maandag 6 juli 2015

Alles is verbeelding...






'The whole of it is imagination.
Even space and time are imagined.
All existence is imaginary.'

Nisargadatta Maharaj



Alles is verbeelding. Zelfs ruimte en tijd zijn verbeelding. Alle bestaan is verbeelding.

Wanneer we dit beseffen, weten we ook dat we zelf de verantwoordelijkheid kunnen, mogen en misschien wel moeten nemen om dingen te veranderen.
Dit beseffend kunnen we bijvoorbeeld middels ho'oponopono die verantwoordelijkheid oppakken.
Ho'oponopono is een oude Hawaiiaanse sjamanistische geneeswijze die werkt met 4 simpele zinnetjes met een enorme kracht.


Het spijt me,
vergeef me,
dankjewel,
ik hou van je.



'Het spijt me' is het bekennen van je eigen creatie.
'Vergeef me' omdat ik niet wist dat ik dat in mij had.
'Dank je wel' dat ik die herinnering mag opruimen.
'Ik hou van je', jij, mijn innerlijke goddelijkheid. Je zou kunnen zeggen 'Ik hou van mezelf'.

Deze vier zinnetjes zeg je op wanneer je te maken krijgt met een conflict, met een heftige reactie, een ongeluk, een trauma, alles wat bij jou een sterke en negatieve emotie oproept.
Wanneer we in de spiegels van het leven kunnen en durven kijken die anderen ons voorhouden, wanneer we onze negatieve emoties durven gebruiken als signaal en er ook iets mee doen, dan zouden veel fysieke, psychische en emotionele klachten geen reden van bestaan hebben.
Vullen we het gebruik van ho'oponopono aan met het gebruik van bijvoorbeeld bloesemremedies, dan hebben we krachtig gereedschap in handen om ons leven een stuk aangenamer te maken en een leven te creëren dat volledig bij ons past, waarin we ons gelukkig kunnen voelen.

Hoe spreek je de zinnetjes uit? Met luide of zachte stem, of in jezelf. Dat maakt in wezen niets uit. Voordeel van hardop uitspreken, luid of zacht, is wel dat je met je aandacht ook volledig bij de uitspraak en de intentie kunt blijven, hoewel het uitspreken in jezelf misschien een meer intrinsieke werking kan hebben en een meditatieve actie kan zijn.

Tot wie richt je eigenlijk deze woorden? Een logische vraag, want het gaat toch vaak over de ervaring die je opgedaan hebt met of door anderen... Tja, het is en blijft natuurlijk jouw reactie daarop en dat is jouw eigen verantwoordelijkheid, niet die van de ander. Hoe jij de dingen beleeft heeft te maken met dat wat zich in jouw afspeelt aan gewaarwording en die is totaal afhankelijk van de dingen die jij in je verleden meegemaakt hebt. Wat we niet kennen zien we tenslotte niet. Dat wat we als herkennen zit al in onszelf. Dat wat we als positief herkennen is in wezen gekoppeld aan onze wens de betreffende kwaliteit in onszelf te ontwikkelen. Het zit er al! Maar we hebben er nog geen bewustzijn van. Dat wat we als negatief ervaren is in wezen ook gekoppeld aan wat al in ons aanwezig is, we hebben het zelfs al teveel in ons, we doen het al te veel. Ergeren we ons bijvoorbeeld aan de drukte van een medemens, dan is het vaak al zo dat we zelf in ons hoofd al te druk zijn, we kunnen de drukte van een ander er dan niet bij verdragen. En mogelijk herken je de situatie wel dat wanneer iemand commentaar op je heeft, je in de verdediging schiet of dat je verdrietig wordt, etc. Dat komt misschien wel omdat je zelf dat commentaar op jezelf al had en het nog niet gelukt is daar iets mee te doen. De bevestiging van de ander is dan pijnlijker, dan wanneer we denken; 'jij kletst maar wat, dat herken ik niet'. Dan kun je commentaar makkelijker naast je neer leggen of wanneer je het wel herkent constructief iets mee doen. Hoe jij tegenover de dingen staat bepaalt hoe jou reactie is, niet dat wat de ander zegt of doet. Door de verantwoordelijkheid dus helemaal bij jezelf te houden en niet bij de ander te leggen kun jij dingen veranderen. De ander kan niks veranderen voor jou. Jij zult het zelf moeten doen! Een ander kan hooguit tips en handvatten aanreiken over hoe je zou kunnen handelen en dat is dan gezien vanuit het uitgangspunt van die ander. Jij moet het zelf doen! Jij hebt je leven in eigen handen! Maar tot wie richt je dan deze woorden?
Tot jezelf! Natuurlijk. Maar ook tot je innerlijke goddelijkheid, je Hoger Zelf, je beschermengelen, tot het universum, tot God.

Als je met Ho'oponopono begint, neem dan de tijd om de formule volledig op te zeggen, totdat het intense gevoel van elk woord in jou doorklinkt.
Wat gebeurt er als je deze woorden opzegt?
Je komt tot rust. Je wacht niet meer op wat er komen gaat, want Ho'oponopono gaat in de eerste plaats om het bereiken van innerlijke rust.

Wil je meer lezen over Ho'oponopono:





Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen