maandag 16 januari 2012

Mandala-tekenen en Spiritualiteit



Dat mandala-tekenen voor veel mensen een verdieping van spirituele ervaringen betekent moge duidelijk zijn. Ervaren mandala-tekenaars kennen veelal wel de mandala's die bepaalde energieën in de toeschouwer of maker activeren, zoals Chakra-mandala's of Yantra's. Want wanneer we mandala's bekijken kunnen we de energie ervaren, die erin gebracht is. Het gebruik van bepaalde vormen, kleuren, symbolen, etc. zijn vaak te verklaren en brengen bepaalde energieën bij ons binnen. Ook compositie kan ons veel vertellen. Wat mijn ervaring mij en intussen velen van mijn cursisten en cliënten geleerd heeft, is dat het tekenproces op zich ons veel kan vertellen over wie wij zijn, hoe wij functioneren in het leven, hoe wij ons in ons dagelijks leven gedragen. Dit kan heel confronterend zijn, omdat wij opgegroeid zijn in een westerse resultaatgerichte maatschappij, waarbij de weg naar ons eindresultaat niet zo belangrijk lijkt te zijn als het eindresultaat zelf en natuurlijk omdat wij aan den lijve ervaren hoe wij zijn, iets waar wij ons zelf lang niet altijd even bewust van zijn. Het tekenproces kan ons leren bewust naar onszelf te kijken.

En wat is spiritualiteit nu eigenlijk? Als we zo wat rondneuzen via google zien we eigenlijk 3 soorten beschrijvingen:


  1. Het ervaren van een goddelijkheid die alles en iedereen doordrenkt en doet ontwikkelen. We bekijken de spiritualiteit dus meer als iets van buiten dat in ons doordringt en ons en alles om ons heen, alle leven, schept.
  2. Het ervaren van een goddelijke vonk in ieder levend wezen, in onszelf, die in wezen gelijk is aan de goddelijke geest die we hierboven zagen, een scheppende kracht, in onszelf. We zouden spiritualiteit in die zin dus meer beleven als iets dat van binnen komt.
  3. Vanuit een holistische kijk verenigen we punt 1 en 2 met elkaar, een kijk op spiritualiteit die mij persoonlijk meer aanspreekt.


Spiritualiteit in het dagelijks leven betekent voor mij dat ik die goddelijke vonk, het scheppende element, in mezelf kan ervaren in de dingen die ik doe, niet alleen in het mandala-tekenen, het scheppen van mijn tekeningen, maar ook in het scheppen van mijn leven. Ik ben als mens geboren, heb een mensenjasje gekregen waar ik het in dit leven mee mag doen. Welk mensenjasje ik heb gekozen en gekregen, hangt helemaal af van de levenslessen, het levensdoel, dat ik in dit leven mag volbrengen. Levenslessen en een levensdoel waar ik ooit, voor mijn geboorte als mens, in de Zielenwereld, de Lichtwereld, de wereld van God, voor gekozen heb, om inzichten te ontwikkelen die ik in de Zielenwereld niet kan ontwikkelen, om ervaringen op te doen die ik in de Zielenwereld niet kan opdoen, omdat ik daar geen stoffelijk omhulsel met bijbehorende gevoelens en emoties heb.

Het mandala-tekenen en -kleuren laat me bewust worden van wie ik ben, laat me vooral voelen. Ben ik iemand, die moeite heeft met het maken van keuzes en waardoor dan? Ben ik iemand die rationeel in elkaar zit en zo ja, hoe dan? Ben ik iemand die alle stappen naar een eindresultaat zorgvuldig voorbereidt, zodat ik precies weet waar ik aan toe ben en weet waar ik naartoe werk? Of ben ik iemand die maar ziet wat ervan komt? Ben ik meer een gevoelsmens? Maakt me dat ook impulsief, of ben ik toch iets meer doordacht en geef ik de ratio de ruimte om impulsen te beheersen en mijn gevoel op onderbouwde wijze te volgen? Kortom: hoe zit ik eigenlijk in elkaar?

Dit kun je allemaal ontdekken tijdens het teken- en kleurproces en kun je niet altijd aflezen aan het eindresultaat. Iemand kan een perfecte cirkel tekenen uit de hand, omdat hij of zij heel doordacht, voorzichtig heeft getekend, of omdat hij/zij een gevoelsmens is met enorm veel tekenervaring en motorisch meer vaardigheid heeft, of vanuit welke andere achtergrond dan ook, die een rol in het proces speelt. Door de resultaatgerichtheid van onze Westerse maatschappij, kijken wij eerder naar het eindprodukt, dan naar het groeiproces.

Mandala-tekenen kan ons confronteren met onze eigen idealen en hoe wij daaraan vast willen houden. Mandala-tekenen kan ons confronteren met onze zelfkritiek. Mandala-tekenen kan ons confronteren met ons perfectionisme. En met nog veel meer! Met onze gewoontepatronen! Nu klinkt dat mandala-tekenen opeens niet zo leuk meer! Want je laten confronteren met je minpuntjes, zoals wij dit dan voelen, als negatieve ervaringen, is toch niet zo leuk? Of kunnen we daar ook anders naar kijken? Waarom voelen wij dit als iets negatiefs? Omdat wij waarden en normen hanteren, vaak maatschappelijke, menselijke, waarden en normen. Wanneer wij ons gaan beseffen dat het ook niets meer zijn dan als negatief gevoelde ervaringen, dan kunnen wij de zaken anders gaan bekijken, in een groter perspectief van ons leven bekijken, in een grotere context, in één lijn met onze weg naar ons levensdoel. Dan is dit alles niet zo confronterend meer, maar een mogelijkheid om ons inzicht en Bewust Zijn te vergroten, zodat wij op positieve wijze hiermee om kunnen gaan en kunnen groeien, een spirituele ontwikkeling kunnen ervaren. Dan krijgen die als negatief gevoelde ervaringen een heel andere betekenis en worden ze ineens heel positief! Omdat wij een positief vervolg geven aan onze ervaringen!

Want mandala-tekenen is tenslotte op de eerste plaats iets leuks om mee bezig te zijn, rust brengend en ontspannend en misschien willen we niet altijd Bewust Zijn van de lessen die het ons kan leren, willen we 'gewoon' tekenen... en de energie van de mandala tot ons door laten dringen... Dat is ook spiritualiteit... onze innerlijke goddelijke vonk die ons het scheppende vermogen geeft mooie dingen tot stand te brengen! Dan hoef je niet alles te verklaren, laat het gewoon ZIJN!

Vreemd hè, hoe confrontatie en negatieve ervaringen veel woorden en uitleg nodig lijken te hebben en fijne dingen zo weinig woorden behoeven... Of toch niet?


3 opmerkingen:

  1. Wat mooi Angelique. Hoe houd jij nog tijd over om te tekenen?? Je bent geweldig actief op internet! Knap hoor
    Lieve groet, Liesbeth.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Dank je wel voor je reactie. Nou Liesbeth... het zelf tekenen is dan ook wel wat minder geworden. Ben druk bezig met het schrijven van mandala- en BewustZijn-lessen en daar wil ik ook weer bij tekenen. Dus het werkt meteen als stimulans. Inderdaad veel activiteit op het internet, heel bewust voor gekozen, om daarmee contacten te leggen en zo mijn gedachtengoed te delen in een ruimere kring dan alleen in levenden lijve hier in de regio. En dat werk van mij bestaat dus allang niet meer alleen uit mandala-tekenen. Het uitzoeken van fractals, dat lukt me even niet... Ben vooral actief met numerologie, Levensdoel Systeem, astrologie, bach bloesems en andere natuurgeneeskundige zaken. Mijn dagen zijn dan ook dagen te kort! 'Verveling' staat niet in mijn woordenboek!

      Verwijderen
  2. Het zijn ook allemaal fijne zaken waar je mee bezig bent Angelique! Ik wilde ook wel dat een dag 24 vuur zou hebben..... :)

    BeantwoordenVerwijderen