoners.
Onze zielen hebben inmiddels zoveel Aardse ervaringen opgedaan, dat wij verder kunnen naar een volgend niveau, waarbinnen weer nieuwe ervaringen opgedaan kunnen worden. Uiteindelijk zal deze Aarde één worden met de Lichtwereld en wat dan? Geen idee. Zover is het nog lang niet! Daar gaan misschien nog duizenden jaren overheen, nog miljoenen, wie zal het zeggen.

Om nu even terug te komen op die e-kracht in plaats van e-krant. Want daar begon het hele verhaal tenslotte mee. In het algemeen is het internet een vinding die enorm belangrijk is voor het leggen van contacten, het overbrengen van informatie etc. Mensen onderschatten vaak het belang van deze vinding, maar ook deze vinding ligt in het verlengde van ontwikkeling naar een Nieuwe Tijd. Want wij mensen zijn eigenlijk maar trage wezens. In de Lichtwereld hoefde je maar te denken waar je naar toe wilde en hup... je was op de plaats van bestemming. Wij mensen moeten gebruik maken van ons trage lijf om te lopen of fietsen, om auto's te besturen of andere voertuigen die ons als hulpmiddelen dienen om ons te verplaatsen. En dan is daar nu dat internet met zijn nog steeds groeiende mogelijkheden. Het is nu zelfs al mogelijk dat doktoren aan de andere kant van de wereld een patiënt kunnen opereren die hier in Nederland op de operatietafel ligt. De ontwikkeling van het internet biedt ons ongekende mogelijkheden om onze menselijke beperkingen te overbruggen. Een krant als Spiritueel Enzo biedt ons mogelijkheden om met elkaar te communiceren, biedt ons de mogelijkheid overdenkingen te delen met anderen die geïnteresseerd zijn in deze zieleroerselen van haar schrijvers. Nou, als dat geen kracht is! Dus het schrijven van mij: kracht i.p.v. krant, weerspiegelt in mijn ogen mijn denkwijze over mediums als deze krant en het internet in het algemeen!

Een ander voorbeeld:
Ik moest mijn links naar mijn eigen blogs eens even goed nakijken, want wat bleek, er stond niet blogspot, maar blogsport in mijn linkomschrijving. Wat dat te betekenen heeft? Tja, daar kun je misschien zelf wel iets bij bedenken. Dat ik het werken aan mijn blogs leuk werk vind moge duidelijk zijn. De blogs liggen in het verlengde van mijn passie, mijn werk, in deze wereld.


donderdag 3 november 2011

Een onderzoek naar jezelf



Gisteren werd me weer eens heel duidelijk dat we in het leven veel kiezen. En dan heb ik het helemaal niet over levensgrote beslissingen. Hoewel iedere keuze grote gevolgen kan hebben voor het verloop van ons leven.

Neem nu het kiezen van een hobby. Ik zie mensen om me heen die helemaal hun ding gevonden hebben. Ik zie mensen om me heen die het na zoveel levensjaren nog steeds niet weten en blijven zoeken. En wat is er mooier dan onderzoeken wat je nu eigenlijk wilt? Het is een onderzoek naar jezelf. Daar is dus niets mis mee, hoort gewoon bij het leven. Wanneer je deze zoektocht een bewust onderdeel maakt van je persoonlijke ontdekkingsreis door het leven kan dit een waardevolle toevoeging geven aan je Bewust Zijn. Toch kan het heel prettig voelen als je denkt het gevonden te hebben, datgene waar jij je met passie mee bezig kan houden.

Gisteren kwam ik er achter dat deze passie niet zozeer zit in het onderwerp waar je je mee bezig houdt, maar meer in de drijfveren, de intentie. Betrokken als ik kan zijn bij de bezigheden van de mensen om me heen, voel ik die passie. Een passie die zich binnen ieder gebied eigenlijk kan ontwikkelen, groeimogelijkheden heeft. Iedere hobby kan met dezelfde intentie beoefend worden. Kijk, ik weet wel dat mijn hobby toch te maken moet hebben met creatief bezig zijn, met ontwerp en vormgeving. Maar dan kun je nog heel veel kanten op. Ik heb jaren geleden gekozen voor het mandala-tekenen om mijn passie op los te laten, maar er zijn zoveel hobby’s waar je die passie op los zou kunnen laten.

Om me heen zie ik hobby’s als muziek maken, lego bouwen, computerspellen, fotograferen, handwerken, kaarten maken enz enz. Allemaal creatieve zaken die mij op de één of andere wijze aanspreken. Maar zoals gezegd houd ik me bezig met mandala’s tekenen. Daar kan ik helemaal mijn ei in kwijt, maar even zo goed zou dat één van die andere hobby’s kunnen zijn, want hoe je met een hobby bezig bent hangt helemaal samen met de persoon die je bent. Hoe je de betreffende hobby beoefent vertelt iets over wie jij in wezen bent. Ben je iemand die voorbeelden van anderen volgt en prachtige muziek kan spelen vanaf bladmuziek, legomodellen kan bouwen vanaf bouwtekening, succesvol computerspellen kan spelen, mooie foto’s kan maken of mooie kaarten of ben je iemand die kan componeren en ontwerpen? Niets om over te oordelen, maar gewoon de dingen bekijken en uitvoeren op een manier die bij je past. Ben je iemand die gaat voor originaliteit? Dan kun je bij jezelf eens onderzoeken wat voor jou nu belangrijk is aan originaliteit.

Origineel denkvermogen heeft namelijk een aantal valkuilen, waar ik zelf al regelmatig in getuimeld ben. En die originaliteit heeft alles te maken met intentie. Iemand met een origineel denkvermogen kan daar totaal geen gebruik van maken en het allemaal wel best vinden wat anderen bedacht hebben. Iemand met een origineel denkvermogen kan gedreven zijn dit uit te buiten en steeds méér willen. Iemand met een origineel denkvermogen kan daar binnen bescheiden kring in de eigen omgeving, daar gebruik van maken. Maar iemand met een origineel denkvermogen kan dit ook gebruiken om zich te onderscheiden van de rest, opvallend danwel bescheiden op de achtergrond. Ik merkte dat ik mijn originaliteit vaak gebruikte om me te onderscheiden, bewust ‘anders’ te zijn. Waarom? Om erkenning en waardering los te peuteren. En wanneer ik dat dan kreeg voelde ik me zeer ongemakkelijk, alsof ik het niet waard was die erkenning en waardering te mogen ontvangen. Wat vertelt dit dan over mezelf? Juist! Dat ik mezelf helemaal niet erkende en waardeerde en dat dus zocht bij anderen. Nu ben ik niet iemand die dat origineel denkvermogen helemaal voor mezelf wil houden, nee hoor, hoe meer zielen hoe meer vreugd, dus delen! Vooral doorgeven wat ik ‘ontdekt’ heb. Maar zijn mijn ideeën, mijn ontdekkingen, mijn vaardigheden, dan zo goed? Heeft dit niet met een standpunt te maken, of is dit een eerlijk uitgangspunt waar nog groei en ontwikkeling in mogelijk is? Wil ik daar dan met koeieletters mijn naam onder hebben staan, of stel ik me bescheiden op? En is die bescheidenheid dan wel zo goed? Waarom zou ik niet durven te staan voor wat ik doe? Hang ik dan een bepaald oordeel aan wat ik doe? Vind ik mezelf dan zo goed? Allemaal vragen en overwegingen die me veel vertellen over wie ik nu werkelijk ben. Het vertelt me dat een thema dat in mijn leven speelt, erkenning, ook in een hobby zijn opwachting maakt.

Gisteren kwam ik in gesprek met een man die me wees op allerlei mogelijkheden die voor onze zoon open liggen in het leven. Dit gesprek was voor mij de eye-opener van de dag. Deze meneer wees meteen op de commerciële en zakelijke mogelijkheden die mijn zoon zou kunnen benutten in zijn leven, door wat hij laat zien in zijn hobby. Dit gesprek maakte me bewust hoe ik zelf de zaken aan zou pakken. Dit gesprek maakte me bewust hoe mijn zoon hier op dit moment in staat. De conclusies vertelden me dat het goed is zoals het is, welke weg eenieder volgt is de weg die bij diegene past. Natuurlijk zijn er altijd zaken die commercieel uit te buiten zijn, gaten in de markt te vinden voor materieel gewin. Of we die zien en of we die benutten hangt helemaal van onszelf af. Ik kan alleen maar voor mezelf spreken, dat voor mij erkenning niet samen gaat met het verdienen van bakken met geld, erkenning is geen gevolg van succes. Erkenning is het gevoel dat je bij jezelf hebt. Kun je jezelf erkennen in wie je bent? En je mag best staan voor de dingen die je doet, zonder je er materieel aan te willen verrijken. De rijkdom die je van binnen voelt is veel waardevoller, dat is een diepere verrijking, de overvloed in jezelf ontdekken. Dan hoef je jezelf niet te vergelijken met anderen, zakelijk uit te blinken of anderen te overtuigen. En of je nu muziek maakt. Lego of computers bouwt, fotografeert, kaarten maakt, mandala’s tekent…. Jij beoefent je hobby op een manier die bij je past en dat is goed!

Het gaat dus allemaal niet zozeer om wat je kiest, maar meer hoe je voor iets kiest, wat je intentie is. Daar bewust van te worden vertelt je veel over jezelf, welk beeld en welke verwachtingen je van jezelf hebt. Kun jij bezig zijn met je bezigheden zonder oordelen?


Gepubliceerd in Spiritueel Enzo