donderdag 27 september 2012

Onvoorwaardelijke liefde



Op dit moment draait in mijn leven alles om verbinding. Althans ik ben me nu zeer sterk bewust van ‘verbinding’, iets wat er eigenlijk altijd wel was, maar waar ik me niet bewust van was. Verbinding dan met wat? Tja, misschien kun je beter vragen met wat niet… En dan moet ik je het antwoord nog schuldig blijven ook. Ik voel me verbonden met alles.

Een afgezaagd praatje, zoals je meer leest in spirituele boeken, tijdschriften en websites? Ze vertellen allemaal dat je leven er beter op wordt als je ‘de verbinding’ kunt voelen. Als je je open kunt stellen, zodat je verbinding kunt maken met… Met wat dan precies? Leuke praatjes allemaal, maar ik voel het niet, wat wordt er toch bedoeld, kan iemand me dat vertellen? En je gaat op zoek naar iemand die je kan vertellen om welke verbinding het gaat, hoe je je open kunt stellen. Allemaal hebben ze zo hun eigen visie, hun eigen methode, allemaal verschillende manieren, maar jij weet nog steeds niet wat ze bedoelen. Het lukt niet. Misschien heb je alles wat je hartje begeert, maar mis je nog steeds iets, maar wat dat iets dan is…? Misschien mis je heel specifiek iets in het leven en hoop je dat die leegte opgevuld wordt door iets of iemand. En dan zijn er ook nog van die spirituele leraren die zeggen dat je het zelf moet doen, dat je slechts handvatten aangereikt krijgt, maar dat jij zelf uit moet zoeken welk handvat voor jou werkt en dat je toch echt zelf aan de slag moet. Maar hoe dan? En je probeert allerlei methoden, waarvan je op de hoogte gebracht wordt door het lezen van boeken, het bezoeken van lezingen, workshops en cursussen, readings, consulten etc. etc.. Je eigen persoonlijke zoektocht.

Ik ken het. Een periode van afwisselend zoeken, verward, diep in de put, denken het gevonden te hebben, studie, verdieping, en weer tot de conclusie komen dat dit  het dus niet is, want het levert je niet dat gevoel van verbinding op, dus op naar het volgende. En wat is dat dan precies, verbinding, wat moet ik voelen?
Misschien herkennen jullie die zoektocht wel en ik kan alleen maar zeggen: wanneer je ‘de verbinding’  voelt, herken je het direct! Oké, proberen uit te leggen wat je dan voelt? Dat kan ik niet. Ik kan alleen uitleggen wat ik gevoeld heb toen ik me bewust werd van ‘de verbinding’  en hoe ik ertegenaan kijk, wat het voor mij betekent en wat het voor mij teweegbrengt.

Achteraf besef ik dat ik als kind zijnde die verbinding met alles en iedereen, los van het huidige hier en nu, universeel, door de tijden heen, al voelde. En nee, ik was het niet, zoals de meeste mensen, vergeten. Ik was dat gevoel kwijtgeraakt en op zoek naar het opnieuw voelen van die verbinding. Ik was het bewustzijn van de verbinding kwijt. Onze maatschappij is er tenslotte op gericht om ons menselijke ervaringen op te laten doen, die ons laten groeien en ontwikkelen. Die ons lessen leren over thema’s waar we in dit leven aan mogen werken. Waar we notabene zelf voor gekozen hebben om te willen leren, maar ook dat zijn we vergeten. We herkennen de thema’s vaak niet eens meer, hoewel we ze dagelijks onder onze neus gewreven krijgen.

Na vele omzwervingen en menselijke ervaringen in mijn leven opgedaan te hebben, merkte ik dat er nog iets wezenlijks ontbrak. Regelmatig was ik bezig met workshops en lessen, maar vooral in consulten met cliënten, dacht dat ik goed bezig was en was dat ook wel, maar hoorde regelmatig zo’n innerlijk stemmetje ‘hoor wie het zegt’ me toefluisteren ‘luister eens naar jezelf’. Er ontbrak nog iets: IK-kracht. Vanaf het moment dat ik zó diep gezonken was in mijn emotioneel beleven, begon er iets te dagen. Op een gegeven moment was ik het zó zat, om door zo’n ontzettend diep emotioneel dal te gaan, dat ik besliste dat dit het einde moest zijn van deze ellende. Ik zou me voortaan alleen nog laten leiden door mijn innerlijke stem, door mijn intuïtie, alleen nog die dingen doen die voor mij goed voelden. Ik zou niet meer over me heen laten lopen en ik zou nog veel meer. Daarmee nam ik een welgemeend besluit, vanuit het diepst van mijn ziel en ging ik toen pas werkelijk in mijn IK-kracht staan. En zie daar wat er allemaal op mijn pad kwam. Allemaal mogelijkheden om me te helpen ‘de verbinding’  opnieuw te voelen. Ik kreeg de mogelijkheid op reis te gaan, nee, niet alleen letterlijk naar een energetisch zeer krachtig Engeland, met bezoeken aan diverse krachtplaatsen, nee ik kreeg de mogelijkheid in mijn bewustzijn op reis te gaan en opnieuw ‘de verbinding’  te her-ontdekken en vooral te her-inneren.

Dat begon  met het voelen van een hartsverbinding met andere mensen, een warm gevoel van stromende energie die heen en weer stroomt tussen mensen, waarbij het gebied van de hartchakra totaal openstaat, waarbij ik de hartchakra werkelijk kon ervaren als een ronddraaiend wiel, zoals deze omschreven wordt door mensen die de chakra’s kunnen zien, warmte verspreidend, opladende energie.  Chakra’s, niet voor niets ‘levenswielen’ genoemd… Onze batterijtjes. Zonder batterij gebeurt er niets. Nou, je voelt je leven hoor! Intens! Het heeft eigenlijk niets met aardse liefde te maken, het is de basis van alle liefde, van universele liefde, van goddelijke liefde, van onvoorwaardelijke liefde.

En daar bleef het niet bij. Ik besefte dat die verbinding er niet alleen was tussen mensen in mijn omgeving en mijzelf, maar het ging verder. Ik voelde een verbinding die verder reikte, verbinding met mensen uit mijn directe omgeving die al overleden waren, mensen die ik zelfs niet kende, levend of overleden, voorbij tijd en ruimte… Verbinding met de dingen die door mensenhanden gemaakt waren, waar een stukje van hun energie in voelbaar is, verbinding met de natuur, met de planten en bomen, met de stenen, verbinding met mijn Hoger Zelf, met gidsen en engelen, open en vrij, kortom… met alles! Dit was dan vast wat sommige mensen noemen: ‘aangeraakt worden door God’. En ach, God… niet die man met een baard boven op een wolk, nee, LIEFDE, universele liefde, onvoorwaardelijke liefde, dat alles doorstroomt, onze hele schepping, van nu, van toen, van straks, hier op aarde en overal in de kosmos. Ik geloofde nooit in die God, die man, maar wel in deze universele onvoorwaardelijke liefde, een energie die alles en iedereen doorstroomt. En het mooie is, dat ik dit aan den lijve dagenlang mocht ervaren op mijn reis door Engeland, in de Kathedraal van Canterbury, in Stonehenge, Avebury, in Cornwall op diverse krachtplaatsen… Nu vergeet ik het zeker niet meer, dat is één ding wat zeker is en het (tijdelijk) kwijtraken ook niet meer, want ik kan het gevoel oproepen wanneer ik maar wil, ik kan er kracht uit putten, op momenten dat het even wat minder gaat, kan me eraan opladen, kan mijn batterijtje opgeladen houden. Dat is voor mij verbinding houden met de kern, met de bron van alles! De kern van leven!


woensdag 19 september 2012

De groei naar een bloesemremedie....Wespenorchis en wespengif





foto: Angelique Moorman



Aan het onderzoeken, overdenken, invoelen, afstemmen,  wat de betekenis is van deze plant, de Breedbladige Wespenorchis, in onze tuin...

Zit 'm dat in de geneeskracht? Kan die betekenis niet direct plaatsen, maar weet zeker dat dat nog komt. Er wacht nog een mooie bloesemremedie, maar dan moet deze prachtplant terug gaan komen en zich weten te settelen in onze tuin, in zijn kracht... Ik voel dat onze tuin steeds krachtiger van energie wordt, zoals ook mijn eigen energie steeds krachtiger wordt.

Planten die spontaan in je tuin verschijnen hebben je iets te bieden. Een stukje heling en/of bewustwording. Je kijkt héél anders naar 'onkruid' als je dat beseft.

Langzamerhand is de Breedbladige Wespenorchis nu aan het verdwijnen, aan het voorbereiden op de herfst en winter. Bevruchting gebeurt door gewone wespen. En die waren dit jaar niet veel te zien in onze tuin... Hoop dus dat het wel voldoende geweest is en deze prachtige plant volgend jaar weer terugkomt.



foto van 'Keesg' op de site van National Geographic



Van de ene kant was ik er blij mee dat er weinig wespen waren, omdat ik in het verleden allergisch gereageerd heb op wespensteken en nu dus dagelijks medicatie bij me draag voor het geval dat...

Maar als ik dan deze mooie zeldzame wilde plant in onze tuin zie, die afhankelijk is van diezelfde wesp, wat vertelt me dat dan? Hoe afhankelijk onze beleving is van ervaringen in het verleden? Stel dat ik met mijn, misschien wel angst te noemen, weerstand tegen wespen het voor het zeggen zou hebben, dan zou binnen de kortste keren de wespenorchis verdwijnen en wat nog meer? Maar goed dat wij daar niks over te vertellen hebben. Laat Moeder Natuur haar werk maar doen.

Ik kan beter eens gaan kijken wat die allergie mij te vertellen heeft, wat daar de oorzaak van is en dan niet het reguliere praatje over een lichaam dat nu eenmaal te snel te veel antistoffen aanmaakt, nee, want ook dat heeft natuurlijk een oorzaak. Genetische aanleg? Klopt. Maar niet iedere genetische aanleg hoeft zich te openbaren en dat deed deze dus wel. Maar ook dat is ergens goed voor, om ergens in dit leven aan te werken. En dit is dan 'slechts' een allergie, zo zijn er vele dingen in het leven, maar nu is het slechts deze allergie die voor mij persoonlijk overblijft na vele gezondheidsperikelen die door bewustwording en met hulp van acupunctuur en bloesemremedies onder handen genomen zijn en verdwenen. Sinds mijn bezoek aan Engeland, de kracht die ik daar opgedaan heb, heb ik het gevoel dat met mijn notenallergie misschien ook deze wespengifallergie is verdwenen. Zou ik durven wachten met het gebruik van medicatie tot ik zeker weet of ik er nog allergisch voor ben? Best eng... of niet? Durf ik het vertrouwen te hebben dat ook dit euveltje verholpen is? Ik lees in het boek 'De Sleutel tot Zelf-Bevrijding' van Christiane Beerlandt het volgende over allergie voor wespensteken:

'In plaats van je ware Zelf naar buiten uit te 'stralen', trek je je terug in jezelf; langs 't achterpoortje zou je willen wegglippen. Met twijfels, minderwaardigheidsgevoelens, omdat je jezelf niet waardig vindt om je te manifesteren naar buiten toe, zou je willen ontsnappen, desnoods naar de dood... Je tilt anderen op de troon en je duwt jezelf weg. Voldoe je niet aan de verwachtingen die jijzelf of je ouders aan je hebben gesteld? Voldoe je niet aan de normen die maatschappelijk alom worden verheerlijkt? Vind je jezelf dom of lelijk? Negatieve gedachten over jezelf vergiftigen je: spuw ze uit, het zijn leugens!'

Nou, dit is wel zo'n beetje hoe ik in het verleden naar mezelf keek en mezelf ervaarde. Maar dat is nu toch werkelijk volledig verleden tijd, afgesloten en ik sta meer in mijn kracht dan ooit! En de oplossing die Christiane dan ook nog aandraagt klopt met wat ik gedaan heb...

'Voor eenieder liggen waarden en mogelijkheden anders. Besef jouw specifieke geaardheid en straal je waarde in openheid naar buiten. Je bent blind, omdat je niet leeft vanuit jezelf, maar onder het gezag van anderen. Ontdoe je van deze blinddoek en ontdek je unieke zijn.'

Nou, heel herkenbaar allemaal en tja, thema's die hier aangeraakt worden die steeds teruggekeerd zijn in mijn leven omdat ik met de thema's 26/8 mag werken, welke ik ontdekt heb middels het Levensdoel Systeem van Dan Millman. Pas heel kort geleden heb ik die blinddoek afgelegd en hem ook niet meer voor het behoud van een comfortabele, bekende, zone af en toe toch nog omgedaan...  waarmee teruggekeerd werd in oude vastgeroeste patronen. Nee een krachtige beslissing vanuit het diepst van mijn hart om deze blinddoek af te leggen en te gaan leven vanuit mijn diepste kern!

En wat er dan allemaal op je pad komt.... Ik kan het iedereen aanraden!
En die allergie voor wespensteken? Die moet nu toch écht verdwenen zijn, dat kan niet anders... Zou ik het innemen van medicatie meteen na een steek durven nalaten? Jawel! Ik hou jullie op de hoogte...