donderdag 25 oktober 2012

Dag oude IK!



Bij afscheid nemen denken we al gauw aan afscheid nemen van anderen, bijvoorbeeld bij op reis gaan of overlijden. Bij afscheid nemen denken we vanuit die context ook aan gemis van een vertrouwde aanwezigheid in ons leven, afscheid nemen doet innerlijk pijn. Afscheid nemen heeft derhalve een wat negatieve bijsmaak voor ons gevoel. 

Afscheid nemen kunnen we echter ook van onze oude gedachtenpatronen, waarmee we eigenlijk ook afscheid nemen van ons oude IK. Waarom lukt ons dit niet zo makkelijk? Misschien omdat we hierbij negatieve emoties verwachten, die horen bij afscheid nemen. Het heeft alles te maken met verandering. Verandering levert een situatie op waarbij we niet goed weten wat ons te wachten staat, we weten niet hoe ons leven er na die verandering uitziet. We weten niet hoe ons leven eruit ziet zonder die oude vertrouwde ingrediënten, of dat nu bestaat uit mensen of gedachtenpatronen. 

We kunnen de aanwezigheid van mensen missen, mensen die ons vertrouwd waren en wij lief hebben, maar we kunnen ook de aanwezigheid van onze gedachtenpatronen missen. Dit heeft alles te maken met een comfortabele zone waarin we gewend zijn te functioneren. Veranderingen ondergaan binnen die comfortabele zone verlangt nogal wat van ons, en dat zijn dan vaak juist veranderingen waar we zelf geen inbreng in hebben. Dat is al moeilijk genoeg. Willen we dan zelf veranderingen aanbrengen dan komt hier nog eens een extra moeilijkheid bij kijken, want dan moeten we het ook nog eens volhouden om die veranderingen door te voeren, dat gaat zeker niet van een leien dakje.

Conform alle kosmische invloeden op dit moment, zitten veel mensen midden in een proces van verandering, van transformatie en is dit thema aan de orde van de dag. We voelen een behoefte aan verandering wanneer we in ons leven ergens ontevreden over zijn. Wanneer we verandering in ons leven willen, moeten we onze oude vertrouwde comfortabele zone verlaten. Ja zelfs als deze niet als positief ervaren wordt is dit toch nog moeilijk genoeg. We moeten zelf actie ondernemen. Hoe? Door oude vertrouwde gedachtenpatronen los te laten, gedachtenpatronen die zorgen voor emoties en gevoelens waar wij dan weer automatisch op reageren en naar handelen. Al die gedachtenpatronen komen voort uit wat we in het verleden ervaren hebben. 

Dit loslaten is niet makkelijk, want we hebben in ons leven ons best gedaan om onze gedachten bevestigd te zien, soms bewust, soms onbewust. Ons ego heeft ons in deze comfortabele zone gehouden, omdat het veilig voelt te weten waar we aan toe zijn, zelfs als dit als negatief gevoeld wordt, want wat is er enger dan niet weten waar je aan toe bent? Niet weten wat je te wachten staat? Niet weten wat je op je pad kunt verwachten? Moeten afgaan op nieuwe dingen in het leven is gewoon eng… voor velen onder ons dan. Maar misschien is het nog enger om te moeten gaan ontdekken wat dan wel je eigen mogelijkheden zijn, want daarmee kom je ook je zwakke kanten tegen (wat? nóg meer?!). Dus wind er maar niet langer doekjes omheen: verandering is eng! En daarom blijven we zitten waar we zitten, accepteren dingen die niet nodig zijn, etc.

Wat is dan een goede drijfveer om wel te willen veranderen? Een vreselijk diep gevoelde ontevredenheid, het helemaal zat zijn hoe de dingen gaan zoals ze gaan. Menseigen… wanneer we dingen als negatief ervaren komt er actie. Positieve zaken krijgen verhoudingsgewijs veel minder aandacht. Op het schakelpunt van diepe ontevredenheid en behoefte aan verandering, gebeurt er iets wonderlijks. Óf je gaat eraan onderdoor en stort in óf je gaat er tegenin en zet veranderingen in gang.

Helaas heb ik in mijn leven al een paar keer meegemaakt dat ik diep in de put zat voor ik ergens vanuit het diepst van mijn ziel actie in ondernam en ik heb mezelf beloofd dat ik het niet meer zover laat komen. En ik weet dat ik steeds weer in de verleiding zal komen in die oude comfortabele zone terug te kruipen, maar ik wil het pertinent niet meer! Ik heb afscheid genomen van mijn oude IK. En nee, ik ben geen ander mens geworden, ik ben veranderd. Ik ben nog steeds wie ik ben, misschien wel meer, dan ik ooit geweest ben.

Hoe ik afscheid heb genomen? Ik heb mijn oude IK vaarwel gezegd (vaarwel, tot nooit meer ziens, de mazzel, doei, dag!), heb mijn nieuwe IK verwelkomd (jawel: met beschuit met blauwe en roze muisjes door elkaar!). Heb mijn gedachtenpatronen onder de loep genomen en veranderd waar maar mogelijk en nodig was, waardoor ook mijn emoties veranderd zijn en van daaruit mijn handelen. En ja, dat gaat niet ineens, ik leer met (terug)vallen en weer opstaan. Ben mijn eigen numeroscoop en horoscoop eens door aan het lopen, met de kennis die ik tegenwoordig heb. Vergaar inzichten en bekijk oude ervaringen opnieuw. Heb het wezen van de Walnotenboom in onze tuin om versterking gevraagd, zoals alleen Walnut dat kan, om vol te houden, verleidingen tot terugval te weerstaan, me niet meer om te laten praten, etc. En waar nodig neem ik de Bach bloesem Walnut in, of andere bloesem- of edelsteenremedies, als ergens de energie me even in de steek laat. Sta bewuster in het leven, neem de verantwoordelijkheid voor mijn eigen leven. En hier en daar een versterkend wierookgeurtje in huis.

Het lijkt wel een rouwproces, het oude loslaten en het nieuwe tegemoet treden. Iedereen is anders, ieder proces is anders, maar dat een veranderingsproces, een transformatieproces, vaak als een rouwproces gevoeld heeft en soms nog voelt, zal voor veel mensen herkenbaar zijn.
Maar wat krijg ik er veel moois voor terug! Dat motiveert om door te gaan!



Gepubliceerd in Spiritueel Enzo d.d. 25 oktober 2012


donderdag 27 september 2012

Onvoorwaardelijke liefde



Op dit moment draait in mijn leven alles om verbinding. Althans ik ben me nu zeer sterk bewust van ‘verbinding’, iets wat er eigenlijk altijd wel was, maar waar ik me niet bewust van was. Verbinding dan met wat? Tja, misschien kun je beter vragen met wat niet… En dan moet ik je het antwoord nog schuldig blijven ook. Ik voel me verbonden met alles.

Een afgezaagd praatje, zoals je meer leest in spirituele boeken, tijdschriften en websites? Ze vertellen allemaal dat je leven er beter op wordt als je ‘de verbinding’ kunt voelen. Als je je open kunt stellen, zodat je verbinding kunt maken met… Met wat dan precies? Leuke praatjes allemaal, maar ik voel het niet, wat wordt er toch bedoeld, kan iemand me dat vertellen? En je gaat op zoek naar iemand die je kan vertellen om welke verbinding het gaat, hoe je je open kunt stellen. Allemaal hebben ze zo hun eigen visie, hun eigen methode, allemaal verschillende manieren, maar jij weet nog steeds niet wat ze bedoelen. Het lukt niet. Misschien heb je alles wat je hartje begeert, maar mis je nog steeds iets, maar wat dat iets dan is…? Misschien mis je heel specifiek iets in het leven en hoop je dat die leegte opgevuld wordt door iets of iemand. En dan zijn er ook nog van die spirituele leraren die zeggen dat je het zelf moet doen, dat je slechts handvatten aangereikt krijgt, maar dat jij zelf uit moet zoeken welk handvat voor jou werkt en dat je toch echt zelf aan de slag moet. Maar hoe dan? En je probeert allerlei methoden, waarvan je op de hoogte gebracht wordt door het lezen van boeken, het bezoeken van lezingen, workshops en cursussen, readings, consulten etc. etc.. Je eigen persoonlijke zoektocht.

Ik ken het. Een periode van afwisselend zoeken, verward, diep in de put, denken het gevonden te hebben, studie, verdieping, en weer tot de conclusie komen dat dit  het dus niet is, want het levert je niet dat gevoel van verbinding op, dus op naar het volgende. En wat is dat dan precies, verbinding, wat moet ik voelen?
Misschien herkennen jullie die zoektocht wel en ik kan alleen maar zeggen: wanneer je ‘de verbinding’  voelt, herken je het direct! Oké, proberen uit te leggen wat je dan voelt? Dat kan ik niet. Ik kan alleen uitleggen wat ik gevoeld heb toen ik me bewust werd van ‘de verbinding’  en hoe ik ertegenaan kijk, wat het voor mij betekent en wat het voor mij teweegbrengt.

Achteraf besef ik dat ik als kind zijnde die verbinding met alles en iedereen, los van het huidige hier en nu, universeel, door de tijden heen, al voelde. En nee, ik was het niet, zoals de meeste mensen, vergeten. Ik was dat gevoel kwijtgeraakt en op zoek naar het opnieuw voelen van die verbinding. Ik was het bewustzijn van de verbinding kwijt. Onze maatschappij is er tenslotte op gericht om ons menselijke ervaringen op te laten doen, die ons laten groeien en ontwikkelen. Die ons lessen leren over thema’s waar we in dit leven aan mogen werken. Waar we notabene zelf voor gekozen hebben om te willen leren, maar ook dat zijn we vergeten. We herkennen de thema’s vaak niet eens meer, hoewel we ze dagelijks onder onze neus gewreven krijgen.

Na vele omzwervingen en menselijke ervaringen in mijn leven opgedaan te hebben, merkte ik dat er nog iets wezenlijks ontbrak. Regelmatig was ik bezig met workshops en lessen, maar vooral in consulten met cliënten, dacht dat ik goed bezig was en was dat ook wel, maar hoorde regelmatig zo’n innerlijk stemmetje ‘hoor wie het zegt’ me toefluisteren ‘luister eens naar jezelf’. Er ontbrak nog iets: IK-kracht. Vanaf het moment dat ik zó diep gezonken was in mijn emotioneel beleven, begon er iets te dagen. Op een gegeven moment was ik het zó zat, om door zo’n ontzettend diep emotioneel dal te gaan, dat ik besliste dat dit het einde moest zijn van deze ellende. Ik zou me voortaan alleen nog laten leiden door mijn innerlijke stem, door mijn intuïtie, alleen nog die dingen doen die voor mij goed voelden. Ik zou niet meer over me heen laten lopen en ik zou nog veel meer. Daarmee nam ik een welgemeend besluit, vanuit het diepst van mijn ziel en ging ik toen pas werkelijk in mijn IK-kracht staan. En zie daar wat er allemaal op mijn pad kwam. Allemaal mogelijkheden om me te helpen ‘de verbinding’  opnieuw te voelen. Ik kreeg de mogelijkheid op reis te gaan, nee, niet alleen letterlijk naar een energetisch zeer krachtig Engeland, met bezoeken aan diverse krachtplaatsen, nee ik kreeg de mogelijkheid in mijn bewustzijn op reis te gaan en opnieuw ‘de verbinding’  te her-ontdekken en vooral te her-inneren.

Dat begon  met het voelen van een hartsverbinding met andere mensen, een warm gevoel van stromende energie die heen en weer stroomt tussen mensen, waarbij het gebied van de hartchakra totaal openstaat, waarbij ik de hartchakra werkelijk kon ervaren als een ronddraaiend wiel, zoals deze omschreven wordt door mensen die de chakra’s kunnen zien, warmte verspreidend, opladende energie.  Chakra’s, niet voor niets ‘levenswielen’ genoemd… Onze batterijtjes. Zonder batterij gebeurt er niets. Nou, je voelt je leven hoor! Intens! Het heeft eigenlijk niets met aardse liefde te maken, het is de basis van alle liefde, van universele liefde, van goddelijke liefde, van onvoorwaardelijke liefde.

En daar bleef het niet bij. Ik besefte dat die verbinding er niet alleen was tussen mensen in mijn omgeving en mijzelf, maar het ging verder. Ik voelde een verbinding die verder reikte, verbinding met mensen uit mijn directe omgeving die al overleden waren, mensen die ik zelfs niet kende, levend of overleden, voorbij tijd en ruimte… Verbinding met de dingen die door mensenhanden gemaakt waren, waar een stukje van hun energie in voelbaar is, verbinding met de natuur, met de planten en bomen, met de stenen, verbinding met mijn Hoger Zelf, met gidsen en engelen, open en vrij, kortom… met alles! Dit was dan vast wat sommige mensen noemen: ‘aangeraakt worden door God’. En ach, God… niet die man met een baard boven op een wolk, nee, LIEFDE, universele liefde, onvoorwaardelijke liefde, dat alles doorstroomt, onze hele schepping, van nu, van toen, van straks, hier op aarde en overal in de kosmos. Ik geloofde nooit in die God, die man, maar wel in deze universele onvoorwaardelijke liefde, een energie die alles en iedereen doorstroomt. En het mooie is, dat ik dit aan den lijve dagenlang mocht ervaren op mijn reis door Engeland, in de Kathedraal van Canterbury, in Stonehenge, Avebury, in Cornwall op diverse krachtplaatsen… Nu vergeet ik het zeker niet meer, dat is één ding wat zeker is en het (tijdelijk) kwijtraken ook niet meer, want ik kan het gevoel oproepen wanneer ik maar wil, ik kan er kracht uit putten, op momenten dat het even wat minder gaat, kan me eraan opladen, kan mijn batterijtje opgeladen houden. Dat is voor mij verbinding houden met de kern, met de bron van alles! De kern van leven!


woensdag 19 september 2012

De groei naar een bloesemremedie....Wespenorchis en wespengif





foto: Angelique Moorman



Aan het onderzoeken, overdenken, invoelen, afstemmen,  wat de betekenis is van deze plant, de Breedbladige Wespenorchis, in onze tuin...

Zit 'm dat in de geneeskracht? Kan die betekenis niet direct plaatsen, maar weet zeker dat dat nog komt. Er wacht nog een mooie bloesemremedie, maar dan moet deze prachtplant terug gaan komen en zich weten te settelen in onze tuin, in zijn kracht... Ik voel dat onze tuin steeds krachtiger van energie wordt, zoals ook mijn eigen energie steeds krachtiger wordt.

Planten die spontaan in je tuin verschijnen hebben je iets te bieden. Een stukje heling en/of bewustwording. Je kijkt héél anders naar 'onkruid' als je dat beseft.

Langzamerhand is de Breedbladige Wespenorchis nu aan het verdwijnen, aan het voorbereiden op de herfst en winter. Bevruchting gebeurt door gewone wespen. En die waren dit jaar niet veel te zien in onze tuin... Hoop dus dat het wel voldoende geweest is en deze prachtige plant volgend jaar weer terugkomt.



foto van 'Keesg' op de site van National Geographic



Van de ene kant was ik er blij mee dat er weinig wespen waren, omdat ik in het verleden allergisch gereageerd heb op wespensteken en nu dus dagelijks medicatie bij me draag voor het geval dat...

Maar als ik dan deze mooie zeldzame wilde plant in onze tuin zie, die afhankelijk is van diezelfde wesp, wat vertelt me dat dan? Hoe afhankelijk onze beleving is van ervaringen in het verleden? Stel dat ik met mijn, misschien wel angst te noemen, weerstand tegen wespen het voor het zeggen zou hebben, dan zou binnen de kortste keren de wespenorchis verdwijnen en wat nog meer? Maar goed dat wij daar niks over te vertellen hebben. Laat Moeder Natuur haar werk maar doen.

Ik kan beter eens gaan kijken wat die allergie mij te vertellen heeft, wat daar de oorzaak van is en dan niet het reguliere praatje over een lichaam dat nu eenmaal te snel te veel antistoffen aanmaakt, nee, want ook dat heeft natuurlijk een oorzaak. Genetische aanleg? Klopt. Maar niet iedere genetische aanleg hoeft zich te openbaren en dat deed deze dus wel. Maar ook dat is ergens goed voor, om ergens in dit leven aan te werken. En dit is dan 'slechts' een allergie, zo zijn er vele dingen in het leven, maar nu is het slechts deze allergie die voor mij persoonlijk overblijft na vele gezondheidsperikelen die door bewustwording en met hulp van acupunctuur en bloesemremedies onder handen genomen zijn en verdwenen. Sinds mijn bezoek aan Engeland, de kracht die ik daar opgedaan heb, heb ik het gevoel dat met mijn notenallergie misschien ook deze wespengifallergie is verdwenen. Zou ik durven wachten met het gebruik van medicatie tot ik zeker weet of ik er nog allergisch voor ben? Best eng... of niet? Durf ik het vertrouwen te hebben dat ook dit euveltje verholpen is? Ik lees in het boek 'De Sleutel tot Zelf-Bevrijding' van Christiane Beerlandt het volgende over allergie voor wespensteken:

'In plaats van je ware Zelf naar buiten uit te 'stralen', trek je je terug in jezelf; langs 't achterpoortje zou je willen wegglippen. Met twijfels, minderwaardigheidsgevoelens, omdat je jezelf niet waardig vindt om je te manifesteren naar buiten toe, zou je willen ontsnappen, desnoods naar de dood... Je tilt anderen op de troon en je duwt jezelf weg. Voldoe je niet aan de verwachtingen die jijzelf of je ouders aan je hebben gesteld? Voldoe je niet aan de normen die maatschappelijk alom worden verheerlijkt? Vind je jezelf dom of lelijk? Negatieve gedachten over jezelf vergiftigen je: spuw ze uit, het zijn leugens!'

Nou, dit is wel zo'n beetje hoe ik in het verleden naar mezelf keek en mezelf ervaarde. Maar dat is nu toch werkelijk volledig verleden tijd, afgesloten en ik sta meer in mijn kracht dan ooit! En de oplossing die Christiane dan ook nog aandraagt klopt met wat ik gedaan heb...

'Voor eenieder liggen waarden en mogelijkheden anders. Besef jouw specifieke geaardheid en straal je waarde in openheid naar buiten. Je bent blind, omdat je niet leeft vanuit jezelf, maar onder het gezag van anderen. Ontdoe je van deze blinddoek en ontdek je unieke zijn.'

Nou, heel herkenbaar allemaal en tja, thema's die hier aangeraakt worden die steeds teruggekeerd zijn in mijn leven omdat ik met de thema's 26/8 mag werken, welke ik ontdekt heb middels het Levensdoel Systeem van Dan Millman. Pas heel kort geleden heb ik die blinddoek afgelegd en hem ook niet meer voor het behoud van een comfortabele, bekende, zone af en toe toch nog omgedaan...  waarmee teruggekeerd werd in oude vastgeroeste patronen. Nee een krachtige beslissing vanuit het diepst van mijn hart om deze blinddoek af te leggen en te gaan leven vanuit mijn diepste kern!

En wat er dan allemaal op je pad komt.... Ik kan het iedereen aanraden!
En die allergie voor wespensteken? Die moet nu toch écht verdwenen zijn, dat kan niet anders... Zou ik het innemen van medicatie meteen na een steek durven nalaten? Jawel! Ik hou jullie op de hoogte...


donderdag 30 augustus 2012

Van gedachten veranderen


Tegenslagen in het leven… wie kent ze niet? Maar wat zijn tegenslagen nu eigenlijk? Een tegenslag is bijvoorbeeld een ervaring dat iets niet gaat zoals je wilt en dat roept bij jou gedachten op die je negatieve gevoelens en emoties opleveren, wat maakt dat de ervaring als negatief bestempeld wordt en daarmee als tegenslag. Nu heb ik het in mijn schrijfsels al wel eens vaker gehad over verwachtingen, idealen en perfectionisme die er allemaal voor kunnen zorgen dat we teleurgesteld worden wanneer deze niet bereikt worden. Maar tegenslagen kunnen ook ‘van buiten’ komen, ons worden opgelegd naar ons idee… Denk maar eens aan het verliezen van je baan, ernstige ziekten die bij jou of je dierbaren op het pad komen, een auto-ongeluk, of wat dan ook. Spiritueel gezien zou je ook deze dingen kunnen beschouwen als een signaal. Voor velen gaat dit echter te ver.

Ikzelf hecht er wel waarde aan, omdat in mijn ogen deze tegenslagen komen op een moment in je leven dat jij er iets mee kunt, je leven een meerwaarde kunnen geven wanneer je er op een positieve wijze mee om leert gaan. Zo kan een periode van werkeloosheid heel zinvol zijn om de dingen in je leven te overdenken, op een rijtje te zetten, een tijd voor zelfbespiegeling, stilstaan bij wie je nu eigenlijk bent, wat je wilt, wat je kunt, etc.. Een situatie waar ik zelf over mee kan praten. Manlief werd werkeloos waardoor niet alleen hij, maar ook ikzelf de effecten daarvan konden ervaren. Ook onze relatie werd onder de loep genomen. Niet makkelijk allemaal, vaak ook zeer confronterend, maar wanneer je er op een opbouwende manier mee om leert gaan, de dingen van een positieve kant leert bekijken, zie je dat zo’n periode van werkeloosheid juist nieuwe mogelijkheden schept. Daarin meegaan is niet zo makkelijk als je merkt dat je vastgeroest zit in oude gewoontepatronen, als je merkt dat je bepaalde dingen niet zo makkelijk los kunt laten, als je merkt dat je als het ware een sprong in het diepe waagt doordat je alle zekerheid in de basis van je bestaan mist. Inkomsten en relatie in grote roerigheid… en dan je eigen gevoel van zelfvertrouwen, dat wordt danig op de proef gesteld. Althans dit is dan mijn ervaring. Na een heftige tijd komt er nu weer vooruitgang in, kan ik meer in mijn kracht gaan staan en heb meer zelfvertrouwen, kan Zijn vanuit mijn kern, kan leven in het Hier en Nu, simpelweg Zijn. En zowaar straalt dat uit… Natuurlijk ben ik ook maar een ‘gewoon’ mens en heb nog zo mijn reserveringen bij een aantal zaken, maar over het geheel lijkt het nu toch de goede kant op te gaan en stap ik vol vertrouwen de toekomst tegemoet, maar vooral vanuit het Hier en Nu.

Mijn energetische vakantie in Engeland heeft me geleerd dat tijd en ruimte slechts subjectief zijn, dat wij werkelijk kunnen leven als lichtwezens in een mensenjasje in het Hier en Nu. Soms lieten we de pendel op een kaart bepalen waar we naartoe gingen en ook intuïtief gingen we ‘onze neus’ achterna… Zo kwamen we op mooie plaatsen, krachtplaatsen en hadden we mooie ontmoetingen met mensen én dieren en deden we net die dingen die op dat moment nodig waren. Op die manier leven is natuurlijk een ideaalbeeld in deze maatschappij waar we geld nodig hebben om te overleven, om onze rekeningen te kunnen betalen, maar daar even van te proeven, laad me op om alles weer aan te kunnen en helpt me vanuit die mooie energie te kunnen leven.

Zo kijk ik nu ook naar onze tegenslag, het werkeloos worden van mijn man, dat precies op het juiste moment in ons leven is gekomen om vastgeroeste patronen te doorbreken. Hoe we er nu verder mee omgaan is natuurlijk geheel aan onszelf, dat zijn onze keuzes. Natuurlijk hebben wij wel meer tegenslagen in het leven ervaren en wanneer je er middenin zit ben je daar alles behalve blij mee. Vaak kun je pas achteraf zien wat het met je gedaan heeft, zo’n tegenslag. De kunst is nu om de gevoelens en emoties die bij een tegenslag komen te aanvaarden, je gedachten te bekijken waardoor deze gevoelens en emoties ontstaan, er niet over te oordelen, maar te toetsen aan de realiteit en het nut en je gedachten te veranderen waar nodig, zodat je weer mogelijkheden gaat zien. Problemen transformeren in uitdagingen! Kortom jezelf onder de loep nemen!

‘Jij hebt makkelijk praten’, denk je nu misschien. Heb maar eens te maken met een kind dat ongeneeslijk ziek is en uiteindelijk daadwerkelijk sterft. Waar is dát dan goed voor? Ook ervaringen die wij als mens niet kunnen verklaren zijn ergens goed voor, hebben nut voor de spirituele ontwikkeling van de ziel, voor de ziel van de betrokkene en/of zijn/haar omgeving. Het ziekte- en wellicht sterfproces kan onderdeel zijn van onze ervaringen die wij op mogen doen als mens. En dan komen we bij weer uit bij het begrip ‘tegenslag’. Want als we onze ervaringen niet kunnen begrijpen, zullen de gedachten navenant zijn en derhalve zal de ervaring als negatief gevoeld worden. Tegenslagen zijn er dus om van te leren, om van te groeien, om problemen te leren omzetten in uitdagingen. De kunst zit ‘m in het veranderen van onze gedachten! Daardoor zullen de gevoelens en emoties die daaruit voort komen veranderen en van daaruit zijn wij als mens in staat om bijvoorbeeld onze gedragspatronen te veranderen, waardoor wij een leven kunnen leiden dat overeenkomt met de bedoeling van ons leven, ons levensdoel wat wij mogen verwezenlijken. Inzicht en begrip zijn dus onze sleutels tot een ruimer Bewust Zijn waardoor we in onze kracht kunnen staan en onze mogelijkheden, ons potentieel, naar buiten kunnen brengen. Zo voeden wij ons innerlijk lichtje, waardoor we kunnen stralen, we staan in onze kracht en kunnen laten zien wie wij werkelijk zijn en daardoor zullen vele anderen daarvan mee kunnen profiteren.

Ik merk dat ik tegenwoordig steeds meer in vertrouwen en verbinding met een hoger Bewust Zijn kan leven en dan is het werkelijk genieten van al wat het leven brengen kan, potentieel herkennen en stappen zetten om dat tot uiting te brengen en vooral leven in het NU. Dit gun ik werkelijk iedereen! Succes dus met alle tegenslagen, dat je je problemen en moeilijkheden kunt transformeren in uitdagingen en spirituele groei!



Gepubliceerd in Spiritueel Enzo op  30-8-2012


maandag 16 juli 2012

Met welke maten meet jij?




Het woord ‘gelijkwaardig’ houdt automatisch in dat je spreekt over minstens 2 of meer dingen of personen die je met elkaar vergelijkt. Bij ‘gelijkwaardigheid’ ga je ervan uit dat de verschillende dingen of personen van gelijke waarde zijn, dat ze evenveel waard zijn. Wanneer we het over dingen hebben, bijvoorbeeld over producten in de supermarkt, dan lijkt het misschien voor de hand te liggen dat wanneer we voor twee producten eenzelfde prijs moeten betalen, dat we dan spreken over een gelijke waarde of gelijkwaardigheid. Maar eigenlijk maken we hier een rare sprong in onze beredenering. We gaan dan uit van een uitdrukking van waarde in geld. Klopt dat wel?

Wanneer we in de supermarkt voor een bloemkool evenveel moeten betalen als voor een bakje grote gezouten pinda’s, kunnen we dan spreken over gelijkwaardigheid? Qua geldelijke waarde misschien wel, maar qua voedingswaarde…?

Een andere vergelijking. Een pakje rundergehakt. Wanneer er verder geen toevoegingen aan gedaan zijn, het puur en alleen rundvlees is wat in het pakje zit, dan zal het pakje ‘gewone’ rundergehakt misschien in eerste instantie gelijkwaardig lijken aan het pakje ‘biologische’ rundergehakt. Afgezien van een duurdere prijs die je waarschijnlijk moet betalen voor de ‘biologische’ rundergehakt, zal voor mij, en voor velen met mij, de voorkeur uitgaan naar de ‘biologische’ variant. De pakjes rundergehakt zijn voor mij werkelijk niet gelijkwaardig, omdat ik de koeien liever in een zo natuurlijk mogelijke omgeving zie rondlopen met een zo natuurlijk mogelijke voeding, dan dicht op elkaar gepakt in hokken in een schuur, zo snel mogelijk groot gefokt met speciaal voer om zoveel mogelijk vlees te produceren. Gelukkig komen tegenwoordig de runderen weer meer buiten en komt intensieve veeteelt steeds minder voor. Maar toch… Van gelijkwaardigheid tussen de beide pakjes rundergehakt is voor mij geen sprake, zelfs niet als de biologische variant in de aanbieding even duur zou zijn als de ‘normale’.

Het is dus heel belangrijk te kijken met welke maten je meet. Dit geeft al aan, dat gelijkwaardigheid heel subjectief is, want iedereen zal meten met een eigen maat, uitgaande van een eigen uitgangspunt, en eigen normen en waarden. En dan hebben we het nog helemaal niet gehad over gelijkwaardigheid van mensen. Want met welke maat moeten we dan meten? Moeten we überhaupt iets meten? Willen we überhaupt wel iets meten wanneer het mensen aangaat? Toch doen we dat allemaal, bewust of onbewust. Het hoort bij het Mens Zijn. De maten die we gebruiken hangen af van de ervaringen die we in ons leven (en vorige levens) al opgedaan hebben. Gelijkwaardigheid kan een heftig levensthema zijn om mee te werken.

We leven in een overgang van het Vissentijdperk naar het Aquariustijdperk, periodes van ongeveer 2000 jaar, waarin gelijkwaardigheid een hot item is. We kunnen dat duidelijk zien in onze maatschappij, waarin er duidelijke internationale conflicten de kop opstaken en –steken. Dan denk ik bijvoorbeeld aan Hitler in de Tweede Wereldoorlog, die duidelijk niet uitging van de gelijkwaardigheid van mensen. Een ander voorbeeld is de hele slavernij-problematiek. Ook zien wij overal in de wereld opstanden in landen waar onderdrukking heerst. Mensen vechten voor gelijkwaardigheid. Discriminatie en onderdrukking zijn belangrijke aandachtspunten. We zijn dus intensief bezig op wereldniveau met het thema gelijkwaardigheid.

Ook op kleinere schaal, in onze persoonlijke omgeving is gelijkwaardigheid een thema in het leven van velen. Hoeveel mensen lopen er niet rond met een minderwaardigheidsgevoel? Misschien ben jij er één van? In het verleden speelde dit enorm mee in mijn leven, ik leer er steeds beter mee omgaan, maar ik ben er nog lang niet. Gevoelens als niet goed genoeg zijn, denken dat een ander ‘het’ veel beter kan dan jij, dat je eigenlijk toch niets te zeggen hebt wat belangrijk genoeg zou kunnen zijn. Misschien ken je het wel. Inherent aan mijn levensdoelgetal 8 had ik bijvoorbeeld problemen met mensen die meer geld hadden dan ik of zelfs rijk te noemen waren. Niet dat ik meer geld wilde hebben - nee hoor, ik ben niet zo van de luxe en de dure dingen - nee, ik ging ervan uit dat die mensen beter waren dan ik, ik voelde me klein ten opzichte van hen, niet ertoe doend. Wat zij konden dat kon ik niet. Als zij geld hadden dan moesten zij waarschijnlijk keihard werken. Zie daarnaast nog een fijne relatie met een partner, het zorgen voor een gezin en het huishouden, de sportschool, sociale contacten, etc. Ik zou dat alles naast elkaar nooit voor elkaar krijgen, dat zou ik niet kunnen (maar verwacht dat eigenlijk wel van mezelf…). Maar dat had ook een afkeurende en idealistische achtergrond. Als zij zichtbare concessies (in mijn ogen dan) deden en bepaalde taken af gingen stoten, kon ik daar met mijn ideaalbeeld niet bij. Want dat kon van alles inhouden voor hun omgeving, kinderen bij een oppas, een poets in huis, etc. Allemaal zaken waar ik mijzelf niet prettig bij voelde. Je kinderen opvoeden? Dat doe je toch zelf?! Je ‘neemt’ toch geen kinderen om ze vervolgens elders onder te brengen? Je huis schoonhouden? Dat doe je toch zelf? En dan intussen heel ‘egoïstisch’ ook nog dingen voor jezelf willen? Sporten, uitgaan? Je snapt misschien al waar de afkeuring lag en in dat opzicht vond ik dat zij dus minderwaardig aan mij waren. Maar ja, ik bleek het allemaal niet te kunnen, en ik had niet eens een baan buiten de deur, dus wie was er toen minderwaardig?

Toen onze oudste zoon geboren werd en al snel bleek dat er ‘iets met hem aan de hand was’ - later bleek dat hij PDD-NOS (een beperking in het autistisch spectrum) en ADHD had - bleef ik in goed overleg met manlief thuis. De zorgen die gepaard gingen met het opvoeden van een kind als hij, die hoor je toch zelf op je te nemen? We kregen nog een zoon, met eenzelfde pakketje, dus je snapt dat ik dus verder thuis bleef, geen baan buiten de deur. Een luxe die ik me kon permitteren omdat manlief een redelijk goed betaalde baan had en wij geen hoge eisen stelden aan levensluxe als vakantie, dure auto’s, dure kleding, etc... Onze rijkdom ligt in heel andere dingen… Inmiddels hebben wij door ontoereikendheid van een opvoeding in huiselijke kring beide zoons ‘elders onder moeten brengen’. Je weet niet wat dat aan gevoelens teweeg bracht en nog steeds brengt. Als rasechte Waterman, zon én ascendant in het teken Waterman, staat gelijkwaardigheid als thema hoog in het vaandel. Maar ook hier voelde ik een sterke minderwaardigheid, een ‘niet genoeg zijn’, een gevoel van falen als moeder, een gevoel van onmacht, bovendien gooide deze beslissing vele principes en idealen totaal overhoop. Natuurlijk waren deze egoïstische zaken niet het enige verdriet. Ik vroeg en vraag me nog steeds af of een dergelijke beslissing voor hen zelf wel goed was. Bezorg ik mijn zoons niet een kanjer van een trauma? Hoe moeten zij zich hierbij voelen? Ik durf er niet eens aan te denken… Inmiddels weet ik dat beide zoons Nieuwetijdskinderen zijn, dat zij hun kwaliteiten moeten leren inpassen in onze huidige maatschappij, dat zij hun hooggevoeligheid proberen af te schermen op een manier die hen tot de beschikking ligt en dat dit zich uit in PDD-NOS- en ADHD-gedrag. Ik zeg niet dat alle kinderen die dit gedrag tonen Nieuwetijdskinderen zijn hoor, maar in het geval van onze kinderen gaat dit wel degelijk op. Meerdere mediums hebben mijn vermoeden inmiddels bevestigd. Ik heb er nu misschien beter zicht op, maar de directe omgeving, familie, school, hulpverlening, etc. nog niet of niet volledig en zeker onze eigen kinderen nog niet. Zij willen er nog niet aan dat zij ‘anders’ zijn. Zij moeten er zelf nog meer leren omgaan. Het is niet makkelijk voor een Nieuwetijdskind om een plekje in de maatschappij te vinden waar hij/zij zich thuis voelt. Ik weet er alles van, ik ben zelf een Nieuwetijdskind en tot op de dag van vandaag blijft dat een zoektocht en een leerproces. Ik las ergens: soms is het moeilijker om anders te zijn, dan om anders te zijn. Komt de acceptatie, komt de rest, dan gaan er deuren open. En ja, het is ook een item waar ik zelf mee rond loop. Ik weet dat ik mijn mogelijkheden nog niet optimaal benut, dat ik me afsluit voor bepaalde dingen, maar ik weet zelf ook niet of ik ‘al’ wel wil en zeg nou zelf, ik wandel al 45 jaar in dit leven op deze Aardbol, onze kinderen een stuk korter. Tja, daar ben je dan moeder voor, je wilt ze de pijn besparen die je zelf gevoeld hebt…

Je snapt misschien dat er vele innerlijke conflicten in mij spelen. En daar heb je nu mijn hele levensdoelpakketje (Levensdoel Systeem, te berekenen aan de hand van de geboortedatum):


2 – innerlijke conflicten en conflicten met de buitenwereld overwinnen, verantwoordelijkheden daar laten waar ze horen, grenzen stellen en bewaken
6 – leren omgaan met idealen en perfectionisme, met betrekking tot de maatschappij en vooral met betrekking tot de eigen persoon en  gezins-, familie- en vriendschapsverbanden.
8 – leren omgaan met succes, macht en geld


En ja, een Waterman zou de bekende leus ‘Vrijheid, gelijkheid, broederschap’ bedacht kunnen hebben, dus je snapt waar mijn aandachtthema’s in het leven liggen.
Idealistisch gezien is in mijn ogen iedereen gelijkwaardig aan elkaar. Maar in praktijk blijk ik toch vaak vooroordelen en ideaalbeelden te hanteren.



Gepubliceerd in Spiritueel Enzo d.d.  31-5-2012


donderdag 31 mei 2012

Harmonie is er altijd



Wanneer we de betekenis van harmonie opzoeken op encyclo.nl zien we betekenissen als: muziekgezelschap met veel blazers, hoedanigheid van een product dat een algemene aangename gewaarwording veroorzaakt, een prettig georganiseerde en consequente indeling van delen in het geheel, overeenstemming, eendracht, samenhang, in balans, evenwichtig.

Harmonie, spiritueel bekeken. Is dat een gevoel van geluk? Is dat een gevoel van vrede? Voortkomend uit verbinding tussen twee of meer delen? Wat is harmonie eigenlijk? In de lastige periodes in ons leven is het soms ook héél lastig om te spreken over harmonie. We ervaren dan geen harmonie, omdat harmonie voor velen onder ons verbonden is met een positief gevoel. Ik kan hier van harte over meepraten.

Als gastschrijvers van Spiritueel Enzo krijgen wij van te voren te horen wat het thema gaat worden voor de volgende editie. Het leuke is dat dit thema zó voor mij gaat leven, dat ik vaak vanuit een zeer recente ervaring kan schrijven. Ik denk dat jullie, lezers, dit vast wel herkennen juist nádat jullie de artikelen in Spiritueel Enzo gelezen hebben. Dit voelt als iets harmonieus, wat men makkelijk kan gaan bekijken als ‘toeval’ of als ‘synchroniteit’ afhankelijk van de eigen persoonlijke uitgangspunten in het leven, maar in wezen werkt dit heel simpel. Waar je aandacht naar uitgaat, daar ben je je meer bewust van. Breek maar eens een arm of been en je ziet veel meer gebroken ledematen. Als je zwanger bent, zie je veel meer dikke buiken. Zo werkt het ook met ons Bewust Zijn. In wezen verbind je je met anderen of inzichten die passen bij jouw eigen ervaringen en inzichten, zoals mensen met dezelfde interesse elkaar aantrekken. Wanneer wij deze verbinding voelen, voelen wij harmonie.

Dit keer dus het thema harmonie. En wat denk je? Joepie! Een periode vol harmonie! Ha, fijn! Een periode brak aan waarin er van alles was, behalve harmonie. Voor mijn gevoel dan. Daar ga je heen met je hoopvolle verwachtingen… die ik eigenlijk al niet eens durfde te koesteren. Verwachtingen en teleurstellingen gaan ten slotte hand in hand. Ja, ergens, verstandelijk gezien, wist ik wel dat het natuurlijk onzin was, niet in harmonie…. Want we zijn juist wel continu in harmonie met de kosmos. Maar dit ook zo voelen? Verre van dat!  

Harmonie is voor velen onder ons verbonden met als positief ervaren gevoelens. Maar harmonie draagt ook een als negatief gevoelde component in zich, bijvoorbeeld wanneer wij op een negatieve wijze werken met onze levensenergieën. Zo ben ik iemand die de neiging heeft voor anderen te willen denken en denk dan te weten wat die persoon nodig heeft, zeker wanneer ik al een oplossing zie waar de ander nog zoekende is. Dit kan natuurlijk heel verkeerd aflopen wanneer ik daar ook naar ga handelen, want we kunnen niet voor anderen denken. En helaas doe ik dat soms nog wel eens, ondoordacht, op de automatische piloot. Echter wanneer ik mijn intuïtie gebruik kan ik de behoeften van anderen invoelen en kan ik hen helpen waar nodig, wanneer nodig, wanneer zij willen. Dit is leven vanuit Bewust Zijn. Het verschil? Dezelfde vaardigheid, maar op negatieve of positieve wijze gebruikt. Toch ben ik in beide gevallen volledig in harmonie met de kosmische energieën. Ik zelf ben verantwoordelijk hoe ik hiermee omga en of ik deze harmonie ten goede of ten kwade benut. Denk maar eens even aan dat muziekgezelschap. Tja, prachtig, als men maar stemmend samen speelt, graag in de maat, naar elkaar luisterend en allemaal op dezelfde plek in het stuk. Toch, al spelen ze vals, stemt het voor geen meter en gaat iedereen zijn of haar eigen weg: het blijft een harmonie!

Ik weet dat al deze ervaringen ergens goed voor zijn. Ik besef terdege dat we ieder ons eigen spirituele pad te gaan hebben, dat we elkaar daarin helpen en ja, soms met het voorschotelen van een spiegel waar we liever niet in willen kijken. Dat doet een ander net zo goed voor mij, als ik voor hen. Ieder van ons leeft het leven zoals dat bedoeld is, volledig in harmonie met de kosmische energieën, om bepaalde menselijke ervaringen te mogen opdoen. Toch zou ik soms zo graag even in wat rustiger vaarwater terecht willen komen, hoewel ik dan meteen van mezelf weet, dat ik dan misschien wel indut. Maar héél even…. Misschien?... Een middagdutje op z’n tijd kan toch geen kwaad?

Een ervaring die onomstotelijk volledig op positief gevoelde wijze in harmonie was met kosmische energieën heb ik vorige week mogen beleven. Een ervaring die me voor de rest van mijn leven ongetwijfeld bij zal gaan blijven. Ik heb mijn eerste bloesemremedie zelf gemaakt. Een heel bijzondere ervaring, omdat hier helemaal niet vanuit het verstand gehandeld is, maar volledig op intuïtie. ’s Nachts droomde ik dat ik iets moest gaan doen wat ik nog nooit gedaan had, dat het misschien niet helemaal volgens de voorschriften was, maar dat ik volledig mocht vertrouwen op mijn intuïtie. Nou, je snapt dat me dat behoorlijk raadselachtig voorkwam en dat ik absoluut nog geen flauw idee had wat ermee bedoeld werd. Nu was ik de laatste jaren al weer veel meer bezig met planten, met hun geneeskracht speciaal. Vandaar ook mijn opleiding tot Bach bloesemtherapeut. Enkele planten hebben, naast de Bach bloesems, mijn speciale aandacht getrokken, waarvan Longkruid er eentje was. De ochtend na die droom was ik de hond aan het uitlaten en opeens wist ik het. Het was tijd om een bloesemremedie te gaan maken van het Longkruid. Ik ging aan de slag. In tegenstelling tot de gebruikelijke zonmethode waarbij de bloesems een paar uur in een glazen kom in de stralende zon blijven staan, koos ik intuïtief voor de kookmethode die meestal gebruikt wordt voor bloesems die in een donkerdere tijd van het jaar bloeien. Dit ging dus tegen de gangbare wijze in, maar ik wist dat het goed was. Op een gegeven moment heb je een gefilterd aftreksel van de bloesem in het ene flesje en een conserveermiddel, brandewijn, in een andere fles. Op het moment van samenvoegen wordt in wezen de bloesemremedie 'geboren'. Kosmisch gezien is dit een belangrijk moment, omdat dit een bepaalde energie aan deze unieke bloesemremedie meegeeft, welke je astrologisch middels een geboortehoroscoop kunt onderzoeken. Ik stond werkelijk met de ene fles in de ene hand, de andere in de andere hand en ik wist op zeker moment dat het op juist dat moment zover was. Een gevoel van perfecte harmonie! Ik had dus niet van tevoren de hemellichamen bestudeerd, het ging allemaal puur op intuïtie. Een heel bijzondere ervaring! Ik voegde de twee ingrediënten bij elkaar en dat gaf me werkelijk het gevoel van een geboorte, van geboren worden, van wedergeboorte. Een verbinding met het leven, een verbinding met de kosmos. Prachtig! Dus als je het hebt over een positieve harmonie-ervaring… En toen natuurlijk die geboortehoroscoop bekeken. En ja hoor, dit is werkelijk het perfecte moment geweest voor deze ‘geboorte’, sluit zo mooi aan bij de geneeskrachtige werking die het plantje sowieso al in zich draagt. Zó mooi! En wat een oppepper voor mijn zelfvertrouwen om zo intuïtief in verbinding te treden met het leven en harmonie te mogen ervaren! Ik kan het!

Kortom, luisteren naar je intuïtie en je verbinden: op positieve wijze de harmonie voelen is het gevolg. En bedenk in moeilijke tijden: je bent altijd in verbinding met de kosmos, harmonie is er altijd, je hoeft ‘alleen maar’ naar je intuïtie te luisteren… Om nog even in muziektermen te blijven: kijk en luister naar de dirigent, luister naar je medemuzikanten! En denk er even aan je instrument, je lichaam, goed te verzorgen! En vooral blijven oefenen!


Donderdag 26 april 2012 gepubliceerd in Spiritueel Enzo


maandag 14 mei 2012

Genezen op niveau



Er komt een mens(je) bij de dokter met een …




...symptoom op fysiek niveau.
Belangrijk is op de eerste plaats een goede diagnosestelling van het symptoom.
Mogelijke behandeling, bijvoorbeeld in de reguliere zorg of door een kruidengeneeskundige. Ook de behandeling met voedingssuplementen en vitaminen/mineralen, geschiedt op dit niveau. Klachten/symptomen verdwijnen, maar op dieper niveau verandert er niets waardoor dezelfde klachten of andere klachten vanuit dezelfde dieperliggende oorzaak op psychisch niveau (weer) de kop op kunnen steken.
Ook de reguliere geestelijke gezondheidszorg houdt zich bezig met dit terrein (denk aan medicatievoorschriften bij ‘geestelijke’ ziekten), hoewel zij ook dieper reikt, via energetisch naar emotioneel naar psychisch niveau en steeds meer ontwikkelingen op dit gebied zichtbaar zijn.






Energetisch niveau.
Blokkades van energiedoorstroming door het lichaam ontstaan wanneer men op emotioneel gebied te lang uit balans is. Om een beeld te krijgen van problemen op dit gebied gebruik ik hier in mijn praktijk chakra-diagnostiek (chakra-kleurenanalyse en gesprekken) voor. Deze biedt openingen voor gesprek en uitdieping van de problematiek op emotioneel en psychisch niveau. Mogelijke behandeling, bijvoorbeeld: acupunctuur, homeopathie of energetische healing middels magnetiseren, handoplegging e.d. Deze hanteer ik niet in mijn praktijk. Klachten zullen, soms na korte aanlooptijd, of na zelfs even verslechtering, verlicht worden en na enige tijd zelfs verdwijnen. Maar wederom geldt dat dezelfde klachten of andere klachten vanuit dezelfde dieperliggende oorzaak op psychisch niveau (weer) de kop op kunnen steken.






Emotioneel niveau.
Wanneer men op psychisch niveau uit balans raakt gaan emoties een rol spelen, zowel op positief als op negatief ervaren wijze. Een mens heeft van nature de neiging de balans weer op te zoeken en het evenwicht weer te herstellen. Wanneer men psychisch té lang uit balans is, zullen er op emotioneel niveau klachten ontstaan.
Mogelijke behandeling door middel van bloesemessences, edelsteenessences, aromatherapie e.d.. Ook hier zullen klachten, na soms kortere of zelfs iets langere aanlooptijd, mogelijk ook met een aanvangsverslechtering (welke duidt op de juiste keuze van remedie), leiden naar verbetering en tenslotte herstel van klachten.
Doordat in ieder niveau de behandeling in wezen al een aanzet geeft tot bewustzijn op een dieper niveau, in wezen de poorten opent voor het volgende niveau, zal de behandeling met bloesemessences bijvoorbeeld een duidelijke aanzet kunnen geven tot veranderingen op psychisch niveau, op het gebied van Bewust Zijn.






Psychisch niveau.
Welke zaken op psychisch niveau spelen kunnen achterhaald worden door op de eerste plaats gesprekken, het in kaart brengen van ervaringen middels bijvoorbeeld chakra-kleurendiagnostiek en inzicht in de basis als Mens hier in dit leven op Aarde. Deze laatste is bijvoorbeeld te achterhalen middels numerologie en astrologie (welke ik zelf in mijn praktijk hanteer) of door bijvoorbeeld hulp van helderzienden en mediums het Bewust Zijn te vergroten.

Genezingstraject.
Het meest ideaal acht ik zelf een samenwerkingsverband van hulpverleners/genezers om een cliënt met fysieke klachten, wellicht snel van de eerste symptomen van een ziekte af te helpen, doch meteen of direct daarna verder en dieper door te gaan werken. Vooral in de laatste twee stappen zal de cliënt zelf het meest actief aan het werk zijn (natuurlijk onder goede begeleiding) en derhalve ook meteen werken aan het verwezenlijken van zijn/haar levensdoelen, waardoor meteen de algehele gezondheid op positieve wijze verbeterd en onderhouden wordt.
In wezen is de mens zelf in staat te genezen, men heeft soms alleen wat hulpmiddelen en hulpverleners nodig. Een behandelmethode moet er mijns inziens op gericht zijn dit zelfhelend vermogen te activeren en motiveren.

Hoe dieper je de behandeling inzet, hoe meer kans op blijvend herstel van gezondheidsklachten.
Voor verlichting van je gezondheidsklachten door behandeling van je klachten op een diep emotioneel niveau met een ondersteuning tot herstel van je balans op psychisch niveau kun je terecht bij





Ik maak gebruik van:

(Bach) Bloesemtherapie, Spagyriek
MIR-methode, Ho'oponopono
Numerologie / Levensdoel Systeem / Astrologie
Mandala-tekenen, Celtic Inspired Design
en nog veel meer...

vrijdag 4 mei 2012

Agrimonie







Beschrijving Agrimonie-bloesemremedie, klik HIER






Agrimonie Deva-mandala


Algemeen.






Naam.
  • Botanische naam: Agrimonia eupatoria.
  • Nederlands: Gewone Agrimonie of Avermonie, Zangerskruid, Leverkruid, Verkeerde Klis, Drakenbloed, Edelleverkruid.
  • Engels: Common Agrimony, Church Steeples, Cockleburr, Sticklewort
  • Duits: Gemeiner Odermennig, Gewöhnlicher Odermennig
  • Frans: Aigremoine eupatoire

De geslachtsnaam ‘Agrimonia’ is samengesteld uit twee Griekse woorden, ‘agros’  of ‘agrios’, dat staat voor veld of akker, ‘monas’  of ‘monias’  betekent eenzaam, ‘eenzaam in het veld’ dus, of ook wel ‘wilde bloem van het veld’. In plaats van ‘monias’ wordt ook wel ‘monè’ = verblijfplaats, voorgesteld. Je komt haar inderdaad niet zo vaak massaal tegen. Op etymologische gronden is deze verklaring echter niet waarschijnlijk. Monias/monè hebben beide een korte o in het Grieks, terwijl de bronnen (óók het Griekse woordenboek van Liddell en Scott) het toch hebben over argemóonè met een lange o (omega). De ontwikkelingsgang is vermoedelijk geweest: (Grieks) argemoonè > (Latijn) argemonia > agrimonia.

De vorm agrimonia komt voor het eerst voor bij de Romeinse schrijver Aulus Cornelius Celsus, die een soort encyclopedie heeft geschreven, waarvan alleen het deel over geneeskunde bewaard is gebleven. Dit werk dateert van tussen 20 en 30 n. Chr.. Celsus baseerde zich voornamelijk op Griekse bronnen. Argemoonè is bij Dioscorides (Materia medica II, 177) en bij Plinius (in zijn Historia naturalis) de naam van een papaverachtige plant, waarvan het sap heilzaam zou zijn voor bepaalde oogkwalen (Grieks argema of argemone wat zoveel betekent als ‘vlekken in de ogen’ of ‘vlek op het oog’). Plinius noemde de plant 'een kruid met prinselijk gezag'.

De argemoonè is dus een plant die werd gebruikt tegen argema. Dioscorides wees er zelf al op dat sommige auteurs in zijn tijd de agrimonie ( d.w.z. de hèpatorios) verwisselden met de argemoonè. Deze naam is doorgedrongen tot in onze tijd, want de Ruige Klaproos wordt aangeduid met Papaver argemone. Van enige medicinale werking van deze plant op het menselijk oog is evenwel niets bekend.

Uiteindelijk gaat argemoonè zelf volgens de etymologen weer terug op een oud-Hebreeuws woord argaman, dat ‘purper’ of ‘roodgekleurd’ betekent. Een aantal papaverachtigen is van die kleur.

De soortaanduiding ‘eupatoria’ zou verwijzen naar Mithridates VI Eupator, een Griekse Pontische koning die bekend was vanwege zijn kruidenkennis. Mithridates was, dat is overgeleverd, een groot plantenkenner en kweekte ook zelf kruiden die geschikt waren om vergiftigingen te bestrijden, waar hij erg bang voor was vanwege de vijanden die het op hem gemunt hadden. Hij staat te boek als de ontdekker van het legendarische ‘mithridatum’ (of ‘thèriak’, een mengsel van 54 kruiden), een soort universeel tegengif. Hij probeerde alle kruiden op zichzelf uit en bereikte daarmee dat hij praktisch immuun werd tegen gifplanten. Toen hij na zijn laatste oorlog tegen de Romeinen, waarin hij werd verslagen, zelfmoord wilde plegen, lukt dat niet met kruiden. Tenslotte liet hij zich door zijn bodygard en vriend Bituitus doden met het zwaard. Bij alle proeven die hij nam, zou Mithridates als eerste de geneeskrachtige werking van de Agrimonie ontdekt hebben en zijn eigen leverkwaal – zijn lever was overbelast geraakt door al zijn experimenten – ermee hebben behandeld.

Een andere uitleg is dat ‘eupatoria’ een verbastering is van het Griekse woord ‘hepatorios’ (Dioscorides), waar het woord ‘hepar’ in zit, wat lever betekent. De agrimonie wordt inderdaad al sinds mensenheugenis een leverwerking toegeschreven. In elk geval werd de plant ook in de oudheid als een leverplant beschouwd. Eupatorium is thans nog de geslachtsnaam van het echte leverkruid, Eupatorium cannabinum, ook wel Koninginnenkruid genoemd.

Agimonie wordt ook wel ‘kerktoren’ genoemd, vanwege zijn enkelvoudige torenspits-achtige stam die recht omhoog groeit en meestal makkelijk te vinden is doordat de aar met trossen gele bloemen uitsteekt boven het gras.
De Engelse naam Church Steeples verwijst naar de vruchtjes die na de bloei ontstaan en die op kleine (kerk)klokjes lijken.








Symboliek.

In de taal der bloemen staat de Agrimonie voor dankbaarheid.



Geschiedenis.

Redenaars en zangers zouden nog welluidender klinken wanneer ze met de thee van Agrimonie gorgelen. De Angel-Saksen die het kruid ‘Garclive’ noemden, dachten dat het wonden, slangenbeten en wratten genas. Ten tijde van Geoffrey Chaucer (14e eeuw), vinden we het terug onder de naam ‘Egrimoyne’, het werd vooral gebruikt als wondkruid, een van de oude schrijvers noemt een mengsel van Agrimonie, gestampte kikkers en mensenbloed als een probaat middel tegen inwendige bloedingen.







Kenmerken van de plant.



Plant.

De Gewone Agrimonie is een kruidachtige plant uit de rozenfamilie (Rosaceae). Deze plant met zijn helgele bloemen, in lange slanke aren, is vrij algemeen op kalkrijke bermen en dijken in België en Nederland.

De Gewone Agrimonie is een 40-100 cm hoge, donkergroene plant met een behaarde, weinig vertakte bloemstengel, talrijke verspreid staande, gedeelde bladeren en lange, slanke aarvormige bloeiwijzen. De aren zijn dicht bezet met gele bloemen. De bloemen openen zich het eerst onderaan de aar en naarmate het bloeiseizoen  vordert, gaan ook de hogere bloemen open. Zodra de bloemen uitgebloeid zijn, verlengen de aren zich zodat de schijnvruchten ver uit elkaar komen te staan. Het puntje van de spits heeft de neiging iets te gaan hangen.

De Gewone Agrimonie is een hemikryptofyt, een meerjarige plant die overwintert met een knop boven de grond, omgeven door een bladrozet.

De plant wijkt sterk af van andere leden van de Rozenfamilie, typisch zijn echter de bladvorm en de grote hoeveelheid looistoffen.


Bladeren.





De Gewone Agrimonie is ruim voorzien van bladeren, variërend in grootte van bijna 20 cm onderaan tot slechts 10 cm bovenaan. De bladeren zijn afgebroken geveerd; grote paren zijblaadjes worden afgewisseld met kleinere (tweetallen kleine blaadjes langs een centrale nerf). De lagere bladeren hebben de meeste blaadjes, naar boven toe worden ze eenvoudiger. De blaadjes zijn elliptisch, de bladrand ervan getand. De blaadjes zijn bezet met lange haren en kunnen aan de onderzijde klieren dragen, waardoor ze kleverig aanvoelen. De bladeren geuren als je ze fijnwrijft.


Bloemen.




De bloemen zijn stervormig, klein en staan dicht op elkaar. Elk bloempje bloeit slechts kort en wordt ondersteund door een gedeeld steunblaadje. De bloemen hebben 5 wijd uitgespreide, eivormige en heldergele kroonblaadjes op een kort steeltje en tot twaalf meeldraden, die tevoorschijn komen uit een kelkbuis.

Uit de kelkbuis ontwikkelt zich na de bloei een schijnvrucht, die aan de buitenzijde over de volledige lengte gegroefd is en bezet met haken. De onderste rij haken staan schuin tot bijna recht af. Deze kenmerken onderscheiden de Gewone Agrimonie van zijn soortgenoot, de Welriekende Agrimonie (Agrimonia procera).

De bloemen van de Gewone Agrimonie hebben een vage, zoete geur die doet denken aan abrikozen.

De bloeitijd is van juni tot september.



Zaden.




De schijnvruchten van de Gewone Agrimonie bezitten kleine weerhaakjes, waarmee ze zich aan de vacht van passerende dieren vasthechten. De roestrode zaden hebben zo meer kans om in een wijde omgeving verspreid te raken. Deze eigenschap verklaart de Nederlands volksnaam ‘verkeerde klis’ en de Engelstalige namen ‘Cockeburr’ (haneklit) en ‘Sticklewort’ (stekelkruid).








Habitat.

De Gewone Agrimonie prefereert matig droge tot vochtige, voedselarme tot matig voedselrijke, kalkrijke of licht leemachtige grond op licht beschaduwde plaatsen. Hij is vooral te vinden op dijken, spoorweg- en wegbermen, holle wegen, bosranden, tussen laag struweel, langs akkerlanden en hooilanden op zonnige tot lichtbeschaduwde plaatsen. Agrimonie gedijt niet op zure gronden en in de schaduw.

In zandige, kalkarme streken, zoals de Antwerpse Kempen, wordt hij nogal eens aangetroffen in bermen van dolomietpaden.



Voorkomen.

De Gewone Agrimonie komt voor in heel Europa tot in Schotland en zuidelijk Scandinavië, verder tot in Midden-Azië en Noord-Afrika. De plant werd ingevoerd in Amerika.

In Nederland is hij vrij algemeen in Zuid-Limburg, langs de grote rivieren en de aangrenzende laagveengebieden, in Zeeland en in de duinengordel. Komt niet voor op de Waddeneilanden.

In België is hij vrij algemeen over heel het land, vooral in het Maasgebied.




Verwante en gelijkende soorten.

De Gewone Agrimonie lijkt zeer sterk op de welriekende Agrimonie (A. procera). Hij kan ervan onderscheiden worden door de groeven op de kelkbuis of schijnvrucht, die tot op de voet doorlopen, en door de buitenste rij haken, die schuin of recht afstaan en niet terugbuigen. De Gewone Agrimonie is ook donkerder groen gekleurd en dichter behaard dan de Welriekende Agrimonie.

  


Bedreiging en bescherming.

De Gewone Agrimonie staat op de Vlaamse Rode Lijst (planten) aangeduid als ‘achteruitgaand’ en op de Nederlandse Rode Lijst (planten) als ‘sterk afgenomen’.





Geneeskunde.





Toepassing.

Agrimonie wordt als geneesmiddel gebruikt. De actieve bestandsdelen zijn triterpenen, looi- en bitterstoffen, flavonoïden, kiezelzuur en slijmstoffen. De looistof van Agrimonie heeft een heilzaam effect op het genezingsproces van wonden en heeft een pijnstillend effect. De bitterstoffen in de plant werken vochtproductie bevorderend en de flavonoïden en triterpenen hebben een ontstekingsremmend en antibiotisch effect. De meest gebruikte toepassing in een thee. Deze werkt stimulerend voor de afscheiding van maag- en galsappen en heeft een positief effect op diarree, darm- en galziekten, keelholteontsteking en keelpijn. Het kruid kan ook verwerkt worden tot een tinctuur.

De bloemetjes zijn roodgeel, het geel is verwarmend en staat in verband met het hart en de lever; rood staat voor energie, bloed. Het lichtbehaarde blad verwijst naar huid en slijmvliezen. Een plant met twee kanten, zowel trots als krachtig (staat vaak alleen in een veld), maar als lid van de Rozenfamilie ook vriendelijk en zacht. De plant verspreidt een aangename geur, wat duidt op een werking via het zenuwstelsel.



Typologie.

Past bij een type mens dat van buiten sterk is, maar van binnen kwetsbaar, vaak een eenzaam mens die zijn/haar gevoelens verbergt achter een eeuwige glimlach. Fysiek is het bindweefsel vaak zwak, houdt vocht vast (emoties) met gevoelige lymfeklieren, heeft chronische ontstekingen en verkoudheden (lymfatisch type).



Werking.

Agrimonie is een krachtig bloedstelpend en zuiverend middel en werkt versterkend. Eeuwenlang deed het dienst tegen zwakteverschijnselen waarin de patiënt geen energie meer leek te hebben. In Frankrijk is Agrimonie nog steeds in gebruik als belangrijk ingrediënt in een versterkende lentekruidenthee. In Duitsland stond het in hoog aanzien vanwege zijn beschermende eigenschappen en was het onderdeel van de heilige 'negen-kruidenbundel', een universeel geneesmiddel tegen allerlei soorten fysieke en spirituele of psychologische aandoeningen.

Constitutie.
Agrimonie bevat veel vitamine B en kiezel. Een uitstekend constitutiekruid met een opbouwende en genezende werking. Het ondersteunt het hele organisme door stimulering van de stofwisseling en kalmeert het zenuwstelsel.

Spijsvertering.
Wordt gerekend tot de Amara aromatica: speelt dus een rol bij de spijsvertering, lever, darmen en alvleesklier (diabetes). Het werkt regulerend en reinigend op darmen en nieren; hierdoor is het een goed kruid bij reuma en allerlei maag- en darmklachten van nerveuze aard. Specifiek middel bij diarree bij kinderen. Bij blindedarmontsteking. Bij bloedend tandvlees, tandvleesontsteking.

Luchtwegen.
Agrimonie is een uitstekend versterkend kruid in het bijzonder voor kinderen met nerveuze aandoeningen en KNO-problemen, zoals chronische verkoudheid, oorinfecties, infecties van keel of amandelen, angina of bronchitis. Ook bij hooikoorts en de ziekte van Meniere.

Huid.
Bij zweren, gezwelletjes, cysten, poliepen en droge eczemen. Het is door silicium herstellend en genezend.

Urinewegen.
Bij incontinentie en blaasontsteking.

Vrouwen.
Klachten als gevolg van algemene zwakte, zoals witte vloed, overvloedige menstruatie e.d. en verzakkingen (dit alles door het grote gehalte aan looistoffen).

Overige.
Een klassiek kruid voor kinderen. Een goede voorjaarsreiniger.

Inhoudsstoffen.
  •          Looistoffen (tot 5%).
  •          Mineralen kiezelzuur, ijzer.
  •          Bitterstoffen.
  •          Vitaminen B en K.
  •          Etherische olie.

Gebruik.
Men gebruikt de gehele bovengrondse plant zowel voor tinctuur als de thee. Het is een smaakvolle thee, die ook graag door kinderen wordt gedronken. Men kan de plant het best plukken wanneer de bloemen net bloeien.

Recept voor Agrimonie-thee.
Overgiet 1 theelepel van het gewassen kruid met een kop kokend water. Laat niet langer dan 5 minuten trekken. Voor 1 liter thee: gebruik 10 gram gedroogde Agrimonie. Na 5 minuten zeef je de thee. Klaar om op te drinken. Warm houden van kruidenthee gaat prima in een thermoskan. Ikzelf geef er de voorkeur aan gekookt heet water in een goede thermoskan te bewaren en thee per kop klaar te maken.

Goede combinaties.
Agrimonie kan heel goed als aanvullend kruid in zeer veel mengsels worden toegepast, omdat het een breed werkingsgebied heeft door de combinatie bitter- en looistoffen, bovendien voegt het een lekkere smaak toe aan theeën.

Reinigingsbad.
Agrimonie is het volmaakte kruid voor een reinigingsbad voorafgaande aan meditatie, een ritueel of een andere vorm van spiritueel werk. Maak een aftreksel door een halve liter kokend water over twee theelepels fijngehakte bladeren te gieten en laat het tien minuten trekken. Je kunt de drank drinken als thee, aan water toevoegen voor reiniging of in je bad gieten. Je kunt naar behoefte ook bladeren en bloemen aan het bad toevoegen.

Thee van Agrimonie wordt ook wel gebruikt bij leverkwalen, bij ontsteking van het maagslijmvlies, nierbloeding en witte vloed. Bij de 'Ouden' werd Agrimonie gebruikt als een thee tegen melancholie (een gemoedsgesteldheid die neigt naar depressie en kenmerkt zich door een verdrietige kijk op het verleden of een onvervuld verlangen), ook wel zwartgalligheid genoemd. Zoals Mellie Uyldert beschrijft in haar boek 'De taal der kruiden', is de lever het aangrijpingspunt van het begeertewezen (astraallichaam) in de mens. Gezonde lever en gezond begeerteleven stemt vrolijk, men voelt dat men leeft! De taal geeft het aan: de lever, Leber, liver, is 'dat wat leeft'.



Magie.

  •     Geslacht: mannelijk.
  •     Planeet: Jupiter.
  •     Element: lucht.
  •     Krachten: bescherming, slaap.


Gebruik.
Gebruik het in alle beschermende sachets en bezweringen, gebruik het ook om negatieve energieën en geesten uit te bannen. Het beschermt tegen kwaadaardige kobolden, kwaad en gif. Agrimonie wordt al lang gebruikt om vloeken om te keren, het verbreekt niet alleen vloeken, het stuurt ze terug naar de vervloeker. Agrimonie onder het hoofd geplaatst zal je goed doen slapen, gebruik het echter niet bij slapeloosheid, de slaper zal pas ontwaken wanneer het kruid is verwijderd. Hierover is te lezen in een oud rijmpje:


Als het gelegd wordt onder zijn hoofdekijn,
zal hij slapen alsof hij dood zou zijn.
Zijn bewustzijn zal pas tot hem komen
als het van onder zijn hoofd wordt genomen.

Vroeger werd Agrimonie ook gebruikt om heksen op te sporen.

De druïden gebruikten Agrimonie in hun magie als een wierook om de aura en de rituele cirkel te reinigen, ongeveer zoals de Indianen salie gebruiken om te 'smudgen'. Strooi voor een krachtig reinigend en schoonmakend effect de gedroogde bladeren uit over gloeiende houtskool.




Plantenorakel der Druïden.

In het boek van Philip en Stephanie Carr-Gomm kunnen we lezen over de eigenschappen van bepaalden planten en hun  betekenis in de traditie van de Druïden. Er worden 36 kaarten in dit orakel gebruikt, getekend door Will Worthington.

Beschrijving van de kaart Agrimonie:




Mur-druidheann
Agrimonia eupatoria

Hoe doet de kaart zich voor?
Rechtop: reiniging, bevrijding, voorbereiding voor een nieuw begin.
Omgekeerd: ongezonde gehechtheid, zorgen, lusteloosheid.

De kaart laat Agrimonie in volle bloei zien tijdens het druïdenfeest van alban befin, de zomerzonnewende in juni. Naast de plant groeit de eerste boom van het Keltische ogham-bomenalfabet, de beith of berk. Deze boom van begin en reiniging biedt dezelfde kwaliteiten als de agrimonie. In de verte staan de eenzame stenen van de 'druïdencirkel' die zijn opgericht in de vroege bronstijd in Penmaenmawr in Wales.

Betekenis rechtop.
Een van de Keltische namen voor Agrimonie is mur-druidbeann, dat vertaald wordt als 'zorgen van de druïden'. Een volledigere  vertaling zou de plant recht doen als 'verdrijver van zorgen, gebruikt door de druïden', want Agrimonie heeft de bijzondere eigenschap om mensen van depressie en neerslachtigheid af te helpen. De negatieve energie verdwijnt uit hun aura en hun huis. De keuze voor deze kaart rechtop kan betekenen dat je gereed bent om gevoelens, gedachten of gehechtheden die je niet langer dienen los te laten. Agrimonie brengt gevoelens van reiniging en bevrijding. Daarna kun je dapper een stap voorwaarts zetten naar een nieuwe fase in je leven, of wellicht een nieuwe baan of relatie. Kwellende zorgen worden verdreven en alle negatieve energie die thuis of op je werkplek hing zal spoedig verdwijnen, even snel als de nacht verdwijnt bij de dageraad.

Betekenis omgekeerd.
Misschien drukt er een gevoel van verdriet of neerslachtigheid op je. Het lijkt of het leven geen kraak of smaak meer heeft. Je verlangt naar de lente. Dit soort gevoelens komt vaak voort uit gehechtheden aan dingen die jou ooit vreugde of gemak bezorgden, maar die nu lijken te zijn 'omgekeerd' - zoals voedzame melk zuur kan worden. Misschien moet je een 'voorjaarsschoonmaak' houden, zowel innerlijk als uiterlijk. Kijk of je overbodige en onnodige spulletjes in je huis kunt opruimen en vraag jezelf bij alles af: Heb ik dit echt nodig? Net zoals fysieke pijn een teken is dat je lichaam aandacht nodig heeft, kunnen gevoelens of zorgen en gebrek aan energie symptomen zijn dat je voor je eigen behoeften moet zorgen voordat je aan anderen denkt - tenminste totdat je je weer beter voelt. Blokkades kunnen oplossen, negatieve energie kan verdwijnen en je kunt weer een stap zetten naar een nieuwe fase in je leven.




Toepassing in de Bach bloesemtherapie.





Dr. Edward Bach deelde de bloesems in in 7 hoofdgroepen. Agrimonie behoort bij de groep:
Overgevoelig voor invloeden en denkbeelden.

In de Bach bloesemtherapie wordt de Gewone Agrimonie toegepast. Volgens Nora Weeks en Victor Bullen mag ook Agrimonia procera (zij noemen haar nog Agrimonia odorata), de Welriekende Agrimonie, gebruikt worden.



Herken je dit?

In wezen ben je een vrolijk en optimistisch gestemd persoon. Maar is dit ook altijd zo? Je doet je altijd vrolijk voor, zegt dat het prima met je gaat, maar ook als van binnen doodongelukkig bent. Je wilt een ander niet opzadelen met je zorgen, je bijt nog liever je tong af. Vaak betreft het zorgen van materiële aard, met betrekking tot ziekte, financiële verliezen of moeilijkheden in het beroep.
Je hebt de neiging de aandacht van het gesprek meteen te verleggen naar een ander onderwerp of aan de ander te vragen hoe het met hem of haar gaat. Je lijkt van mening te zijn dat verdrietig zijn niet mag. Over het algemeen zullen anderen je ervaren als vrolijk, prettig en vooral zorgeloos gezelschap. Je bent misschien de gangmaker op het feest en gaat graag vaak uit. Je komt graag onder de mensen om afleiding op te zoeken, of stort je op allerlei activiteiten om je bezig te houden, want wanneer je alleen bent en niets te doen hebt, komen de zorgen op je af. Ook kun je met humor je naaste een hart onder de riem steken terwijl je zelf pijn lijdt.

Je bent heel gevoelig voor 'mislukkingen' in je dagelijks leven. Je ergert je bijvoorbeeld aan een vergeten telefoontje, een brief die je niet gepost hebt, een 'mislukking' op seksueel gebied, etc. Je zult er naar de buitenwereld luchtig op reageren, maar inwendig kun je kolken van ergernis.

Misschien heb je last van verslavingen of eetstoornissen. Of heb je het gevoel iets stimulerends nodig te hebben om op de been te blijven? Je wilt liever je zorgen verdringen dan dat je ze moet verwerken. Dit wil niet zeggen dat iedere Agrimonie-gesteldheid last heeft van verslavingen of eetstoornissen, nee hoor, verre van dat, maar het gevoel van onvrede met het huidige bestaan overheerst en door te doen of er niets aan de hand is worden de problemen niet verwerkt.

Wanneer je ziek bent kun je nog heel goed grapjes maken met je omgeving of verzorgers. Je bent geneigd je ongemak licht op te vatten en te verdoezelen.

Je zult koste van het kost de harmonie proberen te bewaren, om ruzie te voorkomen. Confrontaties worden vermeden. Niet alleen in het gezinsleven kun je niet tegen disharmonie, ook in je zakelijk leven is het belangrijk voor je dat alles van een leien dakje verloopt, wat natuurlijk zelden het geval zal zijn. Je zult uitermate vriendelijk zijn naar anderen, in de hoop dat anderen ook vriendelijk zijn naar jou. Je zult vaak iets doen 'om de lieve vrede te bewaren'.
Je voelt je rusteloos. Je kunt vreselijk piekeren, maar praat er niet over. Je mist het gevoel van innerlijk evenwicht.
Dit kan ook slaapproblemen opleveren. Rondwoelende gedachten veroorzaken slapeloosheid.
Wellicht probeer je jezelf tegen onderbewuste angsten te beschermen? (Agrimonie-gesteldheid als compensatie van een Rock Rose-gesteldheid.)



Is dit je doel?

Kwaliteiten van een goede doorstroming van Agrimonie-energie:
Je bent blij, hartelijk, gul, vriendelijk. Vredestichter. Matigheid. Echte oprechte intense en spontane blijdschap, eerlijke vrolijkheid, optimisme, innerlijke vrede, zelfacceptatie. Zo nodig uiting kunnen geven aan gevoelens en erover praten. Besef dat alle minder leuke dingen in het leven ook positieve dingen opleveren. Je kunt werkelijk om je zorgen lachen, omdat je je bewust bent van hun betrekkelijke omvangrijkheid.



Of herken je dit bij je kind?

Het Agrimonie-kind heeft in wezen een zonnig en opgewekt karakter - een gelukkig kind dat veel lacht en altijd in een goed humeur lijkt te zijn. Het is een kind dat snel getroost is en waarvan de tranen gauw gedroogd zijn. In het geval van een Agrimonie-gebrek zul je merken dat ook wanneer er in zijn of haar jeugd perioden zijn, zoals in het leven van ieder kind, bijvoorbeeld in de puberteit, waarin het kind te maken krijgt met eenzaamheid en verdriet, het kind zijn of haar gevoelens verbergt achter een masker. Je zult dus niet goed zien dat het zich eigenlijk angstig en ongelukkig voelt. Je kind doet net alsof het vrolijk is, maar is het misschien niet. Vooral in de puberteit kan deze puper het moeilijk krijgen, wat dit is toch een periode waarin de betrokkene zich vaak geen raad weet met alle uiteenlopende gedachten en gevoelens die hem of haar bestormen en het kost hem of haar veel energie om zich goedgehumeurd en vrolijk voor te doen.
Als ouder voel je meestal wel aan dat er iets is of je weet zeker dat er iets is, maar je kind lijkt er niet naar te reageren. Het kind wil harmonie om zich heen en zal ruzie met andere kinderen proberen te vermijden. Het vermijden van ruzie en onenigheid is vooral bij kleine kinderen te zien als een aanwijzing.
Agrimony zal zulke kinderen helpen hun innerlijke verwarring te uiten, erover te praten en los te laten. De remedie werkt dus verzachtend en vertroostend en zorgt ervoor dat hun natuurlijke opgewektheid terugkeert.



Gemoedskenmerk.

Voor doorgaans vrolijke, blije mensen die hun gevoelens achter een opgewekt gezicht verbergen, en dus zijn anderen niet op de hoogte van hun innerlijke spanningen. De innerlijke onrust kwelt hen, maar ze blijven hun gevoelens verbergen achter een glimlach en gaan gemakkelijk voorbij aan zorgen en ziektes. De moeite die het kost om zich dapper voor te doen, maakt hun kwelling alleen maar groter.



Dr. Bach schreef: 

Deze bloesem is bedoeld voor mensen die van een vreedzame omgeving houden, beslist niet tegen ruzie kunnen en er alles aan zullen doen om dat te vermijden.
Ze zijn joviaal, opgewekt en hebben vaak een groot gevoel voor humor.  Achter dit masker weten zij hun eigen innerlijke zorgen en rusteloosheid perfect te verbergen, zodat ze als zeer goede vrienden worden aangemerkt. Om zichzelf te stimuleren en de beproevingen des levens met opgewektheid te kunnen dragen, roken en/of drinken zij vaak onmatig.


‘De les van deze plant is, je in staat te stellen om in de aanwezigheid van alle beproevingen en moeilijkheden in vrede te blijven, totdat niemand meer de macht over je heeft om irritatie bij je te veroorzaken.’



Waar komt een Agrimonie-gebrek vandaan?

Wat is nu de oorzaak? Waar komt de neiging tot het ontwikkelen van een Agrimonie-gebrek vandaan? Vaak zien we in de jeugd van de betrokkene een opvoeding waarin men zijn of haar gevoelens niet kon of mocht uiten. Maar wat vooral belangrijk is, is de persoonlijke aanleg. Mensen met een Agrimonie-karakter schenken, in vergelijking met het merendeel van hun medemensen, meer aandacht aan de uiterlijke verschijningsvorm van de persoonlijkheid. Zij willen liever niets merken van hun innerlijke gevoelsleven, laat staan dat zij dat naar buiten willen brengen. 'Je hangt je vuile was toch niet buiten...' Zo op het oog moet alles er onberispelijk uitzien, zelfs als het onder de oppervlakte soms chaotisch aan toe gaat. Iemand met een Agrimonie-gebrek doet zijn uiterste best alles wat te bekritiseren is, door anderen of door zichzelf, te negeren en te verdoezelen. De uitwisseling tussen denken en voelen is verstoord! Eigenlijk accepteert iemand met een Agrimonie-gebrek een deel van zichzelf niet, waardoor men niet als volledig mens kan functioneren. Door gevoelszaken te negeren richt men zich voornamelijk op rationele materiële zaken.

Iedere mens streeft toch naar een zekere balans, bewust dan wel onbewust. Dit streven hoort bij de menselijke ervaringen die men op mag doen. Het is de gedrevenheid die we kunnen voelen om met iets bezig te zijn, het is de levensdrang, de levensvreugd die we voelen. Daardoor voelen we ons ook niet lekker in ons vel op het moment dat het proces naar balans stagneert of geblokkeerd wordt. Simpelweg een deel van onszelf negeren en niet accepteren zorgt voor stagnatie en daarmee blokkeren we zelf de weg naar balans, waardoor deze wijze van functioneren ons veel energie kost. Op positieve wijze omgaan met onze ervaringen, met ons hele wezen als mens, op weg naar balans geeft ons juist een tevreden gevoel, geeft ons juist energie. Iedere ervaring, iedere situatie, waarin wij in ons leven belanden, iedere ontmoeting met andere mensen, is bedoeld om ons te helpen de weg naar balans te vinden. Over welke balans praten we dan? Over een balans tussen ratio en gevoel, waardoor wij in contact met ons Hoger Zelf en in overeenstemming met ons levensdoel kunnen leven. En ja, daar hoort ook het omgaan met heel menselijke ervaringen bij, leren omgaan met ongeluk, ziekten, etc. etc... En daar horen ook leuke, mooie en fijne dingen bij, geluk en liefde.

Middels astrologie kunnen we ontdekken of een Agrimonie-gebrek in onze aanleg ligt, bijvoorbeeld wanneer één van de planeten in Boogschutter stond tijdens de geboorte, wat niet betekent dat anderen, die dit niet in hun aanleg hebben, geen Agrimonie-gebrek kunnen ontwikkelen. Ook zij kunnen een Agrimonie-gebrek ontwikkelen. In dat geval heeft dat meestal te maken met sociale aanpassingen die zij doen die niet past bij hun aard.



Mogelijke ziektebeelden en verschijnselen.

Een gebrek aan Agrimonie-energie kan zich uiten in de vorm van:
(Natuurlijk krijg je niet alles bij een Agrimonie-gebrek, dat hangt weer helemaal af van jouw aard en het  is zeker niet zo dat iedereen die iets hierin herkent een Agrimonie-gebrek heeft, het is slechts een indicatie...)

Afleiding wensen.
Angst om alleen te zijn.
Angst voor de toekomst.
Bezorgdheid.
Controle willen uitoefenen op de omgeving.
Dementie.
Dikkedarmontsteking.
Dunnedarmontsteking.
Frunniken aan de haren of zichzelf knijpen.
Fysieke angst voor armoede, ziekte en dergelijke.
Geestelijke kwelling.
Gevoel energetisch leeggezogen te worden.
Huidklachten: Gordelroos, Uitslag, Jeuk.
Humorvol, zorgen verbergen.
Ischias.
Kaalheid.
Lawaai van kinderen niet verdragen.
Lymfeproblemen.
Maagzuur.
Miskraam.
Mondproblemen.
Nagelbijten.
Nervositeit.
Nooit klagen.
Oedeem.
Onderbeen problemen.
Ongerustheid.
Onmatigheid.
Oogproblemen: Bijziendheid.
Oogziekten.
Oorpijn.
Overgevoelig voor disharmonie, discussie en ruzie.
Pijn bij het tanden krijgen (Agrimony gebruiken in combinatie met Walnut).
Prostaatproblemen.
Rusteloos door mentale kwelling.
Slapeloosheid door innerlijke onrust.
Suïcidale neigingen, geen angst voor de dood.
Verlangen naar opwinding.
Verlatingsangst.
Vermijdingsgedrag van ruzie, discussie, disharmonie.
Verslavingen, zoals roken, snoepen, alcoholisme.
Zenuwtrekjes.
Ziekte van Alzheimer.



Bloesemessence.

Agrimonie is de bloesemessence die bij uitstek geschikt is om hier in te zetten. Door gebrek aan deze bloesemenergie zul je je misschien herkennen in enkele hierboven genoemde thema's. Door gebruik van de Agrimonie-remedie zul je dit tekort weer aanvullen.
Het gebruik van deze bloesemremedie kan langere tijd in beslag nemen, omdat het belangrijk is dat je een ander denkpatroon aan gaat leren. Je zult leren dat het geen kwaad kan om af en toe eens toe te geven aan een sombere bui en dit ook te laten zien aan andere mensen. Agrimonie helpt je in dit bewustwordingsproces.
Agrimonie is een bloesem die je weer terugbrengt in je gevoelsleven en dat zal zeker niet gemakkelijk zijn. Een goede begeleiding hierin is dan ook noodzakelijk om niet in een diepe put te vallen.
Eenzaamheid is één van de kernproblemen waar je mee om moet gaan. Je moet leren uiting te geven aan je problemen, erover te praten.
Door Agrimonie in te nemen zal een groot gedeelte van de innerlijke onrust verdwijnen en zul je rustiger worden. Hierdoor kunnen de zaken vaak al uit een heel ander perspectief bekeken kunnen worden, een breder perspectief en helpt je objectief je aangelegenheden te bekijken. Agrimonie helpt je je masker afzetten en laat je in blijdschap communiceren. Het geeft evenwichtigheid en blijmoedigheid. Het laat de vrolijkheid weer uit je hart komen. Het geeft je optimistisch vertrouwen en maakt je tot een onvermoeibare vredestichter.



Adviezen.

Probeer je situatie en/of ervaringen objectief te bekijken.
Schenk bewust aandacht aan conflicten, probeer ze desnoods schriftelijk voor jezelf te analyseren, teneinde oplossingen te kunnen bedenken en de oorzaken te achterhalen.
Schenk bewust aandacht aan je innerlijke tegenstellingen en probeer ze met elkaar te verzoenen.
Leef meer 'in de diepte' dan in de 'breedte'.
Minder 'consumptief' en meer 'productief' gaan leven.
Zeer effectief kunnen voor je zijn: Yoga,T'ai Chi en ontspanningsoefeningen

Probeer je gedachtengang in beeld te krijgen, bijvoorbeeld met behulp van Mindfulness.
Zet deze positieve gedachten in om jouw negatieve gedachten om te buigen:
'Waar licht is, moet ook schaduw zijn. Geen besef van positieve dingen, wanneer we niet begrijpen wat negatief is. Ik zie de feiten objectief onder ogen.'
'Ik vind vrede in mezelf.'
'Ik heb ook profijt van verdrietige uren in mijn leven.'
'Ik creëer een verbinding tussen de verschillende niveaus van mijn persoonlijkheid'.

Helende kleur: blauw

Meditatiekleuren die bij de hoofdgroep Overgevoelig voor invloeden en denkbeelden horen:

  • Fysiek: roze
  • Emotioneel: violet
  • Spiritueel: wit of goud



Enkele praktijkvoorbeelden.

Een vrouw, 50 jaar. Zij was vrolijk, lachte altijd, en was kennelijk een gelukkig persoon die van alle dingen de grappige zijde wist te zien. Haar man, die een jaar voor zij onder behandeling kwam, gestorven was, had haar met financiële en andere zorgen achter gelaten. Overdag was zij volledig bezet door een veelzijdige belangstelling, maar 's nachts was zij rusteloos en kon zij niet slapen. Dan overvielen de zorgen haar, en lag zij te draaien en te woelen tot de vroege morgen. Deze toestand duurde al voort sedert de dood van haar man. Haar algemene gezondheidstoestand was goed, maar ze voelde zich moe en ze had moeite met zich bijzonderheden herinneren. Het viel haar ook moeilijk, haar gewoonlijk goede humeur en haar opgewektheid te bewaren. Agrimonie werd voorgeschreven voor haar zo dapper voor vrienden en familie verborgen zorg, evenals voor haar ongedurigheid en slapeloosheid. Olijf (Olive) werd toegevoegd voor haar uitputting. Zij had onmiddellijk goede resultaten. Als de eerste week sliep zij iedere nacht zeven uur, waarna zij ontspannen en verfrist wakker werd. Binnen zes weken was zij weer helemaal zichzelf en was zij weer goed tegen haar problemen opgewassen.

Een man, 40 jaar. Hij was een moedig, maar ongedurig en overprikkeld persoon, met grote zorgen. Hij tobde erg over zijn gezin en was stevig aan de drank geraakt om verlichting van zijn geestelijke kwellingen te vinden. Na een twee maanden durende behandeling met Agrimonie was hij zijn begeerte naar alcohol kwijt, en was hij in staat zijn vele problemen te ontleden en op te lossen. Hij was toen weer een gelukkig mens.

Een jongen, 9 jaar. Hij had al vanaf zijn geboorte astma. Hij was een vrolijk, gelukkig kind dat ook onder de zwaarste aanvallen niet klaagde, en dat trachtte van zijn handicap het beste te maken. Hij kreeg alleen Agrimonie voorgeschreven. Na het begin van de behandeling kreeg hij nog één aanval; daarna heeft hij nooit meer last van astma gehad. Hij was volledig genezen.


Een vrouw, 40 jaar, getrouwd. Zij leed aan reumatische pijn aan haar linker bovenarm en schouder. De pijn was zo hevig dat ze haar belette te slapen. Toen bij een behandeling aanvroeg, zag zij er ziek en afgeleefd uit, maar zij was niettemin opgeruimd. Als remedie voor haar type werd Agrimonie voorgeschreven, omdat zij de pijn zo opgewekt verdroeg. Reuzenbalsemien (Impatiens) werd haar gegeven voor haar gespannenheid. Na drie dagen was zij in staat te melden dat zij zich al veel beter voelde, hoewel de stijfheid in haar schouder was gebleven. IJzerhard (Vervain) werd aan de remedies toegevoegd, omdat zij bij dagelijks werk trachtte haar linkerarm te veel te gebruiken ondanks de stijfheid en de pijn. Na nogmaals twee dagen meldde zij dat alle stijfheid verdwenen was en dat zij zich over het geheel genomen veel beter voelde. De behandeling werd enige weken lang voortgezet tot zij kon melden dat zij inderdaad volledig genezen was.

Een vrouw, 63 jaar, ongehuwd. Toen zij voor behandeling kwam, was haar hele lichaam aangedaan door een huid-irritatie die van tijd tot tijd haar gezicht deed opzwellen. Zij was normaal een vrolijke, gezonde vrouw. Haar huis in Londen was in de oorlog ernstig beschadigd door brandbommen, en zij was toentertijd behandeld voor uitgestelde schok, waarvan zij ogenschijnlijk hersteld was. De behandeling werd in 1946 begonnen. Vanwege haar vrolijke aard werd Agrimonie voorgeschreven als remedie van haar type. Vogelmelk (Star of Bethlehem) werd gegeven vanwege de schok die zij had doorstaan, en Hulst (Holly) werd toegevoegd omdat zij het land had aan het idee haar huis te hebben verloren, en omdat zij een grote wrok koesterde tegen de oorzaak daarvan. Na drie weken meldde zij dat de uitslag bijna verdwenen was. Zij ging door met de medicijnen innemen, en na een jaar schreef zij weer om te melden dat zij 'geheel hersteld' was. Zij vermeldde echter geen datum, alleen schreef zij dat zij 'weer helemaal gezond' was.

Een politieman, 42 jaar. Hij had na huiselijke moeilijkheden een zenuwinstorting gekregen. Hij sliep slecht en voelde zich over het geheel genomen slapjes. Hij hield zijn moeilijkheden voor zich en toonde naar buiten toe zijn dappere zijde. Agrimonie, de remedie van zijn type, werd hem enkel gegeven. Na drie weken berichtte hij dat hij zich weer goed voelde en dat hij veel beter sliep. Hij zette de behandeling voort en na nogmaals drie weken meldde hij dat hij niet langer laxeermiddelen tegen zijn verstopping nodig had. Twee maanden na het begin van zijn behandeling schreef hij: 'Ik zie op mijn ziekte terug als op een soort nachtmerrie. Ik ben nu volledig hersteld.'

Een baby, 6 weken oud, op borstvoeding. De moeder had penicilline toegediend gekregen voor een abces in haar borst; in het gezicht van de baby verscheen toen een huiduitslag. Het kind was een gelukkig klein ding. Hij sliep goed en scheen niet ongedurig of van streek door de uitslag. Als remedie voor het type werd Agrimonie voorgeschreven, en om zijn lichaam te reinigen van de penicilline werd er Appel (Crab Apple) aan toegevoegd. Binnen twee dagen was de uitslag opgehouden, en de aangedane plekken begonnen af te schilferen. Na een week waren alle sporen van de uitslag verdwenen en de aandoening heeft zich nooit weer voorgedaan.

Uittreksel van een brief van een vrouwelijke patiënt: 'Ik ben bezorgd en leef in grote angst daar mijn tandvlees zacht en sponzig is. Ik heb al vier jaar mijn ondergebit niet in kunnen hebben. Ik ben een normale, gelukkige vrouw geweest, maar deze zorgen hebben mij eronder gekregen. Ik ben bang dat mijn mond slechter zal worden en dat ik niet meer in staat zal zijn nog iets te eten.' Agrimonie werd haar gegeven voor haar bezorgde toestand en haar geestelijke kwelling. Zonneroosje (Rock Rose) werd voorgeschreven voor de grote vrees die bijna gelijk stond met schrik, en Haagbeuk (Beech) werd toegevoegd om haar kracht te geven. Na vier weken schreef zij weer en deelde mee dat haar tandvlees harder begon te worden. Daarom werd het recept herhaald. Korte tijd daarna trad er een terugval op toen zij verbitterd en ongeduldig werd; haar angstgevoelens verdubbelden. Zij kreeg daarna de volgende remedies voorgeschreven: Agrimonie als remedie van haar type en Zonneroosje (Rock Rose) als voorheen. Wilg (Willow) werd toegevoegd voor haar verbittering, Reuzenbalsemien (Impatiens) voor haar ongeduld, en Gentiaan (Gentian) voor de ontmoediging die de terugval had veroorzaakt. Na een maand schreef zij dat ze gelukkiger was dan ze in lange tijd was geweest. Zij voelde zich veel beter en ze kon ook weer zonder ongemak haar ondergebit in hebben.

Iemand moet in ploegendiensten werken en moet daardoor regelmatig zijn of haar slaapritme veranderen of iemand werkt bij een luchtvaartmaatschappij en heeft op zijn of haar reizen dikwijls te maken met verschillende tijdzones. Dan is daar sprake van aanpassingsmoeilijkheden van uitwendige aard. Agrimonie zal in combinatie met Hardbloem (Scleranthus) zorgen voor een stabiliserende invloed.

Iemand met een lichamelijke beperking, die noodgedwongen veel bezig moet zijn met zijn of haar (gebrekkig) voorkomen. Om in contact te komen met zijn of haar gevoelsleven en vaak verborgen innerlijke pijn en om zich hierin ook te kunnen uiten, kan Agrimonie helpen.


Voorbeelden van verslavingsproblematiek in de praktijk.

Een vrouw die haar problemen niet kan verwerken en zich daardoor ongelukkig voelt. Omdat ze niet kan omgaan met het ongelukkig-zijn gaat ze eten of snoepen, om zo het nare gevoel uit te schakelen. Helaas biedt snoepen en eten alleen een goed gevoel op het moment van eten, daarna overheerst vaak het schuldgevoel. Zo raak de cliënt in een vicieuze cirkel, want het schuldgevoel zorgt ervoor dat ze zich opnieuw rot gaat voelen, waarna ze weet gaat eten en snoepen, enzovoort.

Een alcoholist die probeert zijn zorgen weg te drinken en in de roes van de alcohol inderdaad net kan doen alsof er niets aan de hand is. Maar bij het nuchter worden keert het probleem dubbel en dwars terug, waardoor het heel verleidelijk is om weer naar de fles te grijpen.



Psychosomatiek van klachten in verband met een Agrimonie-gesteldheid, voorbeelden.



Psychosomatiek van astma in verband met een Agrimonie-gesteldheid.

Astma vertelt je dat er een angst is voor het leven. Je voelt een onvermogen om te leven en je trekt je terug. Je voelt je innerlijk slachtoffer in de verdediging, geen meester over je eigen leven. Je hoopt in wezen dat er iemand anders komt om je te redden. Je hebt de neiging te vluchten in een andere werkelijkheid. Je tracht je emoties in bedwang te houden, maar het ontglipt je. In het geval van een Agrimonie-persoonlijkheid zul je je misschien presenteren met een vrolijk masker, maar diep van binnen ben je bang om te leven.
Kinderen zijn in wezen angstig om hun eigen ruimte in te nemen. Vaak is het zo dat ook de ouders het kind hiertoe niet aanmoedigen, omdat zij zelf in wezen niet hun eigen ruimte in durven nemen. Problematiek van kinderen kan gezien worden als spiegel van de in de directe omgeving aanwezige volwassenen (zoals ouders, grootouders, verzorgers, broertjes, zusjes). Soms is het verstandig niet het kind maar de volwassene te behandelen, zeker bij baby's en erg jonge kinderen.
Het leren kennen van je persoonlijke grenzen en het stellen daarvan naar jezelf en de buitenwereld moet ontdaan worden van angstvallige zelfcontrole. Je past je te veel aan, ten koste van je eigen aard, en voelt je als een slaaf in een dwangbuis. Machteloos.
Agrimonie kan helpen jezelf (weer) liefde en erkenning te geven en het heft in eigen handen te nemen. Ondersteuning van Star of Bethlehem kan heel zinvol zijn, wanneer je nerveus van aard bent.


Psychosomatiek van Reuma in verband met een Agrimonie-gesteldheid.

Wat heeft Reuma in wezen voor gevolgen voor je? Het veroorzaakt pijn, zwelling en hinder bij het bewegen.
Waar komt dat dan door. Je denkt te veel in 'moeten'. Je presenteert jezelf als een soort martelaar, je draagt je emoties heldhaftig en toont een groot uithoudingsvermogen, maar op een gegeven moment wordt het toch allemaal te zwaar voor je en je krijgt reumatische klachten.
Innerlijk voel je je zó klein, maar je droomt van grootse dingen. Daardoor zie je de wereld om je heen niet meer zoals zij werkelijk is. Je voelt je teleurgesteld en zult je ontevredenheid en verdriet verbergen, waardoor je jezelf vergiftigt met machteloosheid en hartenpijn. Je wijst met een kritische vinger naar de buitenwereld, maar in wezen moet je kijken naar de diepste oorzaak in jezelf. Kun jij jezelf liefde en warmte geven? Vind je eigenlijk wel dat je liefde, warmte en geluk verdient? Zie jij jezelf als slachtoffer van omstandigheden? Kun jij je leven niet zelf bepalen? Denk je überhaupt wel dat je zelf je leven kunt bepalen? Je voelt je nietig en klein en dat wil je camoufleren. Verkeer je in de Agrimonie-gesteldheid, dan zul je jezelf wel herkennen in de vragen hierboven en jezelf presenteren als opgewekt en zorgen verbergend. Ook is het heel goed mogelijk dat jij je verbergt in uiterlijk vertoon of keihard werken, je sterker tonen dat je je in wezen voelt. Je zult standhouden in de toestand waar je je nu eenmaal in verkeert (met een onredelijke partner, met een onmogelijke familie, etc...) en de oorzaak van je problemen bij een ander leggen, terwijl jij zelf de oplossing in handen hebt. Jij alleen bent verantwoordelijk voor je gevoel, jij alleen bent verantwoordelijk voor wie je bent en wat je doet, dus ook jij kunt je leven vorm geven, jij bent de schepper! Het is niet makkelijk om het heft in eigen handen te nemen, maar je kunt het! Wanneer je daarin gelooft, zul je zien dat de kracht als vanzelf komt, dat je geen kracht hoeft te vijnzen. Dat je ware kracht uit jezelf haalt. Wanneer jij je levensrichting durft te bepalen en een levenspad in durft te slaan waar jij je goed bij voelt, niet tegen je aard ingaande, dan zul jij je kracht gaan voelen en tot volledige bloei kunnen komen. Daardoor zal ook je omgeving veranderen, omdat wat jij laat zien zich spiegelt in anderen. Je hoeft eigenlijk in wezen niet te veranderen, je kunt leven naar je eigen aard en gehoor geven aan je eigen gevoel! Verwacht niets van een ander, beul jezelf niet af, leef je uit! Leef je leven zoals jij bedoeld bent. Geniet van het leven! Bouw aan je eigen wereld van binnenuit, vanuit je hart. Wanneer jij tevreden bent met jezelf, met wie jij werkelijk bent, en dat mag je zijn, omdat je zo bedoeld bent, dan hoef je je niet langer te richten op anderen, maar kun je leven vanuit jezelf. Zul je kracht uitstralen. Van daaruit zul je veel meer voor anderen kunnen betekenen, dan wanneer jij veel te zware lasten mee torst.
Het gebruik van Agrimonie zal je helpen weer vanuit jezelf te leven, om het kunstmatige masker af te leggen en je ware natuur te presenteren.


Psychosomatiek van de huid in verband met een Agrimonie-gesteldheid.

De huid is ons grootste orgaan en ligt in het verlengde van ons innerlijk voelen. De huid is een weerspiegeling van ons innerlijk gevoelsleven. De huid geeft ons informatie over hoe jij je grenzen met de buitenwereld afbakent. Wanneer je volledig in harmonie leeft met je ware aard, goed voor jezelf zorgt, zul je een stralende ontspannen huid hebben.
Huidirritatie geeft dan ook letterlijk geïrriteerde grensgevoelens weer. Je hebt moeite met die grenzen. Ben je eigenlijk vrolijk van aard en verkeer je in een Agrimonie-gesteldheid, dan duidt een geïrriteerde huid op een probleem met de door jouw gestelde of juist niet gestelde grenzen. Leef je eigenlijk wel vanuit je eigen ware aard, of voel je je geleefd en slachtoffer van anderen of omstandigheden? Leef je naar verwachtingen en eisen van anderen? Twijfel je aan je eigenwaarde, aan je kunnen? Droom je van een 'rijker' leven, maar laat je je telkens weerhouden en vlucht je voor jezelf. Kun je genieten van het leven? Leef je meer vanuit de ratio en strakke structuren, dan vanuit het gevoel? Leef je een eerlijk leven en laat je zien wie jij werkelijk bent? Of stop je dingen weg, die min of meer op uitbarsten staan om zich te profileren?
Agrimonie kan je helpen om eerlijk vanuit je binnenste te leven, jezelf te zijn en uiting te geven aan je ware gevoelens. Agrimonie helpt je je ware aard eerlijk te beleven en te presenteren naar de buitenwereld.


Psychosomatiek van verslaving in verband met een Agrimonie-gesteldheid.

Het verslaafd zijn aan ...(vul maar een bepaald middel in)... is slechts een gevolg van het verslaafd zijn. Je voelt je slaaf, je voelt je geen meester over je bestaan. Je ervaart jezelf niet als een sterk, zelfstandig en vrij mens. Je voelt een behoefte aan erkenning, aan 'graag gezien worden'. Je leeft dus niet volledig vanuit jezelf, omdat je jezelf niet kunt erkennen, omdat je jezelf 'niet graag ziet', omdat je jezelf geen aandacht en liefde kunt geven. Je duwt jezelf als het ware weg. Daardoor stel je jezelf afhankelijk van anderen of vervangingsmiddelen voor anderen: verslavende middelen. Je zoekt erkenning en liefde bij anderen (door bijvoorbeeld een vrolijk humoristisch masker op te zetten) en wanneer je daarin teleurgesteld wordt, zoek je een andere manier om je goed te voelen in een roes van (tijdelijk) genot. Juist dit (tijdelijk) genot is zo verleidelijk, maar zorgt tegelijkertijd voor zelfvernietiging omdat het jezelf zo uitholt tot de dood erop volgt.
Toch is er iets positiefs in dit verhaal te ontdekken, want het verlangen dat hier spreekt is eigenlijk een verlangen naar het leven, maar je hebt het gevoel hierin niet te kunnen slagen. Er is dus een oplossing! Het is belangrijk in te gaan zien dat het leven, jouw leven, waarde heeft los van anderen, los van genotmiddelen. Het is belangrijk in te gaan zien dat je niet hoeft te wachten op goedkeuring en erkenning van anderen, dat jijzelf goedkeuring en erkenning kunt geven aan jezelf. Van daaruit kun je de wereld weer vrij tegemoet treden, onafhankelijk!
Een behandeling met Agrimonie kan ondersteund worden met Walnoot (Walnut), om je te helpen oude patronen te doorbreken en vol te houden, ondanks eventueel gevoelde tegenwerking door invloeden van buitenaf. Het helpt om helemaal opnieuw te beginnen.


Agrimonie op YouTube






Bovenstaande tekst is een voorbeeld van uitgebreide informatie over een bepaalde plant die bekend staat om haar geneeskrachtige werking. Voor iedere remedie in de Bloesemtherapie en de Spagyriek kun je zo een beschrijving maken om goed in contact te komen met de plant. Dit is een aanzet om de kracht van de plant in te gaan voelen. Is je intuïtie goed ontwikkeld, ben je geoefend in het contact maken met de Deva van de plant, dan heb je dit allemaal niet nodig, maar voor veel mensen is dit een fijne manier om bekend te raken met de plant die wellicht iets voor je kan betekenen in het activeren van je zelfhelend vermogen.