donderdag 29 december 2011

Geef jezelf aandacht en liefde



Wij mensen geven veel van onze aandacht en liefde aan iedereen om ons heen die het nodig lijkt te hebben. Daarbij vergeten we soms, en soms ook te vaak, om ook onszelf aandacht en liefde te geven. Sommigen onder ons, zoals ikzelf, zijn geneigd veel te veel aandacht en liefde te geven en dan ook weggeven, waardoor de eigen energie eronder gaat lijden.

Ik heb mijn les inmiddels wel geleerd, maar het blijft moeilijk. Het blijft zoeken naar grenzen, grenzen voor anderen en grenzen voor mezelf.
Als ik mijn hart zou volgen, als ik mezelf meer aandacht en liefde zou geven, wat zou er dan gebeuren? Houden anderen dan nog wel van me? Zouden ze me nog wel aardig vinden? Allemaal vragen die me door het hoofd speelden en soms nog spelen wanneer ik merk dat anderen moeite hebben met de tijd en ruimte die ik voor mezelf neem. Vragen die me door het hoofd spelen op het moment dat ik voor mijn idee ergens tekort schiet.
Maar schiet ik dan werkelijk tekort? Aan wiens verwachtingen wil ik eigenlijk voldoen? Waarom voel ik me egoïstisch op het moment dat ik tijd en ruimte voor mezelf neem? Kan ik gewoon simpel met een boek op de bank hangen - let wel een ‘gewoon’ leesboek, een roman of een thriller, géén vakliteratuur - zonder die schop onder m’n kont te voelen om van alles te gaan doen wat nog moet gebeuren? Nee, niet makkelijk.
Schuldgevoel? Ja misschien, omdat er dan andere dingen blijven liggen, zoals de strijk of de afwas of andere huishoudelijke taken en ik eigenlijk van mezelf vindt dat ik, als huisvrouw, de boel spik en span moet hebben, omdat anderen misschien wel zullen denken… En nee, ook weer niet, want wat kan het me eigenlijk schelen wat anderen denken?
Het schuldgevoel is niets meer en niets minder dan niet kunnen ontvangen. Altijd maar geven en geven. Ontvangen van aandacht en liefde? Ieks… eng… mag dat wel dan? Ben ik dat dan wel waard? Jezelf aandacht en liefde geven? Ja, die is gek! Dat moet je toch verdienen en daardoor krijgen van anderen? Maar hoe verdien je dat dan? Door dat huis spik en span te hebben? Nee toch? Door altijd voor anderen klaar te staan? Tja, misschien, maar nee toch?

Een complimentje ontvangen? Kun jij dat? Ik kon dat niet, nu wel, maar héél lang kon ik dat niet eens en wuifde ik complimentjes altijd weg of kon er niet eens op reageren!
Een voorbeeldje, zei iemand tegen me: ‘Wat zie jij er leuk uit, leuke tuniek!’ Dacht ik: ‘Ja ja, dat dikke vette mens met die kwabben, daar helpt geen leuke tuniek aan hoor… je zegt maar wat… dik is toch lelijk in deze maatschappij? Vind jij vast ook…  Leuke tuniek, vast als een slanke den het aan zou hebben, niet in maat 54! Wat zou ze moeten?’ Reageren? Helemaal niet, eroverheen rammelen, ander onderwerp, of ‘Gekocht bij de ….piep…, daar hebben ze betaalbare mode in grote maten…’
Als ik dit hier neerschrijf, denk ik ‘Wat een mens zeg…’. Ik oordeelde niet alleen keihard over mezelf, maar zeker ook over degene die het compliment maakte. Gelukkig ben ik intussen een heel ander mens geworden en zie nu in dat er leuk uit zien helemaal niets is voor alleen dunne mensen met een voor de maatschappij ideaal figuur. Het zit in je uitstraling, het komt van binnen en straalt naar buiten. Christiane Beerlandt heeft daar een heel mooi boek over geschreven ‘’t Komt dik in orde!’. Een aanrader voor iedere dikkerd! Je voelt je meteen een stuk beter! Dik zijn is niet per definitie ongezond en je wordt er niet ziek van. Waar een dikkerd ziek van wordt? Van het zichzelf niet accepteren, van het zichzelf aan laten praten dat dik zijn niet mooi en niet gezond kan zijn. Het beoordeeld en veroordeeld worden! En zeker niet alleen door maatschappelijke idealen en hun aanhangers, maar vooral door zichzelf! Daar wordt de dikkerd ziek van!

Afijn, ontvangen van complimentjes, ontvangen van aandacht en liefde… vooral die van jezelf… dat is lastig voor velen onder ons. Het kunnen ontvangen van die mooie dingen begint bij jezelf. Geef jezelf aandacht en liefde, neem tijd voor de dingen die jij graag doet, of dat nou een boek lezen is, of met een vriend(in) lekker koffie drinken, of met je partner ’s morgens een paar uur langer in bed blijven liggen, gewoon lekker tegen elkaar aan en elkaars aanwezigheid voelen, of een mandala tekenen, een schilderij maken, een kast timmeren, je kamer pimpelpaars schilderen etc etc. En wie bepaalt hoeveel tijd je daarvoor mag nemen? Jijzelf toch zeker!

Geloof mij maar, dat wanneer je dat op kunt brengen, misschien met 5 minuten per dag beginnend, dan 10 minuten, dan 15 minuten…. dat jij uiteindelijk niet meer op de tijd let en je hart kunt volgen wanneer je maar wilt en van daaruit jouw aandacht en liefde kunt delen met anderen! Dan kun je opeens een compliment ontvangen, dan kun je simpelweg ineens ‘zomaar’ zeggen: DANK JE WEL!




Gepubliceerd in Spiritueel Enzo 


donderdag 15 december 2011

Syl de Boer - 'Zwervende Zielen'



'Zwevende Zielen' - Syl de Boer



Syl schrijft:

'Het ontstaan van het boek is minstens zo'n spannend verhaal als het boek zelf!In 1996 werd ik wakker met een verhaal in mijn hoofd. Had ik gedroomd? Ik schreef op wat ik me nog kon herinneren en terwijl ik schreef, herinnerde ik me meer en meer. Toen ik het overlas, wist ik het; dit was een boek. Het moest alleen nog geschreven worden.''Ik werd tijdens dat schrijven regelmatig gesteund door onverwachte hulptroepen. Zo was ik een keer vastgelopen en had echt geen druppel inspiratie meer. Een paar dagen daarna opende ik de brievenbus en vond daar een ansichtkaart met een foto van... Lake Winnipeg! De locatie van mijn verhaal! Met bomen én een totempaal!De kaart was bestemd voor de vorige bewoner van mijn huis en bleek een reclameverhaal over een uniek houtsoort dat alleen bij Lake Winnipeg te vinden was! En met dat gegeven kon ik weer verder, want opeens had ik weer een nieuwe opening!En dit is slechts één van de vele 'toevalligheden' die mij hebben geholpen om het uiteindelijke verhaal te kunnen presenteren.'

En dat uiteindelijke verhaal vertelt over de cynische projectontwikkelaar Rex McMillan, die de opdracht krijgt om een recreatiepark aan het Canadese Lake Winnipeg te bouwen. Vanaf het moment dat hij die opdracht aanneemt, wordt hij bedolven onder onverklaarbare gebeurtenissen, zoals voorspellende dromen, geestverschijningen, bijna-dood ervaringen, visioenen uit een vorig leven en een paar bizarre ongelukken. Is er sprake van 'menselijke' sabotage of is dit park, dat door de Indianen wordt beschouwd als Heilig Grondgebied vervloekt?Met de hulp van fotografe Lily McBride probeert hij controle te krijgen over de situatie en zijn gevoelens, maar dat lijkt pas mogelijk als hij die controle juist loslaat...

Met deze intrigerende beschrijving op de achterflap begon ik het boek te lezen, en wat voor boek...Een zéér verrassend boek! Naast dat het 'gewoon' een spannend en misschien zelfs wel een romantisch verhaal te noemen is, dat vol zit met boeiende spirituele ingrediënten, is het ook een boek waar je werkelijk mee kunt leven met de hoofdpersonen en een verhaal dat je werkelijk mee kunt beleven met de hoofdpersonen. Door de prachtige beschrijvingen van alles wat er in de hoofden van de hoofdpersonen omgaat, leer je ze op zeer intieme wijze kennen.

Het verhaal ontvouwt zich voor je ogen, voor je ziel... Zo beeldend, zo treffend. In het begin vond ik het wel een beetje wennen en voelde het voor mij soms wat ongemakkelijk aan om zoveel gedachten en gevoelens van de hoofdpersonen mee te krijgen, maar het went snel en al gauw kon ik helemaal in het verhaal duiken. Toch kon ik het ook goed wegleggen, niet omdat het niet boeide, maar omdat ik het zonde vond om het boek in één adem uit te lezen en uit het verhaal te komen. Dus ik las het mondjesmaat van voor naar achteren, mezelf af en toe zo'n 'Zielenmomentje' gunnende. Heerlijk genieten! Het boek is dus eigenlijk simpelweg te dun met zijn 315 bladzijden. Ben dus héél benieuwd geworden naar de andere boeken van SYL.

De openheid waarmee over spirituele zaken in het leven gesproken wordt, maakt dat je er in je dagelijks leven zelf ook bewuster van wordt. Zogenaamde 'toevalligheden' bijvoorbeeld worden eerder herkend als seintjes om ergens op te letten of hulpmiddeltjes om makkelijker keuzes te kunnen maken. Vooral een item als het herkennen van seintjes 'van boven' en het hen verwarren met fantasie of een (dag)droom die 'slechts' een droom is, komt in dit boek duidelijk naar voren voor mijn gevoel. Dat 'fantasie' of een (dag)droom of een visioen werkelijke informatie voor je bevat die voor jou van belang kan zijn om je hart te volgen in het leven, is nu wel duidelijk. Toch blijft dat voor mij een lastige... Want wanneer wordt jouw fantasie of (dag)droom gestuurd door je verstand en wanneer is het werkelijk een seintje waar je iets mee kunt.

Want als ik voor mezelf een scenario afspeel hoe de dingen zich in mijn leven op z'n beroerdst kunnen voordoen, iets waar mijn Innerlijke Criticus graag op inspeelt, dan zijn mijn (dag)dromen werkelijk niet zo waardevol om mijn keuzes op te baseren. Het blijft in mijn ogen uitkijken... Grofweg kun je je (dag)dromen en fantasie indelen in twee categorieën: negatief, bekritiserend en afbrekend getinte situaties en positief, versterkend en opbouwend getinte situaties. De situaties van negatieve aard beschouw ik tegenwoordig als waarschuwingen en een methode om me te helpen voorbereid te zijn als zaken niet helemaal lopen zoals ik zou willen. Ze bieden namelijk ook vaak oplossingen om als negatief ervaren situaties positief aan te pakken. De situaties van positieve aard beschouw ik als de weg van mijn hart, van datgene wat ik het liefst zou doen en die kunnen mij sterken in het maken van keuzes of het volhouden op de ingeslagen weg.

In het boek 'Zwervende Zielen' herken ik de thema's die zich aan de orde doen bij het (h)erkennen van deze spirituele seintjes. Het groeiende Bewust Zijn in het leven. Hoe relaties tussen mensen onderling en mens en dier belangrijk zijn als aangevers van ervaringen die ertoe doen om spiritueel te kunnen groeien. Een prachtige samenwerking! Hoewel het soms helemaal niet zo 'prachtig' voelt en juist moeilijke elementen in het leven brengt.

Afijn, ik denk dat dit een boek is waar iedereen zo zijn of haar eigen thema's in het leven in kan herkennen en iedereen zal er weer iets uithalen waar hij/zij iets kan hebben in zijn/haar spirituele ontwikkeling! Een aanrader dus!


donderdag 8 december 2011

Financiële crisis



Zoals we allemaal weten, beleeft onze maatschappij een financiële crisis. Dit heeft vele gevolgen. Zo vallen er vele ontslagen, in vele beroepsgroepen. Ook wijzelf zijn hieraan niet ontkomen. Manlief heeft zijn baan in de bouw verloren, simpelweg omdat er niet genoeg opdrachten meer zijn. Tja, solliciteren dus maar. Waarop? Geen idee, want er is niets in zijn vakgebied. En áls er al iets is, duiken daar natuurlijk vele bouwkundigen op af... en dan ben je al snel te oud (bijna 48) en te duur. Afijn, dan komt in mijn hoofd mijn bijdrage op de broodplank om de hoek kijken. Tot nu toe heb ik mijn werk beschouwd als een uit de hand gelopen hobby, een passie, naast het zorgen voor onze kinderen, waar ik wel graag mijn beroep van zou willen maken... Alles was tot nu toe gericht op het overbrengen van ervaring en kennis, op het delen, op de hand reiken aan anderen die dat konden en wilden gebruiken. Héél dankbaar werk dus. In mijn achterhoofd begon een officiële eigen praktijk steeds meer vorm te krijgen. Afgelopen jaar begon helemaal fantastisch en de cliëntele liep behoorlijk binnen, waardoor ik kon investeren in materialen en opleidingen/cursussen. Dat ging goed! Een droom begon vorm te krijgen! En dan vóel je 'm al aankomen... In de zomervakantie ging er van alles aan het rommelen, in onze persoonlijke levens, maar ook mijn blog kwam offline te staan door een verhuizing bij weblog.nl waar ik mijn blog toen ondergebracht had. De verhuizing zou binnen een zeer korte termijn een feit zijn en mijn blog zou volgens weblog.nl snel weer online komen. Maar na een week, twee weken, drie weken, nog steeds niets. In deze tijd van het jaar, augustus/september, juist de tijd dat mensen naar nieuwe dingen op zoek gaan, is mijn blog offline! Veel cliënten 'haal ik binnen' via mijn activiteiten op het internet die altijd weer gekoppeld zijn aan dit blog. Mond-tot-mond-reclame staat natuurlijk op de eerste plaats, maar het internet is een goeie tweede.

Kortom.... ik begin nu serieus aan het starten van een eigen praktijk te denken... krijg je dit! Na enige bezinktijd begin ik het nut in te gaan zien van een verse frisse herstart. Een nieuwe blog! Een blog zonder alle oude bagage (oude berichten), helemaal vanuit het hier en nu! Er is in mijn persoonlijke leven de laatste paar jaren behoorlijk veel veranderd en ik zit spiritueel gezien in een gigantisch transformatieproces. Een nieuwe blog dus, hier bij blogspot en ik associeer dit met een de wedergeboorte zoals ik die spiritueel gezien mag ervaren in mijn leven. Heel mooi dus! Er komt nu van alles op mijn pad, wat mijn spirituele groei alleen maar voedt, als gevolg van het bewustwordingsproces dat ik doorloop. Nog steeds staat bij mij voorop dat ik hierin mijn ervaringen en inzichten mag delen met anderen, die net als ik in een spiritueel groeiproces zitten.

Met een 8 als levensdoelgetal, staat alles wat met geld, macht, overvloed en succes te maken heeft bij mij in de spotlights, of ik dit nu wil of niet. Aan die 8 vooraf gaan een 2 en een 6, wat me allerlei thema's oplevert aangaande het stellen van grenzen in verantwoordelijkheid, samenwerking, balans, idealisme en acceptatie van de perfectie van het leven. Nou, het ziet er naar uit dat ik nu al deze drie getal-energieën tegelijkertijd op mijn bordje voorgeschoteld krijg. Nu is dat natuurlijk altijd al zo, maar ik ben me er nu veel bewuster van. Dit heeft tot gevolg dat ik meer zicht begin te krijgen op de negatieve en positieve kanten van mijn gevoelsbeleving. Ik besef nu terdege dat mijn negatieve gevoelens nodig zijn om me ergens bewust van te worden. Ik herken de thema's die bij mijn getal-energieën horen, waardoor ik dingen anders ga bekijken.

Zo begin ik me te realiseren, dat het 'serieus' werk maken van mijn praktijk eigenlijk toch veel weg krijgt van 'zieltjes winnen' en winst beogen. Iets wat ik toch zeker niet zo bedoeld had. Dit is niet mijn insteek in mijn werk, werk dat ik vanuit mijn hart, vanuit liefde doe! Zo ben ik ook steeds aan het worstelen over de prijzen die ik moet vragen voor mijn diensten. De één roept dat ik belachelijk weinig vraag, de ander vindt dat ik te veel vraag, omdat veel mensen tegenwoordig nu eenmaal een platte portemonnee hebben of misschien niet zoveel willen besteden omdat ze weinig of geen vertrouwen hebben in de toekomst. Zo had ik een prijs vastgesteld voor ieder van mijn diensten: voor de mandala-tekenlessen, voor de workshops, voor de consulten, voor het mandala-tekenen op bestelling, etc. Inwendig had ik hier helemaal geen vrede mee, omdat ik zelf vaak het gevoel had dat er mensen waren die vanwege de prijs niet konden komen of kopen, terwijl het gevraagde bedrag voor een ander juist een peuleschilletje was dat achteloos afgerekend werd en die het dubbele ook wel afgerekend zouden hebben of omdat ik zelf het gevoel had dat mijn diensten de kosten niet waard waren vanuit de gedachte 'het kan altijd beter' of 'een ander kan het beter', vanuit mijn gebrek aan zelfvertrouwen, dat inmiddels wel een superboost gekregen heeft en gelukkig steeds minder meespeelt. Afijn, inwendige strijd, rond financiën en erkenning krijgen (8), mezelf héél goed beseffende dat het ieders eigen verantwoordelijkheid is óf hij/zij wel van mijn diensten gebruik wilt maken, wat een prijs dan ook niet zou veranderen. Het ontslag van manlief deed daar nog een schepje bovenop. Toen moest ik het voor mijn gevoel helemaal waar gaan maken! Keihard werken, studeren, ervaring opdoen, relaties opbouwen, netwerken, cliënten binnenhalen... Tenslotte moet er straks, per 1 januari, als de WW komt, wel nog fatsoenlijk brood op de plank komen en, zoals de eerste helft van vorig jaar ging, kon ik toch in ieder geval zorgen voor het beleg op de boterham, al was het dan wel heel dun belegd met het goedkoopste beleg dat je maar vinden kon...

Het voelde allemaal niet goed. Ik wil bezig zijn met wat mij lief is, met mijn passie en van daaruit anderen benaderen, niet vanuit een bedrijf, een onderneming, een zakelijk belang en geld verdienen. Ik wil delen hoe mooi het leven in elkaar zit om ons menselijke ervaringen op te laten doen, om onze lessen te mogen leren, om onze levenstaak te verrichten. Ik wil delen hoe mooi Moeder Natuur voor ons zorgt door ons te voorzien in geneeskrachtige planten. Ik wil delen hoe mooi de mens in elkaar zit, hoe krachtig wij zijn, hoeveel zelfherstellend vermogen wij hebben om in balans te komen en in balans met ons levensdoel kunnen werken met onze levensenergieën. Dát is wat ik wil! Ik wil niet gaan voor het geld, voor de inkomsten, voor succes... Ik wil gaan voor mijn passie! En als anderen daarvoor hun waardering willen uiten in de vorm van geld, dan is dat prima!

Altijd voelde ik al een weerstand tegen geld, tegen het in geld uitdrukken van de waarde van dingen. Tja, geld maakt niet gelukkig, maar het is wél handig in deze maatschappij. En dan ook nog die 8! Met enige moeite moet ik hier toch voor in de wieg gelegd zijn: diepe dalen doormaken, hoge hoogten bereiken, uithoudingsvermogen, doorzettingsvermogen, maar toch allemaal leidend naar dat succes! En zie daar: mijn innerlijke strijd! En vandaag heb ik knopen doorgehakt! Om anderen en mezelf te helpen op de weg naar Bewust Zijn.

Ik heb besloten geen vaste bedragen meer te stellen voor mijn diensten. Dan kan ik dat loslaten, of dat nu makkelijk gaat of niet, want er zullen best bedragen afgerekend worden waar ik zo mijn vragen bij heb, hoog of laag... Wat zou ik mezelf op dit moment geven voor deze geleverde dienst? Voor mij en ook voor de cliënt is dit een mooie oefening in Bewust Zijn. Wat levert het jou nu op door bij mij te komen? Dat kan zijn een stukje rust en ontspanning, plezier, maar dat kunnen ook Bewust Zijn verruimende inzichten en ervaringen zijn en misschien levert het je voor jouw gevoel helemaal niets op! Wat is zo'n bijeenkomst die keer jou waard? Deze methode, ook wel 'pay what you want' (zie uitleg Wikipedia), zorgt er mijns inziens juist voor dat ik me meer richt op de kwaliteit van aangeboden diensten, niet de kwantiteit. Het zal me alert en scherp houden.

Een mooie Bewust Zijn - oefening dus, voor jou én voor mij! Ik ga er nu dus voor om in deze financiële crisis te kiezen, niet voor geld, maar voor mensen, voor de spirituele kant van deze crisis. Een stapje dichter naar mijn ideaalbeeld van de maatschappij ook. Een maatschappij waarin we niet streven naar meer van alles, maar naar kwaliteit, naar liefde, naar delen en elkaar ondersteunen. Een klein succesje dus! Althans.... dat moet natuurlijk nog blijken. Ik ben héél benieuwd wat dit op gaat leveren, niet in geldwaarde, maar in Bewust Zijn waarde.



Update anno 2015:

Al gauw bleek, dat het vrij laten van betaling mensen slapeloze nachten bezorgt. Letterlijk! Velen hebben hun hersenen horen kraken en hen totaal in verwarring gebracht. Dat is natuurlijk niet mijn bedoeling. Zo geef ik nu, anno 2015, richtlijnen met minimum prijzen, die mijzelf van een minimum inkomen voorzien als ik een redelijk gevulde agenda heb. Mensen zijn vrij meer te betalen als ze het mijn diensten waard vinden, men kan ook doneren voor het onderhoud van de blogs, etc... maar ook minder mag als je niet veel te besteden hebt of mijn diensten niet kunt waarderen. Alleen op bloesemremedies en spagyriek essences en dergelijke kan ik niet minder accepteren.

donderdag 1 december 2011

Nieuwe mogelijkheden



Een prachtig thema ‘Overgave’. Durf jij je over te geven aan het leven? Durf ik me over te geven aan het leven? Wat is totale overgave? Kan ik me totaal overgeven? Waaraan? Durf ik me totaal over te geven aan de door mij gekozen weg? Durf ik me over te geven aan het onbekende?

Op een moment als dit in mijn leven komt het thema ‘overgave’ volop naar voren. Wat laat me weerhouden om me volledig over te geven aan de door mij gekozen weg? Angst! In vervolg op het vorige thema ‘Verzet’, lijkt ‘Overgave’ een logisch vervolg, mits ik die volgende stap ook durf te zetten. Betekent overgave dan het aan de kant zetten van de mij welbekende angst? Betekent dat dan dat ik voorbijga aan mijn angst? Nee, angst is de weg van mijn verstand die alvast bedenkt wat er allemaal mis zou kunnen gaan, angst is de weg van mijn Innerlijke Criticus die me voorhoudt dat wat ik wil helemaal niet zal lukken, angst wordt niet aan de kant gezet maar kan me helpen alert te zijn. Angst is helemaal niet zo’n negatieve factor die me belet met overgave die dingen te doen die ik graag wil, met overgave mijn intuïtie te volgen. Angst is een methode van het leven om me alert te houden. Wanneer ik teveel in die angst meega, dan krijgt angst macht en zal de angst bepalend worden in mijn handelen.

Zoals te lezen was in mijn vorige stukje sta ik op een kruispunt in mijn leven, hang ik al een tijdje op zo’n omslagpunt en nu er factoren van buiten alle zekerheid onder mijn voeten vandaan maaien en ik nu werkelijk nog niet eens weet wat er volgende week of volgende maand op mijn pad zal komen, laat staan volgend jaar, moet ik voor mezelf op een rijtje krijgen wat ik met mijn leven wil, welke richting ik uit wil. ‘Stap voor stap’ verandert nu, voor mijn gevoel, van een voortsukkelend slakkengangetje in een hogesnelheidstrein. Ben ikzelf degene die de hogesnelheidstrein in gang brengt of is dat een helpende hand van boven? Het voelt als een hogesnelheidstrein, maar is het dat ook? Voel ik me erdoor opgejaagd omdat ik het slakkengangetje eigenlijk wel kon waarderen, hoewel slakkengangetje… De laatste 2 jaren is er in mijn spirituele ontwikkeling wel zoveel gebeurd dat er wellicht van een slakkengangetje geen sprake meer kan zijn. Afijn, jullie snappen dat er veel door mijn hoofd heen gaat op dit moment en ik me afvraag of ik nu in dat verzet blijf hangen of dat ik het zal durven om vol overgave mijn pad te vervolgen.

Wordt nu mijn flexibiliteit uitgetest en moet ik wellicht een heel andere weg op gaan zoeken? Tja, daar kreeg ik al aanwijzingen voor middels mijn nu welbekende dagdromen en personen die op mijn pad kwamen. En dat is een heel andere weg dan ik eigenlijk wilde gaan, maar wel binnen mijn mogelijkheden en mijn vakgebied. Ik heb me altijd meer gericht op een individuele begeleiding, omdat ik daar een stuk meerwaarde in zie en ervaar, en mijn cliënten ook. Nu moet ik noodgedwongen aansluiten bij de vraag, want het is erg rustig met cliënten en je merkt de financiële crisis waarbij mensen hun geld liever in de zak houden of liever voor losse activiteiten kiezen dan voor langlopende projecten. Nu moet ik misschien wel ideeën en idealen gaan loslaten. Ik richt me nu meer op groepen, op workshops bijvoorbeeld, waar je één onderwerp een klein stukje uitdieping geeft (veel te weinig naar mijn zin), éénmalig… En nu komt daar het bedrijfsleven bij kijken. Eerst onderzoeken of er wel behoefte is aan mijn wijze van werken, aan Bewust Zijn in het bedrijfsleven, aan Bewust Ondernemen. Ik heb niks met het bedrijfsleven. Waarom? Omdat bedrijfsleven samengaat met geld verdienen, winst maken, hoe meer hoe liever… Weer iets waar ik ook zelf tegenaan loop. Wil ik zelf een bedrijf om mensen te helpen of wil ik geld verdienen? Eigenlijk wil ik niet voor het geld gaan, maar gezien het ontslag van mijn man, moet ik wel. Of ik moet een baan gaan zoeken bij een werkgever en terug naar wat ik helemáál niet wil. Ik wil geen baan om geld te verdienen, ik wil werk waar ik met hart en ziel, met passie, een bijdrage kan leveren aan groei en ontwikkeling, van de maatschappij, van anderen, van mezelf zodat ik ook weer kan groeien en die wisselwerking kan ervaren, de verbinding, de samenwerking.
Ook op persoonlijk vlak sta ik op dat bewuste kruispunt. Allerlei dingen lopen nu anders dan verwacht. Aanpassingen zijn noodzakelijk. Bewust Zijn is noodzakelijk. Het roer moet dus om, noodgedwongen.

En is dat zo slecht, het roer om? Nee, dat heb ik al mogen ervaren toen mijn oude blog offline ging, zonder dat ik daar invloed op had. In eerste instantie was ik boos, gefrustreerd, dit wilde ik niet, ik wilde via het net de connectie houden met mijn lezers en cliënten. Ruim een maand losgekoppeld, was voldoende om te merken dat dit soort zaken ook heel goede dingen kunnen brengen en nieuwe mogelijkheden bieden. Ik startte een nieuwe blog en inmiddels ben ik hier ontzettend blij mee. Oude zaken, oude bagage, afgeworpen en een nieuwe start vanuit het hier en nu. Heerlijk! Ik ben er zo blij mee! Als een klein kind dat in een snoepwinkel de grootste en kleurigste lolly krijgt die er maar te vinden is. Als een klein kind dat vol verwachting een cadeautje openmaakt en krijgt wat het hebben wil.
Die ervaring heeft me ervan bewust gemaakt, dat verandering en loslaten alleen maar nieuwe mogelijkheden creëert die op het eerste oog misschien niet zijn zoals ik wil, maar uiteindelijk veel beter bij me passen op dit moment.
Mijn weerstand tegen geld bijvoorbeeld komt simpelweg omdat dat een groot onderdeel van mijn levensthema’s is: de 8. Of ik nu wil of niet, het komt steeds opnieuw en steeds groter in beeld: de 8. Jullie zijn vast net zo benieuwd als ikzelf of ik de stap ga zetten… me aan kan passen aan de vraag, gericht op wat nodig is binnen het gezin, gericht op de vraag van de maatschappij en haar ontwikkelingen, gericht op de evolutie van de mens en toch mezelf te blijven. Kan ik inspelen op al deze ontwikkelingen? Mijn intuïtie zegt luid en duidelijk: ‘JA, je hebt diepe dalen doorstaan, je moet er keihard voor werken, maar je kunt het.’ Mijn Innerlijke Criticus zegt: ‘Ik zou er niet aan beginnen, dat kun jij niet, gedoemd te mislukken! Hoe moet dat als…(vul maar in, alles wat maar negatief te bedenken is).’ Die Innerlijke Criticus houdt me ook voor dat ik voor zekerheid moet gaan. Ikzelf zeg, nu nog aarzelend, ‘Gewoon proberen, niet geschoten is altijd mis.’ Ik ga dus maar snel verder aan het ontwikkelen en schrijven van workshops gericht op deze tijd, voor particulieren én bedrijven. Ik ga me vol overgave wijden aan mijn keuze op mijn levenspad, mijn levensdoel, mijn levenstaak! En inschrijven bij de Kamer van Koophandel? Dat kan nog even wachten, ik hou netjes mijn administratie bij, maar eerst goed opstarten, een goed werkend en goed lopend bedrijfje ervan maken conform mijn eigen uitgangspunten en de kans geven te groeien, stap voor stap, in welke snelheid dan ook. Ook op persoonlijk vlak.

Ik hou jullie natuurlijk op de hoogte!




Gepubliceerd in Spiritueel Enzo