dinsdag 7 juli 2015

Wat heb je gedaan?






Wat heb je gedaan? vraagt facebook als ik eindelijk weer in kan loggen. Tja, wat niet... wat heb ik niet kunnen doen? Geen facebook in ieder geval.
Een malware-scan van facebook heeft me daar wel een uur opgehouden, waardoor ik er niet in kon. Bij iedere poging weer aan te melden kwam dezelfde melding van een scan van facebook. Ik was natuurlijk al meteen bang dat mensen rare berichtjes van mij gekregen zouden hebben, met alle gevolgen van dien, dat ook zij problemen zouden krijgen, rare dingen op mijn tijdlijn, gehackt account, wat al niet meer.
Ach, niet nodig om me daar druk om te maken. Ik kon het toch niet meteen veranderen. Ik kon het meteen loslaten en ben gewoon heel andere dingen gaan doen. Dat was nogal wat voor mij. Gewoon weglopen van mijn computer zelfs, eerst andere dingen doen in alle rust nog wel.... Duidelijk een stap verder in mijn ontwikkeling. Nu gingen die spookgedachten nog wel door mij heen, maar kon het meteen weer loslaten. Ik hoefde er niets mee te doen. Met facebook kon ik toch niks doen, dus met die gedachten hoefde ik ook niets als ze op dat moment geen werkelijkheid zijn. In de paniek schieten voor wat misschien mogelijk zou kunnen gaan komen, zoals ik vroeger nog wel eens deed en nu nog regelmatig, was hier dus niet nodig. Simpelweg omdat ik meteen besefde dat ik gewoon de scanresultaten af moest wachten en daarna pas actie kon ondernemen als dat al nodig zou zijn. Wat er dan zou komen? Geen idee, niks om me op dat moment druk om te maken.
Toch fijn als je je gedachten kunt loslaten en kunt zien als een stukje angst van het ego, een stukje beleving van een werkelijkheid die ik notabene kennelijk zelf geschapen heb (zie vorige blogbericht), vanuit de ervaringen in het verleden. Zeker met het referentiekader dat ik had, want in dit geval heb ik die ervaring al vaker gezien bij meerdere facebookvrienden wiens account al eens gehackt was.

Angst is een grote leidraad in ons handelen, angst voor wat misschien zou kunnen gebeuren. Fijn om te beseffen dat je die angst ook heel bewust los kunt laten.
Een oud vertrouwd patroon om in die angst te gaan zitten leidt alleen maar tot het scheppen van een werkelijkheid die gehoor geeft aan die angst, want wat je aandacht geeft groeit. En in dit geval wil je dat toch niet? Onze gedachten en onze woorden hebben meer kracht dan je zou denken misschien. Let er maar eens op hoe dit soort dingen voor jouzelf functioneren.
Wanneer jij iets meemaakt dat voor jou aanvoelt als een negatieve ervaring, kun jij dan afstand nemen tot de gedachten die in je opkomen? Nee? Dan ben je zeker niet de enige, want heel veel mensen laten zich (emotioneel) meeslepen door gedachten over een mogelijke toekomst. Kun jij de toekomst voorspellen dan? Nou heel aardig en lukt steeds beter.... want, zoals gezegd: wat je aandacht geeft groeit. En als jij steeds allerlei angstgedachten hebt en die maar blijft voeden met nieuwe gedachten, zul je die ook bevestigd krijgen, simpelweg omdat jij je aandacht op de bevestigende gebeurtenissen richt en niet op de gebeurtenissen die je angst niet bevestigen. Wij mensen zijn rare wezens. Als we ooit iets negatiefs ervaren hebben, dan willen we vooral daarin bevestigd worden en die bevestiging zoeken we dan zelf wel op. De dingen die het tegendeel zouden kunnen bewijzen worden simpelweg gewoon niet gezien, niet ervaren, niet geregistreerd. En als we steeds opnieuw onze gedachten bevestigd zien worden, dan gaan we onze gedachten toch geloven? Ja, dat doen de meesten van ons wel.






Wat is de tegenhanger van deze angst?
Vertrouwen! Vertrouwen in de magische stroom van het leven. We krijgen niets voor niets op ons pad. Als we gaan oefenen met het afstand nemen tot onze gedachten, als we niet meteen in de bijbehorende emoties willen schieten, maar simpelweg een feit (nou ja.... feit, een beleving) registreren en wat afstand kunnen nemen tot de gedachten die we daarover hebben en die kunnen onderzoeken, dan ga je langzamerhand beseffen dat jij zelf de zeggenschap hebt over wat jij doet met de gedachten die in je opkomen. Gedachten zijn er.... net zo normaal als wij ademen. Ze komen en gaan en zijn op meerdere manieren gerelateerd aan de ervaringen die we opgedaan hebben in ons leven en ja, zelfs in andere levens.

Steek je dan niet gewoon je kop in het zand? Een vraag die me al wel vaker gesteld is.
Nee, juist niet. Je gaat de dingen juist heel beheerst en geordend bekijken, los van emoties. Je weet oplossingen te bedenken voor problemen die zich voordoen, simpelweg omdat er geen emoties in de weg zitten. Je kunt de uitdagingen van het leven beter aan. Je kunt structureel aanpakken, zonder emoties. Dat scheelt een flinke bom aan energie, want in de emoties duiken kost energie en die energie kun je nu gebruiken in het oplossen van de problemen die misschien uit een situatie ontstaan, maar vaak zul je zien dat het met een sisser afloopt, dat de gedachten die er waren niet uitkomen. Door je daar juist bewust van te zijn, zie je dat angst en zorgen voor de toekomst geen nut hebben en alleen maar energie kosten. Kostbare energie die ik liever aan andere dingen besteed. Jij? Neem dus eens wat vaker afstand tot je gedachten en geloof niet alles wat ze zeggen.

En wat betreft facebook en scan? Voor zover ik nu kan overzien kan ik weer gewoon aanmelden, heeft de scan er 5 trojaanse paarden uitgegooid en kan ik nu weer gewoon 'facebooken'.
Benieuwd of het me een volgende keer weer lukt om rustig te blijven en de angst de angst te laten.
Wel besef ik nu dat de gedachten die ik had duidelijk gerelateerd zijn aan oude pijnstukjes, want wie heeft er nu schuld aan als zijn account gehackt wordt en anderen mee 'besmet' raken? Ik zie mensen anderen soms radicaal blokkeren als ze 'rare' berichtjes van iemand ontvangen, maar dat is niet nodig. Geef die ander gewoonweg even een seintje dat er mogelijk iets mis is met zijn of haar account, iets wat jij vreemd vindt. En wees waakzaam over je eigen account. En ja, ook ik doe nog wel eens iets onbewusts, ondoordachts, impulsiefs, en voor ondersteuning om de gevolgen daarvan in alle rust en in evenwicht tussen intuïtie en ratio te kunnen handelen heb ik nu dus ook een bloesemremedie, het Kaasjeskruid en Ho'oponopono niet te vergeten.
En of het me een volgende keer lukt afstand te nemen tot mijn gedachten? De ervaring zal het leren. Gewoon blijven oefenen en mezelf iedere keer dat het gelukt is, natuurlijk wel een schouderklopje geven!


Methoden om met gedachten te werken waar in praktijk De Witte Waterlelie onder andere mee gewerkt wordt:
  • Bloesemtherapie,
  • Affirmaties,
  • Schrijfopdrachten,
  • 'The Work' van Byron Katie.


http://wittewaterlelie.blogspot.nl/


Meer lezen over 'The Work' van Byron Katie?




Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen