dinsdag 21 juli 2015

Relax... niets is onder controle




Afbeelding: http://zinnigeverhalen.nl/



Verandering in je leven? Vind je dat eng?
Hoezo, relax, niets is onder controle...? Je kunt de paniek bij sommige mensen al voelen als ze dit lezen. 
Als je door je bewustzijnsontwikkeling in een transformatieproces terecht komt, verandert er veel in je leven. Je krijgt nieuwe inzichten, je gaat daardoor andere uitgangspunten in het leven krijgen, hoewel het doorvoeren daarvan en ernaar handelen nog wel eens vol uitdagingen kan zijn. We stuiten misschien op weerstand vanuit onze buitenwereld, vanuit de maatschappelijke normen, vanuit familiaire normen, etc. Maar is dit werkelijk weerstand vanuit die buitenwereld of is dit alleen maar een spiegel van de weerstand in jezelf?

Het kan doodeng zijn dingen te veranderen als je zelf nog niet precies weet waar het toe leidt, laten we eerlijk zijn. Veranderingen in onze uitgangspunten kunnen aanvoelen alsof de basis onder ons o zo vertrouwde bestaan onderuit gehaald is, alsof er een aardbeving plaatsgevonden heeft. En in wezen is dat ook zo, energetisch zeker. We onderzoeken de bodem onder ons bestaan, we schudden alles wat vast is door elkaar. Er ontstaat chaos, alles door elkaar, alle vertrouwde zaken die we kennen verliezen hun vaste plek. Eerst heerst er chaos, chaos om ruimte te scheppen voor nieuwe dingen. Mensen zoeken houvast in dingen en we vinden die vaak in maatschappelijke of familiaire normen. Wanneer we daar tegenin gaan, terwijl we voor onszelf nog ergens onze twijfels over dingen hebben, of nog niet precies weten waar het allemaal toe leidt, de chaos van de verandering, zullen we weerstand kunnen ondervinden, in onszelf, in de buitenwereld. We staan simpelweg nog niet sterk genoeg in onze nieuwe schoenen. Misschien trekken we niet eens schoenen aan, welke toch een soort keurslijf voor ons be-staan zijn, voor ons contact met de Aarde, een keurslijf met bepalingen hoe we contact met de Aarde kunnen of moeten maken en lopen we liever blootsvoets, ons in vertrouwen overgevend aan Moeder Aarde. Nog enger misschien. Stel dat je je ergens aan bezeert, ergens 'intrapt'. 

Wanneer iemand je dan vragen stelt over het hoe en waarom je over dingen anders bent gaan denken, waarom je dingen anders bent of wilt gaan doen, dan kan dat voelen als een aanval op jouw nieuwe uitgangspunten, op jouw zelf als je jezelf daar sterk mee vereenzelvigd. Misschien wil je anderen, die zeer nauw betrokken bij je zijn, niet lastig vallen met jouw chaos. Misschien heb je het gevoel je te moeten verantwoorden. En in wezen is dat ook zo. De buitenwereld houdt je een spiegel voor met dit soort vragen, een spiegel die erom vraagt de dingen die je wilt veranderen goed te overdenken, want we zijn gewend te denken en te analyseren, liefst wetenschappelijk te onderbouwen. Afgaan op je Hoger Zelf, op je intuïtie, en dergelijke, is voor veel mensen nog zó onwerkelijk, dat zij dat eerst willen begrijpen met hun hoofd. Verantwoording afleggen..., het vraagt volledige verantwoording te nemen voor je nieuwe uitgangspunten en je nieuwe manier van leven. De weerstand die de vragen uit de buitenwereld in je oproepen zijn eigenlijk niets anders dan een angst om de volledige verantwoordelijkheid op je te nemen voor je nieuwe ZIJN.

Als je eerlijk naar jezelf kunt en durft kijken en als je eerlijk je twijfels over dingen durft te uiten, als je open bent over je eigen beleving en ervaringen, zullen dit soort vragen niet meer op weerstand bij jezelf stuiten. Dan is er een eerlijke en open communicatie mogelijk met jezelf en met anderen. Vanuit jouw kant dan toch in ieder geval. Mogelijk kunnen anderen er niets mee, dat is goed, zoals het IS, het IS niet anders. Soms ervaar je het verzet uit je omgeving als té hevig. Maar ook dan is het belangrijk eerlijk aan te geven hoe je je voelt. Durf het verzet uit je omgeving te aanschouwen als een spiegel van jezelf. Wat raakt het in jou om dat verzet te ervaren? Zijn er nog dingen in jezelf waar je naar zou kunnen kijken, waar je nog mee aan de slag kunt gaan. Vaak is het verzet van de ander, ook het bewuste of onbewuste verzet in jezelf. Dingen die je bijvoorbeeld al heel vaak tegen jezelf gezegd hebt, komen extra hard aan als vanuit je omgeving diezelfde woorden klinken. Als je helemaal volledig in je nieuwe ZIJN kunt functioneren zal eventueel verzet vanuit de buitenwereld je niets meer doen, omdat het geen spiegel meer is van dat wat in jezelf leeft, maar puur en alleen daar bestaat: in de buitenwereld, niet in jezelf. Dan zul je die dingen die niet te veranderen zijn kunnen accepteren en daar soepel omheen of doorheen leren bewegen, de dingen zijn dan zoals ze op dat moment zijn, dan zul je die dingen die te veranderen zijn als een uitdaging, en dan ook vooral liefdevol, aangaan.

Maar dan nog... het is enorm lastig objectief naar jezelf te kijken. En juist voor hen die vastgeroest zitten in bepaalde patronen, zeker als dat van generatie op generatie doorgegeven wordt, (en voor wie geldt dat niet?) is het lastig de patronen te herkennen, laat staan doorbreken. Maar het is zeker mogelijk! Heel goed zelfs! En hoe moeilijk het ook lijkt, in wezen is het het gemakkelijkste om te kijken naar je omgeving en die te beschouwen als jouw spiegeltje, want dat wat en hoe je de dingen in de buitenwereld waarneemt is jouw ding. 

En waar zit 'm nu de kneep? In angst. Een zekere vorm van angst is gezond, het zorgt ervoor dat we gevaren voor ons leven effectief kunnen ontlopen, bestrijden, etc. Maar angsten die overmatig zijn, zijn irreëel en zijn verbonden met de gedachten over een bepaalde situatie die ons angst inboezemen. Angsten zijn eigenlijk de allergievormen van de geest. Niet de situatie zelf boezemt ons angst in, maar onze gedachten erover. Wanneer we in een transformatieproces stappen, verandert er veel en we weten nog niet waar het allemaal naartoe gaat. Het kan een gevoel van chaos geven. Wij zijn bang ons houvast te verliezen, de controle te verliezen. We zijn opgevoed en opgegroeid in een maatschappij en in een familie, met normen die we ons eigen zijn gaan maken in de loop der jaren. Ze vormen onze basis, maar ZIJN ze ook werkelijke onze basis of zijn we eigenlijk, een soort van, gehersenspoeld in bepaalde patronen? Patronen zijn per definitie vast en is het leven niet constant in beweging? De ouders van mijn generatie zijn bijvoorbeeld geboren en opgegroeid in of na de oorlog, een tijd van strijd en hard werken om alles weer op te bouwen, letterlijk. Huishoudelijk werk en voorzien in ons eten en drinken. Het was allemaal hard werk. Inderdaad, in die tijd noodzakelijk. Genieten van het leven? Luieren? Niks ervan, er moet gewerkt worden om de basis van het leven weer een fundering te geven. Ontspanning betekende voor velen hier in Nederland: een kerk bezoeken en op bezoek bij opa en oma. Want familie is belangrijk, of men nu voor het gevoel bij elkaar past of niet. Familie en buren zijn belangrijk om over ons te waken in tijden van moeilijkheden. Het gezegde 'Een goede buur is beter dan een verre vriend.' komt duidelijk uit deze tijd. Vele patronen komen voort uit deze tijd van overleven en een nieuw leven opbouwen. Onze generatie is vaak nog aan het strubbelen met de gevolgen daarvan die zij in hun jeugd ondervonden hebben en velen zitten nog steeds vast in dat harde werken. Niet meer als noodzaak om te (over)leven, maar we hebben er een ander doel aan gegeven: gewin van geld, materie, status... We willen onafhankelijk zijn en zeker niet meer gebukt gaan onder armoede, zoals onze ouders. Waar moeten we trouwens anders heen met dat harde werken? Vrijetijdsinvulling? Wat we doen moet 'nut' hebben. We zijn steeds meer op onszelf (en ons gewin) gericht, gemeenschapszin verdwijnt. Mensen zoeken houvast, dat wat hen bekend en vertrouwd is. Opgevoed in een bepaald stramien, blijven we daarin hangen, een patroon van 'hoe het hoort', 'hoe het goed is' en zelfs 'hoe het moet'. Veroordeeld worden zij die daarvan afwijken, want dat kan niet 'goed' zijn en ja, vaak is het alleen maar goed bedoeld, omdat men om hen geeft, zodat men niet 'afdwaalt van het goede pad'. En dit heeft allemaal te maken met blijven hangen in oude structuren. Structuren die ooit goed werkten op het moment dat het nodig was. Gelukkig zie ik veel goede ontwikkelingen: gemeenschapshuizen ontstaan weer; meer en meer ecodorpen en andere samenlevingsvormen ontstaan; in de zorg kijken we meer naar de mogelijke nabije ondersteuning (in principe een goed uitgangspunt, maar moet dan niet tot overbelasting van de mantelzorger leiden, waarvan 'men' nog steeds verwacht dat deze 'hard werkt' en dus een carrière heeft, etc.); mindfulness en 'The Work' van Byron Katie wordt in de psychologie meer en meer toegepast; 'Iceman' heeft zijn werk wetenschappelijk laten onderzoeken waardoor aangetoond is dat wij zelf in staat zijn het functioneren van ons lichaam te beïnvloeden, etc. etc..., Er is veel veranderd en bijvoorbeeld met de komst van het internet zijn verre vrienden dichterbij dan ooit.

Goed nieuws! We kunnen onszelf dus losmaken van oude patronen. Ja, je kunt nieuwe patronen creëren. Patronen die positief voor je werken. Echter, patronen die positief voor je werken op het ene moment, kunnen een volgend moment juist negatief voor je gaan werken. Zijn patronen noodzakelijk om te kunnen functioneren? Er hangt van alles aan vast om dat los te kunnen laten. Leven zonder patronen. Meebewegen op de stroom van het leven. Kun je het je voorstellen? Daarmee schoppen we vele 'heilige huisjes' in onze maatschappij omver, niet alleen met betrekking tot het hierboven genoemde hard werken, maar ook begrippen over tijd en ruimte, over wetenschappelijk 'bewezen' zaken.. etc. etc... en ja, dat is eng, simpelweg omdat we niet meer weten waar we aan toe zijn. Als we de relativiteit van alles in gaan zien, weten we niet meer waar we aan toe zijn. Dan gaan de dingen zoals ze gaan, dan zouden we volledig in het Hier en Nu zijn, los van verleden, los van de toekomst. Kan dat wel? We moeten tenslotte zorgen voor ons eten, voor ons drinken, we moeten rekeningen betalen, we moeten belastingpapieren invullen, etc. etc... Er zal nog veel moeten veranderen in de maatschappij, voordat iedereen volledig tevreden in het Hier en Nu kan leven. En is die maatschappij niet een spiegel van ons allen? De maatschappij vormt de doorsnee van ons allen, van de samen-leving, dus nog meer goed nieuws: verbeter de wereld begin bij jezelf! Jouw verandering zal anderen inspireren, waardoor uiteindelijk verandering maatschappelijk plaats kan gaan vinden.

Dus als we het hebben over controle... Niets is onder controle. Nu niet, nooit niet. Alles is in beweging. Wil jij persé de controle behouden? Houd je langer vast aan dingen dan goed voor je is? Wil je veranderingen in je leven doorvoeren? Dan kun je mogelijk een bloesemremedie of een combinatie van meerdere bloesemremedies gebruiken om je te helpen je flexibeler op te stellen in het leven, om je te helpen je weg te vinden in de veranderingen van de tijd, een weg die bij jou past.
In praktijk De Witte Waterlelie kunnen we onderzoeken welke remedies je kunnen helpen daarin.

Rustig maar... niets is onder controle!


Geen opmerkingen:

Een reactie posten