donderdag 8 december 2011

Financiële crisis



Zoals we allemaal weten, beleeft onze maatschappij een financiële crisis. Dit heeft vele gevolgen. Zo vallen er vele ontslagen, in vele beroepsgroepen. Ook wijzelf zijn hieraan niet ontkomen. Manlief heeft zijn baan in de bouw verloren, simpelweg omdat er niet genoeg opdrachten meer zijn. Tja, solliciteren dus maar. Waarop? Geen idee, want er is niets in zijn vakgebied. En áls er al iets is, duiken daar natuurlijk vele bouwkundigen op af... en dan ben je al snel te oud (bijna 48) en te duur. Afijn, dan komt in mijn hoofd mijn bijdrage op de broodplank om de hoek kijken. Tot nu toe heb ik mijn werk beschouwd als een uit de hand gelopen hobby, een passie, naast het zorgen voor onze kinderen, waar ik wel graag mijn beroep van zou willen maken... Alles was tot nu toe gericht op het overbrengen van ervaring en kennis, op het delen, op de hand reiken aan anderen die dat konden en wilden gebruiken. Héél dankbaar werk dus. In mijn achterhoofd begon een officiële eigen praktijk steeds meer vorm te krijgen. Afgelopen jaar begon helemaal fantastisch en de cliëntele liep behoorlijk binnen, waardoor ik kon investeren in materialen en opleidingen/cursussen. Dat ging goed! Een droom begon vorm te krijgen! En dan vóel je 'm al aankomen... In de zomervakantie ging er van alles aan het rommelen, in onze persoonlijke levens, maar ook mijn blog kwam offline te staan door een verhuizing bij weblog.nl waar ik mijn blog toen ondergebracht had. De verhuizing zou binnen een zeer korte termijn een feit zijn en mijn blog zou volgens weblog.nl snel weer online komen. Maar na een week, twee weken, drie weken, nog steeds niets. In deze tijd van het jaar, augustus/september, juist de tijd dat mensen naar nieuwe dingen op zoek gaan, is mijn blog offline! Veel cliënten 'haal ik binnen' via mijn activiteiten op het internet die altijd weer gekoppeld zijn aan dit blog. Mond-tot-mond-reclame staat natuurlijk op de eerste plaats, maar het internet is een goeie tweede.

Kortom.... ik begin nu serieus aan het starten van een eigen praktijk te denken... krijg je dit! Na enige bezinktijd begin ik het nut in te gaan zien van een verse frisse herstart. Een nieuwe blog! Een blog zonder alle oude bagage (oude berichten), helemaal vanuit het hier en nu! Er is in mijn persoonlijke leven de laatste paar jaren behoorlijk veel veranderd en ik zit spiritueel gezien in een gigantisch transformatieproces. Een nieuwe blog dus, hier bij blogspot en ik associeer dit met een de wedergeboorte zoals ik die spiritueel gezien mag ervaren in mijn leven. Heel mooi dus! Er komt nu van alles op mijn pad, wat mijn spirituele groei alleen maar voedt, als gevolg van het bewustwordingsproces dat ik doorloop. Nog steeds staat bij mij voorop dat ik hierin mijn ervaringen en inzichten mag delen met anderen, die net als ik in een spiritueel groeiproces zitten.

Met een 8 als levensdoelgetal, staat alles wat met geld, macht, overvloed en succes te maken heeft bij mij in de spotlights, of ik dit nu wil of niet. Aan die 8 vooraf gaan een 2 en een 6, wat me allerlei thema's oplevert aangaande het stellen van grenzen in verantwoordelijkheid, samenwerking, balans, idealisme en acceptatie van de perfectie van het leven. Nou, het ziet er naar uit dat ik nu al deze drie getal-energieën tegelijkertijd op mijn bordje voorgeschoteld krijg. Nu is dat natuurlijk altijd al zo, maar ik ben me er nu veel bewuster van. Dit heeft tot gevolg dat ik meer zicht begin te krijgen op de negatieve en positieve kanten van mijn gevoelsbeleving. Ik besef nu terdege dat mijn negatieve gevoelens nodig zijn om me ergens bewust van te worden. Ik herken de thema's die bij mijn getal-energieën horen, waardoor ik dingen anders ga bekijken.

Zo begin ik me te realiseren, dat het 'serieus' werk maken van mijn praktijk eigenlijk toch veel weg krijgt van 'zieltjes winnen' en winst beogen. Iets wat ik toch zeker niet zo bedoeld had. Dit is niet mijn insteek in mijn werk, werk dat ik vanuit mijn hart, vanuit liefde doe! Zo ben ik ook steeds aan het worstelen over de prijzen die ik moet vragen voor mijn diensten. De één roept dat ik belachelijk weinig vraag, de ander vindt dat ik te veel vraag, omdat veel mensen tegenwoordig nu eenmaal een platte portemonnee hebben of misschien niet zoveel willen besteden omdat ze weinig of geen vertrouwen hebben in de toekomst. Zo had ik een prijs vastgesteld voor ieder van mijn diensten: voor de mandala-tekenlessen, voor de workshops, voor de consulten, voor het mandala-tekenen op bestelling, etc. Inwendig had ik hier helemaal geen vrede mee, omdat ik zelf vaak het gevoel had dat er mensen waren die vanwege de prijs niet konden komen of kopen, terwijl het gevraagde bedrag voor een ander juist een peuleschilletje was dat achteloos afgerekend werd en die het dubbele ook wel afgerekend zouden hebben of omdat ik zelf het gevoel had dat mijn diensten de kosten niet waard waren vanuit de gedachte 'het kan altijd beter' of 'een ander kan het beter', vanuit mijn gebrek aan zelfvertrouwen, dat inmiddels wel een superboost gekregen heeft en gelukkig steeds minder meespeelt. Afijn, inwendige strijd, rond financiën en erkenning krijgen (8), mezelf héél goed beseffende dat het ieders eigen verantwoordelijkheid is óf hij/zij wel van mijn diensten gebruik wilt maken, wat een prijs dan ook niet zou veranderen. Het ontslag van manlief deed daar nog een schepje bovenop. Toen moest ik het voor mijn gevoel helemaal waar gaan maken! Keihard werken, studeren, ervaring opdoen, relaties opbouwen, netwerken, cliënten binnenhalen... Tenslotte moet er straks, per 1 januari, als de WW komt, wel nog fatsoenlijk brood op de plank komen en, zoals de eerste helft van vorig jaar ging, kon ik toch in ieder geval zorgen voor het beleg op de boterham, al was het dan wel heel dun belegd met het goedkoopste beleg dat je maar vinden kon...

Het voelde allemaal niet goed. Ik wil bezig zijn met wat mij lief is, met mijn passie en van daaruit anderen benaderen, niet vanuit een bedrijf, een onderneming, een zakelijk belang en geld verdienen. Ik wil delen hoe mooi het leven in elkaar zit om ons menselijke ervaringen op te laten doen, om onze lessen te mogen leren, om onze levenstaak te verrichten. Ik wil delen hoe mooi Moeder Natuur voor ons zorgt door ons te voorzien in geneeskrachtige planten. Ik wil delen hoe mooi de mens in elkaar zit, hoe krachtig wij zijn, hoeveel zelfherstellend vermogen wij hebben om in balans te komen en in balans met ons levensdoel kunnen werken met onze levensenergieën. Dát is wat ik wil! Ik wil niet gaan voor het geld, voor de inkomsten, voor succes... Ik wil gaan voor mijn passie! En als anderen daarvoor hun waardering willen uiten in de vorm van geld, dan is dat prima!

Altijd voelde ik al een weerstand tegen geld, tegen het in geld uitdrukken van de waarde van dingen. Tja, geld maakt niet gelukkig, maar het is wél handig in deze maatschappij. En dan ook nog die 8! Met enige moeite moet ik hier toch voor in de wieg gelegd zijn: diepe dalen doormaken, hoge hoogten bereiken, uithoudingsvermogen, doorzettingsvermogen, maar toch allemaal leidend naar dat succes! En zie daar: mijn innerlijke strijd! En vandaag heb ik knopen doorgehakt! Om anderen en mezelf te helpen op de weg naar Bewust Zijn.

Ik heb besloten geen vaste bedragen meer te stellen voor mijn diensten. Dan kan ik dat loslaten, of dat nu makkelijk gaat of niet, want er zullen best bedragen afgerekend worden waar ik zo mijn vragen bij heb, hoog of laag... Wat zou ik mezelf op dit moment geven voor deze geleverde dienst? Voor mij en ook voor de cliënt is dit een mooie oefening in Bewust Zijn. Wat levert het jou nu op door bij mij te komen? Dat kan zijn een stukje rust en ontspanning, plezier, maar dat kunnen ook Bewust Zijn verruimende inzichten en ervaringen zijn en misschien levert het je voor jouw gevoel helemaal niets op! Wat is zo'n bijeenkomst die keer jou waard? Deze methode, ook wel 'pay what you want' (zie uitleg Wikipedia), zorgt er mijns inziens juist voor dat ik me meer richt op de kwaliteit van aangeboden diensten, niet de kwantiteit. Het zal me alert en scherp houden.

Een mooie Bewust Zijn - oefening dus, voor jou én voor mij! Ik ga er nu dus voor om in deze financiële crisis te kiezen, niet voor geld, maar voor mensen, voor de spirituele kant van deze crisis. Een stapje dichter naar mijn ideaalbeeld van de maatschappij ook. Een maatschappij waarin we niet streven naar meer van alles, maar naar kwaliteit, naar liefde, naar delen en elkaar ondersteunen. Een klein succesje dus! Althans.... dat moet natuurlijk nog blijken. Ik ben héél benieuwd wat dit op gaat leveren, niet in geldwaarde, maar in Bewust Zijn waarde.



Update anno 2015:

Al gauw bleek, dat het vrij laten van betaling mensen slapeloze nachten bezorgt. Letterlijk! Velen hebben hun hersenen horen kraken en hen totaal in verwarring gebracht. Dat is natuurlijk niet mijn bedoeling. Zo geef ik nu, anno 2015, richtlijnen met minimum prijzen, die mijzelf van een minimum inkomen voorzien als ik een redelijk gevulde agenda heb. Mensen zijn vrij meer te betalen als ze het mijn diensten waard vinden, men kan ook doneren voor het onderhoud van de blogs, etc... maar ook minder mag als je niet veel te besteden hebt of mijn diensten niet kunt waarderen. Alleen op bloesemremedies en spagyriek essences en dergelijke kan ik niet minder accepteren.

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen