donderdag 30 juli 2015

Traumageesten






Onze waarnemingen en gevoelens over situaties, over andere mensen, zijn een spiegel van onze innerlijke beleving van de dingen waarover we geraakt worden (positief dan wel negatief), hoe het met ons zelf gesteld is. Het is echter ontzettend moeilijk die spiegels te gaan begrijpen. Maar waar het op neer komt, is dat ieder onbehaaglijk gevoel eigenlijk opgepikt zou moeten worden als een signaal, als een uitdaging, om te gaan begrijpen wat er nog speelt in ons onderbewustzijn dat ons belemmert ons volledig, in onze volle hoedanigheid, te laten zien. Er ligt nog zoveel in ons onderbewuste opgeborgen...  Dat wat wij meegemaakt hebben, dat wat pijn deed en we niet verwerkt hebben, hebben we veelal weggestopt in ons onderbewuste, onze donkere zolderkamer vol rotzooi, lekker uit zicht... We stoppen daarmee een stukje van onze ziel weg, een gekwetst stukje ziel. Er ontstaat daarmee een gat in ons bewustzijn en daarin gaan de 'traumageesten' huizen, zoals ze in het Sjamanisme ook wel genoemd worden. Traumageesten roeren zich zodra er op de een of andere manier dat oude stukje pijn aangeraakt wordt, er de neiging bestaat dat gekwetste stukje ziel op te roepen in de tegenwoordigheid van geest, in een hedendaagse ervaring. O nee, niet aankomen, nee, laat gaan, weg, weg... kssst... Hier wil ik niks mee te maken hebben... Sommigen lopen weg, sommigen voelen zich aangevallen, anderen gaan in het verzet of ontkennen het, vergoelijken zich, maar hoe je het ook wendt of keert, we ontlopen het liever dan dat we er iets mee gaan doen. Want het doet pijn. En ja, dit gebeurt vaak geheel onbewust, waardoor onverwachts in een bepaalde situatie of door een bepaalde opmerking van iemand opeens de tranen stromen. Ik ben altijd blij als er tranen stromen, want dat wilt zeggen dat er weer een stukje ziel schoon gespoeld wordt en zich weer mag herenigen met het geheel. En nee, je hoeft dan niet precies te weten wat dat is, maar het is goed zoals het is. Weer wat op schoongespoeld en opgeruimd, weer een stukje ziel herwonnen.

Ik kwam net een stukje tegen in het boek 'Meester van de Dromen' van Olga Kharitidi (als je deze ooit wilt lezen, kan ik aanraden wel eerst 'Het Pad naar de Sjamaan' van haar lezen), waarin zij een lezing bijwoont, waarin ook verteld wordt dat wij mensen het liefst de dingen in onze schaduwen, onze duistere kant, daar laten waar zij zijn, in ons onderbewuste, lekker weggestopt, maar we kunnen slechts tot in de diepste kern genezen van ons ongeluk en onze ziekte als we die duistere kant onder ogen zien en belichten. Maak het licht op zolder eens aan en ga opruimen... Want op die donkere zolder vinden we niets anders dan gekwetste stukjes van onze ziel, stukjes van onszelf! Sommige stukken zullen nu nietig en klein lijken, maar voelden toen heel zwaar. Andere zijn groter en zwaarder om op te ruimen.






Vladimir, die de lezing hield, vertelde dus dat in de gaten in ons bewustzijn de traumageesten gaan huizen, niet letterlijk van die monsters hoor, nee, hij verwoordt ze als volgt: "... meer in termen van de neurocognitieve wetenschap 'neurotransmitters'. Je kunt ze van alles noemen; je kunt ze benoemen als zijnde niet-geïntegreerde representaties; of welke taal of metafoor je ook wenst, het doet er niet toe. Wat ertoe doet is het proces." 

De bron van ons ongeluk en ziekte zijn trauma's en die huizen in ons allen. Dit sjamanistisch uitgangspunt sluit dus heel mooi aan bij de uitgangspunten die ik zelf al hanteerde voordat er ooit sprake was van enige kennis over het sjamanisme, uitgangspunten die mijn ervaringen en inzichten me geleerd hebben. Want trauma's komen voort uit ervaringen in dit leven, uit andere levens en we leven zelfs de trauma's van onze ouders en voorouders. Waarom zien we anders zo vaak herhaalde gedragspatronen van ouder op kind doorgegeven worden, terwijl het kind de pijn van het trauma zo goed kent? Dat wat je zelf kent doe je een ander toch niet aan? Wat maakt dat het kind het trauma dan toch weer doorgeeft aan zijn/haar kind(eren)? We leven in het voren de trauma's voor onze kinderen, we leven de trauma's voor, we creëren trauma. 

Let wel, trauma's zijn niet 'erg', wel in onze menselijke beleving natuurlijk, maar zeer nuttig als we ze bekijken in de grotere context van ons leven hier op Aarde en de lessen die we hier te leren hebben, zodat we weer een groter deel van onze ziel kunnen manifesteren hier op Aarde. Wat en hoe wij alle trauma ook ervaren, onze ziel wordt er niet door aangetast, sterker nog, onze ziel leert er alleen maar mee.

Onze traumageesten, hoe groot of klein ook, het maakt niet uit, hebben voeding nodig om overeind te blijven en stand te houden. Daardoor doen we dingen die we eigenlijk, bewust of onbewust, niet willen, die onze patronen in stand houden. Daardoor ontstaat dus ongeluk en ziekte; pijn, emotioneel/psychisch, dan wel fysiek gevoeld, komt voort door tegenstrijdige boodschappen. Weten dat iets goed voor je is, maar het toch niet doen. Weten dat iets niet goed voor je is, maar het toch doen. Daarmee geven we onze traumageesten voeding en die willen maar wat graag gevoed worden... Logisch toch?

Het begint allemaal met pijn, een signaal dat niet mis te verstaan lijkt, maar waar wij vaak zomaar overheen stappen. Als pijn, emotioneel/psychisch dan wel fysiek, niet genoeg is, zal de pijn zich nestelen, zich vast gaan zetten en zullen ziekten van de geest en ziekten van het lichaam ontstaan. Nee, wij mensen nemen liever gauw een pijn-stiller, zodat we de pijn niet hoeven voelen, want pijn is niet fijn. Dat we deze pijn moeten door-gronden, daar gaan we liever aan voorbij. En we stoppen weer een stukje van onze ziel weg.

Door onze traumageesten in de ogen te zien, ermee in gesprek te gaan, hen het licht te laten zien, kunnen we de duisternis verdrijven. Door onze pijn te doorgronden - door-gronden, begrijpen, doorleven, verwerken, integreren / ervan leren, om vervolgens los te laten, af te voeren naar de grond, naar Moeder Aarde - kunnen we de signalen van de ziel, onze zielslessen, onze levenslessen leren en komen we vooruit. We kunnen dan dat gekwetste stukje van de ziel, dat we weggestopt hebben weer terugvinden en helen. En zodra dat gebeurt, onze traumageesten verdreven zijn en dat stukje ziel geheeld is en zijn plek weer ingenomen heeft, zal onze uitstraling naar de buitenwereld veranderen, waardoor anderen anders op ons gaan reageren, waardoor trauma niet meer doorgegeven wordt.



'Guardian at the Gate' by Hexink
http://hexink.deviantart.com/art/Guardian-at-the-Gate-324867980



Als je de traumageesten in dankbaarheid kunt gaan accepteren als de beschermers van dat stukje van je ziel dat gekwetst is geraakt, kun je ze ook overtuigen je toegang te verlenen om gehoor te geven aan je verantwoordelijkheid, om de ervaringen van je leven te integreren in het geheel, er je lessen uit te trekken, zodat dat stukje ziel geheeld kan worden en weer in vrijheid toe kan treden tot het geheel. Zelfs als dat in eerste instantie pijn gaat doen.
Als je je tranen kunt accepteren als schoonwassende regen die dat stukje ziel reinigt dat al zo lang onder het stof in het duister weggestopt is geweest, dat het vergeten, maar niet vergaan is. Want de ziel vergaat niet, kan niet vergaan.

Sjamanen en andere healers kunnen je helpen die gekwetste stukjes ziel te helen.
In Praktijk de Witte Waterlelie wordt o.a. gebruik gemaakt van Bloesemtherapie, Spagyriek en, speciaal in deze, een Bloesemklankreis, een sjamanistische reis, door middel van een sjamanendrum, naar dat gekwetste stukje ziel waarin je de kracht en ondersteuning van één of meer bloesemremedies mag ervaren om de ervaring die ten grondslag ligt aan de kwetsuur te integreren in je levenswijsheid, zodat dat stukje ziel kan helen en weer deel kan uitmaken van het geheel.

De boeken van Olga Kharitidi vertellen over de persoonlijke spirituele inwijdingsweg die zij doorlopen heeft in de traditie van het Sjamanisme. Voor mij betekenen deze boeken een illustratie van mijn eigen weg, veel herkenning en het op een rijtje zetten van mijn eigen levenservaringen. Voor het lezen van deze boeken had ik geen enkele bewuste kennis van het Sjamanisme. 
Een grappig verhaal bovendien hoe deze in mijn leven kwamen...
Met het Yule-feest (één van de acht Keltische jaarfeesten) op 21 december 2014 kreeg ik voor het eerst in dit leven een Sjamanendrum in mijn handen. Wat me dat gebracht heeft... In eerste instantie een heel vertrouwd gevoel. Grote kans dat dit stamt uit andere levens. Een sneltrein aan her-inwijdingen volgde, inclusief de eerste graad in de Celtic Healing, in deze Aardse realiteit van het NU neerzetten wat ooit al was... 
Een van die inwijdingen bestond eruit dat ik een 'droom' gehad had, waarbij ik op bezoek ging bij één van mijn cliënten (een werkelijk bestaande cliënt). Ik ging bij haar op bezoek met een man die mij in mijn droom zeer vertrouwd was, maar ik besefte, al dromend dus, dat dit in mijn dagelijks leven zeker niet het geval was. Ik kende de man écht niet. Mijn cliënt, zeer verrast door mijn bezoek, en haar man, de omgeving waarin wij waren... het was allemaal even helder als het dagelijks bestaan. Ik kon iedereen haarfijn beschrijven, ondanks dat ik de man van mijn cliënt en mijn reisgenoot beiden niet kende. Ook het gedrag van die cliënt en haar man bij deze onverwachtse 'overval' stond me helder voor geest. Een zeer intens gesprek tussen ons ontstond, waaraan mijn reisgenoot geen deelnam, er alleen maar in een houding bij zat die kennelijk zeer karakteristiek voor deze man was.
Ik werd wakker uit deze droom met één en al vraagtekens. Wat moest ik hier nu weer mee? Ik had al eerder nachtelijke droom- en dagdroomervaringen gehad die zeer levendig waren, ook waar ik met overledenen of mensen in hun laatste levensfase (in menselijke gedaante echter apathisch en ziek op bed lagen) sprak. Maar dit was anders. Het ging hier om een springlevende cliënt (dat hoopte ik althans, dus dat meteen even bij haar geverifieerd) en de ervaring was zo intens dat dit niet 'zomaar' een droom kon zijn. Natuurlijk deelde ik deze droom met mijn cliënt, die hier zeer open voor staat, en zij herkende alles hierin, haar reactie en die van haar man op zo'n onverwachts bezoek, de man die bij me was, etc... behalve dat zij het gesprek niet bewust meegekregen had. Misschien zat er nog een boodschap in het geheel. Voor mijn cliënt, of voor mij?
Gezien al deze ervaringen heb ik een vriendin/collega van mij, die zelf sjamaan is, geraadpleegd. Zij herkende mijn reisgezel als 'De Meester van de Dromen'. Zij dacht ook dat ik de boeken van Olga Kharitidi al lang gelezen had. Nee dus. Ik kende de titels en daar was het bij gebleven. Wat had deze droom mij te vertellen? Misschien dat consulten, als dat kennelijk nodig is, dus 's nachts ook nog door kunnen gaan... Maar verder?
Nou goed, gesprek met die vriendin/collega afgerond, zit ik diezelfde middag lekker te kleuren aan een mandala, hoor ik mijn Gids ineens tegen me zeggen: 'Kijk eens in je boekenkast met 'oude' boeken, daar achter dat stapeltje boeken naast de foto van je schoonvader.' Hoe nauwkeurig wil je het hebben... en wat vond ik daar? De twee boeken van Olga Kharitidi, gewoon in mijn eigen boekenkast en ik wist het niet eens. Er staan ook zoveel boeken... 
Ik had ze dus ooit eens aangeschaft en nog nooit gelezen. Het zijn twee boeken die stammen uit 1996 en 2001 en mijn geheugen komt me nu weer boven. In de winter van 2001/2002, ben ik een keer met mijn oudste zoon naar stad geweest. Hij had toen, slechts 5/6 jaar oud, het afgelopen jaar een flinke ziekte doorgemaakt aan zijn nieren, waarvoor hij in het ziekenhuis had geleden en daarna thuis nog 2 maanden bedrust moest houden. Langzamerhand was hij weer een beetje aan het opkrabbelen en samen gingen we regelmatig met de bus op controle in het ziekenhuis. Die keer zijn we onderweg op het Plein 1994 in Nijmegen uitgestapt om een keer samen de stad in te gaan. Iets leuks voor hem en iets leuks voor mezelf, omdat we vonden dat we dat na zo'n jaar wel verdiend hadden. Ik weet eerlijk gezegd niet meer wat het leuks voor hem was, zal iets van lego geweest zijn waarschijnlijk, ikzelf dook een tweedehandsboekhandel in en vond deze twee boeken. Ik weet dat nog, omdat ik me verbaasde over het feit dat het tweede boek al zo snel in een tweedehandsboekhandel verkrijgbaar was. De boeken trokken me ontzettend aan, maar thuisgekomen zijn ze kennelijk in de boekenkast belandt om al die tijd te wachten op her-ontdekking. En dat was dus niet voor niets... Mooi hoe boeken op je pad kunnen komen, twee keer zelfs.

Het eerste boek en het begin van het tweede boek hebben me duidelijk gemaakt dat al eerder in mijn leven diverse inwijdingen plaats gevonden hebben, die toen nog niet in mijn bewustzijn waren, maar nu duidelijk wel. Deze weg van het laatste half jaar betekent voor mij een verdieping en een verheldering aan inzicht in mijn levensloop en heeft veel inzichten en herinneringen uit andere levens boven gehaald. Daarbij is het contact met mijn gidsen en andere spirituele helpers verbeterd, de ontvangst dan. Ik heb nooit getwijfeld aan de zender, alleen aan de kwaliteiten van de ontvanger... 

Ik besef ook dat hier een gekwetst stukje ziel geheeld wordt, een stukje dat er voorheen, in dit leven en in andere levens niet mocht zijn. Misschien wel het belangrijkste stukje van mijzelf. Ik dacht al goed bezig te zijn met alles wat ik deed, dat dit 'mijn ding' was, het atelier en de praktijk, maar het was nog niet genoeg bezield. Logisch... Want dat stukje was door mij weggestopt, was ooit, lang geleden, gekwetst geraakt en voor alle veiligheid maar heel diep weggestopt. Dat stukje werd op diverse manieren in dit leven al aangeraakt, ik werd bijvoorbeeld vreselijk gepest op de lagere school, omdat ik 'anders' was. Dat maakte mij ook zo kwetsbaar voor kritiek, voor andere denkwijzen en -patronen, voor afkeuring, etc. En nu, mag het er zijn, hoewel soms nog steeds schoorvoetend en nog steeds lerend, proberend, wijfelend af en toe, maar ik ben ermee bezig. De laatste jaren heb ik een mooie groep mensen leren kennen, herkenning uit andere levens, nu weer samen komend, samen werkend en vooral samen delend. 

En ja, ik durf zelfs te schrijven over deze dingen, omdat ik weet dat ik niet de enige ben, dat er meer mensen zijn die hun weggestopte stukje ziel hervinden om een proces van accepteren, leren en integreren in te zetten, mee te werken en de uitdaging van deze levensles te volbrengen. Vooral veel Nieuwetijdskinderen, van alle leeftijden, zijn bezig héél oude stukjes ziel uit vorige levens terug te vinden, op te schonen en te integreren, zodat hun oude ziel zich in alle puurheid, meer en meer hier op Aarde kan manifesteren. Mooie gedachte toch?

Nu ben ik nog steeds nieuwsgierig naar de 'Meester van de Dromen', want hoe interessant het eerste stukje ook is, waar dit artikel duidelijk op gebaseerd is, die Meester is nog niet langsgekomen. Dus ik lees binnenkort weer lekker verder in dit boek.



Nog even de beide boeken op een rijtje...:





In het vroege voorjaar van 1994 reizen Olga en haar vriendin Anna naar het Altaj-gebergte in het zuiden van Siberië. Olga vergezelt de zieke Anna, die door een vriend is verwezen naar een sjamaan die haar zou kunnen genezen. Olga is een goed opgeleide en bij het wel en wee van haar patiënten betrokken psychiater en werkt in een groot psychiatrisch ziekenhuis. Zij is opgegroeid met de Sovjet-doctrine dat traditionele wijsheid religieuze onzin is.

Zij ondernemen een lange, koude en moeizame tocht naar een afgelegen dorp hoog in de bergen. Bij aankomst in het kleine bergdorp ervaart Olga vage herinneringen aan deze vreemde, woeste streek, waar zij echter nooit eerder is geweest.
Anna wordt door de sjamaan, een oude vrouw, op magische wijze genezen. Olga is ondanks haar academische wijsheid overdonderd door de rituelen waarin zij door de sjamaan betrokken wordt. Hoewel zij dacht dat zij op deze reis alleen de begeleidster zou zijn, blijkt Umai, de sjamaan, andere plannen met haar te hebben... Umai wijdt Olga in in oeroude kennis en geneeswijzen, omdat zij Olga uitverkoren heeft haar op te volgen als sjamaan.

Hoewel gefascineerd door de kracht en de energie van Umai, probeert Olga de gebeurtenissen aanvankelijk rationeel te verklaren. Haar psychologische analyses blijken echter niet bestand tegen de overtuigende krachten van Umai. Olga krijgt langzamerhand inzicht in andere dimensies van het bestaan; kennis die haar in staat stelt op een andere manier met haar patiënten te werken en het leven geheel anders te benaderen.





Tijdens de behandeling van een groep vrouwelijke patiënten, die het slachtoffer zijn geworden van seksueel misbruik, ontdekt de in Siberië wonende psychiater Olga, dat haar traditionele, westerse opleiding en de westerse wetenschap niet toereikend zijn om deze vrouwen te helpen. Wat zij ook probeert, het lukt haar niet om tot haar patiënten door te dringen en samen met hen de blokkades die het misbruik veroorzaakt heeft, te doorbreken.
Olga is teleurgesteld, maar geeft de moed niet op. Op advies van een Siberische sjamaan besluit zij naar Centraal-Azië te reizen. Daar hoopt ze met alternatieve geneeswijzen in contact te komen, die haar nieuw inzicht zullen geven in het verwerken van trauma's. In de oude stad Samarkand, bij Oezbekistran, komt zij geheel onverwacht in contact met een oude man, die psychisch leed verzacht met behulp van dromen. Olga is diep onder de indruk van deze Meester, die haar stap voor stap inwijdt in een oude, maar tot dan toe nauwelijks bekende geneeswijze.
Langzaam ontvouwt zich voor Olga het geheim van de 'lucide dromen' en leert zij de nieuwe technieken toe te passen op zichzelf, soms aan de hand van heftige en beangstigende ervaringen...

 'Meester van de Dromen' is het boeiende verhaal van een spirituele zoektocht. Een inspiratiebron voor iedere avontuurlijke lezer.'


Misschien wil je deze boeken bestellen?





Ben je geïnteresseerd in bijvoorbeeld zo'n Bloesemklankreis, als hierboven genoemd is, dan ben je van harte welkom. Neem contact op met

dewittewaterlelie@gmail.com

voor het maken van een afspraak.


woensdag 29 juli 2015

MIR-methode: Maagzweer, maagpijn, maagklachten







Een maagzweer krijg je niet zomaar, daar moet je wel wat voor doen!

Veel mensen hebben maagklachten: maagpijn, last van boeren, oprispingen (= omhoog komen van eten), brandend maagzuur, opgeblazen gevoel of misselijkheid. Dat hoeft allemaal nog niet te maken te hebben met een maagzweer, want die krijg je niet zomaar. Medische onderzoeken gaven in het verleden aan dat een bacterie in het maagslijmvlies, de helicobacter pylori, de oorzaak was voor maagzweren. Deze werd succesvol bestreden met antibiotica. Aangezien tegenwoordig vrijwel iedereen wel een keer een antibioticakuur krijgt voorgeschreven, is bij veel mensen deze bacterie al ‘per ongeluk’ mee wegbehandeld en daardoor is deze bacterie nu niet meer de grootste veroorzaker van maagzweren.



Medicijnen zijn de oorzaak

De grootste veroorzakers van maagzweren blijken nu de NSAID’s (medicijnen) te zijn die de beschermlaag in je maag aantasten. We kennen 2 soorten NSAID’s: ontstekingsremmende medicijnen (pijnstillers), zoals aspirine, ibuprofen, diclofenac, meloxicam, naproxen, etofenamaat, celcoxib en bloedverdunnende middelen, zoals acetylsalicylzuur. NSAID’s hebben als bijwerking dat de beschermlaag van je maag (maagslijmvlies) dunner wordt, waardoor je maagwand wordt aangetast door het maagzuur. Wanneer dat langdurig gebeurt, ontstaat er een maagzweer, wat (stekende) maagpijn veroorzaakt. Vooral wanneer je deze medicijnen langer dan een week nodig hebt, blijken deze NSAID’s schadelijk te zijn. Huisartsen schrijven je dan extra medicijnen voor die je maagwand beschermen, de zogenaamde ‘maagwandbeschermers’.



Hoe weet je of je een maagzweer hebt?

Een symptoom bij een maagzweer is: maagpijn als je maag leeg is (‘s nachts). Je maagzuur komt dan in de zweer, wat de pijn veroorzaakt. De pijn zit bovenin je buik en wordt minder als je iets eet of drinkt, bijvoorbeeld melk. Mensen met een maagzweer kunnen dus continu aan het eten of drinken zijn, ook ‘s nachts. Vertrouw je het niet, raadpleeg dan vooral je huisarts, al was het alleen al om je te laten geruststellen. Van zorgen maken wordt niemand gezonder. De meeste mensen gebruiken geen NSAID’s en dus is de kans op een maagzweer kleiner. Veel mensen hebben wel last van maagpijn.



Wat mag minder?

Wanneer je maagpijn hebt, ben je al vele stations gepasseerd. Mogelijk heb je veel stress (gehad), rook je of drink je alcohol of blijf je frisdranken met prik drinken. Je maakt hiermee de maagpijn erger wat in wezen niet in harmonie is met je lichaam. Hoe komt het dat je dit blijft doen? Dat komt door een diepere laag in jezelf die niet gehoord wordt.



Wat kan je doen met de MIR-Methode als je maagklachten hebt?

Wanneer je het niet kunt opbrengen om te stoppen met roken, alcohol of frisdrank te drinken, of wanneer je voor jezelf geen rust in je leven kunt inbouwen, is het nodig om naar een diepere laag in jezelf te gaan. Dat kun je doen met een professioneel (MIR-Methode)-Begeleider, of door eerst zelfstandig de MIR-Methode te doen.

Heb je al een maagzweer, dan kun je met de MIR-Methode werken aan de oorzaken van je pijnen of ontstekingen, waarvoor je medicijnen moest gaan innemen. Als je de oorzaken van deze klachten kunt aanpakken, heb je kans dat je de medicijnen, in overleg met je arts, mag gaan afbouwen. De medicijnen kun je beschouwen als een tijdelijke noodoplossing, terwijl je ondertussen aan de echte oplossing voor je pijn of ontstekingen werkt.



Wat doet de MIR-Methode?

De kunst is om terug te gaan naar de werkelijke oorzaak van je pijnklachten en ontstekingen. Waardoor zijn die ontstaan? Wat is er in jouw leven gebeurd, waardoor de pijnklachten of ontstekingen ontstaan zijn? Dit kunnen vele, vele gebeurtenissen zijn geweest, van trauma’s, liefdesverdriet, mishandeling, ongelukken, medisch ingrijpen tot en met vergiftiging via voeding of drinken, of bijvoorbeeld door te werken in de chemie. Misschien heb je vaak pijn, maar kunnen de artsen de oorzaak niet vinden. Ook dan is het een idee om de MIR-Methode te proberen.



De MIR-Methode in detail

Stap 1 ‘Zuurgraad optimaliseren’ en stap 2 ‘Detox alle toxische belasting’.
Kijk eens naar stap 1 en 2 van de MIR-Methode. Die werken samen om je lichaam schoner te krijgen, want vastzittende afvalstoffen kunnen pijn veroorzaken.

Stap 3 ‘Vader loskoppelen. Moeder loskoppelen’.
Het is van groot belang om je emotionele huishouding te ‘poetsen': oude emoties, via vader of moeder, of via andere mannen/vrouwen, broer/zus, zoon/dochter in je leven, kunnen vastzitten en je een hopeloos, bang, verdrietig of boos gevoel geven, terwijl het allemaal allang verleden tijd is. Door deze stap te zetten met de MIR-Methode, kun je die oude emoties uit je systeem laten weggaan, zodat je door kunt gaan met je eigen leven.

Stap 4 ‘Meridianen zuiveren’.
De maagmeridiaan speelt vaak op bij mensen die zich overmatig zorgen maken (stress) en bij mensen die een geknakte wil hebben, meestal ontstaan toen ze kind waren. Door deze meridiaan te zuiveren geef je jezelf meer innerlijke rust, vanuit zelfvertrouwen en wilskracht. Je maagmeridiaan is bijvoorbeeld verstoord wanneer je niet alle 5 de smaken kunt proeven: zout, zuur, zoet, bitter en umami/hartig.

Stap 8 ‘Chakra’s en aura optimaliseren’.
Verstoringen in chakra 3 kunnen sterke maagklachten geven tot pijn aan toe. De verstoringen kunnen worden veroorzaakt door sterke, nare emoties in je jeugd, zoals te jong volwassen moeten zijn of mishandeling en veroorzaken een gevoel van willoosheid en slachtofferschap. Door stap 8 te aaien, heel je langzaam weer chakra 3, zodat je wilskracht en zelfvertrouwen weer toenemen.



Contact met jezelf terug vinden

Waarom drinken mensen alcohol, roken ze, eten ze ongezond en nemen ze weinig rust voor zichzelf? Omdat ze het contact met zichzelf zijn kwijt geraakt en niet meer zoveel van zichzelf houden. Met het hand aaien herstel je het contact met jezelf en door het doen van de 9 stappen, kun je je zelfheling weer op gang helpen en uiteindelijk je zelfliefde terugvinden. Oftewel, rook je, drink je, stress je teveel? Grote kans dat je jezelf niet meer op de eerste plaats hebt staan en dat het nodig is om jezelf terug te vinden. Zorg goed voor jezelf, laat maagpijn, medicijnen, pijn of ontstekingen niet je leven beheersen, maar werk aan het aanpakken van de oorzaken. Je bent het meer dan waard!



Website MIR-methode: http://www.mirmethode.nl/



In praktijk De Witte Waterlelie wordt veel gewerkt met de MIR-methode, alleen, op zichzelf, of in combinatie met Bloesemtherapie of Spagyriek Therapie. Heb je last van je maag, ga dan eerst naar je huisarts voor een goede diagnose én behandeling. Wil je kijken naar en werken aan de diepere oorzaak van je kwaal, waardoor een klacht in wezen zijn bestaansrecht verliest en geen reden meer heeft om nog terug te komen, waardoor ook de reguliere behandeling beter aanslaat en minder bijwerkingen kan vertonen, dan kun je met bovengenoemde methoden prima uit de voeten. Maagproblemen hebben alles te maken met je gevoel en je opnamevermogen. Ben je geïnteresseerd in een aanvullend begeleidingstraject dat op jou persoonlijk afgestemd is, neem dan contact op met De Witte Waterlelie via

dewittewaterlelie@gmail.com


dinsdag 28 juli 2015

5-minute trick to refocus negative energy





Spiritual teacher Adyashanti has a simple, 5-minute trick to refocus negative energy.
Posted by Super Soul Sunday on zaterdag 6 juni 2015


Wel handig om na deze oefening die eerste stoel te reinigen van negatieve energie, anders zit-ie niet zo lekker meer. Dat kun je doen middels Bloesemtherapie.

Ben je geïnteresseerd deze oefening eens samen te doen? Benieuwd welke bloesemremedies jou kunnen helpen om deze oefening een nog dieper en blijvend effect te geven?
Neem dan contact op voor een afspraak met

dewittewaterlelie@gmail.com


Angels Calling Me



Artist Note:
May we see our relatives, not with a view of reforming them, but from a much higher state.
May we look beyond appearances, and see in them the divine light that is the reflection of truth within our own being.
"It's your heart I see...you are light!"


Angels calling me
Angels calling me... In the night
Something I must see... Something I must see 
On this night... Such a night 

Stars in the sky... Universe is passing by
Freely I fly with the Angels... calling me 
Angels calling me... Angels calling me 
Angels calling me... In the night 

I am spiraling
Softly turning free... In the light 
Angels whispering as they sing to me 
On this night... Such a night 

Stars in the sky... Sister moon is passing by
Freely I fly with the Angels... calling me 
Angels calling me... Angels calling me 
Angels calling me in the night... Such a night 

Angels calling me
Angels calling me 

Chant: Aiya, Aiya, Aiya, Aiya, Aiya, Aiya, Aiya, Aiya
Aiya, Aiya, Aiya, Aiya 

On this night I see...
Every part of me... Hold this light 
It's your heart I see... You are part of me 
You are light... Gentle light 

Angels calling... "You are light"
Angels calling... "Hold this light" 
Angels calling... "You are light" 
Angels calling... "From the light" 

Angels calling me, Angels calling me... (repeat...fade)





Tijd is relatief







'Frequency', een Amerikaanse film uit 2000. Interessant plot... een zoon spreekt met zijn vader over de radio, echter leeft de zoon op dat moment 30 jaar later dan de vader. Kan hij de dood van zijn vader voorkomen en kan vader de waarschuwing voor zijn aankomende dood ter harte nemen? En moeder wordt vermoord. Kan vader dit voorkomen op aanwijzing van zijn zoon?
Een spannende setting, maar zet me wel weer aan het denken over het fenomeen tijd.
Mooie spirituele symboliek trouwens om de film te koppelen aan een radiofrequentie...

Tijd is relatief. Toch vinden wij het heel gewoon wanneer we een live televisie-uitzending bekijken die vanuit de andere kant van de wereld uitgezonden wordt. Ik besefte het vorige week nog toen ik met iemand via internet aan het chatten was, een persoonlijke en rechtstreekse verbinding. Echter was het daar 23.00 uur in de avond van de maandag, terwijl ik hier om 09.00 uur in de ochtend van de dinsdag erna op de klok keek. Raar fenomeen toch. Ik was aan het praten met iemand uit het verleden en hij met iemand uit de toekomst. Gek hè, dat een mens last krijgt van een jetlag bij overbrugging van dit verschil? We kunnen hierdoor totaal van slag raken. En toch zijn we heel 'normaal' tegelijkertijd met elkaar aan het chatten... Hij 10 uur eerder dan ik. Reizen we van hieruit naar het westen dan gaan we terug in de tijd, reizen we van hieruit naar het oosten dan gaan we vooruit in de tijd. Wat gebeurt er als we de Aarde rond reizen? Stel dat we dat sneller dan het licht zouden doen? Er was toch ooit een deeltje gevonden dat sneller gaat dan het licht? In een bericht uit september 2011 bleek dat toch? (http://www.nu.nl/wetenschap/2623024/wetenschappers-laten-deeltjes-sneller-dan-licht-reizen.html) Uiteraard moet bij herhaling van dit fenomeen vastgesteld worden of deze waarneming klopt. En natuurlijk zijn ze hier zéér voorzichtig mee, want het zou enorm veel overhoop gooien en vele spirituele uitgangspunten bevestigen. Grappig dat je daar dan niks meer over hoort... Kan onze ratio-gerichte maatschappij dat wel aan? Ik vraag me af of ze zich aan het beramen zijn op volledig nieuwe theorieën die voor de de grote doorsnee aan mensen nog te bevatten is, want wanneer het fenomeen tijd onderuit geschoffeld wordt zal de mensheid zeer verward kunnen raken, juist doordat we alles zo chronologisch beleven. Kun jij het loslaten dat gisteren gisteren was, vandaag vandaag en morgen morgen? Stel je voor dat je vandaag of morgen gisteren beleeft... Menig fantasy- of Science Fiction-boek of -film gaat in op dit soort veronderstellingen en we lezen deze boeken en bekijken die films gretig. Waarom? Omdat het misschien wel een facet van de waarheid laat zien?

Zet een mens toch wel weer even aan het denken over het fenomeen tijd. Tijd is een afgesproken iets, wij beleven de dingen in een chronologische volgorde, maar is dit allemaal zo logisch? Of hebben we tijd afgesproken om het voor ons te kunnen ordenen, een logica te kunnen geven, om er met ons 'verstand' bij te kunnen? Wanneer we de logica eens loslaten... wat gebeurt er dan...?
Afgaan op ons gevoel, op onze intuïtie is net zo eng als deze logica loslaten.
Wanneer we op ons gevoel durven vertrouwen vindt die logica wel weer een manier om daar vorm aan te geven hoor, we kunnen ons er nu alleen nog geen voorstelling van maken. En dat is eng...
Maar we fantaseren er wel graag over!




Weleda Calendula Billenbalsem 30 jaar!






Weleda Calendula Billenbalsem bestaat 30 jaar. Weleda biedt producten op de markt waar ik volledig achter kan staan en deze balsem heb ik voor onze kinderen, toen zij nog klein waren, ook altijd gebruikt.

Ik ontving een nieuwsbrief voor het aanvragen van een sample van Calendula Billenbalsem voor babietjes. Dat kan dan opgehaald worden in een filiaal van De Tuinen.

Nu wil de ervaring dat deze crème ook heel fijn is bij smetplekken en het voorkomen daarvan. Dus misschien zijn er ook volwassenen die last hebben van smetplekken, of verzorgenden of mantelzorgers die cliënten/familieleden/vrienden hebben die last hebben van dit euveltje, die deze balsem eens willen proberen. In dat laatste geval wel even overleggen natuurlijk met betrokkenen en eventuele behandelaars!

Ik mag dit bericht delen met iedereen waarvan ik vind dat ze dit cadeautje verdienen, dus bij deze... voor de lezers van dit blog:

http://www.anpdm.com/newsletterweb/4344504B7745465B4578404259/41455843794644514077484A5F4371


vrijdag 24 juli 2015

Je kunt niet vechten tegen het ego...





Foto: http://www.spiritualcombatants.com/tag/psalm-1/



Meer Eckhart Tolle?



woensdag 22 juli 2015

Water programmeren.



Masaru Emoto 22-7-1943 / 17-10-2014


Vandaag is het de geboortedag van Masaru Emoto, één van die mensen die hun voetsporen hier op Aarde nagelaten hebben in het vergroten van het Bewust Zijn van mensen.
Hij toonde met zijn werk aan dat water beïnvloedbaar is door energie.

Gedurende vijftien jaar intensief onderzoek heeft hij duizenden waterkristallen gefotografeerd. Hij heeft laten zien dat woorden en de wijze van behandelen van water invloed heeft op de vorm van waterkristallen. Duidelijk is geworden dat water beïnvloed kan worden op positieve dan wel negatieve wijze.
Water dat blootgesteld werd aan woorden als 'liefde en dankbaarheid', liet in bevroren toestand heel mooie ijskristallen zien in tegenstelling tot water dat blootgesteld werd aan woorden als 'Ik haat je'.
Water dat blootgesteld werd aan gebed zag er vóór het gebed heel anders uit dan erna.
Water dat in een magnetron gedaan werd of blootgesteld werd aan straling van een tv of computer ziet er anders uit dan ervoor.
En zo zijn er legio voorbeelden, waarbij we zien dat water beïnvloedbaar is en daarmee natuurlijk ook te 'programmeren'.
Positieve beïnvloeding leidt tot mooiere kristallen in een karakteristieke 6 puntige vorm, negatieve beïnvloeding leidt tot minder mooie of zelfs vervormde kristallen of helemaal geen kristallen meer zien.
Je kunt je misschien voorstellen dat als dat water het water is wat in je lichaam huist, jij je naargelang zult voelen.






Wij zelf bestaan voor het overgrote deel uit water. Dus daarmee zijn ook wij te 'programmeren', als we maar de gewenste energie inzetten. In de bloesemtherapie en andere energetische healingsmethoden maken we daar mijns inziens dankbaar gebruik van. En ook in het werken met affirmaties, zoals bij de MIR-Methode of Ho'oponopono, is de werkzaamheid van deze affirmaties af te leiden uit het fenomeen dat water beïnvloedbaar is met woorden en energieën.

En we kennen het effect bijna allemaal wel, hoewel we daar vaak niet bij stil staan. Je komt in een huis binnen waar zojuist een knallende ruzie plaats gevonden heeft. De energie die daar hangt is nog voelbaar, terwijl de feitelijke ruzie al verleden tijd is. We zeggen ook wel dat de spanning 'om te snijden' is. Hoezo? Hoe komen we op dat idee? De ruzie is toch al weg? Ja, maar de energie ervan 'hangt' er nog en dat voel je. Maar waar voel je dat dan aan? 'Dat voel ik aan mijn water' is een uitdrukking die daar antwoord op geeft. Hoe dat dan? Juist! Omdat water beïnvloedbaar is door energie en als de ruzie-energie er nog hangt en de ruimte erna energetisch niet gereinigd is van die negatieve energie, zal de persoon die de ruimte later betreedt de ruzie nog kunnen voelen. Natuurlijk vloeit zo'n negatieve energie langzamerhand ook wel weg, maar in huizen waar erg veel ruzie is, kan dat kwalijk lang blijven hangen, waardoor de ruzies alleen maar erger worden als er niemand iets doet aan reiniging. Zo kun je een ruimte negatief blijven beïnvloeden, maar zo kun je een ruimte ook reinigen en juist positieve energie toevoeren, waardoor het er goed toeven is.

Je kunt dus je gezondheid, je emotionele Wel Zijn, je relaties, alles... positief beïnvloeden door te werken met het toevoegen van positieve energie aan water en/of dat water tot je te nemen (wat heel direct van binnenuit werkt). Ook kun je een ruimte behandelen middels een spray met daaraan toegevoegd een bepaalde energie, zodat negatieve energie die er was blijven hangen getransformeerd wordt. Het water in je lichaam zal de energie dan ook overnemen. Daarmee kun je middels diverse methoden rechtstreeks of via inname van beïnvloed/geprogrammeerd water veel bereiken.

Mensen die heel hard roepen 'dat werkt toch niet', zullen die informatie dus ook toevoegen aan hun eigen watersysteem. Het is de sterkste affirmatie die bestaat. Maar ook als je dat alleen maar denkt, want ook gedachten hebben invloed, zijn energie. Je hoeft de woorden niet eens hardop uit te spreken, want de woorden in jezelf beïnvloeden het water in je lichaam. Als je alleen maar een geschreven woord op een etiket schrijft en dat op een fles met water plakt verandert het water al, dan hoef je het ook niet hardop uit te spreken.

Een blokkerende overtuiging is vaak de reden waarom energetische methoden niet meteen werken. Hardnekkiger tegenwerking kun je jezelf niet geven. Het hangt natuurlijk af van de motivatie waarmee je die overtuiging hanteert, de onderliggende gedachte, maar je kunt zelfs die hardnekkige overtuiging doorbreken. Iemand die alles met betrekking tot helen met energie maar flauwekul vindt en liever reguliere hulpmiddelen inzet om zijn Wel Zijn te vergroten zal inderdaad geen baat hebben bij deze benaderingswijze, logisch, prima. Misschien komt dat ooit wel, misschien niet. Maar iemand die vanuit een onderliggend trauma de kracht van deze idee niet kan of niet durft ontvangen en van daaruit denkt dat het voor hem/haar niet zal werken, zal eerst met die blokkade aan de slag moeten gaan. En heel vaak spelen onbewuste overtuigingen een rol. Dat zijn de lastigste. Jezelf open stellen, dat is waar het allemaal om draait. Coaching om dit soort tegenwerkende patronen te doorbreken is aan te raden als mensen écht graag willen werken met energie als helend aspect voor verbetering van hun Wel Zijn.

Het verklaart ook meteen waarom de ene bloesemremedie bijvoorbeeld niet meer doet dan een geneeskrachtige thee, terwijl de ander diep op zielsniveau ingrijpt, want ook de energie van de maker, de plaats van productie en groei van de plant en hoe de betreffende plant behandeld is, speelt mee in de uiteindelijke kwaliteit van een bloesemremedie.

Maar ook door velen ervaren schadelijke invloeden zijn met 'herprogrammering' van water te beïnvloeden waardoor die negatieve effecten niet meer plaatsvinden. Zo kun je de schadelijke nevenwerkingen van medicijnen, de gevolgen van straling van elektrische apparaten, van chemische toevoegingen aan ons voedsel, etc. etc. zelfs tegengaan en weer omdraaien. Want water heeft geheugen en is relatief makkelijk terug te brengen naar de originele staat van zijn. Dat is namelijk de meest natuurlijke manier van zijn, een balans. Zo geldt dat ook voor ons. Als we maar eenmaal met die dingen bezig zijn die bij ons pure zijn, onze aard, passen, dan voelen we ons veel lekkerder in ons vel zitten en gaat alles veel makkelijker. Zolang wij nog beïnvloed worden door negatieve invloeden van buitenaf, is het leven een stuk lastiger.
Dat een samenleving vaak dingen van ons vraagt of wij zelf aan de normen van die samenleving willen voldoen, die niet bij onze aard passen, dat maakt het leven zo onderhevig aan negatieve ervaringen. En tegelijkertijd scheppen wij die samenleving zelf, dus ik zou zeggen: verbeter de wereld, begin bij jezelf! Als jij de MIRror bent, de spiegel bent, waar anderen zich aan kunnen spiegelen, al is het op nog zo'n klein gebied, dan komt de maatschappij steeds een stapje verder.

Het is vaak de kracht van een sterk ingesleten overtuiging die dit tegengaat, zeker als het een groeps- (gezin, familie, vrienden, e.d.) of maatschappelijke overtuiging betreft. Maar daar is dus iets aan te doen! De eerste stap ligt bij jezelf en dan zou ik zeggen: mensen verenigt u! Het is dus in principe voor iedereen toegankelijk om te werken met de kracht van de helende werking van woorden en energieën waarmee water behandeld wordt. Op elk niveau, in jezelf, in kleine kring, in grote kring, in nog grotere kring, universeel.Wanneer jij groepsovertuigingen doorbreekt heeft dat effect op jezelf, maar ook op je naasten, want jij zult anders reageren, anders handelen, en zo verder.

Masaru Emoto is iemand die het effect van energie op water aangetoond heeft en daar ben ik hem dankbaar voor. Voor mij staat vast dat het zelfhelend vermogen aangesproken kan worden voor wie werkelijk gemotiveerd en open aan de slag gaat met helende energie. Vele energetische methoden en therapieën vinden hun aanhangers, dat is niet voor niets. Er zijn al veel goede resultaten geboekt. Ikzelf heb dat aan den lijve mogen ervaren. En voor wie zegt dat dit het welbekende placebo-effect is...: Wow, wat een kracht heeft de geest. Wat een kracht hebben onze gedachten, dat dit effect bereikt kan worden met 'niets', met een placebo!

Hoe jij hierin staat is een keuze! Waar ga jij voor?

Om even terug te komen op Emoto... Wie meer wil lezen over zijn manier van werken:
Zijn website: http://www.masaru-emoto.net/english/index.html

Wil je lezen over het werk van Emoto:



dinsdag 21 juli 2015

Just take the first step...







Bron: http://zinnigeverhalen.nl/


Relax... niets is onder controle




Afbeelding: http://zinnigeverhalen.nl/



Verandering in je leven? Vind je dat eng?
Hoezo, relax, niets is onder controle...? Je kunt de paniek bij sommige mensen al voelen als ze dit lezen. 
Als je door je bewustzijnsontwikkeling in een transformatieproces terecht komt, verandert er veel in je leven. Je krijgt nieuwe inzichten, je gaat daardoor andere uitgangspunten in het leven krijgen, hoewel het doorvoeren daarvan en ernaar handelen nog wel eens vol uitdagingen kan zijn. We stuiten misschien op weerstand vanuit onze buitenwereld, vanuit de maatschappelijke normen, vanuit familiaire normen, etc. Maar is dit werkelijk weerstand vanuit die buitenwereld of is dit alleen maar een spiegel van de weerstand in jezelf?

Het kan doodeng zijn dingen te veranderen als je zelf nog niet precies weet waar het toe leidt, laten we eerlijk zijn. Veranderingen in onze uitgangspunten kunnen aanvoelen alsof de basis onder ons o zo vertrouwde bestaan onderuit gehaald is, alsof er een aardbeving plaatsgevonden heeft. En in wezen is dat ook zo, energetisch zeker. We onderzoeken de bodem onder ons bestaan, we schudden alles wat vast is door elkaar. Er ontstaat chaos, alles door elkaar, alle vertrouwde zaken die we kennen verliezen hun vaste plek. Eerst heerst er chaos, chaos om ruimte te scheppen voor nieuwe dingen. Mensen zoeken houvast in dingen en we vinden die vaak in maatschappelijke of familiaire normen. Wanneer we daar tegenin gaan, terwijl we voor onszelf nog ergens onze twijfels over dingen hebben, of nog niet precies weten waar het allemaal toe leidt, de chaos van de verandering, zullen we weerstand kunnen ondervinden, in onszelf, in de buitenwereld. We staan simpelweg nog niet sterk genoeg in onze nieuwe schoenen. Misschien trekken we niet eens schoenen aan, welke toch een soort keurslijf voor ons be-staan zijn, voor ons contact met de Aarde, een keurslijf met bepalingen hoe we contact met de Aarde kunnen of moeten maken en lopen we liever blootsvoets, ons in vertrouwen overgevend aan Moeder Aarde. Nog enger misschien. Stel dat je je ergens aan bezeert, ergens 'intrapt'. 

Wanneer iemand je dan vragen stelt over het hoe en waarom je over dingen anders bent gaan denken, waarom je dingen anders bent of wilt gaan doen, dan kan dat voelen als een aanval op jouw nieuwe uitgangspunten, op jouw zelf als je jezelf daar sterk mee vereenzelvigd. Misschien wil je anderen, die zeer nauw betrokken bij je zijn, niet lastig vallen met jouw chaos. Misschien heb je het gevoel je te moeten verantwoorden. En in wezen is dat ook zo. De buitenwereld houdt je een spiegel voor met dit soort vragen, een spiegel die erom vraagt de dingen die je wilt veranderen goed te overdenken, want we zijn gewend te denken en te analyseren, liefst wetenschappelijk te onderbouwen. Afgaan op je Hoger Zelf, op je intuïtie, en dergelijke, is voor veel mensen nog zó onwerkelijk, dat zij dat eerst willen begrijpen met hun hoofd. Verantwoording afleggen..., het vraagt volledige verantwoording te nemen voor je nieuwe uitgangspunten en je nieuwe manier van leven. De weerstand die de vragen uit de buitenwereld in je oproepen zijn eigenlijk niets anders dan een angst om de volledige verantwoordelijkheid op je te nemen voor je nieuwe ZIJN.

Als je eerlijk naar jezelf kunt en durft kijken en als je eerlijk je twijfels over dingen durft te uiten, als je open bent over je eigen beleving en ervaringen, zullen dit soort vragen niet meer op weerstand bij jezelf stuiten. Dan is er een eerlijke en open communicatie mogelijk met jezelf en met anderen. Vanuit jouw kant dan toch in ieder geval. Mogelijk kunnen anderen er niets mee, dat is goed, zoals het IS, het IS niet anders. Soms ervaar je het verzet uit je omgeving als té hevig. Maar ook dan is het belangrijk eerlijk aan te geven hoe je je voelt. Durf het verzet uit je omgeving te aanschouwen als een spiegel van jezelf. Wat raakt het in jou om dat verzet te ervaren? Zijn er nog dingen in jezelf waar je naar zou kunnen kijken, waar je nog mee aan de slag kunt gaan. Vaak is het verzet van de ander, ook het bewuste of onbewuste verzet in jezelf. Dingen die je bijvoorbeeld al heel vaak tegen jezelf gezegd hebt, komen extra hard aan als vanuit je omgeving diezelfde woorden klinken. Als je helemaal volledig in je nieuwe ZIJN kunt functioneren zal eventueel verzet vanuit de buitenwereld je niets meer doen, omdat het geen spiegel meer is van dat wat in jezelf leeft, maar puur en alleen daar bestaat: in de buitenwereld, niet in jezelf. Dan zul je die dingen die niet te veranderen zijn kunnen accepteren en daar soepel omheen of doorheen leren bewegen, de dingen zijn dan zoals ze op dat moment zijn, dan zul je die dingen die te veranderen zijn als een uitdaging, en dan ook vooral liefdevol, aangaan.

Maar dan nog... het is enorm lastig objectief naar jezelf te kijken. En juist voor hen die vastgeroest zitten in bepaalde patronen, zeker als dat van generatie op generatie doorgegeven wordt, (en voor wie geldt dat niet?) is het lastig de patronen te herkennen, laat staan doorbreken. Maar het is zeker mogelijk! Heel goed zelfs! En hoe moeilijk het ook lijkt, in wezen is het het gemakkelijkste om te kijken naar je omgeving en die te beschouwen als jouw spiegeltje, want dat wat en hoe je de dingen in de buitenwereld waarneemt is jouw ding. 

En waar zit 'm nu de kneep? In angst. Een zekere vorm van angst is gezond, het zorgt ervoor dat we gevaren voor ons leven effectief kunnen ontlopen, bestrijden, etc. Maar angsten die overmatig zijn, zijn irreëel en zijn verbonden met de gedachten over een bepaalde situatie die ons angst inboezemen. Angsten zijn eigenlijk de allergievormen van de geest. Niet de situatie zelf boezemt ons angst in, maar onze gedachten erover. Wanneer we in een transformatieproces stappen, verandert er veel en we weten nog niet waar het allemaal naartoe gaat. Het kan een gevoel van chaos geven. Wij zijn bang ons houvast te verliezen, de controle te verliezen. We zijn opgevoed en opgegroeid in een maatschappij en in een familie, met normen die we ons eigen zijn gaan maken in de loop der jaren. Ze vormen onze basis, maar ZIJN ze ook werkelijke onze basis of zijn we eigenlijk, een soort van, gehersenspoeld in bepaalde patronen? Patronen zijn per definitie vast en is het leven niet constant in beweging? De ouders van mijn generatie zijn bijvoorbeeld geboren en opgegroeid in of na de oorlog, een tijd van strijd en hard werken om alles weer op te bouwen, letterlijk. Huishoudelijk werk en voorzien in ons eten en drinken. Het was allemaal hard werk. Inderdaad, in die tijd noodzakelijk. Genieten van het leven? Luieren? Niks ervan, er moet gewerkt worden om de basis van het leven weer een fundering te geven. Ontspanning betekende voor velen hier in Nederland: een kerk bezoeken en op bezoek bij opa en oma. Want familie is belangrijk, of men nu voor het gevoel bij elkaar past of niet. Familie en buren zijn belangrijk om over ons te waken in tijden van moeilijkheden. Het gezegde 'Een goede buur is beter dan een verre vriend.' komt duidelijk uit deze tijd. Vele patronen komen voort uit deze tijd van overleven en een nieuw leven opbouwen. Onze generatie is vaak nog aan het strubbelen met de gevolgen daarvan die zij in hun jeugd ondervonden hebben en velen zitten nog steeds vast in dat harde werken. Niet meer als noodzaak om te (over)leven, maar we hebben er een ander doel aan gegeven: gewin van geld, materie, status... We willen onafhankelijk zijn en zeker niet meer gebukt gaan onder armoede, zoals onze ouders. Waar moeten we trouwens anders heen met dat harde werken? Vrijetijdsinvulling? Wat we doen moet 'nut' hebben. We zijn steeds meer op onszelf (en ons gewin) gericht, gemeenschapszin verdwijnt. Mensen zoeken houvast, dat wat hen bekend en vertrouwd is. Opgevoed in een bepaald stramien, blijven we daarin hangen, een patroon van 'hoe het hoort', 'hoe het goed is' en zelfs 'hoe het moet'. Veroordeeld worden zij die daarvan afwijken, want dat kan niet 'goed' zijn en ja, vaak is het alleen maar goed bedoeld, omdat men om hen geeft, zodat men niet 'afdwaalt van het goede pad'. En dit heeft allemaal te maken met blijven hangen in oude structuren. Structuren die ooit goed werkten op het moment dat het nodig was. Gelukkig zie ik veel goede ontwikkelingen: gemeenschapshuizen ontstaan weer; meer en meer ecodorpen en andere samenlevingsvormen ontstaan; in de zorg kijken we meer naar de mogelijke nabije ondersteuning (in principe een goed uitgangspunt, maar moet dan niet tot overbelasting van de mantelzorger leiden, waarvan 'men' nog steeds verwacht dat deze 'hard werkt' en dus een carrière heeft, etc.); mindfulness en 'The Work' van Byron Katie wordt in de psychologie meer en meer toegepast; 'Iceman' heeft zijn werk wetenschappelijk laten onderzoeken waardoor aangetoond is dat wij zelf in staat zijn het functioneren van ons lichaam te beïnvloeden, etc. etc..., Er is veel veranderd en bijvoorbeeld met de komst van het internet zijn verre vrienden dichterbij dan ooit.

Goed nieuws! We kunnen onszelf dus losmaken van oude patronen. Ja, je kunt nieuwe patronen creëren. Patronen die positief voor je werken. Echter, patronen die positief voor je werken op het ene moment, kunnen een volgend moment juist negatief voor je gaan werken. Zijn patronen noodzakelijk om te kunnen functioneren? Er hangt van alles aan vast om dat los te kunnen laten. Leven zonder patronen. Meebewegen op de stroom van het leven. Kun je het je voorstellen? Daarmee schoppen we vele 'heilige huisjes' in onze maatschappij omver, niet alleen met betrekking tot het hierboven genoemde hard werken, maar ook begrippen over tijd en ruimte, over wetenschappelijk 'bewezen' zaken.. etc. etc... en ja, dat is eng, simpelweg omdat we niet meer weten waar we aan toe zijn. Als we de relativiteit van alles in gaan zien, weten we niet meer waar we aan toe zijn. Dan gaan de dingen zoals ze gaan, dan zouden we volledig in het Hier en Nu zijn, los van verleden, los van de toekomst. Kan dat wel? We moeten tenslotte zorgen voor ons eten, voor ons drinken, we moeten rekeningen betalen, we moeten belastingpapieren invullen, etc. etc... Er zal nog veel moeten veranderen in de maatschappij, voordat iedereen volledig tevreden in het Hier en Nu kan leven. En is die maatschappij niet een spiegel van ons allen? De maatschappij vormt de doorsnee van ons allen, van de samen-leving, dus nog meer goed nieuws: verbeter de wereld begin bij jezelf! Jouw verandering zal anderen inspireren, waardoor uiteindelijk verandering maatschappelijk plaats kan gaan vinden.

Dus als we het hebben over controle... Niets is onder controle. Nu niet, nooit niet. Alles is in beweging. Wil jij persé de controle behouden? Houd je langer vast aan dingen dan goed voor je is? Wil je veranderingen in je leven doorvoeren? Dan kun je mogelijk een bloesemremedie of een combinatie van meerdere bloesemremedies gebruiken om je te helpen je flexibeler op te stellen in het leven, om je te helpen je weg te vinden in de veranderingen van de tijd, een weg die bij jou past.
In praktijk De Witte Waterlelie kunnen we onderzoeken welke remedies je kunnen helpen daarin.

Rustig maar... niets is onder controle!


Houd je hart erbij...








Bron: http://zinnigeverhalen.nl/


maandag 20 juli 2015

Nieuwe boek Mireille Mettes: 'Waarom ben ik in Vredesnaam op aarde?



Vorige week was het dan zover... Het nieuwe boek van Mireille Mettes lag in de brievenbus. Ik ben er al even in gaan lezen en het begin is al net zoveel belovend als ik de MIR-Methode van Mireille heb mogen ervaren. Dus ik ga gauw verder lezen, maar niet zonder jullie eerst op de hoogte te stellen van het bestaan van dit boek en een aantrekkelijke korting die nu nog geldig is en waar jij dus van kunt profiteren als jij geïnteresseerd bent in wat Mireille ons nog meer te vertellen heeft.






Mireille Mettes ken je misschien wel van de MIR-Methode. Zeker als je bij mij in de praktijk als cliënt of cursist begeleid wordt is die kans héél groot. Want ik ben héél enthousiast geworden over de MIR en help Mireille dan ook graag deze methode uit te dragen. Zovelen hebben er al baat bij gehad!

Jullie stellen jezelf vast wel eens die vraag: 'Waarom ben ik in Vredesnaam op aarde?' Zeker geen gekke vraag. Er zijn natuurlijk sowieso geen gekke vragen, maar deze al helemáál niet. Vanuit de numerologie, de astrologie en in het werken met orakelkaarten in de Celtic Reading komt het vaak naar voren wat nu de bedoeling is van jouw leven hier op Aarde. Wat kom je hier nu eigenlijk doen? Vaak is de vraag meer nog: waar is dit toch allemaal goed voor? Ik heb daar zo mijn verhaal bij, dat inmiddels wel bekend is als je al eerder in dit blog gelezen hebt en ook de MIR-Methode heeft daar een héél duidelijke stap in laten zien, stap 9: Missie verduidelijken. En dat is een leuke...
Als we onze missie gaan leven.... super! Ik weet er alles van en ja, dan dwaal ik weer eens af, proberend te voldoen aan verwachtingen van anderen, aan verwachtingen van mezelf. Dan komen er motieven boven die te maken hebben met mijn heel oude stukje en dan zoek ik de commercie weer op, het 'brood op de plank brengen' en hoe gek dat ook lijkt: dan gaat de rem erop. Dan komt er zo goed als niets meer uit mijn handen, want dan wil ik alles tegelijk. En dat kan natuurlijk niet. Want ook mijn dag heeft 'maar' 24 uur. Dat is mijn struikelblok dat ik mag opruimen. Ik wil mijn missie leven, zonder me daarin te laten belemmeren door anderen, hoe goed de bedoelingen van die anderen soms ook zijn. Hoe groot de belangstelling voor iets ook moge zijn, ik kan niet aan ieders vraag voldoen, ik moet kiezen... Nee, ik kan niet voor iedereen voldoen aan de verwachtingen. En ja, in mijn enthousiasme en in de dingen die ik soms laat zien, weet ik dat ik verwachtingen schep. Ik ben nu eenmaal een duizendpoot, spring van de hak op de tak, van het een naar het ander en ben overal even enthousiast over (binnen het mandala-tekenen, de bloesemtherapie, numerologie, etc. etc. alles waar ik nu al mee werk, maar o zo veelzijdig is). Enthousiasme werkt aanstekelijk en voor ik het weet ligt er weer een vraag... Kun jij... oeps... ben daar nog lang niet klaar voor. En voor ik er klaar mee ben heb ik al weer ergens anders mijn oog laten vallen. Zo komt er natuurlijk uiteindelijk niks constructiefs uit mijn handen, want ideeën komen er meer en meer. En met mijn eigen spirituele groei ontstaan er weer nieuwe inzichten, waardoor oude cursussen naar mijn gevoel niet meer vertegenwoordigen waar ik nu voor sta. Afijn... een vicieuze cirkel die mij zeker niet dient, want waar leidt dit toe? Wat is nu het doel van dit alles? Wat is nu mijn eigenlijke missie om in de wereld te zetten? Mijn ontwikkeling gaat als een speer, maar waartoe? Wat is het doel? Mogelijk kan Mireille me met dit boek helpen een antwoord te zoeken... Ik weet dat ik moet kiezen, dat ik me ergens toe moet richten, maar waartoe? Er is zó veel en ik heb zó veel ideeën. Meer ideeën dan tijd om te leven. Denk dat ik genoeg inhoud kan bedenken voor wel 10 levens of meer... Benieuwd of Mireille me kan helpen.
Aankomende 2 en 3 oktober ga ik bij haar de cursus Coachen met de MIR-Methode volgen, maar nu eerst dit boek...

Wat staat er achterop dit boek te lezen? Vertelt alvast iets over de inhoud van het boek:

Een boek voor mensen die iets willen, maar niet durven.
Voor mensen die iets kunnen, maar het niet laten zien.
Voor mensen die iets weten, maar het niet durven te zeggen.

Misschien voel je je al aangesproken? Die middelste is wel mijn ding, geloof ik. Iets kunnen, maar het niet laten zien. Ik vertelde het hierboven al... legio ideeën, genoeg inspiratie, opleiding en vaardigheden, maar dan... En ja, misschien is het ook wel een beetje dat eerste. De laatste niet, dat heb ik nu wel achter de rug. En och, wat een spiegeltjes om me heen met dezelfde euveltjes... Spiegeltje, spiegeltje aan de wand... Ja ja... ook een therapeut heeft haar eigen leerweg te gaan in het leven ;)

De rug van het boek vertelt echter nog meer...

Veel mensen leven met de vraag: 'Waarom ben ik in Vredesnaam op aarde?' Door dit boek te lezen wordt het duidelijk wat jouw missie is. Het zal je verhelderen welke stappen je kunt zetten. Het zal je aanmoedigen om keuzes te maken en stelling te nemen. Om je waarheid te spreken, om te stralen en om te leven als een bewust mens dat graag bijdraagt aan een fijnere wereld.
Positieve veranderingen in de wereld beginnen met jou. Jij hebt daar een belangrijke rol in. Mireille Mettes, ontwikkelaar van de MIR-Methode, laat je zien hoe die rol eruit ziet. Met voorbeelden, zodat je jezelf erin kunt herkennen. Ze daagt je uit en moedigt je aan om je ogen te openen en jezelf toe te staan je volle potentieel te leven. Het gaat je verrassen, omdat het totaal geen zware weg is, maar juist de weg van de minste weerstand. Dat wat voor jou is weggelegd, is het lichtste en leukste wat je kunt bedenken. Daarnaast legt Mireille uit hoe wij met zijn allen werken aan het bereiken van vrede in de wereld. En... dat we daar dichter bij zijn dan ooit!

Ik weet niet of jij al nieuwsgierig bent geworden? Ik wel.
Doordat ik het boek besteld heb krijg ik een 'dankjewel' kortingsbon op de aanschaf van het boek, voor mezelf of om weg te geven. Nou, ik geef het graag weg en deel dit dus met jou.

Tot en met 31 augustus geldt er bij aanschaf van dit boek bij Mireille een kortingscode (niet in combinatie met andere kortingscodes). Wanneer je bij bestelling via de website van de MIR-Methode de kortingscode 'Wereldvrede' intypt krijg je 25% korting op de prijs van het boek. Je betaalt dan geen € 25,- maar € 18,75.
Ga voor bestelling van het boek naar de website:
http://www.mirmethode.nl/



Mireille Mettes




Mireille, ontzettend bedankt voor al het moois dat je in de wereld brengt met deze methode!
Ik maak er dankbaar gebruik van, niet alleen voor mezelf, maar ook help ik je graag deze methode verder te verspreiden. In praktijk De Witte Waterlelie wordt deze methode toegepast door cliënten en cursisten.


vrijdag 10 juli 2015

There is a Dream



Artist Note:
A dream that each might walk in the light--that each might know "the center"...
and that each might express in his or her own unique, beautiful way totally from this center.
Individual expression through the understanding of unity--oneness--wholeness.
This is the dream...the vision I see.



There is a dream in my heart
A vision I do see
It is you soaring higher
It is me...we are free.

Hearts open wide
It is time to decide
To live in the light
In love to abide.

Sing your song to Great Spirit
The song living in your heart
Don't be afraid to hear it
This feeling is where it starts.

Hearts open wide
It is time to decide
To live in the light
In love to abide

The healing power of love
Sparkling light of the soul.

Make a stand for the future
Of this earth we walk upon
Sharing love...sharing power
Understanding, we all are one.

Hearts open wide
It is time to decide
To live in the light
In love to abide.

There is a dream in my heart
A vision I do see
It is you soaring higher
It is me...we are free.


Written by Denean




dinsdag 7 juli 2015

Home Made Natural: Droog Shampoo






De versie talkpoeder kende ik al, maak ik ook al dankbaar gebruik van. Altijd handig om het wassen van je haar een dagje uit te stellen. Deze kende ik nog niet:
  • 6-10 druppels etherische olie, Lavendel of Citroen.
  • 2 theelepels Maïszetmeel
  • 2 theelepels Rijstmeel
  • 2 theelepels Arrowroot poeder

Er zijn nogal verhalen hier op het internet te lezen over dat talkpoeder giftig zou zijn gezien de ingrediënten. Ik weet het nog niet, nog niet verder onderzocht, maar dit alternatief lijkt me sowieso een mooi natuurlijk middel dat makkelijk zelf te mixen is. Een glazen peper of zoutstrooier kan hiervoor dienst doen, denk ik. Toch maar eens proberen, als m'n talkpoeder op is, maar daar doe ik al een eeuwigheid mee....

Laten jullie weten of het werkt? Ik zet eerst de genoemde middelen maar eens op mijn boodschappenlijstje. Zou het ook werken met andere etherische olie, is dit alleen voor het geurtje of heeft het ook nog nut welke etherische olie je pakt? Is deze hoeveelheid etherische olie niet juist het haar vet makend?

Benieuwd waar deze speciale samenstelling nu precies goed voor is, wat doet wat?

Ik ga mijn antwoorden vast een keer vinden. Een update volgt zodra ik meer weet.


Bron: diplay.com


Wat heb je gedaan?






Wat heb je gedaan? vraagt facebook als ik eindelijk weer in kan loggen. Tja, wat niet... wat heb ik niet kunnen doen? Geen facebook in ieder geval.
Een malware-scan van facebook heeft me daar wel een uur opgehouden, waardoor ik er niet in kon. Bij iedere poging weer aan te melden kwam dezelfde melding van een scan van facebook. Ik was natuurlijk al meteen bang dat mensen rare berichtjes van mij gekregen zouden hebben, met alle gevolgen van dien, dat ook zij problemen zouden krijgen, rare dingen op mijn tijdlijn, gehackt account, wat al niet meer.
Ach, niet nodig om me daar druk om te maken. Ik kon het toch niet meteen veranderen. Ik kon het meteen loslaten en ben gewoon heel andere dingen gaan doen. Dat was nogal wat voor mij. Gewoon weglopen van mijn computer zelfs, eerst andere dingen doen in alle rust nog wel.... Duidelijk een stap verder in mijn ontwikkeling. Nu gingen die spookgedachten nog wel door mij heen, maar kon het meteen weer loslaten. Ik hoefde er niets mee te doen. Met facebook kon ik toch niks doen, dus met die gedachten hoefde ik ook niets als ze op dat moment geen werkelijkheid zijn. In de paniek schieten voor wat misschien mogelijk zou kunnen gaan komen, zoals ik vroeger nog wel eens deed en nu nog regelmatig, was hier dus niet nodig. Simpelweg omdat ik meteen besefde dat ik gewoon de scanresultaten af moest wachten en daarna pas actie kon ondernemen als dat al nodig zou zijn. Wat er dan zou komen? Geen idee, niks om me op dat moment druk om te maken.
Toch fijn als je je gedachten kunt loslaten en kunt zien als een stukje angst van het ego, een stukje beleving van een werkelijkheid die ik notabene kennelijk zelf geschapen heb (zie vorige blogbericht), vanuit de ervaringen in het verleden. Zeker met het referentiekader dat ik had, want in dit geval heb ik die ervaring al vaker gezien bij meerdere facebookvrienden wiens account al eens gehackt was.

Angst is een grote leidraad in ons handelen, angst voor wat misschien zou kunnen gebeuren. Fijn om te beseffen dat je die angst ook heel bewust los kunt laten.
Een oud vertrouwd patroon om in die angst te gaan zitten leidt alleen maar tot het scheppen van een werkelijkheid die gehoor geeft aan die angst, want wat je aandacht geeft groeit. En in dit geval wil je dat toch niet? Onze gedachten en onze woorden hebben meer kracht dan je zou denken misschien. Let er maar eens op hoe dit soort dingen voor jouzelf functioneren.
Wanneer jij iets meemaakt dat voor jou aanvoelt als een negatieve ervaring, kun jij dan afstand nemen tot de gedachten die in je opkomen? Nee? Dan ben je zeker niet de enige, want heel veel mensen laten zich (emotioneel) meeslepen door gedachten over een mogelijke toekomst. Kun jij de toekomst voorspellen dan? Nou heel aardig en lukt steeds beter.... want, zoals gezegd: wat je aandacht geeft groeit. En als jij steeds allerlei angstgedachten hebt en die maar blijft voeden met nieuwe gedachten, zul je die ook bevestigd krijgen, simpelweg omdat jij je aandacht op de bevestigende gebeurtenissen richt en niet op de gebeurtenissen die je angst niet bevestigen. Wij mensen zijn rare wezens. Als we ooit iets negatiefs ervaren hebben, dan willen we vooral daarin bevestigd worden en die bevestiging zoeken we dan zelf wel op. De dingen die het tegendeel zouden kunnen bewijzen worden simpelweg gewoon niet gezien, niet ervaren, niet geregistreerd. En als we steeds opnieuw onze gedachten bevestigd zien worden, dan gaan we onze gedachten toch geloven? Ja, dat doen de meesten van ons wel.






Wat is de tegenhanger van deze angst?
Vertrouwen! Vertrouwen in de magische stroom van het leven. We krijgen niets voor niets op ons pad. Als we gaan oefenen met het afstand nemen tot onze gedachten, als we niet meteen in de bijbehorende emoties willen schieten, maar simpelweg een feit (nou ja.... feit, een beleving) registreren en wat afstand kunnen nemen tot de gedachten die we daarover hebben en die kunnen onderzoeken, dan ga je langzamerhand beseffen dat jij zelf de zeggenschap hebt over wat jij doet met de gedachten die in je opkomen. Gedachten zijn er.... net zo normaal als wij ademen. Ze komen en gaan en zijn op meerdere manieren gerelateerd aan de ervaringen die we opgedaan hebben in ons leven en ja, zelfs in andere levens.

Steek je dan niet gewoon je kop in het zand? Een vraag die me al wel vaker gesteld is.
Nee, juist niet. Je gaat de dingen juist heel beheerst en geordend bekijken, los van emoties. Je weet oplossingen te bedenken voor problemen die zich voordoen, simpelweg omdat er geen emoties in de weg zitten. Je kunt de uitdagingen van het leven beter aan. Je kunt structureel aanpakken, zonder emoties. Dat scheelt een flinke bom aan energie, want in de emoties duiken kost energie en die energie kun je nu gebruiken in het oplossen van de problemen die misschien uit een situatie ontstaan, maar vaak zul je zien dat het met een sisser afloopt, dat de gedachten die er waren niet uitkomen. Door je daar juist bewust van te zijn, zie je dat angst en zorgen voor de toekomst geen nut hebben en alleen maar energie kosten. Kostbare energie die ik liever aan andere dingen besteed. Jij? Neem dus eens wat vaker afstand tot je gedachten en geloof niet alles wat ze zeggen.

En wat betreft facebook en scan? Voor zover ik nu kan overzien kan ik weer gewoon aanmelden, heeft de scan er 5 trojaanse paarden uitgegooid en kan ik nu weer gewoon 'facebooken'.
Benieuwd of het me een volgende keer weer lukt om rustig te blijven en de angst de angst te laten.
Wel besef ik nu dat de gedachten die ik had duidelijk gerelateerd zijn aan oude pijnstukjes, want wie heeft er nu schuld aan als zijn account gehackt wordt en anderen mee 'besmet' raken? Ik zie mensen anderen soms radicaal blokkeren als ze 'rare' berichtjes van iemand ontvangen, maar dat is niet nodig. Geef die ander gewoonweg even een seintje dat er mogelijk iets mis is met zijn of haar account, iets wat jij vreemd vindt. En wees waakzaam over je eigen account. En ja, ook ik doe nog wel eens iets onbewusts, ondoordachts, impulsiefs, en voor ondersteuning om de gevolgen daarvan in alle rust en in evenwicht tussen intuïtie en ratio te kunnen handelen heb ik nu dus ook een bloesemremedie, het Kaasjeskruid en Ho'oponopono niet te vergeten.
En of het me een volgende keer lukt afstand te nemen tot mijn gedachten? De ervaring zal het leren. Gewoon blijven oefenen en mezelf iedere keer dat het gelukt is, natuurlijk wel een schouderklopje geven!


Methoden om met gedachten te werken waar in praktijk De Witte Waterlelie onder andere mee gewerkt wordt:
  • Bloesemtherapie,
  • Affirmaties,
  • Schrijfopdrachten,
  • 'The Work' van Byron Katie.


http://wittewaterlelie.blogspot.nl/


Meer lezen over 'The Work' van Byron Katie?




maandag 6 juli 2015

Alles is verbeelding...






'The whole of it is imagination.
Even space and time are imagined.
All existence is imaginary.'

Nisargadatta Maharaj



Alles is verbeelding. Zelfs ruimte en tijd zijn verbeelding. Alle bestaan is verbeelding.

Wanneer we dit beseffen, weten we ook dat we zelf de verantwoordelijkheid kunnen, mogen en misschien wel moeten nemen om dingen te veranderen.
Dit beseffend kunnen we bijvoorbeeld middels ho'oponopono die verantwoordelijkheid oppakken.
Ho'oponopono is een oude Hawaiiaanse sjamanistische geneeswijze die werkt met 4 simpele zinnetjes met een enorme kracht.


Het spijt me,
vergeef me,
dankjewel,
ik hou van je.



'Het spijt me' is het bekennen van je eigen creatie.
'Vergeef me' omdat ik niet wist dat ik dat in mij had.
'Dank je wel' dat ik die herinnering mag opruimen.
'Ik hou van je', jij, mijn innerlijke goddelijkheid. Je zou kunnen zeggen 'Ik hou van mezelf'.

Deze vier zinnetjes zeg je op wanneer je te maken krijgt met een conflict, met een heftige reactie, een ongeluk, een trauma, alles wat bij jou een sterke en negatieve emotie oproept.
Wanneer we in de spiegels van het leven kunnen en durven kijken die anderen ons voorhouden, wanneer we onze negatieve emoties durven gebruiken als signaal en er ook iets mee doen, dan zouden veel fysieke, psychische en emotionele klachten geen reden van bestaan hebben.
Vullen we het gebruik van ho'oponopono aan met het gebruik van bijvoorbeeld bloesemremedies, dan hebben we krachtig gereedschap in handen om ons leven een stuk aangenamer te maken en een leven te creëren dat volledig bij ons past, waarin we ons gelukkig kunnen voelen.

Hoe spreek je de zinnetjes uit? Met luide of zachte stem, of in jezelf. Dat maakt in wezen niets uit. Voordeel van hardop uitspreken, luid of zacht, is wel dat je met je aandacht ook volledig bij de uitspraak en de intentie kunt blijven, hoewel het uitspreken in jezelf misschien een meer intrinsieke werking kan hebben en een meditatieve actie kan zijn.

Tot wie richt je eigenlijk deze woorden? Een logische vraag, want het gaat toch vaak over de ervaring die je opgedaan hebt met of door anderen... Tja, het is en blijft natuurlijk jouw reactie daarop en dat is jouw eigen verantwoordelijkheid, niet die van de ander. Hoe jij de dingen beleeft heeft te maken met dat wat zich in jouw afspeelt aan gewaarwording en die is totaal afhankelijk van de dingen die jij in je verleden meegemaakt hebt. Wat we niet kennen zien we tenslotte niet. Dat wat we als herkennen zit al in onszelf. Dat wat we als positief herkennen is in wezen gekoppeld aan onze wens de betreffende kwaliteit in onszelf te ontwikkelen. Het zit er al! Maar we hebben er nog geen bewustzijn van. Dat wat we als negatief ervaren is in wezen ook gekoppeld aan wat al in ons aanwezig is, we hebben het zelfs al teveel in ons, we doen het al te veel. Ergeren we ons bijvoorbeeld aan de drukte van een medemens, dan is het vaak al zo dat we zelf in ons hoofd al te druk zijn, we kunnen de drukte van een ander er dan niet bij verdragen. En mogelijk herken je de situatie wel dat wanneer iemand commentaar op je heeft, je in de verdediging schiet of dat je verdrietig wordt, etc. Dat komt misschien wel omdat je zelf dat commentaar op jezelf al had en het nog niet gelukt is daar iets mee te doen. De bevestiging van de ander is dan pijnlijker, dan wanneer we denken; 'jij kletst maar wat, dat herken ik niet'. Dan kun je commentaar makkelijker naast je neer leggen of wanneer je het wel herkent constructief iets mee doen. Hoe jij tegenover de dingen staat bepaalt hoe jou reactie is, niet dat wat de ander zegt of doet. Door de verantwoordelijkheid dus helemaal bij jezelf te houden en niet bij de ander te leggen kun jij dingen veranderen. De ander kan niks veranderen voor jou. Jij zult het zelf moeten doen! Een ander kan hooguit tips en handvatten aanreiken over hoe je zou kunnen handelen en dat is dan gezien vanuit het uitgangspunt van die ander. Jij moet het zelf doen! Jij hebt je leven in eigen handen! Maar tot wie richt je dan deze woorden?
Tot jezelf! Natuurlijk. Maar ook tot je innerlijke goddelijkheid, je Hoger Zelf, je beschermengelen, tot het universum, tot God.

Als je met Ho'oponopono begint, neem dan de tijd om de formule volledig op te zeggen, totdat het intense gevoel van elk woord in jou doorklinkt.
Wat gebeurt er als je deze woorden opzegt?
Je komt tot rust. Je wacht niet meer op wat er komen gaat, want Ho'oponopono gaat in de eerste plaats om het bereiken van innerlijke rust.

Wil je meer lezen over Ho'oponopono: