zaterdag 31 december 2016

2017








2017 is numerologisch gezien een 1-jaar (2+0+1+7 = 10, 1+0 = 1).
Een nieuw begin van een cyclus voor iedereen op deze Aarde.
Een nieuwe aanvang kan gepaard gaan met chaos en dat zien we in de wereld dan ook allang her en der de kop opsteken.
Kijk er niet van op als daar nog een schepje bovenop gedaan wordt dit jaar.
Maar bedenk: wanneer het stof van de chaos zakt, komt er ruimte voor nieuwe impulsen, nieuwe dingen.
Zaadjes mogen geplant worden voor nieuwe projecten, nieuwe ideeën.
Lopende projecten zijn rijp voor een frisse nieuwe insteek.
Een jaar om (nieuwe) doelen te stellen.
10 is het getal van creativiteit, creatie vanuit het niets, vanuit het 0-punt, het potentieel, het punt van waaruit alles mogelijk is.
10 is ook het getal van zelfvertrouwen.

Er is veel veranderd in de afgelopen tijd.
Nu is het tijd de veranderingen te accepteren en te integreren in je leven.
Je ziet dat de Aquarius mentaliteit en de inbreng van Nieuwetijdskinderen, op verzet stuit van de gevestigde orde in jezelf en in de maatschappij.
Vasthouden aan oude dingen die niet meer functioneren kosten je alleen maar energie.
Controle en macht zijn meestal de drijfveren van vasthouden.
De behoefte aan controle en macht komt voort uit angst.
Nieuw is eng.
Je weet niet wat er komen gaat.
Bang iets te verliezen?
En al functioneert het oude niet meer, het is vertrouwd en bekend.
Wanneer je mee kunt gaan op de stroom van de Nieuwe Tijd, zul je uiteindelijk meer en meer innerlijke rust en vrede vinden, al voelt dat in het begin nog niet zo.
Heb vertrouwen in jezelf en in de toekomst van de mensheid!
Je persoonlijke ontwikkeling is belangrijk, voeding van de ziel, hard nodig in de evolutie van de ziel, in de evolutie van de mens.
Laat je niet teveel afleiden door het wereldlijke gerommel.
Neem er kennis van en laat het voor wat het is.
Volg je eigen pad, wees een pionier van de Nieuwe Tijd.
En wanneer je je af en toe heel eenzaam voelt staan op je pad... zoek je mede-pioniers op.
Ze zijn er!
En als je goed kijkt zijn ze niet eens zo ver weg.
Je hoeft niet eenzaam te zijn!
Ja, jij bent als Nieuwe Tijds pionier in jouw omgeving misschien alleen, of je bent misschien ziek.
Je bent dan waarschijnlijk (even) alleen om je innerlijke kracht te leren kennen, om je innerlijke kracht te ontwikkelen, om oud zeer te verwerken, soms van hele families, tot meerdere generaties terug, tot meerdere levens terug...
Het is allemaal om als ziel te kunnen groeien en kracht te ontwikkelen.
Wanneer alle zielen, al is het één voor één, groeien zal de mensheid uiteindelijk vooruit kunnen, groeien, een volgende stap in de evolutie zetten.
En wanneer jij al die ontwikkelingen doorloopt en doorlopen hebt kun jij met je vernieuwde inzichten en ervaringen anderen ondersteunen op hun pad de Nieuwe Tijd in.

Een mooi jaar dus om stappen te zetten in een nieuwe richting of een frisse lentewind te laten waaien door het bestaande.
Laat die oude niet functionerende zaken nu eens gewoon los!
Laat gaan en stap de verandering met vertrouwen tegemoet.
Maak 2017 samen tot een mooi jaar!
Dit is het moment om het roer daadwerkelijk om te gooien.
1-1-2017, 1-1-1, mooie dag om daar een aanvang in te nemen!
Voornemens die op deze dag bekrachtigd worden hebben grote kans van slagen!
Ik ben geen mens van nieuwjaarsvoornemens, maar morgen is het dé dag om je eigen verantwoordelijkheid in gewenste veranderingen te nemen en tot een hoger plan te tillen.
Bekrachtiging van nieuwe voornemens kan op heel verschillende manieren. Als je er maar even bij stilstaat op jouw manier.






Mijn manier:
Je kunt je voornemen op een briefje schrijven en onder een (Meru)-piramide leggen.
Je kunt voor jezelf een bloesemtherapie remedie klaar (laten) maken die je ondersteunt in het uitwerken van je voornemen.
Die bloesemtherapie remedie kun je dan bij onder de (Meru)-piramide zetten voor bekrachtiging.
Vanavond, 31-12-2016, neem je dan de eerste keer je druppels in, op de vooravond van het nieuwe jaar.
En mocht je geen helder voornemen of doel voor jezelf weten, je kunt die helderheid vragen aan je Gids.
Contact met je spirituele Gids versterken?
Mooi voornemen!
Geruststelling: deze mix kun je natuurlijk op ieder gewenst moment samen (laten) stellen! 😉

Maar, hoe jouw manier ook is... en wat je voornemen ook is...

IK WENS JE ALLE GELUK, LIEFDE, GEZONDHEID EN HEEL VEEL INSPIRATIE TOE VOOR 2017

woensdag 21 december 2016

Kerstmis met kristalchakra's



Op woensdagochtend valt-ie altijd in de digitale brievenbus, de MIR-Methode nieuwsbrief. 
Zo ook vandaag op 21 december 2016. 
De kortste dag en langst nacht van het jaar, de winter zonnewende oftewel solstice.
Vanochtend verzamelden velen zich bij oude monumenten als Stonehenge en Newgrange om die eerste zonnestraal van de winter zonnewende te zien verschijnen in deze prachtige voorouderlijke tempels. 
De eerste zonnestraal die de terugkeer van het licht symboliseert. 
Het licht dat weer leidt naar de lente, naar nieuw leven. 
Het licht ook dat symbool staat voor het licht in jezelf. 
Het scheppende en (in)zicht brengende licht.
En als je vanochtend naar de hemel kijkt zie je zon en maan samen aan de hemel staan. 
Ik vind het altijd zo'n bijzonder gezicht!
De viering van deze winter solstice, het yule feest voor velen die hun leven in nauwe verbinding met de natuur belangrijk vinden, is vandaag en de dagen die vandaag omringen.
Christenen hebben er later, met wat aanpassingen, hun Kerstfeest van gemaakt.

En dan komt Mireille Mettes met haar nieuwsbrief voor de Kerst en de kristalchakra's...








Goed nieuws is overal. Het is een kwestie van willen zien. Kwestie van willen zoeken. De Nederlandse website Earth Matters is zo’n bron. Daar vind je ongelooflijk veel goed nieuws waar je het echt warm van krijgt! Het geeft je een hart onder de riem, wat velen van ons nodig hebben met kerst, terugblikkend op zo’n jaar met ogenschijnlijk alleen maar ellende… Ogenschijnlijk, want waarom wordt het nieuws overheerst door slecht nieuws? Waarom is er zoveel aandacht voor het negatieve? Ik verbaas me erover, maar als je het boek van Janneke Monshouwer ‘Ander nieuws, wat het journaal niet uit zond’ leest, ben je niet meer verbaasd. Dan gaan je ogen open en zie je dat er hele rare spelletjes worden gespeeld.

MIR-Methode en bewust worden
De MIR-Methode is bedoeld voor zelfheling. Zowel emotioneel als lichamelijk. Maar… het heeft nog een andere component: het helpt je in je missie. En hoe kan je je missie vorm geven als je daarbij niet kunt zien wat er gaande is. Oftewel: de MIR-Methode helpt je je ogen te openen. Dat je gaat zien wat er werkelijk speelt. Dat je gaat zien welke agenda’s daar achter zitten.
Dat gebeurt onder andere via de chakra’s. De MIR-Methode activeert namelijk ook andere chakra’s, de zogenaamde ‘kristalchakra’s’. Dat zijn chakra’s/energiegebieden in je lichaam die, als ze eenmaal geactiveerd zijn, ook jouw vermogen om de werkelijkheid te zien, verhelderen. Om precies te zijn, gebeurt dat met kristalchakra 1. Het is dus niet iets nieuws, maar iets wat in potentie altijd al in je zit. De MIR-Methode helpt je met ze te activeren.

Kristalchakra’s activeren
De Kristalchakra’s werden lange tijd onderwezen tijdens de opleidingen voor de MIR-Methode begeleiders en de MIR-Methode Coaches. Zij hebben de informatie erover en kunnen die aan jou doorgeven. Het leuke is, dat iedereen die de MIR-Methode doet, daar al toegang toe had via stap 8. Chakra’s en aura optimaliseren’. Doe je de 9 stappen, dan activeer je stukje bij beetje de Kristalchakra’s. Hoe merk je dat? Dat is heel simpel. Het gaat op 2 manieren: via pijn en via jeuk. Heb je ineens pijn in een knie dan kan dat het herstel van die energie-stroming zijn. Jeuk op je hoofd? Dat kan het activeren van kristalchakra’s op je hoofd zijn.

Kristalchakra of niet?
Als je pijn of jeuk hebt, hoe weet je dan dat het door de kristalchakra’s komt? Dat kun je heel makkelijk testen. Heb je ineens vanuit het niets pijn in je knie, leg dan je hand op je knie en doe de 9 stappen van de MIR-Methode of de MIR-Methode EHBO (te leren op de Be the MIRror website). Gaat de pijn dan vrijwel meteen weg, dan is het een kristalchakra geweest. Vaak komt de pijn dan diezelfde dag nog een paar keer terug. Doe telkens weer de 9 stappen op je knie (ja, je mag het dan vaker doen), en de pijn is dan meestal met een dag of 2 helemaal weg. Hetzelfde geldt voor jeuk. Gewoon de MIR-Methode op die plek doen, en de jeuk geeft zich gewonnen.

Kristalchakra’s
Hier een korte omschrijving van de kristalchakra’s, waar ze zich bevinden en wat ze doen als je ze activeert.

Kristalchakra 0
Zit als een koker van energie om je benen heen. Bekrachtigt jouw bestaansrecht en creëert je ‘ik ben vrij!’-veld.

Kniekristalchakra’s
Bevinden zich aan de binnenkant van elke knie. Filteren energie, zodat je open kunt staan voor wat nodig is voor jouw ontwikkeling.

Kristalchakra 1
Zit ter hoogte van de geslachtsdelen. Het transformeert je ‘ik ben’. Oude kennis, overtuigingen, dogma’s worden afgevoerd. Je blik op de waarheid wordt weer helder.

Kristalchakra 2
Ter hoogte van de blaas. Brengt balans in het mannelijke (geven, ondersteunend) en het vrouwelijke deel (ontvangend, voedend) in ons.

Kristalchakra 3
Net onder de navel. Is een heel krachtige kristalchakra die manifestatie-power vrij maakt, “Met mij valt niet te spotten!” Plus het vermogen om iets van alle kanten te bekijken en van daaruit te beslissen.

Kristalchakra 4
Ter hoogte van je maag, als een schotel die in het midden dikker is dan aan de randen. Anti-psychoticum filter. Voorkomt dat je te zweverig wordt.

Kristalchakra 5
Ter hoogte van de tepels. Versterkt de energie naar de polsen en handen. Onvoorwaardelijke liefde, belangeloos helpen. Niet om iets terug te krijgen of aardig gevonden te worden.

Kristalchakra 6
Bevindt zich onder de sleutelbeenbotten. Zorgt ervoor dat de enorme hoeveelheid energie rustig doordruppelt naar de andere kristalchakra’s. Het geeft nieuwe inzichten over de werkelijkheid.

Kristalchakra 7
Bevindt zich ter hoogte van de stembanden. Heeft de vorm van een dunne plaat, als een boemerang. Je woorden krijgen een krachtige trilling die maakt dat je gaat manifesteren. Je toonhoogte en de vibratie van je woorden worden krachtiger. Je gaat meer en meer je waarheid gaat spreken.

Kristalchakra 8
Bevindt zich aan de achterkant op de rand van je schedel. Geeft oplossing van alle laatste ballast uit het verleden, zodat je werkelijk vrij bent en met een schone lei verder kunt. Je kunt niet anders meer dan te weten dat het antwoord in jezelf zit.

Kristalchakra 9
Bevindt zich boven de wenkbrauwen. Zorgt ervoor dat jouw balans tussen mannelijk en vrouwelijk volledig integreert en je vanuit beide kwaliteiten kunt handelen. Het geeft je een enorm krachtig vermogen tot visionair: creëren door te zien.


Wil je sneller gaan? – Kristalchakra-activatie!
De MIR-Methode werkt laagje voor laagje. Langzaamaan worden bovenstaande kristalchakra’s vanzelf geactiveerd. Als je wilt dat jouw kristalchakra’s sneller activeren, dan kun je meedoen met de video’s van de kristalchakra-activatie. Die zijn opgenomen tijdens de laatste coachcursus in Grobbendonk, Vlaanderen.
Vanaf 1e Kerstdag staat er elke week een video op de Be the MIRror-website met uitleg over het volgende kristalchakra. Ben je nog geen lid, weet dan dat je steun voor ons enorm welkom is om de MIR-Methode te kunnen blijven uitdragen!
Aan het eind van elke video activeer je dan de kristalchakra door mee te aaien met de groep. Je activeert zo elke week een van de kristalchakra’s. Het zijn er in totaal 11. Ik geef er elke week een vrij, zodat het proces rustig aan gaat. Ik verwacht dat dit een prachtig effect gaat hebben op de energie in Nederland!

Originele artikel: http://www.mirmethode.nl/kristalchakra/



Als MIR-Methode Coach kende ik ze natuurlijk al lang, sinds mijn cursus bij Mireille, en ze zijn daar bij mij dan ook al geactiveerd.
Een bijzondere ervaring.
Nu Mireille ze vrij geeft voor iedereen, kun jij zelf ook met deze activering aan de slag.
Ik kan je daar als MIR-Methode Coach bij ondersteunen als je dat fijner vindt.
Zeker als je gevoelig bent is dat misschien een aanrader.
Dan leid ik je er doorheen en ben je niet alleen als je de kristalchakra's activeert.
In een groepje biedt het weer een heel andere mooie energie.
Je versterkt elkaar.
Voel je vrij contact op te nemen.

Een individuele privé coachingssessie kost € 40,-
Daarbij kunnen we dieper ingaan op heel persoonlijke zaken en daar heel specifiek met de MIR-Methode op gaan werken.
Ben je eenmaal bekend met de MIR-Methode dan kun je na een tijdje je kristalchakra's gaan activeren.

In een groepje € 20,- per persoon.
Vanaf 19 januari is daar iedere donderdagochtend gelegenheid voor.
Zie AGENDA.
Hoe meer mensen bezig zijn met de MIR-Methode, het activeren van hun kristalchakra's en met bewustwording, hoe mooier de wereld wordt!


vrijdag 18 november 2016

Als moeten gewoon voor je is



Wederom een mooi artikel van Mireille Mettes. Mireille heeft de MIR-Methode ontwikkeld.
Het onderwerp 'moeten' in het licht gezet:







Moeten is een heel bijzonder werkwoord! Ik ‘moet’ weer aan het werk. Ik ‘moet’ er netjes uitzien. Ik ‘moet’ mijn tuin netjes houden voor de buren. Ik ‘moet’ mijn familieleden altijd een kaartje sturen als ze jarig zijn. Ik ‘moet’ een uur naar mijn vriendin luisteren aan de telefoon. Ik ‘moet’ 3 keer per week sporten. Ik ‘moet’ koken voor mijn gezin, elke dag weer. Ik ‘moet’ met kerst naar mijn familie. Ik ‘moet’ een nieuwe auto kopen. Ik ‘moet’ aan mijn boek werken. Ik ‘moet’ knutselen met de kinderen. Ik ‘moet’ slapen. Gebruik je het woord ‘moeten’ vaak, dan ben je strenger voor jezelf dan je in de gaten hebt. Het woord ‘moeten’ laat jou geen vrijheid, geen keuze. En het woord ‘moeten’ haalt je weg bij je gevoel. Oei, best een kwalijk woord dan, dat ‘moeten’? Ja, eigenlijk wel. Want het zet jou meer klem dan je lief is! Het is dwingend en het laat je geen keuze.
Hoe streng ben jij voor jezelf?

Wat moet jij allemaal van jezelf? Moet je er elke dag tiptop uitzien? Moet je tuin altijd netjes zijn voor de buren? Moet je iedereen een kaartje sturen? Moet je je vriendin een uur lang aanhoren aan de telefoon? Moet je 3 keer per week sporten? Moet je koken voor het hele gezin, elke dag weer? Moet je met kerst naar je familie? Moet je een nieuwe auto kopen? Moet je aan je boek werken? Moet je knutselen met de kinderen?
Of mág je het? Doe je het omdat je het echt wilt?
Ben je wel puber geweest?

Jongeren die in de puberteit zijn, gaan inzien dat ze zelf ook iets te melden hebben. Dat ze steeds meer mogen bepalen over hun eigen leven. De uitspraak: “Ik moet helemaal niks!”krijg je vast wel een keer naar je hoofd van de puberende jongere in je huis. En het maakt het in een klap duidelijk: pa, ma, laat me mijn eigen weg uitstippelen! Respect en ruimte geven is dan wat ze eigenlijk vragen.
Maar wat als jij zelf nooit echt puber bent geweest? Als je nooit werkelijk dat gevoel hebt gekend dat jij over je zelf bepaalt? Dat jij nooit zelf mocht uitmaken wat je deed?
Als je de puberteit bent doorgekomen zonder dat broodnodige gevecht met je ouders, dan zou het wel eens kunnen zijn dat je veel meer ‘moet’ van jezelf dan je eigenlijk wilt.
Vervang het woord ‘moeten’

Het woord ‘moeten’ is makkelijk uit je systeem te krijgen. Als je dat doet, verandert er binnenin jou meteen iets fundamenteels: van dwang ga je je vrij voelen! Hier is een idee daarvoor: vervang het woord ‘moeten’ door ‘willen’, dan krijg je een hele andere dag. Ik ‘moet’ een bloemetje voor de buurvrouw halen, wordt: ‘Ik wil een bloemetje voor de buurvrouw halen.’ Ik ‘moet’ dit werk vandaag afkrijgen, wordt: ‘Ik ‘wil’ dit werk vandaag afkrijgen. Ik ‘moet’ zaterdag naar die verjaardag, wordt ‘Ik ‘wil’ zaterdag naar die verjaardag.’
Je krijgt ineens een extra mogelijkheid erbij: zodra je ‘wil’ zegt, krijg je automatisch de vraag in jezelf: ‘wil ik dat wel echt?’ En het roept meteen een gevoel op: je merkt meteen of je het echt wel wilt of niet! En als je het niet wilt doen, dan hoef je het dus ook niet te doen!
Van wie moet je eigenlijk?

Als je het woord ‘moeten’ gebruikt, leg je de verantwoordelijkheid buiten jezelf. Dan heb je onbewust het idee dat iemand dat voor jou bepaalt. Wie is dat? Je partner? Je kinderen? Je vader of moeder? Of is het echt een onzichtbare ‘baas’ waar je voor moet werken?
Wanneer je het woord ‘willen’ gebruikt, vervalt die opdrachtgever. Dan doe je iets, omdat jij dat wilt. Omdat dat goed voelt. Omdat je graag wilt dat iets geregeld is. Omdat jij die taak op je wilt nemen.
Overigens is dit ‘heilig moeten’ typisch een kenmerk voor mensen met fibromyalgie. Ze staan voor iedereen altijd en overal klaar en doen daarbij vaak dingen omdat ze denken dat dat ‘moet’. Kunnen ze dat relativeren, dan kunnen zelfs lichamelijke klachten verdwijnen!
MIR-Methode en moeten

Wanneer je de MIR-Methode doet, komt je innerlijke jongere steeds meer naar voren. Lees daarover artikel 113 ‘Is de jongere in jou weer wakker?’ Je gaat van binnenuit voelen dat wat je als vanzelfsprekend doet, allemaal ter discussie komt te staan. Waarom doe ik dit eigenlijk? Wil ik dit nog wel? En langzaamaan ga je ontdekken dat jij he-le-maal niks moet! Je hebt je vrije keuze, altijd en overal!

En jij? Wat moest jij allemaal van jezelf? En merk je dat dat minder is door het doen van de MIR-Methode?


en nog meer artikelen vind je op de website: http://www.mirmethode.nl/
Tip: Schrijf je op de MIR-Methode site in voor de nieuwsbrief 
en krijg iedere woensdag zo'n interessant artikel in je mailbox!



Mijn persoonlijke ervaring met het woord 'moeten'.
Mijn leven stond altijd in het teken van 'moeten', van kleins af aan al.
Pas toen ik zelf kinderen kreeg, werd ik me écht bewust van dit 'moeten' en wat dat betekende. Ik wist niet dat een mens het gevoel kan hebben zóveel te moeten. En het ging allemaal totaal onbewust. Tot mijn jongens dus flink baalden van alles wat ze allemaal 'moesten'. Zo klein als ze toen waren... ze 'moesten' tanden poetsen, ze 'moesten' douchen, ze 'moesten' 's nachts een pyjama aan, ze 'moesten' huiswerk maken, etc. etc. Hele simpele dingetjes die zij duidelijk als bezwaarlijk 'moeten' ervoeren en dat ook duidelijk aangaven.
Het maakte mij bewust hoeveel 'moeten' er in mijn leven was en dat bleef niet beperkt tot die 'kleine' dagelijkse dingetjes, het was nog veel meer, dat snap je. Het gevoel beperkt te worden in mijn vrijheid zat 'm echter niet in het 'moeten' voor anderen. Bij de kinderen besefte ik duidelijk dat zij dingen deden, omdat wij, hun ouders, vonden dat dat 'moest'. De switch maken naar dingen doen, omdat het goed is voor jezelf, omdat het een duidelijke reden had, maakte dat ik ze veel uit ging leggen en ook aangaf dat ze een keuze hadden. Een flinke uitdaging hoor. Want hoe vaak had ik zelf niet het gevoel dat dingen 'moesten', omdat 'men' vond... omdat 'de maatschappij' vond... omdat ik zelf vond dat ik ergens aan 'moest' voldoen, want anders was ik geen 'goede moeder' en voldeed ik niet als huisvrouw of wat al niet meer. Het 'moeten' was en is nog steeds vaak, een leidraad in mijn leven. En zie daar: fibromyalgie. Mireille noemt het ook in haar artikel. Zodra het woordje 'moeten' om de hoek komt kijken en je daar volledig naar gaat leven, komen de klachten om de hoek kijken. En waarom is die connectie er? Ik wil daar even verder op in gaan.

Fibromyalgie is een ziekte die gepaard gaat met een enorme vermoeidheid en vooral veel spierpijn. In mijn geval was dat toch zeker aan de orde. Bovendien had ik zelfs last van pees ontstekingen en kwamen daar nog veel meer klachten bij, zoals veel hoofdpijn (ik had al een migraine aanleg), incontinentie zelfs en andere verschijnselen. Kortom, een pakketje waar steeds lastiger mee te leven viel. Mijn leven werd erdoor bepaald en 'normaal' functioneren werd steeds moeilijker. Ik slikte toentertijd zware medicatie tegen de migraine, 'moest' van de dokter eigenlijk nog meer troep slikken (preventief antibiotica en er is me zelfs een voorstel gedaan maar aan de morfine tegen de pijn te gaan), maar ik wilde dat niet. Liep al bij een fysiotherapeut en ook daar was het beeld voor de toekomst: rolstoel. Ik wilde daar zeer zeker niet in terecht komen.

Achteraf kan ik zeggen dat ik zeer dankbaar ben voor wat mijn kinderen mij leerden. Dat dat 'moeten' zo'n grote rol speelde in mijn leven en ik was het mezelf niet eens bewust. De moeite te voldoen aan verwachtingen van anderen of aan dingen waarvan ik dacht dat anderen die van mij verwachtten. En dat kwam dan weer voort uit een gevoel dat ik niet goed genoeg was als ik dingen 'anders' deed, als ik de dingen op mijn manier deed. Uiteindelijk wist ik zelfs niet eens meer bewust wat 'mijn manier' was. Ik raakte mezelf meer en meer kwijt. Het heeft flink wat ellende gekost voor ik stappen zette in een andere koers en voor mezelf koos. Want dat gaf me dan weer de gedachte egoïstisch te zijn of 'lui'. Tja, allemaal gedachten over mezelf die vanaf mijn jeugd waren blijven hangen, ingegeven door een opmerking van iemand. Een opmerking, wat ik diegene overigens helemaal niet kwalijk (meer) neem hoor, omdat iedereen wel eens iets zegt wat een ander intens kan raken op een vervelende manier, zonder dat het de bedoeling van die ander is. Onze gevoeligheden voor opmerkingen en daden van anderen hebben namelijk alles te maken met de levenslessen waar we in ons leven aan mogen werken. Die opmerking was dus wel blijven hangen en speelde een grote rol in mijn leven, tot op de dag van vandaag, al is het nu in mindere mate, omdat ik nu meer inzicht gekregen heb in de rode draad van mijn leven. Het werkt als een programmeertaal. Tijd dus voor 'herprogrammering'!

Dat ik niet meer wist wat 'mijn manier' was en wat ik wilde, was uit mijn bewustzijn gebannen als overlevingsstrategie, maar onbewust werkte het natuurlijk wel door. En omdat het naar dat onderbewustzijn gezakt was en een verandering wel hard nodig was om op het pad van mijn levenslessen te blijven, kon het lichaam niets anders dan signalen af gaan geven.
Ik werd 'moe' van al het 'moeten'. Gek hè?
Ik kreeg spierpijn, continu, de hele dag door. Een spierpijn die voelde alsof ik een zware griep had. Ieder dingetje dat verder nog gedaan 'moest' worden, zoals stofzuigen, boodschappen doen, hond uitlaten... het leverde alleen maar nog meer pijn.
Wat heeft spierpijn nu te maken met 'moeten'? Nou, ik zal het proberen zo duidelijk mogelijk uit te leggen. Iedere beweging die wij maken, hoe groot of klein ook, komt tot stand door beweging van onze spieren. Iedere beweging die wij maken, wordt vooraf gegaan door een intentie tot die beweging. In onze hersenen spelen we als het ware in versneld tempo een filmpje af van hoe we een bepaalde beweging willen gaan maken. Daarmee geven we de opdracht naar onze cellen door wat we willen dat er gaat gebeuren. Dat gaat natuurlijk razend snel en we zijn ons er totaal niet bewust van. Gelukkig maar... Het mechanisme van ons lichaam is iets wonderlijks. Maar goed, filmpje afgedraaid, dat is wat we willen, nu actie! En zie daar: ons lichaam doet precies wat we willen, althans... als alles goed gaat en ons lichaam in staat is om desbetreffende beweging ook daadwerkelijk uit te kunnen voeren.
Wat gebeurt er nu waardoor we spierpijn krijgen? We 'willen' iets en dat wordt gevolgd door de beweging. Maar wat nou als we het één (naar onze gedachten) 'moeten' en het ander (liever) 'willen', iets heel anders of zelfs juist het tegenover gestelde? Wat moeten die spieren dan? Je maakt een keuze door het 'moeten' te volgen, maar dat 'willen' blijft maar trekken aan die spier. Het wordt een heel touwtrek gevecht. En denk je dat je spieren dat prettig vinden? Nee, zeker niet. Dat gaat pijn doen dat getrek twee kanten op.
Het is dus zaak 'moeten' en 'willen' op één lijn te krijgen, zodat dat touwtrekken ophoudt.

Ja, ik was begonnen met lesgeven in mandala-tekenen, wat ik graag wilde, maar dan 'moet' je weer andere dingen, want je hebt de verantwoordelijkheid op je genomen lessen voor te bereiden en te voldoen aan de verwachtingen van je leerlingen (althans, dat zat dan weer in mijn hoofd)... Kortom, wel 'mijn ding' doen, maar intussen weer opnieuw zelf nieuw 'moeten' en 'verwachtingen' creëren. Dat schiet dus uiteindelijk niets op.
Ik leek wel verslaafd aan het woordje 'moeten', zonder het zelf te weten. Ik creëerde het zelf, omdat ik niet wist of zelfs niet wilde weten wat ik zelf wilde. Simpelweg omdat ik dan mogelijk niet zou voldoen, niet goed genoeg zou zijn.
En ja, dit is tot op de dag van vandaag een systeem in mijzelf dat nog steeds een grote rol speelt, al leer ik er steeds beter mee om gaan.
Zodra manlief werkloos thuis kwam, voelde ik het 'moeten' weer toenemen. Er 'moesten' tenslotte wel rekeningen betaald worden en door commercieel te denken en te voldoen aan wat 'men' verwachtte, zou ik wellicht wel meer inkomen kunnen genereren. Het bleek dat ik zo helemaal niet kon werken. De creatieve stroom viel meteen droog. En op dit moment ben ik snipverkouden, hoesten en hoe... de decibelmeter vliegen hier regelmatig omhoog. Wat betekent dat nou? Ik weet het wel. Ik ben weer hard op weg het 'moeten' een grotere rol te geven. Niet wat dat lesgeven betreft hoor, want dat doe ik dus met heel veel liefde en plezier, het gaat meer om de vorm waarin, welke stappen ik daarin durf te gaan nemen. Een tijdje terug kwamen de spierpijnen weer terug. Tja, tekenen dat ik weer in oude patronen verval. Want, ja, die spierpijnen en de vermoeidheid en alle klachten die met fibromyalgie samenhangen, waren verdwenen zodra ik het woordje 'moeten' uit mijn leven verbannen had. Maar weg is het dus nog steeds niet helemaal. De grote vraag is dus wederom 'wat wil ik nou eigenlijk'? en wat belemmert me nog steeds om mijn wil te volgen?

In die laatste vraag zit tevens ook een heel duidelijke aanwijzing dat er nog steeds een blokkade ligt om volledig te gaan voor wat ik wil. Het 'wat ik wil' ligt zelfs nog steeds onder een sluier van 'ja, maar'. En die sluier wegtrekken gaat gepaard met angst. De vraag is dus misschien eerder 'waar ben ik bang voor?' Waar ben jij bang voor?

Afijn. Mijn verhaal. De herkenbaarheid van het belang van dat ene woordje 'moeten'...
Ik deel mijn verhaal, omdat je daar mogelijk iets in herkent. Zeker diegenen die lijden onder hun fibromyalgie. Ik hoop dat je hier iets in herkent. Want als je iets herkent is het duidelijk dat jij er zelf ook iets aan kunt doen om je klachten te verlichten en er mogelijk zelfs vanaf te komen. Je lichaam geeft een signaal af dat er iets veranderd 'moet' worden, wil jij klachtenvrij door het leven gaan. Dat laatste is trouwens het enige waar het woordje 'moeten' een juiste plek heeft in een zin... 'als... dan moet je...'. Een voorwaarde om iets te bereiken. Als je iets wilt, dan moet je zus of zo doen. Maar ja, zelfs dat is geen noodzaak. Misschien vind jij een heel andere weg. Ik weet wel dat de MIR-Methode me hierin enorm gesteund heeft. Daarnaast heb ik bloesemremedies gebruikt, waardoor inzichten kwamen, zaken uit mijn onderbewustzijn naar boven gehaald werden en ik er constructief mee aan de slag kon. Een spirituele ontwikkeling ondersteunt je in dit soort dingen, geeft inzicht en vooral overzicht. En ja, je doorloopt dan wel allerlei vastzittende emoties, maar uiteindelijk krijg je er veel voor terug. Een leven! Want voor mijn gevoel was dat ver te zoeken en vol met belemmeringen in plaats van de mij zo dierbare vrijheid. Al lukt het me nog lang niet altijd om het 'moeten' uit mijn leven te bannen, is het soms zeker niet makkelijk..., ik heb mijn vrijheid gevonden en ben ontzettend blij dat ik besef dat ik zelf de touwtjes in handen heb.


Als MIR-Methode Coach en Bloesemtherapeut kan ik je wellicht verder ondersteunen als je daar behoefte aan hebt.
Ook Spagyriek kan ingezet worden bij fibromyalgie.

Tip: ga eerst met de MIR-Methode aan de slag! Een fantastische methode.
Heb je na een tijdje het gevoel dat het niet voldoende doet, dan kun je denken aan een MIR-Methode begeleider die even met je meekijkt (gegevens op de website) of extra coaching (ik ben opgeleid tot MIR-Methode Coach) en/of extra ondersteuning met Bloesemtherapie dan wel Spagyriek (beiden HBO-geschoold).
Ook wanneer je niets hebt met de MIR-Methode kun je aan de slag met Bloesemtherapie dan wel Spagyriek. Ze zijn los van elkaar zelfstandig in te zetten.

Heb je interesse? Wil je je leven met fibromyalgie veranderen? Wil je meer verdieping? Iemand die vanuit eigen persoonlijke ervaring en (inmiddels) vakkennis met je mee kijkt?
Maak dan een afspraak bij De Witte Waterlelie - Praktijk voor Bewust Zijn.
Je bent van harte welkom.


dinsdag 4 oktober 2016

Beter magnetronvoedsel met de ‘onderzetter-graancirkel’



Het gemak van een magnetron wordt overschaduwd door de berichten over en ervaringen met belabberde en zelfs schadelijke kwaliteit van het voedsel dat eruit komt.
Emoto liet al weten wat magnetron straling doet met water:






Derhalve gebruik ik het liefst geen magnetron. Want water dat geen mooie 6 puntige kristallen meer oplevert is niet gezond voor ons.
Wat doet een magnetron dan met ons voedsel? Er is hier op het internet al veel over geschreven. Ik ga daar in dit bericht niet op in.

Water wordt hier thuis gefilterd met een Brita kan en daarna opgeladen met de edelstenen Amethist, Rozenkwarts en Bergkristal (de Gouden Driehoek) én verder gevitaliseerd met een Flower of Life.
Dat is duidelijk te proeven, veel zachter en lekkerder water, wat duidelijk makkelijk door het lichaam op te nemen is, dan rechtstreeks uit de kraan of gekocht flessenwater. Het smaakt puur.
Hoeveel waarde je hieraan hecht is natuurlijk een eigen keuze, ikzelf weet dat ik me beter voel als ik water op deze manier drink, dan wanneer ik ander water drink, dus ik neem ook altijd 'mijn eigen water' mee als ik van huis ga. Op z'n minst zorg ik voor een 'Gouden Driehoek' aanwezigheid in mijn drinkfles als ik onderweg mijn fles bij wil kunnen vullen, maar liefst neem ik zoveel water van thuis mee als onderweg nodig zou kunnen zijn.

Maar ja, die magnetron... Ooit aangeschaft toen ik nog niet zo Bewust bezig was in mijn dagelijks leven, vanuit het gemak van opwarmen van maaltijden als manlief erg laat thuiskwam en ik met onze zoons al gegeten had. En ja, ik kon er soms ook nog in koken bij tijdgebrek.
Mijn weerzin tegen de invloed van de magnetron op het voedsel heeft 'm weliswaar in de keuken laten staan, maar gebruikt heb ik hem daarna nauwelijks nog, hoewel het gemak ervan soms nog lonkt.
Nu kwam ik dit artikel op het internet tegen en dat wil ik graag met jullie delen.
Ik heb zojuist meteen een graancirkel onderzetter gemaakt (uitgedraaid en geplastificeerd).

Ikzelf heb ook meteen maar een glas thee gezet, eentje mét en eentje zonder Graancirkel Onderzetter.
Zonder... tja... niet lekker, doods, het lijkt niet helemaal helder meer te zijn, schuimkraag en geen luchtbelletjes verder in het glas, ligt me zwaar op de maag, ondanks dat ik voorbehandeld water gebruik (zie boven).
Mét? Lekker zacht kopje thee (het voorbehandelde water is in ere gebleven), het is helder en ziet er levendig uit met luchtbelletjes door het hele theeglas.
Conclusie: wat het gedaan heeft met het water, weet ik natuurlijk niet, geen wetenschappelijk onderzoek, maar het kopje thee klaargemaakt in een magnetron mét Graancirkel Onderzetter smaakt beter, ziet er gezonder uit en voelt in de maag aan als licht en makkelijk opneembaar door het lichaam.

Hier kun je dus mee experimenteren, dat snap je, en ik laat je bij deze graag delen in deze ontdekking.
Dit is het bewuste artikel. Doe ermee wat jij wilt. Mijn eerste indruk is gunstig.

Een optie voor experimenteren is bijvoorbeeld deze test.
Wie doet 'm en laat hieronder zijn/haar ervaringen weten?

Ben trouwens sowieso benieuwd naar jullie gedachten hierover.
In een volgend artikel kom ik terug op de werking van graancirkels, afbeeldingen, woorden, bloesems, edelstenen, etc. op water en dus ook op jezelf (ruim 70% uit water bestaand).
Want ik weet dat dit werkt, al zal de wetenschap het vooralsnog misschien bestempelen als een placebo-effect. Maar ja, het blijkt dus wel... hoe krachtig is de menselijke geest in het geval van een placebo-effect? Super toch? Dat het placebo-effect bestaat en werkt is wetenschappelijk dus al aangetoond. Hóe het werkt? Dat is nog steeds een raadsel.

In het artikel wordt een 'stikker symbool' (sticker?) genoemd voor op mobieltjes en zo, maar ik zou niet weten welke dat is. Iemand anders misschien?





Deze bijzonder simpele graancirkel/formatie wordt ont-dekt op 11-08-2012 (numerologisch 11 11 2) 
Hij speelt een essentiële rol in het artikel van Hans Andeweg. 
Kijk ook naar de foto’s onder dit artikel voor de magistrale wijze waarop de bossen graan zijn geordend.. 
Het werk van mensen met plankjes..??




Artikel
http://www.wanttoknow.nl/hoofdartikelen/beter-magnetronvoedsel-met-de-onderzetter-graancirkel/
2014 © Ir. Hans Andeweg –
Centrum voor ECOtherapie (ecotherapie.org)







De kwaliteit van eten uit een magnetron staat al lang ter discussie. Niet alleen de voedingsstoffen worden negatief beïnvloed, maar ook de hoeveelheid levensenergie. Het is mogelijk om de energie van het eten te harmoniseren èn te verbeteren met een graancirkel, die je onder de magnetron legt. Hier vertel ik graag het hele verhaal van mijn/onze ont-dekking..!



Sneller boos door magnetronvoedsel…


Een magnetron is een soort oven waarin met microgolven (microwaves) voedsel verwarmd of gekookt wordt. Voedsel bestaat net als alle materie uit moleculen. Deze moleculen bewegen. De bewegingsenergie van moleculen nemen we waar als de temperatuur van het voedsel. Heet voedsel bevat snellere moleculen dan koud voedsel. De moleculen van water, suiker en eiwit reageren op de microgolven van de magnetron. Ze gaan sneller bewegen zodat het voedsel warm wordt en tenslotte gaat koken. Sinds de jaren 1980 wordt de magnetron steeds meer aangetroffen in de keuken.

De kwaliteit van magnetronvoedsel staat sinds die tijd al ter discussie.
Uit wetenschappelijk onderzoek blijkt bijvoorbeeld dat vitamine B12 in vlees, melk en kaas door magnetronstraling wordt veranderd in inactief B12. De voedingswaarde van het eten neemt zodoende af. Het is ook bekend dat sommige plasticdoosjes in de magnetron ´afgeven´, waardoor er gifstoffen in het voedsel terecht komen. De Zwitserse arts Dr. Hertel deed onderzoek naar magnetrons en publiceerde zijn resultaten in 1991. Hij constateerde dat er meer leukocyten zaten in het bloed van mensen die magnetronvoedsel hadden gegeten. Leukocyten zijn witte bloedcellen die een rol spelen in het immuunsysteem. Met andere woorden: het lichaam triggerde het imuunsysteem om de gifstoffen uit het magnetronvoedsel uit te schakelen.

Mensen die veel magnetronvoedsel eten zouden sneller boos worden en meer last hebben van opvliegers. Ze zijn onrustig, ongedurig en vaak gestrest. Dit komt omdat de structuur van het voedsel en de trillingsfrequentie van de moleculen wordt veranderd. Magnetrons laten de moleculen niet alleen sneller bewegen maar veranderen ook hun draairichting. Dat is de hoofdreden dat voedsel uit magnetrons zijn vitaliteitswaarde verliest. Alle stoffen vibreren en vooral levende materie. Door de draairichting van moleculen te veranderen wordt levend voedsel dood.







Minder levensenergie
In de voormalige Sovjet-Unie was dit bekend. In 1976 werd de magnetron daarom verboden. Eén van de redenen was dat magnetronvoedsel een degeneratie teweeg brengt in de hersenen van de mens. Een andere reden was dat de levensenergie van mensen en dieren die magnetronvoedsel eten sterk afneemt. Tijdens de perestrojka werd het verbod opgeheven.

De negatieve invloed van de magnetron op de kwaliteit en de levensenergie van voeding werd in 1996 door de Wetenschapswinkel van Wageningen Universiteit bevestigd. In het onderzoek werd de voedingskwaliteit van biologische voedingsmiddelen bereid in de magnetron, op gas en op een inductiekookplaat onderzocht.

Het effect van gas- en inductiekoken op de voedingskwaliteit was vergelijkbaar. De magnetron scoorde het laagst en helemaal bij het onderdeel ‘uitstraling en levensenergie‘. De energie van op een inductieplaat gekookte producten was het beste, gevolgd door gas. De allerlaagste energie hadden magnetronproducten.




Het is voedseldeskundige David Wolfe, die met een revolutionair boek 
de energetische uitstraling van voedsel in beeld bracht. (klik voor artikel hier op de site!)



Ik was nauw betrokken bij dit onderzoek omdat ik het team onderzoekers van de vakgroep ‘Ecologische Landbouw’ had getraind, die deze energetische waarnemingen deden. De uitstraling van een gezond product is groot en de overgangen in de uitstralingslagen zijn ‘zacht’ en ‘vloeiend’. Daarentegen is de uitstraling van een ongezond product klein en zijn de overgangen ‘hard’ en ‘scherp’. Bij de magnetronproducten was dat overduidelijk het geval.

‘Het is er, maar nu nog niet’…
In het voorjaar van 2012 vroeg de eigenaresse van een kinderdagverblijf of ik misschien iets wist om de gestreste uitstraling en de lage levensenergie van voedsel uit een magnetron te verbeteren. Er waren in het dagverblijf veel kinderen met verschillende soorten eten. Zij kon waarnemen hoe de voedingskwaliteit negatief werd beïnvloed door de microgolven van de magnetron, maar helaas was er geen andere mogelijkheid om zoveel eten tegelijk op te warmen.








Haar vraag sprak mij direct aan, want jaren eerder had ik een vergelijkbare vraag gekregen om de straling van mobieltjes te harmoniseren. En ik heb daarvoor een ‘stikker-symbool‘ ontwikkeld, die nog steeds goede diensten bewijst. Maar ik wist meteen dat dit symbool ongeschikt was voor de magnetron. Toen ik mij vervolgens op het magnetronsymbool concentreerde, klonk er onverwacht een stem in mijn hoofd die zei: ‘Het is er, maar nu nog niet.‘

Ik begreep de boodschap niet en besteedde er verder dan ook geen aandacht aan. Meteen ging ik aan de slag; het symbool moest werken, eenvoudig toepasbaar zijn en er ook ‘eenvoudig‘ uitzien. Dus geen vreemde tekens met allerlei tierelantijnen, maar iets dat je overal kon neerleggen, zonder dat het meteen opviel en allerlei vragen opriep.

De weken daarna liet ik mij allerlei symbolen invallen. Ik tekende vormen, kleurde ze en zocht tussendoor op het internet naar ‚het middel‘. Mijn pogingen waren zonder succes en steeds klonk er helder in mijn achterhoofd: ‘Het is er, maar nu nog niet‘. Hoezo? Ik snapte er niets van. Toen de eigenaresse eind mei 2012 vroeg of ik de oplossing had gevonden, moest ik haar teleurstellen. Dat bleef zo in de maanden daarna. Alle pogingen waren vruchteloos. Ik ging met vakantie en mijn zoektocht verdween ongemerkt naar de achtergrond.






Een geschenk van de ‘graancirkelmakers’..
Ik was terug van vakantie toen ik de dame van het kinderdagverblijf, eind augustus 2012 weer sprak; “En?” vroeg ze me vertwijfeld. Ik schrok, want ik was -eerlijk gezegd- haar vraag totaal vergeten; maar meteen flitste door mijn hoofd: ‘Het is er!‘Ik begreep toen onmiddellijk wat ‘het‘ was; het symbool was een graancirkel..!

Graancirkels ken ik al sinds 1994 en vanaf die tijd zijn hun afbeeldingen een vast onderdeel van de energetische huisapotheek van elke ECO-therapeut. De energie van graancirkels is fantastisch en ontzettend complex. Zij kan voor allerlei doeleinden worden gebruikt. Het staat voor mij ook vast, dat deze prachtige formaties, waarvan sommige meer dan 200 meter in doorsnede zijn en uit meer dan 400 cirkels bestaan, niet door mensen, maar door andere ‘wezens‘ worden gemaakt.







Er had steeds geklonken: ‘Het is er, maar nu nog niet‘, want de ‘magnetron-graancirkel‘ was nog niet verschenen op het moment dat ik mijn zoektocht begon. Inmiddels wel. Ik ging meteen naar www.cropcircleconnector.com en begon te zoeken bij de graancirkels uit augustus 2012. Het waren er meerdere, zelfs hele mooie en complexe, maar ik herinnerde mij dat het symbool eenvoudig moest zijn.

Mijn oog viel toen op een ronde graancirkel, die er op het eerste gezicht simpel uitzag, maar bij nadere beschouwing bleek te bestaan uit een complex patroon van golvend tarwe. De graancirkel was op 11 augustus 2012 gevallen bij ‘Stone Pit Hill’ in de buurt van Bishops Cannings in Wiltshire, Zuid-Engeland. Ik noemde hem spontaan ‘De Onderzetter‘.

Ik was blij en dankbaar dat de graancirkelmakers mijn vraag hadden gehoord en dit symbool hadden gestuurd. Een groot geschenk! We werken in de ECOtherapie veel met de energie van graancirkels maar deze vorm van samenwerking was volledig nieuw voor mij! 


Experimenteren met de Onderzetter
Echter, de Onderzetter moest nog natuurlijk nog bewijzen dat hij werkte. Zou de afbeelding met de graancirkel de energetische kwaliteit van eten uit de magnetron werkelijk verbeteren? In het ‘Centrum voor ECOtherapie’ in Marl, Duitsland en in de verschillende ECOtherapie-cursussen van 2012 en 2013, hebben we toen een experiment gedaan dat iedereen zelf thuis ook kan herhalen.






Eerst hebben we een glas kraanwater 2 minuten in een magnetron opgewarmd en daarna de uitstraling waargenomen en de energetische (o.a. BOVIS) waarden gependeld. In vergelijking met de uitstraling van onbehandeld kraanwater was de uitstraling van het magnetronwater veel kleiner en zaten de overgangen in de uitstraling helemaal vol met zogenaamd ‘negatief oranur’; dat is een vlijmscherpe energie, die bij veel mensen zelfs pijn doet aan de handen. De andere energetische waarden zoals Bovis, poa en orgon daalden ook schrikbarend door de magnetron.

Vervolgens hebben we de 'Onderzetter‘ onder de magnetron gelegd en het experiment met een nieuw glas kraanwater herhaald. Het resultaat was werkelijk verbluffend: de uitstraling en de energetische waarden van dit ‘Onderzetter-water’ waren groter en hoger dan het magnetronwater. De uitstraling voelde heel harmonisch aan; de overgangen voelden ‘zacht’ en ‘vloeiend’.

De uitstraling en de energie van het Onderzetter-water waren zelfs beter dan van het onbehandelde kraanwater. We hebben dit experiment vele malen met ander kraanwater, andere magnetrons en andere mensen herhaald, elke keer met hetzelfde positieve resultaat..!!





Ook Judith Moore en graancirkelonderzoeker Johan Keijser 
hebben samen al de graancirkel-energieën geduid. (klik HIER voor artikel over dit boek)




Inmiddels gebruikt de eigenaresse van het kinderdagverblijf de Onderzetter al meer dan een jaar met veel plezier en succes. Ik heb sinds 1996 geen voedsel meer uit een magnetron gegeten maar doe dat weer, nu de 'Onderzetter' onder de magnetron ligt op plaatsen waar ik onderweg soms eet.

Het leuke is dat ik ook niet meer weet bij wie en waar hij ligt; het is dus een soort ‘blindonderzoek‘ als het eten dampend op mijn bord verschijnt: ‘Is het met of zonder Onderzetter bereid?’ Maar het resultaat is elke keer eenduidig: je voelt en proeft de Onderzettter-energie meteen en naderhand staat niet mijn hele spijsvertering op z‘n kop..!

Eet smakelijk! Last but not least.
Vanzelfsprekend is magnetronvoedsel nu niet ineens ‘heilig‘, nu er een graancirkel is die de energie kan harmoniseren. De invloed van deze onderzetter op de energie van het voedsel is markant, maar we hebben het effect op de voedingsstoffen (nog) niet onderzocht. Dat zou interessant zijn!


Er gaat niets boven echt en eerlijk voedsel van biologische producten, die met hart en ziel zijn klaargemaakt boven de eigen haard, want die is écht goud waard. Eet smakelijk! Maar mocht je een keer met een hongerige maag gevangen zijn in het jachtige leven van alledag en de magnetron is écht je enige uitweg, dan weet je dat je op eenvoudige wijze de energie van je maaltijd kunt verbeteren. Ik geef de 'Onderzetter' graag verder, want het is een mooi en praktisch geschenk. (klik HIER voor instructies en afbeelding (pdf)). En als er volgende keer nog eens een stem in mijn hoofd klinkt, zal ik er beslist beter naar luisteren….!



Hans Andeweg





Centrum voor ECOtherapie, Oppauerstraße 10, D-45772 Marl, Duitsland.



Wij horen graag je ervaringen met de onderzetter en als je het leuk vindt,

kun je ze mailen naar info@ecotherapie.org

Bij voorbaat hartelijk dank!



0641840555 of 0049-2365699395.



********

Voor de goede orde plaatsen we hier de foto’s van deze graancirkels,
zoals die verschenen op de genoemde site van de cropcircleconnector.com.
Duidelijk is te zien dat het ‘eenvoudige karakter’ van deze formatie maar schijn is..!
Kijk naar de uiterst complexe wijze waarop deze formatie is gemaakt..







Hier, in huize Moorman, ligt vanaf vandaag dus een Graancirkel Onderzetter of een Onderzetter Graancirkel onder de magnetron voor wie hem toch wilt gebruiken.


Wil je het genoemde boek 'Werken met de Graancirkel Codes' bestellen, dan kan dat hieronder door op de afbeelding te klikken:


donderdag 8 september 2016

Leven bij het ritme van de Maan







Wanneer je je bewust wordt van de kosmische invloeden op ons dagelijks leven en je daar rekening mee wilt gaan houden, is het handig de Maan als indicator te gebruiken, simpelweg omdat deze het dichtst bij staat in afstand, qua verschijningsvorm behoorlijk herkenbaar is met haar dagelijks veranderende voorkomen en ons heel direct beïnvloedt.

Waarom zou je rekening willen houden met kosmische invloeden? Simpelweg omdat het een natuurlijk ritme is dat het best past bij het levensritme. Je kunt proberen tegen de stroom in te zwemmen, maar dat kost je veel meer energie, veel meer moeite en levert vaak teleurstelling op. Als je met de stroom mee zwemt is het allemaal een stuk makkelijker.
Waarom zou je bijvoorbeeld moeite doen om de appels van je boom in de tuin te gaan plukken, als je daarna een groot deel van de oogst verliest aan rot of ongedierte, terwijl, als je op een andere dag zou plukken, je oogst een veel langere bewaartijd heeft en dus veel meer voldoening geeft? Je zou kunnen denken dat verlies van oogst ligt aan opslagmethode, opslagplaats, weersomstandigheden, etc. Allemaal 'logisch' te bedenken mogelijke oorzaken, en misschien spelen die ook wel mee, maar misschien is er wel iets heel anders aan de hand.
Waarom zou je je haren wassen op een dag die niet zo gunstig is en mokken over een 'bad hairday', niets mee te beginnen...? Was je haren op dagen die daarvoor gunstig zijn en je haar zit een stuk beter en fijner. Ligt dat verschil aan het weer? Heb jij kroezig haar bij vochtig weer of juist piekhaar bij droge kou? Gezwommen in open water en nu heb je zo'n terneer geslagen kapsel dat met geen haarspray meer in volume te brengen is, al heb je het gewassen...  Misschien, als dat altijd zo is... Maar misschien speelt nog iets anders een rol. Interessant om eens voor jezelf te onderzoeken.
Probeer het eens uit om dit soort activiteiten op een andere dag te doen, volgens de Maankalender.

Net als de invloed van de Maan op de grote wateroppervlakken hier op Aarde, de zeeën, met als gevolg eb en vloed, heeft zij invloed op ons. Tenslotte bestaan wij ook voor het grootste deel uit water. Gelukkig dijen wij niet zo extreem uit en krimpen weer in als de zeeën en oceanen dat doen, maar wie erg Maangevoelig is, kan het misschien wel merken. Ikzelf houd bijvoorbeeld duidelijk met het ritme van de Maan meer en minder vocht vast. Maar ja, ik heb dan ook wat meer massa dan de gemiddelde mens, ahum... Misschien zijn het meer de hormonen die te maken hebben met mijn menstruatiecyclus. En die gaat bij mij persoonlijk dus wel gelijk op met wassende (vasthoudende) en afnemende (afvoerende) Maan. Ik heb vaak direct na Volle Maan de menstruatie. Voor vrouwen is die Maancyclus dus sowieso een natuurlijk iets of men er nu bewust van is of niet. Voor vrouwen buiten de vruchtbare periode en mannen is dat iets minder lichamelijk aanwezig, maar let er eens op of je wellicht wat eerder prikkelbaar bent rond Volle Maan of misschien ben je na Nieuwe Maan, in de periode van de Wassende Maan eerder geneigd met nieuwe projecten te starten. Wie weet geef je onbewust al gehoor aan de invloed van de Maan. Zo niet, dan dikke kans dat je aan het knokken bent om dingen rond te krijgen (Volle Maan) op tijdstippen die daar minder gunstig voor zijn.

Het effect van eb en vloed is te danken aan de wetenschappelijk bewijsbare aantrekkingskracht van de Maan. Maar de Maan heeft ook een energetische invloed, weliswaar (nog) niet wetenschappelijk bewezen, maar er wordt van oudsher al heel lang mee gewerkt in de astrologie.
Deze energetische invloed is niet meetbaar, niet aantoonbaar, etc., maar wel heel duidelijk voelbaar, als je je er eens verder in verdiept. Je zult misschien merken dat, wanneer je je meer bewust wordt van deze invloed, je die dingen altijd al merkte, maar niet stilstond bij de oorzaak ervan.

Toch is het niet alleen deze herhalend ritme van de verschijningsvorm van de Maan, die een rol speelt. Ook de seizoenen spelen een rol. De Keltische Maankalender speelt daar duidelijk op in. Maar om te beginnen is het misschien leuk de Maankalender eens op biologisch dynamische wijze te beleven, juist omdat deze heel dicht bij het dagelijks leven staat. Probeer het eens een tijdje uit en kijk wat er gebeurt.
Hier op het internet is een leuke site, waar het leven bij het ritme van de Maan volgens biologisch dynamische wijze goed uitgelegd is in praktische aanwijzingen. Een aanrader om te raadplegen.
Bekijk 'm eens... Dit is het plaatje van vandaag:






Link naar de website: http://nl.rhythmofnature.net/ voor meer uitleg over de gebruikte pictogrammen.



Astrologie

Tijdens onze geboorte stond de Maan op een bepaalde plaats ten opzichte van onze geboorteplaats, welke weergegeven wordt in een geboortehoroscoop (eigenlijk dus niets anders dan een plattegrond van de stand van de hemellichamen op het moment van onze geboorte). Dit feit heeft zijn weerslag op ons eigen systeem, als een blauwdruk, en is uniek voor ieder mens. De stand van de hemellichamen en dus ook van de Maan ten tijde van onze geboorte is een aanduiding voor de kosmische invloeden die juist op dat moment speelden. De hemellichamen en hun stand ten opzichte van elkaar vormen als het ware herkenningstekens voor deze kosmische invloeden. Ze lopen gelijk op. Of het daadwerkelijk desbetreffende hemellichamen zijn die hun invloed uitoefenen op het geheel, dat betwijfel ik nog, maar ik ben dan ook geen astroloog. Ook ik ben nog ontdekkingsreiziger op dat gebied. Dat ze als plattegrond en herkenningsbakens voor de kosmische energiecyclus dienen, daar ben ik inmiddels van overtuigd.

De stand van de Maan tijdens onze geboorte staat symbool voor ons uitgangspunt in het leven voor wat betreft onze emoties en behoefte aan zekerheid.
Ze representeert onze vroege omgeving en meer in het bijzonder de manier waarop we onze moeder hebben ervaren. 
Daarnaast is de Maan een indicatie van de mate van gevoeligheid voor onze omgeving, waarin we zowel zelf emotioneel zijn, als ontvankelijk voor andermans emoties. 
Behalve met de instincten is de Maan ook nauw verbonden met het persoonlijke onbewuste en alle gedragspatronen die door dit mysterieuze deel van onszelf gestuurd worden. 
De Maan laat zien hoe we instinctief reageren om onszelf en anderen te beschermen. 
Het teken van de Maan (één van de 12 sterrenbeelden) geeft weer op welke specifieke wijze we reageren en welke emotionele behoeften we hebben. De Maan loopt elke maand door alle twaalf tekens heen. De invloed van het teken van de Maan is minstens even sterk als die van het Zonneteken, en symboliseert specifieke behoeften ten opzichte van gedrag en omgeving, evenals onze ingesleten reactiepatronen. 
Het huis waarin de Maan staat wijst op het specifieke gebied van het leven waaraan we sterk gehecht zijn, omdat we daar ons gevoel van zekerheid kunnen vergroten. Het is het gebied waarop we het kwetsbaarst en defensiefst zijn. Anderzijds is het ook het levensgebied waarop we de grootste groei ervaren en het meest begaan zijn met anderen. 
De aspecten naar de Maan symboliseren emotionele ervaringen die psychologisch diepgaand in ons doorwerken. Deze aspecten integreren we in onze emotionele aard en liggen ten grondslag aan onze specifieke reactiepatronen en gewoonten.

(Tekst over de astrologische symboliek van de Maan komt van deze website: http://www.catharinaweb.nl/astrologie/planeten.htm, waar je ook kunt lezen wat de symboliek is van de Maan in de diverse tekens en huizen.)

Natuurlijk beïnvloed dit uitgangspunt jouw beleving van de stand van de Maan (en de andere hemellichamen) op dit moment, maar dat voert in dit inleidend praatje over de invloed van de Maan wel een beetje ver. We houden het in eerste instantie even bij de algemene kosmische invloeden. Wat dit specifiek met jou doet is een heel persoonlijk verhaal, maar wel interessant om uit te pluizen.
Gebruik je daarbij de Keltische Maankalender en de Keltische astrologie, dan zul je ontdekken dat daar nog meer informatie te halen is. Afijn, hoe ver wil je gaan... Eerst maar eens de biologisch dynamische kalender... leef er eens naar en kijk of je kunt ontdekken of het voor jou werkt. Ik heb me in ieder geval voorgenomen dat ook meer te gaan doen. Gunstig moment om hiermee te starten, aangezien we een Wassende Maan beleven. Kijken of het dagelijks leven een stukje makkelijker wordt.
Om te beginnen vandaag of morgen haren wassen dus... (Dat wordt dus morgen.) Zou het daarna beter zitten?
Nu niet met vuile haren in bed stappen na een vies karweitje hoor... ;) Gewoon wassen op zo'n moment. En die valappels die hier al veel te lang in een grote emmer staan, die ga ik vandaag toch wel weg schillen en appelmoes van maken. Zonde om te laten rotten.
We blijven wel 'redelijk'. En zoals bij alles: breng gevoel en verstand zoveel mogelijk met elkaar in evenwicht. Dat is waar de mens het meest wel bij vaart.


vrijdag 29 juli 2016

Hand-schrift.






Schrijf jij nog wel eens met de hand? Of ben jij iemand die meer typt dan schrijft?
Heb jij nog een pen in je zak of in je tas en een notitieboekje?

Ik wil een oproepje doen, ik wil vragen of jij de uitdaging aan wilt gaan om eens stil te staan bij SCHRIJVEN, met de hand schrijven of typend schrijven; uitdagen ook om eens meer met de hand te gaan schrijven (vooral als je nu vooral je teksten typt) en te ontdekken wat dat voor jou doet. Dat mag voor een dag zijn, een week, om eens te kijken of het je bevalt, dat mag langer zijn. Het is aan jou. Ik drop het hier maar. Of, hoe en hoelang jij er gevolg aan wilt geven is jouw keuze. Ik vraag je ook om eens stil te staan bij de motivatie van de keuze die jij maakt. Typ je je teksten om gehoor te geven aan de snelheid van de maatschappij? Of typ jij je teksten omdat je daar bewust voor kiest en waarom dan? Of schrijf je juist graag met de hand. Waarom? Wat zou je in je hart het liefst doen? Met de hand je teksten schrijven of typen?

De reden om wat meer schrijfwerk in te voeren in mijn werk op dit moment is, dat dit op de eerste plaats voor mij een vorm van onthaasten is. Een persoonlijke reden: Ik heb de neiging alles bij te willen houden en er is zó ontzettend veel in mijn werk, dat ik er bijna in verzuip, als ik niet uitkijk. Het komt echter voort uit een gevoel niet goed genoeg te zijn, niet genoeg te doen, niet genoeg te weten, etc. en dat gevoel wil ik graag aanpakken. Een levensthema... Door te gaan schrijven, moet ik effectiever omgaan met mijn tijd, moet ik na gaan denken wat ik echt wel en wat ik niet aan ga pakken. Ik moet tenslotte keuzes maken. Door mezelf extra te beperken in tijdsruimte (schrijven kost meer tijd, dan typen), breng ik mezelf terug tot de essentie. En dat heb ik hard nodig. Het is een thema dat als een rode draad door mijn leven speelt. Door te typen kan ik wel in kortere tijd uitgebreider te werk gaan, maar ga ik daarmee ook de diepgang in?
Door met de hand te schrijven zet je de rem op het schrijfproces en zet je je persoonlijke ontwikkelingsproces juist in de versnelling. Schrijven gaat veelal toch een stuk langzamer dan typen of in mijn geval zeker: blind typen. Maar blind typen kan ook uiting vinden in het 'in het blindeweg' typen. Praktisch is het hand-schrift soms ook helemaal niet, omdat je soms één of meerdere kladversies moet maken, voor het naar je zin is. Dat kost ook weer veel papier en als we dan aan het milieu denken... Op een computer 'delete' je simpelweg een stukje en schrijft dat betreffende stukje weer opnieuw. Maar wat denk je? Welke versie is beter en dieper doordacht en doorleeft? De handgeschreven versie of de getypte versie? Wat denk je? Maakt dat voor jou verschil uit? Heeft dat verschil misschien te maken met de motivatie die achter het desbetreffende stuk zit? Schrijf je iets om voor een ander iets kenbaar te maken vanuit een meer algemeen, informatief of commercieel uitgangspunt, vanuit een persoonlijk uitgangspunt of schrijf je voor jezelf, om kennis te vergaren, om iets te overdenken, om iets voor jezelf te bewaren? Er zijn zoveel beweegredenen te bedenken om een tekst te schrijven, dan wel te typen. Wanneer we dingen echt willen ver-innerlijken heeft het hand-schrift een duidelijke meerwaarde, mijns inziens.

Het oproepen om eens meer stil te staan bij schrijven, hand-schrift, dan wel typen, is een oproep die vooral te maken heeft met het dichter bij jezelf komen, te ver-innerlijken, dat wat van ver komt naar binnen halen, naar het innerlijk te brengen. Schrijven kan daar een belangrijke rol in spelen. Dus vooral is de motivatie om aandacht te schenken aan 'ouderwets' persoonlijk schrijfwerk, het persoonlijk handschrift, dat een mens in zijn leven ontwikkelt. Schrijven met de hand draagt bij aan de ontwikkeling van je persoonlijkheid. Van de andere kant is het hand-schrift ook een héél persoonlijke uiting naar een ander toe, naar de lezer toe. Een persoonlijk met zorg handgeschreven Kerstkaartje is toch ook heel anders dan een digitaal Kerstkaartje, even snel middels je contactenlijst via de mail verstuurd? Sta jij daar wel eens bij stil? En ja, ik heb mij daar ook 'schuldig' aan gemaakt hoor. Maar op dit moment ben ik mijn inzichten hierover aan het onderzoeken. Wat zou het betekenen op de langere termijn als ons hand-schrift totaal zou verdwijnen? Of hou ik nu vast aan iets wat gewoonweg losgelaten mag worden? Ik ben héél benieuwd hoe de toekomstige mens, die schrijven leert op een computer en dus het hand-schrift niet meer kent (als het al zover komt), taal gaat beleven, hoe onze taal eruit zal gaan zien? En wat dat zal doen met onze communicatie met elkaar. Welke persoonlijke aspecten wel bewaard blijven of dat wij steeds meer individualisten worden. Een ander iets schrijven met de hand hoort bij een meer persoonlijk contact, mijns inziens. Hoe sta jij daar tegenover?





Je hebt op school schrijven geleerd, of misschien zelfs al daarvoor als je een nieuwsgierig en leergierig kind was zoals ik. Maar hand-schrift verdwijnt steeds meer uit onze samenleving als we ouder worden en maakt plaats voor computers, tablets, telefoons.... Weet je dat veel leerlingen op de basisschool tegenwoordig niet meer 'aan elkaar' oftewel verbonden leren schrijven in zo'n mooi schoonschrijfschriftje? Er is natuurlijk wat te zeggen voor het los schrift, vooral voor dyslectici. Het biedt ze de mogelijkheid toch het gevoel voor letters te ontwikkelen.
De tablets doen echter ook hun intrede in het onderwijs, op steeds jongere leeftijd. Mijns inziens gaat men daarmee te snel voorbij aan de kracht van schrijven, het beleven van taal. Een letter typen is heel anders dan een letter schrijven. Schrijvend ervaar je de energie van de vorm van een letter en dat helpt je met de letter te verinnerlijken, je eigen te maken. Je krijgt een veel directer contact met letters, met woorden, zinnen, met taal. Veel mensen helpt het bijvoorbeeld ook in het leren van nieuwe lesstof om deze over te schrijven, om het te ver-innerlijken, van ver naar binnen brengen. Bovendien is het voor kinderen belangrijk te leren schrijven om hun motoriek te leren ontwikkelen. Ik zie steeds meer creativiteit en schrijfwerk verdwijnen uit de scholen en ik denk dat dat niet goed is voor de ontwikkeling van het kind en daarmee uiteindelijk ook niet goed voor onze maatschappij.
Jolien Francken van de Radboud Universiteit heeft in 2013 een literatuurstudie afgerond naar het effect van typen en schrijven op de leesvaardigheid. Daar kwam uit naar voren dat schrijven met de hand andere effecten op de hersenen heeft dan typen. Ten eerste zorgt schrijven voor een betere ontwikkeling van de fijne motoriek. Ten tweede leren we letters beter en sneller herkennen, als we letters met de hand leren schrijven. En je onthoudt het ook langer, je verleert het niet meer. Er zijn wel meer onderzoeken gedaan naar de verschillen tussen schrijven en typen. Zie bijvoorbeeld dit artikel: http://4w.kennisnet.nl/artikelen/2013/10/15/schrijven-versus-typen-wat-zegt-de-neurowetenschap/
Intussen zijn er vele scholen die minder aandacht schenken aan schrijfonderwijs en die zich meer en meer richten op de moderne eisen van effectiviteit, gewin en prestatie van de maatschappij, door kinderen al jong een tablet voor te schotelen. Niets mis met het leren gebruiken van een tablet, graag zelfs, maar we moeten ons mens zijn en hoe onze hersenen werken niet vergeten. We komen steeds verder van onze natuur te staan en dat is uiteindelijk zelfs niet gunstig voor onze gezondheid, voor ons Wel Zijn.
Het handschrift is in wezen een zeer persoonlijke uiting, ieder handschrift is uniek en bij desbetreffende persoon passend als een vingerafdruk. Dat geeft al aan dat schrijven een duidelijke verbinding heeft met de heel persoonlijke aard van iemand.

Dus.... ga jij eens wat meer aandacht besteden aan je hand-schrift en/of de reden waarom je met de hand schrijft of typt? Ik ben heel benieuwd naar jullie uitgangspunten, ideeën, inzichten en gedachten hierover. Je mag ze hieronder in een commentaar delen. En als je wilt mag je ze ook per post handgeschreven toesturen. Je mag je handgeschreven stukje ook inscannen en via de mail toesturen natuurlijk. Dat scheelt je dan weer het geld voor een postzegel, maar ja, kost dan wel weer elektriciteit... mmmmm.... schrijven bij lamplicht kost ook weer elektriciteit... Iets voor de 'Keuringsdiens van Waarden', 'Kassa', of zo'n soort consumenten TV-programma om eens uit te zoeken wat nu werkelijk goedkoper en/of milieuvriendelijker is....
Ken je dat zinnetje nog van vroeger? 'Zorg je wel dat je goed leesbaar schrijft?' Moet je daar moeite voor doen, dan is het wellicht verstandig écht eens stil te gaan staan bij je hand-schrift. Wat gebeurt er in jezelf als jij moeite moet doen om 'mooi' te schrijven of op z'n minst voor een ander leesbaar? Wat gebeurt er in jezelf als iemand dat bewuste zinnetje tegen je zegt? Of wanneer iemand zegt je handschrift niet te kunnen lezen? Misschien ligt daar ook nog wel een aandachtspuntje, een thema om voor je persoonlijke ont-wikkeling mee aan de slag te gaan? Of hoeft een handschrift wellicht helemaal niet leesbaar te zijn als deze bij de schrijver past? Wat zegt dat over de schrijver? Wat zegt het over de lezer die wilt dat het handschrift leesbaar is? Zou dit voor iedereen gelden? Tja, je kunt je er zoveel vragen over stellen... Is het belangrijk? Misschien niet, maar het laat je wel stilstaan bij wie jij bent, wat je wilt vertellen, hoe je iets wilt vertellen, etc. Zonder oordeel. En daar willen we toch naartoe? Dat jij meer jezelf bent / kunt zijn? Of vind jij niet dat typen onpersoonlijker is?
Hand-schrift of typen, je kunt er op vele fronten over door filosoferen.... Sta er eens bij stil... Schrijf er eens over...






Speciale schrijfsessies/workshops om meer en beter in verbinding te komen met je Hoger Zelf, met spirituele gidsen, met energieën van bomen, bloemen, stenen, etc. zijn aan te vragen bij De Witte Waterlelie, Angelique Moorman,
via de email: dewittewaterlelie@gmail.com of
bel naar: 06-51900040

of schrijf naar:

De Witte Waterlelie - Praktijk voor Bewust Zijn
t.a.v. Angelique Moorman
Koningstraat 11
6641 KS  Beuningen

http://wittewaterlelie.blogspot.nl/



P.S.
En toen kwam ik dit e-book tegen, zeer interessant:
http://www.24papershop.com/gratis-e-book-15-redenen-waarom-schrijven-zo-belangrijk-is
Dit e-book is geschreven door Peggy van http://www.24papershop.com/
Een website voor schrijfliefhebbers! Prachtige notitieboeken en mooie pennen en nog meer...



donderdag 28 juli 2016

Het leven, spiegel van je (Innerlijk) Kind










Kippenvelmomentje... niet?

Kijk jij wel eens in de spiegel en kun je jezelf dan nog zien als kind?
Kijk jij wel eens in de spiegel en zie je jezelf als spiegel van je Innerlijk Kind?
En wist je dat jouw kind (in dit filmpje zou dit ook vader en zoon kunnen zijn) ook een spiegel is van jouzelf op die leeftijd? Jouw kind houdt jou een spiegel voor, een spiegel waarin je jezelf kunt zien.

Dat wat jij in deze wereld ervaart, hoe jouw leven eruit ziet, wat je doet en zegt en wat je niet doet en niet zegt is een spiegel van alle ervaringen en bijbehorende emoties die jij als kind meegemaakt hebt.
Het zijn de levenslessen van de ziel die je te leren hebt in dit leven, die maken hoe jij reageert, hoe jij handelt, hoe jij denkt.
Al die emoties die jij als kind ervaren hebt bepalen hoe jij nu in dit leven staat.
Ben je gaan handelen naar je gekwetst zijn?
Ben je meegegaan in de terneer halende invloed ervan?
Of ben je er juist sterker door geworden en heb je die andere kant van de wipwap opgezocht?
Heb je je verzet tegen die negatieve invloed, ben je gaan compenseren, misschien wel over-compenseren?
Maar misschien ook heb jij de middenweg al gevonden, in respect voor wie jij bent, voor je ware aard, in respect voor jouw natuur.
Misschien heb je juist aanmoediging en positieve feedback ervaren in je kindertijd en ben je die weg gevolgd. Mogelijk kwam je daarna dan de grote beren op je weg tegen.




Hoe dan ook, welke weg je ook gevonden hebt... het is een weerspiegeling van de gevoelens en emoties die jij als kind beleefd hebt. Het verleden heeft je gemaakt tot wie je nu bent. Jouw verleden als kind heeft je ervaringen geboden die je op je levenspad gezet hebben, zodat jij je levenslessen, die jij als ziel wilde leren, kunt leren. Jouw ervaringen in het verleden als kind geven jou bepaalde behoeftes die je wilt vervullen, zodat je daarover alle ins en outs leert kennen, De ene kant van de wipwap en de andere kant van de wipwap. De ene kant van de weegschaal en de andere kant van de weegschaal. De Yin en Yang van jouw ervaring. De positieve én de negatieve kant van het verhaal.

Dit alles maakt dat dit filmpje, deze dans, zo binnenkomt bij velen.
Hoe kijk jij naar dit filmpje?
Welke gedachten gaan er door je heen?
Welke emoties komen er boven?
Ook nadat je gelezen hebt wat ik zojuist geschreven heb.
Kun jij de connectie al leggen tussen het nu en toen, zodat jij vrij van toen in het nu kan staan en naar de toekomst kunt bewegen? Of zijn er nog allerlei thema's die spelen die je belemmeren vrij in het nu te staan en naar de toekomst te bewegen?
Last van ziekten en aandoeningen? Last van emotionele belemmeringen?
Dat zijn signalen dat die thema's nog bestaan en je belemmeren op de één of andere manier vooruit te komen op de manier die je eigenlijk, diep in je hart, zou willen of die je vooruit laten gaan op een manier die helemaal bij je past, los van oude pijn (fysiek dan wel emotioneel) en latere pijnlijke ervaringen.

Het is de bedoeling dat we alle ins en outs leren kennen van het aangereikte thema en dat we eraan werken die balans te vinden. Dat geldt voor ons allemaal. Daarvoor zijn we mensen geworden. Zielen die een mensenjasje aangetrokken hebben om hier op Aarde levenslessen te leren die in de Andere Wereld, in de Lichtwereld, niet te leren zijn. Deze Aarde is als het ware een klaslokaal in de grote school die Universum heet.  De Aarde die materie biedt, afgescheidenheid, individualisme. De Aarde waar we niet meer als zielen één grote energie vormen zonder afgescheidenheid. Dit is de Aarde, een omgeving door God geschapen, door de grote zielencoöperatie geschapen, en gebouwd, om ervaringen op te doen die typisch zijn voor dit klaslokaal. Een klaslokaal zoals er geen andere is. En in dit klaslokaal hebben we allemaal onze eigen projecten, ons eigen huiswerk te maken. Ga jij over naar het volgende leerjaar, of blijf jij zitten? Kom je niet vooruit?

Wanneer we het leven gaan bekijken vanuit zingeving, dan krijgt alles betekenis. Dan krijgen we meer inzicht en daarmee langzamerhand ook meer overzicht. Dan vinden we verklaringen voor dingen die gebeurd zijn en gaan we sneller begrijpen wat er op dit moment gebeurt. We zijn bezig ons te ont-wikkelen van die grote wirwar aan ervaringen en bijbehorende emoties. Ont-wikkel jij jezelf?

Wil je graag meer met zingeving in het leven aan de slag?
Wil je aan de slag met de signalen die ziekten en aandoeningen je geven?
Wil je bepaalde thema's verder uitdiepen?
Wil je je verder ont-wikkelen?

Wil je meer en meer Bewust Zijn?
Neem dan contact op met De Witte Waterlelie, Angelique Moorman
via email: dewittewaterlelie@gmail.com
of bel naar: 06-51900040,
voor consulten, workshops of cursussen, zowel individueel of in kleine groepjes.
In praktijk/atelier De Witte Waterlelie wordt gebruik gemaakt van DIVERSE METHODEN om hiermee aan de slag te gaan. Misschien is er iets wat jou aanspreekt? Of laat je verrassen door de werking van een methode die je totaal nog niet kent. Wil je individueel aan de slag, dan zal tijdens een kennismaking bekeken worden welk pad op dat moment het best bij je past. Benieuwd hoe de spiegels voor jou kunnen werken?

En alle diepgaande analyse even daargelaten... Kun jij gewoon lekker genieten van dit filmpje, van de dans, van de muziek? Voel je de energie in jezelf stromen als je geniet?




Fantastisch hè, hoe deze twee (hoe knap J.T. op zo een jonge leeftijd...) deze choreografie vorm geven? Prachtig! Dansers: J.T. Church (10 jaar) en Robert Roldan. Choreografie: Travis Wall.
Heel benieuwd trouwens hoe dit kind zijn weg verder zal vervolgen, hoe hij gevolg zal geven aan zijn kindertijd, waarvan een stukje voor mij persoonlijk zeer indrukwekkend is.


zaterdag 23 juli 2016

Paradijsjes groot en klein....



Ik ben aan het lezen in de eerste lessen van de opleiding van de OBOD tot Druïde, 1e graad, de Bardengraad. Het blijft niet bij lezen alleen, het is vooral de ervaring, het gelezene eigen maken, beleven. En dat is me niet nieuw. Er wordt me, nog zo vooraan, in de opleiding gevraagd wat Druïden voor me betekenen, wat Druïdry voor mij betekent, zo zonder er allerlei over gelezen te hebben in de opleiding. Interessant om over na te denken. Leuk ook om daar na een tijdje, na de opleiding nog eens naar te kijken en te zien wat er veranderd is.

Druïden zijn voor mij altijd al met iets magisch omgeven, een gevoel van thuis komen zonder te weten wat dat 'thuis' dan ook was of waar dat dan ook was. Een oude herinnering aan vervlogen tijden, een gevoel van heimwee, van verlangen zonder te weten waarnaar, zonder het woorden te kunnen geven.
Ik ben altijd een boekenwurm geweest. Als kind las ik boeken over megalietenbouwers, over volken die in het verre verleden leefden, meer verbonden met de natuur dan in de huidige maatschappij. Ik werd blij van iedere boswandeling waarnaar mijn ouders mij meenamen. De bomen, de planten, dieren, stenen (ik had een hele verzameling), ze waren voor mij meer dan alleen een mooi landschap, meer dan een naam in een natuurgids. Ik las over geneeskracht van planten en stenen en ik voelde me er helemaal warm en enthousiast van worden. Dat had alles te maken met mijn werkelijke 'thuis', wat dat dan ook was.

Lezen over oude volken, over Druïden, al was het maar in de strip van Astrix en Obelix, al was het 'maar' de Disney figuur van Merlijn (Arthur, madame Mikmak en de uil Archimedes niet te vergeten) of in die geschiedenisboeken... ik wist niet wat het was, maar het was alles waarnaar mijn hart begeerde. Maar er was zoveel, er waren ook de sterren aan de hemel, de meetkunde, de piramiden, er was zoveel meer dat mij boeide. Hoe moest ik in vredesnaam een vak kiezen om mij in te scholen? Alles was met alles verbonden, met iets ook diep in mij.

Jaren later, na héél veel levenservaring opgedaan te hebben, vele omzwervingen, ging ik beseffen dat alles, maar dan ook alles, maar met één ding te maken kon hebben, ik ben een heel oude ziel in een mensenjasje en ik ben een Druïde. De herinnering groeit met de iedere ervaring, met iedere letter die ik lees, met iedere oefening die ik doe. Geen herinnering uit dit leven, maar een her-innering uit vorige levens.

Ik ben een Druïde in hart en ziel. En ik wil me nog meer her-inneren, ik wil weer volledig één worden met de Druïde die in mij huist. En dat streven heeft gevolgen in alles wat ik doe...
En op die manier ben ik ook bij de OBOD terechtgekomen, de Orde voor Barden, Ovaten en Druïden. En ik smul van de oude verhalen, van de citaten en wat al niet meer, waar de liefde voor de natuur, Moeder Natuur, voor Moeder Aarde, voor de Godin Moeder Aarde, alleen maar groeit en groeit.






En dan ga je uitstapjes maken, de natuur in. De natuur voelen, ervaren, maar ook helpen creëren...

Een bijzondere plek, de eeuwenoude Wodanseiken in Wolfheze.
Een sprookjesbos eromheen, met varens, mossen, beek...
Een plek om bij weg te dromen, om tot de innerlijke stilte te geraken.
Fijn dat daar zo'n bankje staat om even stil te zitten en te genieten.
Een plek ook om in contact te komen met de wezens van Moeder Natuur.
Een plek om in contact te komen met de eigen ziel, met het Hoger Zelf.
Een plek waar druïden in hart en ziel een verbinding ervaren met de Ouden, onze verre voorouders.

Eigenlijk verwonderlijk, want de Eiken stammen niet uit die verre geschiedenis, maar toch...
Hun roots, hun wortels, reiken dieper dan hun fysieke historie.
Verhalen zijn naar hen toe gebracht, verhalen van niet zo verre voorouders, slechts zo'n 400 tot 500 jaar. Maar toch...
Het is een plek waar je de diepere verbinding met een oerkracht ervaart, een collectieve kracht die ouder is dan oud.






Een oerbos dat niet oer is qua tijdsbestek, maar oer van gevoel, oer in hart en ziel.
Zoals ieder mens niet 'oer' is in het mensenjasje waarin hij of zij op dit moment leeft, maar veelal wel van ziel, al meerdere keren op deze Moeder Aarde geleefd, maar in ieder geval verbonden met het collectief onderbewuste, dat absoluut 'oer' is.
Een bijzonder bos.
Een bos niet eens zo ver hier vandaan.
Met 20, misschien 25 minuutjes rijden ben ik er.

Ik zou graag in een bos wonen, mis het wel een beetje om niet vanuit ons huis zo het bos in te kunnen lopen, eerst met een auto te moeten rijden. Tja, wat rest je dan te doen? Verhuizen? Een voorouderlijk huis (van mijn man) verlaten? Dat zou een keuze kunnen zijn, heeft onze gedachten wel eens gepasseerd, maar dat hebben we niet gedaan. We hebben een tuin vol natuur en bomen gecreëerd. Een tuin die nog steeds groeit, met ons meegroeit. Meegroeit met de groei van ons Bewust Zijn. Een tuin met Elzen, Spar, Walnoot, Vlier, Kronkelwilg, Eik, Kastanje, Lijsterbes en Beuk. De Elzen stonden er al van oudsher als haag langs een sloot die al gedempt was voordat wij er kwamen wonen, hoewel manlief die sloot nog wel kan herinneren, in dit toen nog landelijk gebied, opgegroeid hier als kind. De Spar stamt van een Kerstboom vanuit de flat waar wij woonden voor we hier naartoe verhuisden. De Walnoot is door mijn schoonvader geplant, ongeveer in de tijd dat wij hier kwamen wonen en dus nu zo'n 23 tot 25 jaar oud is. De Kronkelwilg was ooit een Paastak in de kamer, een tweede kans gekregen op leven, weer verder mogen groeien. Eik, Kastanje en Lijsterbes lieten zich spontaan zien en groeiden (en groeien nog steeds) uit tot prachtige bomen. De Lijsterbes op dit moment weer zwaar van de bessen. Vlier is net onkruid in onze tuin, hoewel onkruid niet bestaat natuurlijk, maar het gezegde geeft wel aan dat het op vele plaatsen opkomt in onze tuin. Jammer genoeg moest een oude Vlier eruit omdat hij dwars door een deel van een schuur groeide. Een nieuwe Vlier werd gepoot op een plek waar hij wel verder uit kon groeien en is dan ook weer een krachtig exemplaar geworden, de ziel (deva) over gehuisd van de oude naar de nieuwe Vlier. Verder is onze tuin verrijkt met meerdere soorten Klimop, een Japanse Esdoorn, Hortensia's, Varens en wat al niet meer. Moeder Natuur zorgt voor de verdere verrassingen die de kop op steken en zorgen voor een verfijnde kleurige aanvulling in de vorm van Cyclaampjes, Irissen, Boshyacintjes, Bosaardbei, Karmozijnbes, Bulgaarse Sierui, Wespenorchis en wat al niet meer. Pure cadeautjes, niet gepoot. Een natuurlijk paradijsje in de achtertuin (zo'n 800 vierkante meter). Genieten dus, zeker nu in vakantietijd de grote weg vlak bij ons huis rustig is, de vogelconcerten steeds weer van zich laten horen en we ons in een landelijk vakantieoord kunnen wanen wanneer we alleen maar ervaren, kijken, luisteren en voelen. En even de huizen om ons heen wegdenken...

Zeker als onze hond en kippetjes vrij mogen bewegen door de tuin...





Maar goed, een wandeling in dit paradijsje is niet zo ver, nodigt eerder uit te gaan zitten en genieten.
Niets te klagen dus, dat verlangen naar bos is gewoon een luxe die ik als klein kind gewend was, om bij mijn ouders de straat uit te lopen, zo het bos in... heerlijk!
Nu wonen we centraal, half uurtje van meerdere prachtige bossen vandaan, krachtplekken nog wel. Berg en Dal met zijn Duivelsberg, de Hatertse en Overasseltse Vennen met de koortsboom bij de St. Walrickkapel én de andere kant op de Wodanseiken. Een half uurtje ook verwijderd van een Hortus. Niets te klagen dus als bosliefhebber. Zeker niet met een auto onder de kont. En ik besef rijk te zijn, rijk aan prachtige wandelervaringen, rijk aan prachtige omgevingen binnen handbereik. En hier hebben we zelf een landelijk agrarisch gebied en de uiterwaarden langs de Waal natuurlijk, dat is te lopen en zeker te fietsen. Met onze kinderen ging ik vaak fietsen over de dijk, vooral insektjes waren interessant voor onze oudste. Een seizoenentafel werd steeds bijgehouden, vol verzamelingen, vol knutseldingen. Kortom er werd en wordt geleefd bij de seizoenen. De liefde voor de natuur is als klein kind al met de paplepel in gegoten. Wat onze kinderen ermee doen is hun pakkie an, maar wat mij betreft is dat gebleven, tot op de dag van vandaag en vindt alleen maar meer verdieping. Meer en meer...

De Bard in mij maakt Mandala's, maakt muziek, schrijft en vertelt de verhalen van Bewust Zijn, van bewustwording, is bewust van de weerspiegeling van de seizoenen der Natuur in onszelf.
De Ovaat in mij werkt met geneeskrachtige planten en edelstenen, met helende energie.
De Druïde in mij, dat is de leraar die in mij huist, de honger om door te geven wat ik zelf geleerd heb, zodat anderen kunnen ervaren wat bij hen past om hen te helpen groeien.
Nauw verbonden met de natuur.

Kortom: wat betekenen Druïden en Druïdry voor mij? Alles, het is de verbondenheid met het Hoger Zelf, met de Andere Wereld, maar ook met Moeder Aarde, de Natuur en al haar bewoners.

En dan moet ik eigenlijk, officieel, nog met de OBOD-opleiding (in dit leven) beginnen.
Maar zoals ik bij veel mensen merk die bij mij komen voor helingsprocessen en tekenen: de energie werkt al zodra je de serieuze intentie neerzet je ergens mee te verbinden, iets te willen leren, ergens mee te willen werken. En ja, die intentie is er mijn hele leven al en krijgt steeds meer verdieping. En hoe meer ik leer, hoe meer ik weet, hoe meer ik besef dat ik nog maar zo weinig weet.